အခန်း ၁၅၂

အခန်း (၁၅၂) - ဆေးမင်ကြောင်များ

တုံ…

တုံ…

တုံ…

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကိုဖြိုခွင်းလျက် မောင်းသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ခုခံရေးစခန်း သုံးခုလုံးရှိ အန္တရာယ်များအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ရွာသားများသည် ဝမ်းသာအားရအောင်ပွဲခံကြရင်း ဟိုမင်နှင့် ကျန်းရှီတို့၏ဘေးတွင် ဝိုင်းအုံလာကြလေသည်။

တောင်ပေါ်သို့ ဦးတည်သွားသောလမ်းမှ ပြန်လာသူများကိုမြင်သောအခါ ရွာသားများသည် လင်းဖန်ကို မတွေ့ရသဖြင့် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

ရွာသားအချို့က မေးလိုက်ကြသည်။

“ဟိုလူငယ်လေးကော ဘယ်ရောက်သွားလဲ...”

၎င်းတို့သည် လင်းဖန်တစ်ယောက် အဆိုးရွားဆုံးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့သွားမှာကို စိုးရိမ်ပူပန်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကြောင့် ထိုလူငယ်လေး အသက်ဆုံးရှုံးသွားရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟုတွေးမိကာ အပြစ်မကင်းသလိုခံစားရလျက် ဟိုမင်နှင့် ကျန်းရှီတို့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

“မင်းတို့ကလည်း ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ... အဲဒီလူငယ်လေးက ယီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရွာသူကြီးကို သွားသတ်ဖို့ တောင်ပေါ်ကို ဆက်တက်သွားတာ...”

လင်းဖန်၏စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင် ထိုရွာသားများ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများသည် အပိုသာဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း အစောပိုင်းက ထိုသို့ပင် စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးပေသည်။

လင်းဖန်၏ နုပျိုသောရုပ်ရည်သည် လူတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူလှည့်စားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဟိုမင်က ပခုံးကို တွန့်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“သူ့အတွက် စိုးရိမ်မနေကြနဲ့... သူက ကျုပ်ထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်...”

ကျန်းရှီကလည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလေသည်။

သူပုန်များတွင် အခြားလျှို့ဝှက်အစီအစဉ်များ ရှိနေနိုင်သေးသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ရွာသားများကို သတိရှိရှိစောင့်ကြည့်ရန် လျင်မြန်စွာ စီစဉ်လိုက်ကြသည်။

လင်းဖန်သည် တောင်တန်းများထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ လေထုသည် ပိုမိုအေးစိမ့်လာသည်ကို ခံစားမိလေသည်။

အဘိုးဟန်ညွှန်ပြခဲ့သော နေရာတစ်ဝိုက်ရှိ တဲအိမ်များဆီသို့ သူ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူပုန်များသည် သတိရှိစွာဖြင့် ကင်းစောင့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အရေးကြီးသောနေရာများတွင် လှံများနှင့် မြားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကင်းသမားများ ရှိနေကြပေသည်။

သူသည် အဖိုးတန်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ကြားနိုင်ရန်အတွက် အသံမှတ်ဉာဏ်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ အခြားသူပုန်များ အဘယ်ကြောင့် ပြန်လာရန် ဤမျှ ကြာမြင့်နေရသနည်းဟု ကင်းသမားများအချင်းချင်း မေးမြန်းနေကြသောအသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

သူ၏အာရုံကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ပို့လွှတ်လိုက်သောအခါ ရွာမှ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခြင်းဖြစ်နိုင်သည့် အမျိုးသမီးများ၏ အော်ဟစ်ငိုယိုသံများကို ကြားလိုက်ရပြန်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ရွာသူကြီးရှိနေသည့်နေရာကို သူ အတိအကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလေသည်။

ရွာသူကြီးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် စကားပြောဆိုနေသည်။

“သံတမန်ခင်ဗျ... ကျွန်တော် စစ်သူကြီးထန်ရဲ့ညွှန်ကြားချက်တွေကို အတိအကျ လိုက်နာခဲ့ပါတယ်... ကတိပေးထားတဲ့ဆုလာဘ်တွေကို ဘယ်တော့လောက်ရနိုင်မလဲ...”

