အခန်း ၂၄၉

အပိုင်း(၂၄၉) နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်း၊ နတ်ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသ

ရှန်ယွမ်တိုင်းပြည်။

၎င်းသည် မဟာကျင်းတိုင်းပြည်မှ မိုင်တစ်ထောင်အောက်သာ ကွာဝေးပြီး သာမန် နံနက်ခင်းအလင်း အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် နာရီဝက်အတွင်း အသွားအပြန် ခရီးနှင်နိုင်သည်။

မဟာကျင်းတိုင်းပြည် ကြီးထွားလာချိန်မှစ၍ ဤတိုင်းပြည်က အညံ့ခံခဲ့ပြီး လက်အောက်ခံ တိုင်းပြည်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သည်။ မြို့တော်တွင် အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်နှင့် မဟာကျင်းတိုင်းပြည်၏ ဧကရီတို့၏ ရုပ်တုများကိုပင် ထားရှိပူဇော်ထားသည်။

သို့သော် ဘေးဒုက္ခများ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာပြီးနောက် ကပ်ဘေးများပျံ့နှံ့ကာ ရှန်ယွမ်တိုင်းပြည်၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုပြီး တိုင်းပြည်၏ကံကြမ္မာကိုပါ ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားလာသည့်အခါ တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

နန်းတော်အထက်တွင် ကံကြမ္မာရွှေနဂါးကြီး တစ်ကောင်ကို ဧရာမစပါးအုံးမြွေကြီး တစ်ကောင်က ရစ်ပတ်ထားပြီး ၎င်း၏ပါးစပ်ကြီးဖြင့် လည်ပင်းကိုကိုက်ထားရာ ရွှေနဂါးကြီးမှာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေ၏။

ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ဟောင်တုက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော လက်သီးချက် တစ်ချက်ကို ခံလိုက်ရပြီး မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားကာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ တောင်တန်းများနှင့်မြစ်များကို ပြိုကျပျက်စီးစေပြီး နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ရှန်ယွမ်တိုင်းပြည်မှ တော်ဝင်မိသားစု၊ တော်ဝင်မိသားစုများနှင့် သာမန်ပြည်သူများ အားလုံးသည် တောင်ဘက်ကောင်းကင်ယံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးက ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏သွေးများမှာ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လှိုင်းထနေကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ထောက်တိုင်များကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

မိုးကြိုးမြွေများက ခြေအောက်တွင် တွားသွားနေပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် ပြိုကျသွားပြီး ခြေရာပုံစံအတိုင်း အတိအကျတူညီသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

"ကပ်ဘေးတွေ ထပ်လာပြန်ပြီ။ ထပ်တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့။"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူငယ်က စကားပြောလိုက်ရာ သူ၏ဓားမှာ လေထဲဝဲပျံနေပြီး ချိပ်ပိတ်စာလုံးများ အဖြစ် ပုံဖော်ကာ ကပ်ဘေးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

"ဒုက္ခပေးတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်။"

ဟောင်တုသည် လက်ငါးချောင်းကိုဖြန့်ကာ ချိပ်ပိတ်လုံး ဓားအမှတ်အသားကို ချေမှုန်းပစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လူသားဧကရာဇ်ခေတ် ကုန်ဆုံးသွားပြီ။ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ၊ ပြီးတော့ အတိတ်နဲ့ပစ္စုပ္ပန်က အာဏာရှင်တွေအားလုံးက ဒီခေတ်မှာ နိုးထလာပြီးတော့ အာဏာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ကြလိမ့်မယ်။"

"မင်းနဲ့ငါ အခု တိုက်ခိုက်တာက ပညာမရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ ငါတို့မှာ ခွန်အားပဲရှိပြီး ဗျူဟာမရှိဘူး။ လူသား... မင်း ဒီနေ့အထိ ဘယ်လိုများ အသက်ရှင်နေနိုင်တာလဲ။"

"ကောင်းကင်စောင့်ကြည့်သူက ငါ့ကို နိုးထစေပြီးတော့ မှန်ကန်တဲ့လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြပေးခဲ့တယ်။ တောရိုင်းမြေကိုရောက်တဲ့အထိ လမ်းပြပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီမတိုင်ခင်တုန်းက ငါည်း နည်းနည်း သံသယ ဖြစ်နေသေးတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ။"

ဟောင်တုက အဝေးမှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်က ငါ့ရဲ့အချိန်ကို တမင်တကာ ကန့်သတ်ထားပြီး သုံးရက်အတွင်း တောရိုင်းမြေထဲ ဆင်းသက်အောင် အတင်းအကျပ်လုပ်ခဲ့တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ မင်း ခန့်မှန်းနိုင်မလား။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ...

