အခန်း ၃၂၀

🍋 Chapter 320

"ဆန်းတို့စ်... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

"ဥက္ကဋ္ဌ... ဆာကူရိုင်းမိသားစုတော့ ရူးသွားပြီဗျို့"

ဆန်းတို့စ်၏ ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်လှသော လေသံမှာ ယခုအခါတွင်မူ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"သူတို့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ကပဲ ကမ်းဘဲလ်ဆီကို ကမ်းလှမ်းချက်အသစ် ထပ်ပို့လိုက်တယ်၊ ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀ တဲ့ဗျာ... ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀ အပြည့်ကို လက်ငင်းငွေသားနဲ့ ပေးမှာတဲ့"

ကျိုးထျန်း ချက်ချင်းပင် ခါးကို မတ်လိုက်မိသည်။

ဤစျေးနှုန်းမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

‘ဆာကူရိုင်း အီဟီကို ဆိုတဲ့ အဘိုးကြီးက ဒီလောက်အထိ သတ္တိရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး’

‘သူက သတ္တိရှိလွန်းလို့လည်း ငါ့ရဲ့ အကွက်ထဲကို ရောက်လာတာပေါ့’

‘ကောင်းတယ်... အတော်လေးကောင်းတယ်၊ အခုဆိုရင် စားပွဲဝိုင်းကို မှောက်လှန်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဆွေးနွေးပွဲတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ’

“ဆန်းတို့စ်... မင်း အခုချက်ချင်း ဂျက်ဆီကို ဆက်သွယ်လိုက်၊ ပြီးတော့ အစီအစဉ်ရဲ့ နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုကို စတင်ဖို့ ပြောလိုက်တော့”

"ဟုတ်ကဲ့ ဘော့စ်... ကျွန်တော် အခုပဲ ပြောလိုက်ပါ့မယ်"

ဆန်းတို့စ် ဖုန်းကို အဆင်သင့်ပင် ချလိုက်တော့သည်။

ကျိုးထျန်း သူ၏ မေးစေ့ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။

‘တစ်ကယ်လို့ ငါတို့သာ အခုအချိန်မှာ စားပွဲဝိုင်းကို ဝင်မမှောက်ရင်၊ သူတို့တွေ သေချာပေါက် သဘောတူညီချက် ရရှိသွားကြလိမ့်မယ်’

‘ကမ်းဘဲလ်က အရမ်း လောဘကြီးတတ်တယ် ဆိုပေမဲ့လည်း၊ ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀ ဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့ လောဘအိုးကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်’

ကျိုးထျန်း သူတို့၏ အရောင်းအဝယ်ကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ကမ်းဘဲလ်ဓာတ်ခွဲခန်းကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ဆန်းတို့စ်နှင့် ဆာကူရိုင်းမိသားစုတို့သာလျှင် လူအများရှေ့၌ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပြိုင်ဆိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသော ကုမ္ပဏီများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများမှာမူ စျေးနှုန်းမှာ သန်း ၂၀၀ ကျော်သွားပြီးနောက်ကတည်းက စတင်၍ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင်မူ အရူးတစ်ယောက်သာ ဤကဲ့သို့သော စျေးနှုန်းမျိုးကို ပေးချေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဆာကူရိုင်း အီဟီကိုမှာမူ ထိုအရူးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးထျန်း၏ နည်းလမ်းများနှင့် မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခြင်းတို့ကြောင့် ရူးသွပ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆန်းတို့စ်၏ လူများထံမှ အကြိမ်ကြိမ် နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် သူ၏သားဖြစ်သူ ဆာကူရိုင်း ထာကဲဟီတို ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်မှာ ဆန်းတို့စ်၏ လက်ချက်ဟု မှားယွင်းယုံကြည်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ကြီးမားလှသော တန်ဖိုးတစ်ခု ရှိနေရမည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဆာကူရိုင်းမိသားစု၏ အင်အားကို သိရှိထားပါလျက်နှင့် မည်သူက မိမိတို့ကို တမင်သက်သက် ပစ်မှတ်ထားဝံ့မည်နည်း။

ဤကဲ့သို့ တမင်သက်သက် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ သေချာပေါက် သူတို့ကို မောင်းထုတ်ချင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။