အခြားတစ်ယောက်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“စိတ်ရှည်စမ်းပါ... မင်းတို့ လုပ်ရဦးမယ့်အလုပ်တွေ အများကြီးကျန်သေးတယ်... ကွေ့အန်းရွာကို တိုက်ခိုက်တာက မင်းတို့အတွက် အရမ်းအချိန်ကြာသွားတယ်...”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်သည်တွေ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့ကြတာပါ... ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရောက်လာပြီး ကူညီပေးနေကြတော့ ကျွန်တော့်လူတွေအတွက် အခက်အခဲတွေ ရှိလာနိုင်တယ်...”

လင်းဖန် ထင်ထားခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဤပြည်တွင်းဆူပူအုံကြွမှုများသည် ချွမ်မင်းဆက်၏အင်အားကို အားနည်းသွားစေရန်အတွက် ထန်ရှောင်ယောင်က နောက်ကွယ်မှ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်နေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

လင်းဖန်သည် ဒူးများကို ကွေးညွတ်ကာ အသင့်ပြင်လိုက်ပြီးနောက် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ဝုန်း…

လေထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူသည် လေထုကို နံရံတစ်ခုကဲ့သို့ ထပ်မံနင်းခြေလျက် ဥက္ကာပျံတစ်ခုကဲ့သို့ အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားလေသည်။

သူသည် ဆက်တိုက်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ရွာသူကြီး၏ တဲအိမ်ခေါင်မိုးကို ဖောက်ထွက်လျက် အထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ရွာသူကြီးက လင်းဖန်ကို လက်ညှိုးထိုးလျက် မေးလိုက်သည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ...”

သူသည် သွားများမည်းနက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကျမ်းစာများနှင့်တူသော ဆေးမင်ကြောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လင်းဖန်၏စိတ်ထဲတွင် ရင်းနှီးနေသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

[ဒင်]

[ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့်ဝိညာဉ် ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် ၁၅၀ ရရှိရန် ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူကို သုတ်သင်ပါ]

အခြားတစ်ယောက်မှာမူ မျက်လုံးမှေးမှေးနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ဓားမကြီးကို ဆွဲထုတ်ကာ လင်းဖန်ထံသို့ ပြေးဝင်လာလေသည်။

ရင်းနှီးသော အသံသည် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

[ဒင်]

[ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ဝိညာဉ် ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် ၁၅၀ ရရှိရန် ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူကို သုတ်သင်ပါ]

လက်ဗလာဖြင့်ရှိနေသော လင်းဖန်၏လက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် သံတူနှစ်လက် ပေါ်လာချေသည်။

မျက်လုံးမှေး၏ဓားသွားသည် လင်းဖန်ထံသို့နီးကပ်လာသောအခါ လင်းဖန်သည် သံတူများကိုမြှောက်ကာ အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ဒေါင်…

ကျယ်လောင်လှသော သတ္တုရိုက်ခတ်သံသည် လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ထိုအသံကြောင့် လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ဦးခေါင်းများကို အုပ်ကိုင်လိုက်ကြရသည်။

လင်းဖန်၏ချီစွမ်းအင်များသည် သူတို့၏ဦးခေါင်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပေသည်။

ထိုအရာသည် လွန်ပူတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းခွံများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ကလန်…

မျက်လုံးမှေးသည် သူ၏ ဓားမကြီးကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး နားနှစ်ဖက်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထိုဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် သူသည် ဒူးထောက်ကျသွားလေသည်။

ထို့နောက် လင်းဖန်သည် သူ၏အနီးသို့ တိုးသွားကာ သံတူတစ်လက်ဖြင့် မျက်လုံးမှေး၏ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

လင်းဖန် အံ့ဩသွားရသည်မှာ မျက်လုံးမှေး၏ဝတ်ရုံအောက်မှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာခြင်းပင်။

၎င်းသည် မျက်လုံးမှေး၏ ဘေးပတ်လည်တွင် အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပေသည်။

လင်းဖန်သည် ထိုအဖြူရောင်အလင်းတန်းက မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုသဖြင့် သံတူ၏အရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။

