← Chapters

အခန်း ၃၁၈

Vol. 32 Ch. 318

အခန်း ၃၁၈

Vol. 32 Ch. 318

🍋 Chapter 318

ကျိုးထျန်း သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မတတ်သာဟန် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

သူမ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဤမိန်းကလေးသည် ပီယဲကဲ့သို့ လှည့်စားရန် လွယ်ကူသောသူ မဟုတ်ချေ။

"အဲဒါဆိုရင် နင် ငါ့ဆီကို တကယ်တမ်း ဘာကိစ္စနဲ့ လာရှာတာလဲ"

"ငါက အဖြေကိုပဲ သိချင်တာပါ"

နိုရယ်၏ မျက်လုံးများက ကျိုးထျန်းထံသို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ရာ၊ သူ့ကို အထွင်းဖောက် မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"ဘာအဖြေလဲ"

"နင် ဘာလို့ အဲဒီပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့ အိမ်ကို ဝယ်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာပဲ"

"ဒါက ပဟေဠိတစ်ခုလိုပဲ၊ ငါက အဲဒီအဖြေကို သိချင်နေတာ"

နိုရယ် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်များကို စတင်ပြောဆိုလာခဲ့တော့သည်။

"အစပိုင်းက နင့်ရဲ့ သဘောထားက ပီယဲ ရန်မစခင်နဲ့ ရန်စပြီးနောက်မှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားသွားတယ်၊ အထူးသဖြင့် သူက လူမျိုးရေး ခွဲခြားဆက်ဆံတဲ့ စကားလုံးတွေကို ပြောလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ နင်က နင့်ရဲ့ သဘောထားကို ထင်ထင်ရှားရှား ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာပဲ"

"နင်က သူ့ကို ဦးနှောက်မရှိဘဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တဲ့ကောင်လို့ ထင်မှတ်သွားအောင် ဒေါသထွက်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး လုပ်ပြခဲ့တယ်"

"တပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ နင်က စျေးနှုန်းကို ဆက်တိုက်မြှင့်လိုက်တော့၊ သူက နင် သူ့ကို အကြပ်ကိုင်နေတယ်လို့ ထင်သွားတာပေါ့”

“ သူ နင့်ကို လူအများရှေ့မှာ ဖွင့်ချလိုက်တဲ့ အချိန်ကျတော့ နင်က ဒေါသထွက်နေတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပူးပေါင်းပေးလိုက်ပြန်ရော၊ အဲဒီတော့ သူက နင့်ကို တကယ်ကြီး ယုံကြည်သွားတာပဲ"

"ပြီးတော့ နင်က အဲဒီအိမ်ကို သဘောကျတယ်လို့ပဲ တတွတ်တွတ် ပြောနေတော့၊ သူက နင် မျက်နှာပန်းလှဖို့နဲ့ နင့်ရဲ့ အနုပညာကို ကြွားလုံးထုတ်ဖို့အတွက် တမင်သက်သက် ရွဲ့ပြောနေတယ်လို့ ထင်သွားတာပေါ့"

နိုရယ် သူမ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ တောက်လိုက်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ကာ စကားကို ဆက်လက်ဆိုပြန်သည်။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ သူက နင့်ကို အရှက်ခွဲဖို့အတွက် ပန်းခင်းကိုပဲ တမင်သက်သက် ဝယ်လိုက်ပြီး၊ သူ တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ယူဆထားတဲ့ အိမ်ကိုတော့ နင့်အတွက် ချန်ထားခဲ့တာပဲ"

"ပြီးတော့ သူက နင် အဲဒါကို ဝယ်ဖြစ်အောင် စကားလုံးတွေနဲ့ပါ တမင်ဆွပေးခဲ့သေးတယ်"

နိုရယ် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ မြေခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပါးနပ်လှသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အစကတည်းက နင်က အဲဒီအိမ်ကိုပဲ ဝယ်ချင်ခဲ့တာ၊ ပန်းခင်းကိုတော့ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူး”

