အခန်း ၃၁၅

🍋 Chapter 315

"ရောမရောက်ရင် ရောမလိုကျင့်ရတယ်လို့ ပြောလေ့ရှိကြပေမဲ့၊ ဒီဓလေ့ကတော့ နေရာတိုင်းမှာ အတူတူပဲ ထင်တယ်"

ကျိုးထျန်း ပိုက်ဆံရှင်းပြီးနောက် မတတ်သာဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ရင်း၊ ကလေးများ ညွှန်ပြသည့် ဘက်သို့ လှည့်၍ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ခရီးက သိပ်မဝေးလှသော်လည်း လမ်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းလှသည့်အပြင်၊ နွားများနှင့် သိုးများကလည်း အမြဲလိုလို ရှိနေသဖြင့် ကားမောင်းရန် အဆင်မပြေချေ။

သို့သော်လည်း ဤဆယ်မိနစ်စာ ခရီးစဉ်လေးက သူ့ကို ဤနေရာလေးအား အတော်လေး သဘောကျသွားစေခဲ့သည်။

ပြင်သစ်နိုင်ငံ အနောက်တောင်ပိုင်းသည် သဘာဝအတိုင်း ပန်းစိုက်ပျိုးရန် သင့်တော်သော နေရာဖြစ်ရာ၊ မြို့ငယ်လေးတစ်ခုလုံးတွင် စိုက်ခင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နေရာအနှံ့အပြား၌လည်း ပန်းမျိုးစုံကို စိုက်ပျိုးထားကြသည်။

လူများ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အလွန်ပင် ကြည်လင်တောက်ပနေကြပြီး၊ လမ်းတလျှောက်လုံးတွင် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ကြသူ အမြောက်အမြား ရှိနေခဲ့ရာ မြို့ကြီးပြကြီးများ၏ စိမ်းကားမှုမျိုး လုံးဝ မရှိချေ။

လေထုထဲတွင် မြက်ခြောက်နံ့များအပြင် ပန်းရနံ့များလည်း သင်းပျံ့နေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူမှတ်မိနေသည့် ကျေးလက်တောရွာများနှင့်မူ တော်တော်လေး ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

သူသည် မနေ့ကတည်းက ဟင်နရီလေးနှင့် ဆက်သွယ်ထားခဲ့သဖြင့်၊ အိမ်တော်တံခါးဝသို့ ရောက်လုနီးနီး အချိန်တွင် နှုတ်ခမ်းမွေးအသေးလေးနှင့် ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

"ခင်များက မစ္စတာကျိုး ထင်တယ်..."

"အိုး... မင်းက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အချောဆုံး အာရှသားတစ်ယောက်ပဲ"

ဟင်နရီလေးက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ပွေ့ဖက်၍ ပါးချင်းအပ်နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ၊ သူ့ကို အတော်လေး နေရခက်သွားစေခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ခရီးမထွက်ခွာမီ လေယာဉ်ပေါ်ကတည်းက ပြင်သစ်နှုတ်ဆက်ခြင်း ယဉ်ကျေးမှုကို လေ့လာထားခဲ့၍သာ ဖြစ်သည်၊ မဟုတ်ပါက အတော်လေး ထိတ်လန့်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ ပါးချင်းအပ်၍ နှုတ်ဆက်ခြင်း ဓလေ့တွင် သီးခြားစည်းကမ်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းကို ပါးချင်းအပ်နှုတ်ဆက်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် မျက်နှာချင်း ထိကပ်ခြင်းမရှိဘဲ အလွန်နီးကပ်သွားသည့် ပုံစံမျိုးသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် နီးကပ်သွားသည့်အခါ နမ်းသည့် အသံကို ပြုလုပ်ကြရပြီး၊ ထိုအသံ ပိုမိုကျယ်လောင်လေလေ ပို၍ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရှိလေလေ ဖြစ်သည်။

တောင်ဘက်သို့ ပိုမိုရောက်ရှိလေလေ၊ နမ်းသည့်အကြိမ်ရေ ပိုမိုများပြားလေလေ ဖြစ်သည်။

မြို့တော်တွင်မူ အထိမ်းအမှတ်အနေဖြင့် အလွန်ဆုံး နှစ်ကြိမ်သာ နမ်းလေ့ရှိသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင်မူ ဟင်နရီလေးက ကျိုးထျန်းကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် နှုတ်ဆက်ပြီးမှသာ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