မုန့်ချင်ကျိုး တိတ်ဆိတ်နေ၏။

သို့သော် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အဖြေရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်က ကပ်ဘေး ကျရောက်ပြီး သုံးရက်အတွင်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ဆုံး ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်အထိသာ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု တွက်ချက်ထားခဲ့သည်။

ပြင်ပသတင်းများအရ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်က အဆင့်မတက်သေးဘဲ တောရိုင်းမြေသို့ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရောက်ရှိလာခြင်းက ဒေသ၏ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေပြီး ပေါင်းစည်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို ကြီးမားစွာ နှောင့်နှေးစေရန် လုံလောက်သည်။

ထို့အပြင် တောရိုင်းမြေတွင် အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်နှင့် အနောက်ဘက်ဗုဒ္ဓတို့ ရှိနေသည်။ သူတို့အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို မလွဲမသွေ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်။

ကောင်းကင်ပြည်နယ်၏ အရှင်သခင် မွေးဖွားလာပြီးနောက် တောရိုင်းမြေကို လျင်မြန်စွာ ချေမှုန်းရန်နှင့် မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်နိုင်ခြေကို လျှော့ချရန်အတွက် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကို ချက်ချင်း စတင်လိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်တယ်လို့ပဲ ပြောရတယ်။

သူတို့က အားလုံးရဲ့ အရေးပေါ် လိုအပ်ချက်တွေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီးတော့ ရန်သူတစ်ယောက်ကို သုံးပြီး နောက်ရန်သူတစ်ယောက်ကို ချေမှုန်းတယ်။ ဒါက ပွင့်လင်းပြီး သိသာထင်ရှားတဲ့ အကြံအစည်တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးလေ။

အကယ်၍ ဟောင်တုက အင်အားကို ပြန်လည်ရယူလိုပါက သူသည် တတ်နိုင်သမျှ စွမ်းအားများနှင့် နိယာမများကို ဝါးမျိုရမည် ဖြစ်သည်။

အနောက်ဘက် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ဆုတောင်းစွမ်းအားကို လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ ကပ်ဘေးနှင့် သတ်ဖြတ်မှုများ အလွန်များပြားနေပါက သူ လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မဟာကျင်းတိုင်းပြည်မှာ အားနည်းပြီး တည်ငြိမ်မှုကို ရှာဖွေနေသောကြောင့် ကပ်ဘေး အပြည့်အဝ ပြန်လည်မကောင်းမွန်လာခင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် လိုအပ်သည်။

"ချီးပဲ…"

"ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါ မွေးမြူထားတဲ့ စိတ်သဘောထားကောင်းက လအနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားပြီ။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ရယ်လိုက်ရာ နဖူးပေါ်သို့ ကျနေသော ဆံပင်စလေးများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ခါနေ၏။

သူက လက်သီးကို တဖြည်းဖြည်း ဆုပ်လိုက်ပြီး လေပြင်းနှင့်မိုးကြိုးများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ ဆူညံသံများ ငြိမ်သက်သွားသည်။

ထို့နောက် လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်လိုက်သောအခါ။

သူက မိုင်သုံးထောင် အချင်းဝက်ရှိသော နေရာလွတ်ကို လက်သီးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဆွဲငင်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အကြည်ရောင် ကန့်လန့်ကာတစ်ခု ဆွဲဆန့်ခံရပြီး ပုံပျက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှပင် ဟောင်တု၏ မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် မုန့်ချင်ကျိုး၏ရှေ့သို့ ထိန်းချုပ်၍မရအောင် ဆွဲငင်ခံလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် လက်သီးတစ်ချက် ကျရောက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို အချိုင့်ရာကြီးဖြစ်အောင် ထုနှက်လိုက်လေသည်။

"ပိုးမွှားကောင်တော့…"

သူ ဒေါသထွက်သွားပြီး မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်နေသည်။

နတ်ဘုရားများမှာ လျစ်လျူရှုတတ်ပြီး ကမ္ဘာကြီး တက်လာလိုက် ကျသွားလိုက် ဖြစ်နေသည်ကို ပင်လယ်ရေလို စောင့်ကြည့်နေတတ်သော်လည်း သူတို့သည် ရွှံ့ရုပ်လေးများမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။