ဆာကူရိုင်း အီဟီကို၏ ထောင်လွှားပြီး မာနကြီးလှသော လူမျိုးရေးစရိုက်မှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤအချက်ကြောင့်ပင် ကျိုးထျန်းသည် သူ၏ အကြိမ်ကြိမ် စျေးပြိုင်ပေးမှုများမှတစ်ဆင့် အခြားသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် ပြိုင်ဘက်များကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း အမိန့်ပေးပြီးနောက် မိနစ် ၃၀ ကြာသောအခါ၊ ဆာကူရိုင်းမိသားစု၏ နောက်ထပ် ဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံထားရပြီးဖြစ်သော ဆာကူရိုင်း ဟီရိုတိုသည် မိမိ၏ ရုံးခန်းထဲ၌ အချိန်ပိုဆင်း၍ အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။

သူသည် မိမိ၏ အလုပ်ကို မြတ်နိုးပြီး မိသားစု၏ အနာဂတ်အတွက် တာဝန်ကို ပုခုံးထမ်းထားရကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

သူ သမ်းဝေလိုက်မိပြီး၊ စားပွဲပေါ်ရှိ နေ့လယ်စာဘူး ထဲမှ ထမင်းအနည်းငယ်ကို စားလိုက်ကာ နားနေခန်းသို့ သွားရောက်၍ ကော်ဖီတစ်ခွက် ဖျော်ကာ အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သူ မတ်တပ်ရပ်ရန် ပြင်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင် သူ၏ ဖုန်းမှာ ရုတ်တရက် မြည်လာခဲ့သည်။

"မိုရှီမိုရှီ..."

"ဆာကူရိုင်းဆန်... ငါ ထာခဲဆုပါ"

"အို... ထာခဲဆုကွန်၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ထာခဲဆုမှာ ဆာကူရိုင်း ဟီရိုတို၏ တက္ကသိုလ်ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကျောင်းသားဘဝကတည်းက ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ယခုအချိန်အထိလည်း မကြာခဏ ဆက်သွယ်မှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထာခဲဆုသည် ယခုအခါ အမေရိကန်တွင် ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီတစ်ခု ထူထောင်ထားပြီး အတော်လေး အဆင်ပြေနေခဲ့ကာ၊ နိုင်ငံရေးလောကထဲတွင်လည်း အချို့သော အဆက်အသွယ်များ ရှိနေခဲ့သည်။

"ဆာကူရိုင်းဆန်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မင်း ငါ့ကို ကမ်းဘဲလ်ဓာတ်ခွဲခန်း ဆိုတဲ့ နေရာအကြောင်း စုံစမ်းခိုင်းထားတာကို ငါ မှတ်မိနေသေးတယ်"

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူက ဤဓာတ်ခွဲခန်းအကြောင်းကို စုံစမ်းရန် လူရှာခိုင်းခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအချိန်က သူသည် ထာခဲဆုကို အမှန်တကယ် ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သေချာပေါက် မှတ်မိတာပေါ့၊ ငါ့ရဲ့ ဖခင်က အဲဒီဓာတ်ခွဲခန်းကို ဝယ်ဖို့ ဆွေးနွေးနေတာလေ"

ထာခဲဆုမှာ သူ၏ အရင်းနှီးဆုံး မိတ်ဆွေဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စရပ်များကို သိရှိနိုင်ပေသည်။

"ဆာကူရိုင်းဆန်... ငါ အခုတင်ပဲ အဲဒီဓာတ်ခွဲခန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ရထားတယ်၊ အဲဒါကို မင်းရဲ့ အီးမေးလ်ထဲ ပို့ပေးထားတယ်နော်"

"ဟီရိုတို... ငါ့အထင်တော့ ဒီအရောင်းအဝယ်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပုံရတယ်၊ သတိထားပါဦး"

ထာခဲဆုက ပုံမှန်အတိုင်း မိမိ၏ အမည်ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ဆာကူရိုင်း ဟီရိုတို ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ် လေးနက်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ထာခဲဆုကွန်၊ ငါ အခုပဲ အီးမေးလ်ကို စစ်လိုက်ပါ့မယ်"

ဖုန်းချပြီးနောက် သူသည် ကော်ဖီခွက်ကို ချက်ချင်းပင် ပြန်ချလိုက်ပြီး၊ အီးမေးလ်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ ပူးတွဲဖိုင်ကို ဒေါင်းလုဒ် ဆွဲလိုက်သည်။