၎င်းအပြင် ပထမဆုံးအကြိမ် နမ်းသည့်အခါ အမြဲတမ်း ညာဘက်သို့ ဦးတည်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သေသေချာချာ စစ်ဆေးထားခဲ့ဖူးသည်။

အကယ်၍ မှားယွင်းသွားပါက ထိုအရွယ်ရောက်ပြီးသား အမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ တကယ်တမ်း နမ်းမိသွားကြမည်ဖြစ်ရာ ကျိုးထျန်းကို အလွန်အမင်း ရွံရှာမိသွားစေလိမ့်မည်။

အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုပြီးကြသည့်နောက်တွင်မှ သူတို့သည် အဓိကကိစ္စသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြတော့သည်။

ဟင်နရီလေးက ကျိုးထျန်းကို ကျူးလစ်ပန်းခင်းဆီသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူ့အနေဖြင့် ဤနေရာကို စိတ်ဝင်စားသော လူများမှာ ကျူးလစ်ပန်းကို နှစ်သက်၍ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို အသိအမှတ်ပြု၍ဖြစ်စေ လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်၊

မဟုတ်ပါက ဤနေရာသို့ လာရောက်မည်မဟုတ်ပေ။

ကျိုးထျန်းသည် အဓိကအချက်ကိုသာ ပြောဆိုလိုသော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အနည်းဆုံးတော့ ဤအဖိုးတန်လှသော ပန်းများကို ကြည့်သင့်သည်ဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။

သူသည် မိမိ၏ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းအများစုကို အပြင်ဘက်တွင် ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ အခြားသူနှစ်ဦးနှင့်အတူသာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

လူအမြောက်အမြား ရှိနေခြင်းက ပန်းခင်းထဲတွင် သွားလာရသည်ကို အဆင်မပြေဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဤကျူးလစ်ပန်းများက စာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့် ဩဂတ်စတပ်၏ ပုံစံနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှပေသည်။

ပန်းပွင့်များပေါ်ရှိ အနီရောင်အကြောများမှာ သွေးကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ မီးတောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အလွန်ပင် လှပလွန်းလှပြီး နေရောင်အောက်တွင် တောက်လောင်နေသည့် မီးလျှံများကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

ဩဂတ်စတပ်မှာ မျိုးတုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည့်အပြင်၊ ထိုခေတ်အခါက ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် အချို့သော ဆီဆေးပန်းချီများနှင့် ပညာရှင်အချို့၏ မှတ်တမ်းများမှလွဲ၍ ဤပန်း၏ တကယ့်ရုပ်သွင်ကို ပြသနိုင်သည့် အချက်အလက်များမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ပန်းများကို စိတ်ဝင်စားလေ့မရှိသည့် ကျိုးထျန်းပင်လျှင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။

အမျိုးသမီးအများစုက ပန်းများ၏ ရှေ့တွင် ဘာ့ကြောင့် လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိကြသည်ကို သူ စတင်နားလည်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

‘ပန်းတွေက အလှအပတွေနဲ့ တူတာ တကယ်ပဲ’

ကျိုးထျန်း၏ အနည်းငယ် နစ်မျောနေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟင်နရီလေးမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းက ချမ်းသာကြွယ်ဝသော တရုတ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် အမြောက်အမြားသည် ပြည်ပတွင် အိမ်ခြံမြေများကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသဖြင့်၊ တရုတ်လူမျိုးများ၏ အသုံးအဖြုန်း ကြီးမားမှုကို ကမ္ဘာက သိရှိထားကြပြီး ဖြစ်သည်။

ဟင်နရီလေးသည် တရုတ်လူမျိုးများအနေဖြင့် ပိုက်ဆံမသုံးလျှင်သာ နေမည်၊ သုံးလိုက်ပါက အလွန်အမင်း ရက်ရက်ရောရော သုံးစွဲတတ်ကြကြောင်းကို သဘာဝကျစွာပင် နားလည်ထားသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ အမျိုးသားမှာ အလွန်တင့်တယ်လျောက်ပတ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ့လက်ထဲရှိ ပါတက်ဖိလစ် နာရီမှာ အနည်းဆုံး ယူရို သုံးသိန်းခန့် တန်ကြေးရှိပေသည်။