နတ်ဘုရားများတွင်လည်း ဒေါသရှိသည်။

သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှုခင်းများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ အတင်းအကျပ် ဆွဲငင်ခံလိုက်ရ၏။

မျက်တောင်တစ်မှိတ်မျှသာ ကြာလိုက်သည်။

ကမ်းခြေကို လှိုင်းများရိုက်ခတ်နေသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ ဆင်းသက်ခဲ့သည့်နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်။

အချိန်-နေရာလွတ် ဓားများ တစ်လက်ပြီးတစ်လက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ သူ့ကိုနေရာတွင် လုံးဝချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားဘုရင်ဝတ်ရုံ"

မုန့်ချင်ကျိုးက သွေးစွန်းနေသော အဝတ်စတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှ ပြိုင်ဖက်ကင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ကပ်ဘေးကြောင့် ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။"

"ကပ်ဘေးရဲ့စွမ်းအားတွေ အားနည်းသွားတယ်။ ဒါက ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေတဲ့ သွေးစွန်းနေတဲ့ အဝတ်စတစ်ခုပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုစွမ်းအားမျိုး ရှိနိုင်ရတာလဲ။"

ဟောင်တု အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မထိတ်လန့်ပေ။ သူက အပြင်းအထန် ရုန်းကန်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းထားသော အချိန်-နေရာလွတ် ဓားများမှာ တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားလေသည်။

နတ်ဘုရားတွေကို စော်ကားလို့ မရဘူး။

နတ်ဘုရားတွေ ဒေါသထွက်ပြီး သတ္တဝါအားလုံးရဲ့သွေးတွေနဲ့ မီးငြိမ်းသတ်လိမ့်မယ်။

ဒီပုရွက်ဆိတ်က သေရမယ်။

"နတ်ဘုရားတစ်ပါး၊ ဟုတ်လား။"

"ကပ်ဘေးရဲ့ စွမ်းအား၊ ဟုတ်လား။"

မုန့်ချင်ကျိုးက လက်သီးများကိုဆုပ်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ရိုက်ခတ်နေသည့် ခေါင်းလောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဟောင်တု၏ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိုးနှက်လိုက်ပြီး လက်သီးကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ကပ်ဘေးက တွန့်လိမ်ကာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ရုန်းကန်မှုမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာကာ နတ်ဘုရားဘုရင်ဝတ်ရုံပင်လျှင် သူ၏ရုန်းကန်မှုအောက်တွင် ညည်းတွားနေရလေသည်။

၎င်းမှာ အန္တိမဧကရာဇ်လက်နက်က အားနည်လွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ မုန့်ချင်ကျိုးက ကောင်းကင်ထောက်တိုင် နယ်ပယ်ကို အမှန်တကယ် မဖောက်ထွင်းရသေး၍ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်၏ တာအိုအနှစ်သာရ မရှိသေးသဖြင့် ၎င်း၏အစစ်အမှန်စွမ်းအားကို မသုံးနိုင်ဘဲ ကပ်ဘေးကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် မလုံလောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းက သေချင်နေမှတော့…"

"မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့။"

ဟောင်တု၏မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ရှေ့မှ ဒုက္ခပေးနေသော မျက်မမြင်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက အကြိမ်ကြိမ် ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ဂွက်...

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပုံမှန်မဟုတ်သော စိန်ပွင့်ပုံစံ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ သူက ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုနေပြီး မပြည့်စုံသော နတ်ဘုရားအနှစ်သာရမှာ ခံနိုင်ရည်မရှိတော့သဖြင့် စွမ်းအားအဆင့်ထိုးကျသွားလေသည်။

ကောင်းကင်ထောက်တိုင် အစောပိုင်းအဆင့်မှ နံနက်ခင်းအလင်း အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွား၏။

သို့သော် သူ၏ကပ်ဘေးစွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြင့်လာပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်ဝတ်ရုံပင်လျှင် လုံးဝမတားဆီးနိုင်တော့သည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။

"နောက်ဆုံး တရားစီရင်ခြင်း"

"စွမ်းအား…ကပ်ဘေး။"

ဟောင်တုက အသံထွက်ရန် ခက်ခဲသောမှတ်စုများကို ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်များကို မုန့်ချင်ကျိုးဆီသို့ လှည့်လိုက်ချိန်တွင် မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

နတ်ဘုရားဘုရင်ဝတ်ရုံမှာ ပျော့ခွေပြီး ကျွတ်ကျသွားသဖြင့် ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် အသက်သွင်းရန် ခက်ခဲသွားလေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုး၏ လက်သီးတစ်ချက်က ဟောင်တု၏ မျက်နှာကို ထုနှက်လိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ဟောင်တုမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းပင် မရှိခဲ့။