နင် ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ပီယဲကို ပန်းခင်းအတွက် ပိုက်ဆံပိုမို သုံးစွဲသွားအောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ၊ အဲဒီနောက်မှာ သူက သူ့ကိုယ်သူ နင့်ကို အရှက်ခွဲလိုက်နိုင်ပြီလို့ ထင်နေတာလေ"

"တပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ နင် လိုချင်တဲ့အရာကို စျေးသက်သက်သာသာနဲ့ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ ပုံမှန်ဆိုရင် အဲဒီအိမ်က ယူရို ငါးသိန်းလောက် ကျသင့်နိုင်တာလေ"

"ဒါကြောင့် နင်က ပီယဲကို နစ်နာစေခဲ့သလို၊ ကိုယ်တိုင်လည်း အမြတ်ထွက်သွားစေတာပဲ၊ ဒါတွေအားလုံးက ပြဇာတ်ကောင်းကြည့်နေရသလိုပဲ မဟုတ်လား"

နိုရယ် စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူမ၏ တိမ်ပြာရောင် မျက်ဝန်းများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို အနည်းငယ် နေရခက်သွားစေခဲ့သည်။

‘ဒီမိန်းကလေးက သူမရဲ့ ရုပ်ရည်ထက်မက ပိုပြီးတော့ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတာပဲ၊ လှပပြီးတော့ မြင့်မြတ်တဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိရုံတင်မကဘူး၊ တော်တော်လေးလည်း ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ၊ ပြီးတော့ အဓိကအချက်က စူးစမ်းချင်စိတ် ပြည့်နှက်နေတာပဲ’

ကျိုးထျန်း စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဤမိန်းကလေးမှာ သာမန်မဟုတ်သော မိသားစုနောက်ခံမှ မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်ရုံသာမက၊ သူမ ရရှိထားသည့် ပညာရေးမှာလည်း ထိပ်သီးအဆင့် ဖြစ်ရမည်။

ဤကဲ့သို့သော တွေးခေါ်မှုနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်းမှာ ဉာဏ်ကောင်းရုံမျှဖြင့် မရနိုင်ချေ။

၎င်းသည် သူမ၏ လူနေမှုဘဝနှင့် ပညာရေးတို့နှင့် သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေပေလိမ့်မည်။

ကျိုးထျန်း ပြုံးလိုက်မိပြီး၊ သူမ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သည့် အရာများအပေါ် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

"နင်က ငါ့အကြောင်းတွေကို ဒီလောက်အများကြီး ပြောပြပြီးပြီဆိုတော့၊ အခု ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

နိုရယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"နင်က ပြင်သစ်လူမျိုး မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ဥရောပတိုက်သားတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်"

နိုရယ် ထူးထူးခြားခြား တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ချေ။

ဘာ့ကြောင့်ဆိုသော် ပြင်သစ်စကားကို ကျွမ်းကျင်သောသူမှန်သမျှ သူမ လေသံဝဲနေကြောင်း သိရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း စကားကို ဆက်လက်ဆိုလိုက်သည်။

"နင်နဲ့ ပီယဲ ဒီနေ့ အတူတူ ထွက်လာတာက နင့်ရဲ့ မိဘတွေက ခိုင်းလို့ ဖြစ်ရမယ်"

နိုရယ်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း၊ လျှပ်တပြက်အတွင်းမှာပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"နင့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ပီဲယဲထက် ပိုပြီးတော့ မြင့်မားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နင့်မိသားစုက သူ့မိသားစုလောက်တော့ မချမ်းသာဘူး"

မိန်းကလေးသည် ကျိုးထျန်း ဤသည်ကို မည်သို့ သိရှိနိုင်သနည်းဆိုသည်ကို သိလိုသဖြင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းကြီးများကို အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်မိသည်။

"နင်က မောင်နှမမရှိတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီးပဲ"

ကျိုးထျန်း မိမိ၏ ကောက်ချက်ချမှုကို သေချာပေါက် ပြောဆိုလိုက်ရာ၊

နိုရယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်များကို ဖောင်းကားလိုက်တော့သည်။

"နင် ငါ့ကို သိနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို စုံစမ်းထားတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး... ငါ နင့်ကို စုံစမ်းဖို့ မလိုပါဘူး၊ ဒါတွေအားလုံးက ထင်ရှားနေတာပဲ"