ပူးတွဲဖိုင်မှာ ဓာတ်ပုံအချို့ ပါဝင်သော ဖိုဒါတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဆာကူရိုင်း ဟီရိုတို ဓာတ်ပုံများကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် ရုံးခန်းထဲမှ အလောတကြီး ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဒရိုင်ဘာကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"အမြန်လုပ်... ငါ့အဖေဆီကို မောင်းစမ်း"

ဓာတ်ပုံများထဲတွင်မူ ဆန်းတို့စ်နှင့် ကမ်းဘဲလ်တို့သည် အချင်းချင်း ဖက်လှဲတကင်း ပြုလုပ်ထားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရွှင်နေသော အမူအရာများ ရှိနေကြကာ၊ အရင်းနှီးဆုံး ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

...

ဆာကူရိုင်း အီဟီကို မျက်မှောင်ကြုတ်ထားလျက် ဓာတ်ပုံများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ အိမ်ထဲသို့ အမောတကော ပြေးဝင်လာခဲ့သည့် သူ၏ သားကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသွားခဲ့တော့သည်။

"ဒီအပေါ်မှာ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

"အဖေ... ငါ့အထင်တော့ ကမ်းဘဲလ်နဲ့ အဲဒီလူမည်းက စျေးနှုန်းမြှင့်တင်ဖို့အတွက် ပူးပေါင်းပြီး အကွက်ဆင်နေကြတာ ဖြစ်ရမယ်"

ဆာကူရိုင်း ဟီရိုတို လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဒေါ်လာ သန်းပေါင်းများစွာ တန်ကြေးရှိသော အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ လှည့်စားခြင်း ခံလိုက်ရပါက ဆုံးရှုံးမှုမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။

"အင်း... ဆက်ပြောဦး"

အဘိုးကြီးသည် သူ၏ ပြောစကားအပေါ် မှန်ကန်ခြင်း ရှိမရှိကို ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

"သူတို့က လှည့်ကွက်တွေနဲ့ တိုက်တယ်”

“ ငါတို့ရဲ့ ဆွေးနွေးရေးအဖွဲ့ကို တိုက်ခဲ့တယ်”

“ဒါတွေအားလုံးက အဖေ့ကို ရန်စဖို့... ငါတို့ကို သူတို့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်လာအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

သူသည် သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ရန်စခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟု တမင်သက်သက် ပြောဆိုမိလုနီးနီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုသို့ပြောဆိုခြင်းမှာ အဘိုးကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီး လိမ်လည်ခြင်း ခံရတော့မည်ဟု ပြောဆိုခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စကားလုံးကို အလျင်အမြန်ပင် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

သူသည် သားကြီး၏ ပြောစကားအပေါ် ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။

ဘာ့ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက ဓာတ်ပုံများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော မိမိ၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် ထပ်တူကျနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အဲဒါဆိုရင် ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"အဖေ... ငါ့အထင်တော့ ငါတို့ ဆွေးနွေးမှုတွေကို ချက်ချင်း ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီး၊ ကမ်းဘဲလ်ဓာတ်ခွဲခန်း ဝယ်ယူမယ့် ကိစ္စကို စွန့်လွှတ်လိုက်သင့်တယ်၊ အကျိုးအမြတ်တွေ ရှိနေနိုင်တယ် ဆိုပေမဲ့လည်း စွန့်စားရမှုက ကြမ်းလွန်းတယ်"

သူသည် မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ ဖခင်က သူ့ကို စမ်းသပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

"ကောင်းပြီလေ... အဲဒါဆိုရင် မင်း ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့၊ ကျန်တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို မင်းပဲ တာဝန်ယူပြီး ဆောင်ရွက်လိုက်တော့"

"ဟိုင်း..."