ထို့အပြင် ရွာထိပ်က ကလေးများကလည်း ဤအမျိုးသားမှာ အဆင့်မြင့် ဇိမ်ခံကားတစ်စီးဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောကြားထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်၊ ရွာထိပ်က ထိုကလေးများမှာ သူ၏ သတင်းပေးများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဟင်နရီလေးက အစောပိုင်းတွင် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအမျိုးသားမှာ ချမ်းသာသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ယူရို ၆.၅ သန်း တောင်းဆိုထားခဲ့ရာ၊ ၎င်းမှာ အတော်လေးကို တန်ဖိုးမြှင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပန်းခင်း၏ နှစ်စဉ် အသားတင်အမြတ်ငွေမှာ ယူရို နှစ်သိန်းခွဲခန့်သာ ရှိသည်။

ယုတ္တိအရှိဆုံး တွေးတောရလျှင် ပန်းများနှင့် မြေကွက်တစ်ခုလုံး၏ အရောင်းအဝယ် တန်ဖိုးမှာ ယူရို ၅ သန်းထက် မပိုသင့်ချေ။

သို့သော်လည်း သူ၏ ကျူးလစ်ပန်းများ၏ ထူးခြားဆန်းပြားမှုကို အမှီပြု၍၊ ပိုက်ဆံကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပန်းကိုသာ သက်သက်နှစ်သက်သည့် ချမ်းသာသောလူတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက အမြတ်အစွန်းအမြောက်အမြား ရရှိရန် သူ မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းက လူအများအပြား ဤအိမ်ခြံမြေကို လာရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသော်လည်း၊ အများစုမှာ စျေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ဆက်သွယ်မှု ဖြတ်တောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ချမ်းသာတဲ့လူများမှာ လူအများ မဟုတ်ကြချေ။

၎င်းမှာ ထိုက်တန်မှု ရှိမရှိဆိုသည်ကို သူတို့က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ကြသည်။

မတန်မဆ စျေးတင်ထားခြင်းကို မခံနိုင်ကြပေ။

ပိုက်ဆံရှာရသည်မှာ မလွယ်ကူချေ။

ပန်းခင်းတပတ် လျှောက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်နေခဲ့သည့် ကျိုးထျန်းသည် ၎င်းကို ကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားရရုံမျှဖြင့် မိမိ၏ စိတ်ကူးကို ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ပန်းတွေက လှပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါလိုက်ရှာနေတဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဟင်နရီလေးနှင့် ၎င်းတို့၏ အိမ်ခြံမြေကို သီးခြားစီ ဝယ်ယူရန်အတွက် ဆက်လက်ဆွေးနွေးရန် ရည်ရွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ့အတွေးများကို စုစည်းပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ပါရီလေသံဖမ်းထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံက သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီကျူးလစ်ပန်းခင်းရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲ..."

ကျိုးထျန်းနှင့် ဟင်နရီလေးတို့သည် အသံထွက်ပေါ်လာရာဘက်သို့ တပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

စကားပြောလိုက်သူမှာ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့် လေသံအရ သူသည် စစ်မှန်သော ပြင်သစ်လူမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအမျိုးသားတွင် နှုတ်ခမ်းမွေးအသေးလေး ရှိပြီး ကောက်ကွေးသော ဆံပင်ညိုရောင် ရှိကာ၊ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်သော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း ပို၍ အာရုံစိုက်မိစေသည်မှာ သူ၏ ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း ထိုမိန်းကလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ မသိမသာ ကျုံ့သွားခဲ့ရသည်။

သူမက တကယ်ကို လှပလွန်းလှသည်။

ဂျုံလှိုင်းများကဲ့သို့ ကောက်ကွေးနေသည့် သူမ၏ ရွှေဝါရောင် ဆံနွယ်များနှင့် နို့နှစ်ရောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပနေသော အသားအရေတို့က သူမကို မြင့်မြတ်သောအရှိန်အဝါမျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