တစ်ဖက်လူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ လုံးဝ မှန်ကန်နေကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ပီယဲအား လှည့်စားခဲ့ခြင်းကို နိုရယ်မှ ဖွင့်ချလိုက်သည့် အချိန်တွင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော သိက္ခာအချို့ကို နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည်ရရှိသွားစေခဲ့သည်။

"ဟွန့်... နင်က စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းရုံတင်မကဘူး၊ တော်တော်လည်း လူလည်ကျတာပဲ" နိုရယ် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်မိသည်။

"နင်ကလည်း လှပရုံတင်မကဘူး၊ တော်တော်လည်း ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ" ကျိုးထျန်းကလည်း ထိုပုံစံအတိုင်းပင် ပြုံးလျက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုမြေခွေးမလေးက အရှုံးမပေးခဲ့ချေ။

သူမက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာကို ပြသလာခဲ့သည်။

"အဲဒါဆိုရင်တော့ နင်နဲ့ ပီယဲအကြောင်း ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေအားလုံးက မှန်ကန်နေတာပေါ့၊ နင် ငါ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်တာပဲ၊ အဲဒါကြောင့်လည်း ထောင်လွှားလှတဲ့ ပီယဲကို နင် လှည့်စားနိုင်ခဲ့တာပေါ့"

မိမိ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက် မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ရပြီးနောက်၊ သူမသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာကို ပြသလာပြန်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... အဲဒါဆိုရင် ငါတို့ သရေကျတယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ကြရအောင်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး မှန်ကြတာပဲ"

ကျိုးထျန်း သူ၏ ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ရင်း နှုတ်ဆက်သည့် လက်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ငါ ဝိုင်မသောက်ဘူး" နိုရယ် တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဆိုဒါခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျိုးထျန်း၏ ခွက်နှင့် တိုက်လိုက်ရာ ဤအပြုအမူက အတော်လေးကို ယဉ်ကျေးလှပေသည်။

"မမလေးနိုရယ်... နင်က အဲ့ကောင်ကို သိပ်ပြီးတော့ သဘောကျပုံမရဘူးနော်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

"သူက ထောင်လွှားပြီး အပျော်အပါးမက်တဲ့ လူရှုပ်တစ်ယောက်သာသာပဲ"

ပီယဲအကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ နိုရယ် နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်မိပြီး အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရသည်။

"နင်ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါလည်း သူ့ကို မုန်းတာပဲ"

"လုံးဝ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အရာတစ်ခုအတွက် သူ့ကို ပိုက်ဆံများများ သုံးသွားအောင် လုပ်လိုက်တာက ကောင်းမွန်တဲ့ ကလဲ့စားချေခြင်းတစ်မျိုး မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒီအရူးက သူ့ကိုယ်သူ အမြတ်ထွက်သွားပြီဆိုပြီး ရင်ထဲမှာ အတိုင်းမသိ ပျော်နေတုန်းပဲလေ"

တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ရိုက်မေးမြန်းမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ သူကလည်း မိမိ၏ အတွေးများကို အဆင်သင့်ပင် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

"အင်း... ဒါက ငါ့ကိုလည်း ပျော်ရွှင်စေတာပဲ"

နိုရယ်မ သူမ၏ ရင်ထဲကလာသည့် စစ်မှန်သော အပြုံးကို ပြသလိုက်ရာ၊ တက်ကြွလှုပ်ရှားပြီး ချိုမြိန်မှု အရိပ်အယောင်လေးလည်း စွန်းထင်နေခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါက အဲဒီပဟေဠိရဲ့ အဖြေကို သိချင်နေတုန်းပဲ၊ နင် ဘာလို့ ဒီအိမ်ကို ဝယ်ခဲ့တာလဲ၊ ငါ့ကို ပြောပြလို့မရဘူးလား"

နိုရယ်၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးထျန်း ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

"အချိန်တန်ရင်တော့ ပဟေဠိက အလိုလို ပြေလည်သွားမှာပါ၊ အခုက အချိန်မတန်သေးလို့ပါ"

သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤအိမ်တွင် မည်သည့် ထူးခြားချက် ရှိနေသည်ကို မသိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤဉာဏ်ကောင်းလှသော မိန်းကလေး၏ ရှေ့တွင် ပညာရှိအိုကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူနေခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်၊ သူမကို ဆက်လက်၍ တွေးတောနေစေရမည် မဟုတ်ပါလား။

သူမကို ပြောပြဖို့နေနေသာသာ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် နားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တော်တော်လည်း လူလည်ကျတာပဲ"

နိုရယ်က ကျိုးထျန်းအပေါ် သူမ၏ အစောပိုင်းက သတ်မှတ်ချက်ကို ထပ်မံပြောဆိုလိုက်ရင်း၊ သူမ၏ မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

သူမသည် ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျိုးထျန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ အီးမေးလ်လိပ်စာကို ငါ့ကို ပေးလို့ရမလား၊ ငါက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ လူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ရတာကို နှစ်သက်လို့ပါ"

ထို့နောက် သူမ၏ ဘေးနားရှိ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီကောင်တွေက တကယ့်ကို ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ၊ ဝက်သစ်ချသားလိုမျိုး မာကြောပြီးတော့ ထုံထိုင်းလွန်းလှတယ်"

သူသည် အီးမေးလ်ကို အသုံးပြုလေ့မရှိချေ။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် တရုတ်နိုင်ငံတွင် WeChat ကိုသာ အသုံးပြုလေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကျူကျူ အီးမေးလ်လိပ်စာကို ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ နိုရယ်မှ ဟင်းပွဲများကို အနည်းငယ်မျှသာ စားသုံးရသေးသည့် အချိန်မှာပင်၊ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတစ်ဦးက လျှောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ နာရီကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဟူး..." နိုရယ် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး လက်သုတ်ပုဝါဖြင့် သူမ၏ ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်သည်။

"ကျိုး... ငါ အခု သွားရတော့မယ်၊ ငါတို့ နောက်မှ အီးမေးလ်ကနေတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ကြတာပေါ့၊ အဖြေက ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ငါ တကယ်ကို မျှော်လင့်နေတာပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ထွက်ခွာသွားစဉ် ကျိုးထျန်းကို မျက်စိတစ်မှိတ်ပြသွားခဲ့သေးသည်။

‘မိုးတိမ်က ဝတ်ရုံကို တမ်းတ၊ ပန်းမန်က မျက်နှာလွှာကို လွမ်းဆွတ်၊ နွေဦးလေညင်းက လက်ရန်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လို့ နှင်းစက်တွေကလည်း လေးလံလို့နေတယ်’

သူမ ထွက်ခွာသွားသည့် ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ ကျိုးထျန်းသည် ရန်ကွေ့ဖေးကို ဖော်ညွှန်းထားသည့် လီပိုင်၏ ကဗျာစာသားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသွားခဲ့သည်။

သူသည် အစပိုင်းက ရုပ်ရည်အပေါ် အခြေခံ၍ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာလွန်သည်ဆိုသည့် အယူအဆနှင့် အနောက်တိုင်း ရုပ်ရည်ကို အကန်းရုံး ကိုးကွယ်ကြခြင်းအပေါ် သဘောမတူခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ယနေ့ နိုရယ်နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ ကျိုးထျန်းသည် နတ်သမီးများနှင့် ဖုတ်ကောင်... မဟုတ်သေး၊ နတ်မျိုးနွယ်များ တည်ရှိနေနိုင်ကြောင်း စတင်ယုံကြည်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

‘ကျောက်စိမ်းတောင်ထိပ်မှာ မမြင်တွေ့ရရင်တောင်၊ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်က လမင်းအောက်မှာ ဆုံတွေ့ရလိမ့်မယ်’

ကျိုးထျန်း သူ၏ ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ ကဗျာ၏ နောက်ဆုံးစာကြောင်း နှစ်ကြောင်းကို စိတ်ထဲမှ ရွတ်ဆိုလိုက်ရင်း ဝိုင်ကို တစ်ငုံအပြည့် သောက်လိုက်သည်။

All Chapters