ထိုညမှာပင် ဆာကူရိုင်းမိသားစု၏ ဆွေးနွေးရေးအဖွဲ့သည် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီး အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ကြဖို့ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြတော့သည်။

၎င်းမှာ ရှေ့တန်းမျက်နှာစာတွင် မနားမနေ ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်နေခဲ့ကြသည့် စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ဆာကူရိုင်း အီဟီကို၏ အမိန့်ကို မနာခံဘဲ မနေဝံ့ကြချေ၊ ထို့ကြောင့် လိုက်နာဆောင်ရွက်ရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့၏ လူများ အမိမြေသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာမည့် လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီးသည့် အချိန်ကျမှသာ၊ ဆာကူရိုင်းမိသားစုသည် ကမ်းဘဲလ်ထံသို့ ဖုန်းဖြင့် အကြောင်းကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ်းဘဲလ်သည် ဟိုတယ်အခန်းထဲ၌ လွန်ခဲ့သည့်ညက အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် အိပ်ပင်မပျော်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။

ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀... ၎င်းမှာ အတိုင်းမသိ များပြားလှသော ဓနဥစ္စာကြီးပင် ဖြစ်သည်။

သူနှင့် အခြားလူများ ပြုလုပ်ထားခဲ့သည့် အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှု သဘောတူညီချက်အရ၊ သူသည် ဒေါ်လာ သန်း ၅၀ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ဘဝသက်ဆုံးတိုင်အောင် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်သွားနိုင်ရန် လုံလောက်လှပေသည်၊ မဟုတ်သေး... နောက်ဘဝအထိပင် သုံး၍ ကုန်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ သူသည် အချိန်စော၍ အနားယူနိုင်ပြီဖြစ်ပြီး ဟာဝိုင်အီတွင် ထာဝရ အပန်းဖြေခရီးကို အေးအေးလူလူ ခံစားနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး၊ နောက်တစ်နေ့ နံနက်အစောပိုင်းကတည်းက ဘရန်ဒီဝိုင်တစ်ပုလင်းကို ဖွင့်လှစ်ကာ သောက်သုံးနေခဲ့စဉ်မှာပင် ဖုန်းဝင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆာကူရိုင်းမိသားစုအနေဖြင့် ဓာတ်ခွဲခန်းကို ဆက်လက်ဝယ်ယူတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ကမ်းဘဲလ်တွင် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုသာ ရှိခဲ့တော့သည်။

"ငါ အမူးလွန်ပြီးတော့ စိတ်ကူးယဉ်နေတာများလား....."

သို့သော်လည်း သူ စဉ်းစားခန်းမဝင်နိုင်သေးခင်မှာပင်၊ တစ်ဖက်လူက ဖုန်းကို ချက်ချင်း ချပစ်လိုက်ကြရာ အတော်လေးကို ရိုင်းစိုင်းလှပေသည်။

ဆိုဖာပေါ်တွင် တစ်ဆက်တည်း တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ထိုင်နေပြီးနောက်၊ ကမ်းဘဲလ် မိမိ၏ ပေါင်ကို အားရပါးရ ရိုက်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်တော့သည်။

"ဒီကောင်တွေ... သူတို့က ငါ့ကို လာပြီး ကစားချင်နေတာလား....."

"မနေ့ကကျတော့ ဒီလောက်အထိ မြင့်မားတဲ့ စျေးနှုန်းကို ပေးခဲ့ကြပြီး၊ ဒီနေ့ကျတော့ နှုတ်တောင်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားကြတယ်၊ ငါ့ကို လူလို့ရော သတ်မှတ်ရဲ့လား....."

သို့သော်လည်း သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူသည် ထိုသူတို့၏ နယ်မြေထဲအထိ သွားရောက်၍ လိုက်လံရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

သူ မိမိ၏ ဆံပင်များကို ဗြုန်းစားကြီး ဆွဲဖွလိုက်မိသည်။

ဆာကူရိုင်းမိသားစု ကုမ္ပဏီကို ဝယ်ယူဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရန်အတွက် သူသည် ဆန်းတို့စ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ စျေးနှုန်းကို မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး အခြားသော စိတ်ဝင်စားသည့် ကုမ္ပဏီများကို မောင်းထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့ပြီး ဆာကူရိုင်းမိသားစု၏ သဘောထားမှာလည်း ထင်ရှားနေခဲ့သည်၊ သူတို့ သေချာပေါက် ဝယ်ယူကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အရာရာကို ကမောက်ကမ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်မိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ဆာကူရိုင်းမိသားစု၏ သဘောထားမှာ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ရုတ်တရက် ၃၆၀ ဒီဂရီ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ကြချေ၊

၎င်းမှာ သူ့ကို တုံ့ပြန်ရန်အတွက် အချိန်ပင် မရှိချေ။