သူမ၏ တိမ်ပြာရောင် မျက်ဝန်းများမှာလည်း မည်သည့်ညစ်ညမ်းမှုမျှမရှိသည့် စင်ကြယ်သော ပင်လယ်ရေပြင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သူမကို အိပ်မက်ဆန်သော အရည်အသွေးမျိုး ပိုင်ဆိုင်စေသည်။

သူမကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်တွင်ပင်၊ ကျိုးထျန်းသည် ဤမိန်းကလေးမှာ တကယ့်လောကက မဟုတ်သကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးမှာ နွေးထွေးပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိလှကာ၊ သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် အမူအရာ နှစ်ခုစလုံးမှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ သန့်စင်လွန်းလှပေသည်။

‘ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ သာမန်လူတွေ မဟုတ်တာ သေချာတယ်၊ ချမ်းသာတဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် အာဏာရှိတဲ့သူတွေ ဖြစ်ရမယ်’

ကျိုးထျန်းသည် သူတို့၏ နောက်ကွယ် မလှမ်းမကမ်းတွင် လိုက်ပါလာကြသည့် ဝတ်စုံနက်ဝတ် အမျိုးသား ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့်ကိုလည်း သတိပြုမိလိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ သေချာပေါက် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤအချက်က သူ၏ သံသယကို ပိုမိုခိုင်မာသွားစေခဲ့သည်။

"ငါက အိမ်ခြံမြေရဲ့ ပိုင်ရှင်ပါ"

ဟင်နရီလေးသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း အသိပြန်ဝင်လာရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီးမှ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော့်နာမည် ပီယဲ ပါ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ပန်းခင်းကို ကျွန်တော် အတော်လေး စိတ်ဝင်စားလို့ပါ"

ထိုအမျိုးသားက ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း ပြသရင်း အဓိကအချက်ကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျိုးထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

၎င်းမှာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ဝယ်ယူလိုသော ဆန္ဒကို သိရှိလိုက်ပြီးနောက် ဟင်နရီလေးသည် အသင့်ရှိနေပြီးသား ဝယ်လက်ဖြစ်သည့် ကျိုးထျန်း၏ ခံစားချက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ပီယဲကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် သွားရောက်ခဲ့တော့သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ဟင်နရီလေးအပေါ် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်မိသွားခဲ့သည်။

အရင်လာသူ အရင်ရရမည်ဆိုသည့် စည်းကမ်း ရှိသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ငါပြောမယ် မစ္စတာဟင်နရီ... ငါတို့ရဲ့ အရောင်းအဝယ်က စတောင်မစရသေးဘူး၊ မင်းက နောက်ထပ် ဝယ်မယ့်သူကို ရှာနေပြီပေါ့လေ"

သူက မျက်နှာသာပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း ပြသရင်း တိုက်ရိုက်ပင် မကျေမနပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဟင်နရီလေးသည် ယခုအကြိမ်တွင် တောင်းပန်သည့် အပြုံးဖြင့် လှည့်လာခဲ့သည်။

"စိတ်မရှိပါနဲ့ မစ္စတာကျိုး၊ ငါက ဒီမမလေးရဲ့ အလှအပမှာ မိန်းမောသွားလို့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို လုံးဝ မေ့သွားတာပါ၊ တကယ်ကို စိတ်မရှိပါနဲ့"

အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဆင်ခြေအဖြစ် အသုံးပြုနေသဖြင့်၊ ကျိုးထျန်း မတတ်သာဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်မိပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ထပ်မံပြောဆိုရန် ပျင်းသွားသည်။

ဒီကောင် ဘာတွေးနေသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

သူသည် ပြိုင်ဆိုင်မှု ပိုမိုများပြားလာစေရန်သာ လိုလားနေခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထိုသို့မှသာ စျေးအမြင့်ဆုံးပေးသူက အနိုင်ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ အကျိုးအမြတ်ကို အမြင့်ဆုံး ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ သူ့ကိုမူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"မစ္စတာဟင်နရီ... ခင်ဗျားအနေနဲ့ ဒီအာရှသားနဲ့ ဆက်ပြီး စကားပြောနေဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် မျက်စိကျတဲ့အရာမှန်သမျှကို မရရအောင် ယူတတ်လို့ပဲ"

ပီယဲက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။