"ဒါက ကပ်ဘေးရဲ့ စွမ်းအားလား။"

မုန့်ချင်ကျိုး ရုတ်တရက် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဆုတ်သွားကာ သူ၏ လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မူလက ကျောက်စိမ်းရတနာများကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော သူ၏အသားအရေမှာ ခြောက်သွေ့နေပြီး ရောင်စုံအကွက်များစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသက်စွမ်းအင်များကို ကပ်ဘေးက ဝါးမျိုသွားပြီး သူ၏ရိုးတွင်းခြင်ဆီ အနှစ်သာရများ ဆုံးရှုံးသွားလေသည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက်တွင် မုန့်ချင်ကျိုးသည် သူ၏ ခြေထောက်အရိုးများ ကျိုးသွားသည့် ပြတ်သားသောအက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ့ကို တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချသွားစေသည်။

အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အတွင်းစကြာဝဠာကို ကပ်ဘေးက ဝါးမျိုနေကြောင်း မြင်တွေ့ရပြီး ပြည့်စုံသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်၊ နိယာမများနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကံကြမ္မာတို့ ပြိုကျနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဂြိုဟ်များက သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် မီးလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျ၍ လာကြသည်။ ကြယ်အစုအဝေးများမှာ အလင်းရောင် ဆုံးရှုံးကာ မှေးမှိန်သွားကြ၏။

စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးထားသည့် အချိန်-နေရာလွတ် နိယာမများပင် တုန်ခါနေပြီး မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။

၎င်းမှာ တက်ကြွပြီး စွမ်းအင်ပြည့်ဝနေသော လူငယ်လေးတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ကင်ဆာရောဂါ စွဲကပ်သွားပြီး ကုတင်ပေါ် လဲလျောင်းကာ ခန္ဓာကိုယ် ပြိုလဲသွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရပြီး သူ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများက စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်ဟစ်နေသလိုပင်။

သေလုနီးပါးဖြစ်နေသော လက္ခဏာမျိုး ဖြစ်သည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက အမည်းရောင်သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်သော်လည်း အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားအာဏာရဲ့ အစစ်အမှန်စွမ်းအားက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ။"

ဟောင်တုက သူ၏အကြည့်ကို နှိမ့်ချပြီး သူ၏ရှေ့မှလူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဒေါသများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စွမ်းအားအဆင့် ကျဆင်းသွားပြီးတော့ ကောင်းကင်စောင့်ကြည့်သူရဲ့ အကြံအစည်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်ဆိုပေမယ့် မင်းက ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အချိန်-နေရာလွတ် တာအိုကို ရထားတယ်။ သေတတ်တဲ့ လူသားတွေက နတ်ဘုရားတွေကို မသတ်နိုင်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ငါက အချိန်-နေရာလွတ် တာအိုကို အားကိုးပြီး အချိန်တန်ရင် လောကကြီးကို လုံးဝကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်။"

"ကောင်းကင်တာအိုကိုတောင် ကျော်လွန်ပြီး စစ်မှန်တဲ့နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

"ပြီးတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခွင့်ရတဲ့ အခွင့်ထူးကို ရရှိလိမ့်မယ်။"

သူ ပြောနေစဉ်မှာပင်။

ကပ်ဘေးက သူ၏ လက်ငါးချောင်းကိုဖြန့်ကာ မုန့်ချင်ကျိုး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ သူ၏ ကပ်ဘေးစွမ်းအားက အတွင်းစကြာဝဠာသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး အချိန်-နေရာလွတ် နိယာမများဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ထို့နောက်တွင် ကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားသည် အဆုံးမရှိသော လက်တစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်-နေရာလွတ် နိယာမများကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်ကာ အမြစ်ပြတ် ဆွဲနုတ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်...

ဘာကြောင့်မှန်းမသိ မုန့်ချင်ကျိုး၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက အဝေးမှ စိုးရိမ်တကြီး အော်ခေါ်သံများကို ကြားလိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ တုန်းဖန်လျူလီ၏ အသံပင်။

ဒါပေမဲ့ အချစ်လေး... မင်းက ကိုယ့်ယောက်ျားအပေါ် ယုံကြည်မှု ည်းလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

"ခင်ဗျား အလိမ်ခံလိုက်ရပြီ ငတုံးကောင်။"

...