ဝုန်း…

အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် လင်းဖန်၏သံတူရိုက်ချက်မှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွာသူကြီးသည် စိတ်ကိုပြန်လည်စုစည်းမိသွားပြီး လင်းဖန်ထံသို့ လက်သီးဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဆေးမင်ကြောင်များသည် လိမ္မော်ရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာလေသည်။

သူ၏လက်သီးချက်သည် လေထုကိုဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ကျားဟိန်းသံကဲ့သို့သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

လင်းဖန်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုပေ။

လက်သီးချက်နီးကပ်လာသောအခါ လင်းဖန်သည် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွာသူကြီး၏တိုက်ကွက်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

သူသည် ဟန်ချက်ပျက်ကာ မျက်လုံးမှေးလူ၏အပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ယခုအခါ လင်းဖန်သည် ရွာသူကြီး၏နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သံတူများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မူလချီလက်သည်းများဖြင့် ရွာသူကြီး၏ကျောပြင်ကို ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

ရွာသူကြီး၏ကျောကုန်းပေါ်ရှိ ဆေးမင်ကြောင်များသည် တောက်ပလာပြီး လိပ်ခွံကဲ့သို့သောအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် လင်းဖန်ကိုတားဆီးရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

သူ၏ မူလချီလက်သည်းများသည် တို့ဖူးကို ဓားဖြင့်လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ ထိုအကာအကွယ်ကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်သွားလေသည်။

ဝှစ်…

ရွာသူကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျော့ခွေသွားပြီး သွေးများသည်လည်း မျက်လုံးမှေး၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ပန်းထွက်သွားလေသည်။

လင်းဖန်သည် သူ၏လက်များကို ပြန်လည်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရွာသူကြီး၏အလောင်းကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

သူသည် လက်ပေါ်တွင်ပေကျံနေသော သွေးများကို ခါထုတ်လိုက်လေသည်။

မျက်လုံးမှေးသည် ပြန်လည်ထရပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကိုမြင်သောအခါ လင်းဖန်သည် မူလချီလက်သည်းများဖြင့် မျက်လုံးမှေး၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။

ယခုအခါ လင်းဖန်သည် ပိုမိုနီးကပ်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် မျက်လုံးမှေးသည် ကျမ်းစာများ ထွင်းထုထားသော သံမဏိချပ်ပြားများပါရှိသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

အဖြူရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသောဒိုင်းသည် ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ အကာအကွယ်စွမ်းရည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းသည် လင်းဖန်၏ မူလချီလက်သည်းများကို ခုခံရန်မလုံလောက်တော့ပေ။

သူ၏လက်သည်းများသည် ထိုအကာအကွယ်ကိုဖြတ်တောက်ကာ မျက်လုံးမှေး၏လည်ပင်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးစိုက်သွားလေသည်။

မျက်လုံးမှေးသည် လင်းဖန်၏လက်သည်းများကို သူ၏လည်ပင်းမှ ဖယ်ရှားရန်ကြိုးစားရင်း လင်းဖန်၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

သို့သော် လင်းဖန်သည် တစ်လက်မမျှပင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

မျက်လုံးမှေး၏ ရုန်းကန်မှုများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏လက်များမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

လင်းဖန်၏စိတ်ထဲတွင် ရင်းနှီးသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ဒင်... ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူကို အောင်မြင်စွာ သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် + ၃၀၀]

[လက်ရှိ ကလဲ့စားချေအမှတ် - ၁၇၆၀]

သူရရှိထားသော ကလဲ့စားချေအမှတ်များကိုကြည့်ရင်း လင်းဖန် တွေးလိုက်မိသည်။

‘နောက်ဆုံးတော့ ရပြီပဲ...’

သူသည် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ရှိ၊မရှိ ရှာဖွေရန်အတွက် မျက်လုံးမှေးနှင့် ရွာသူကြီးတို့၏ အလောင်းများကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေလိုက်သည်။

မျက်လုံးမှေး၏ကိုယ်ပေါ်တွင် စာတစ်စောင်နှင့် ငွေသုံးတေးလ်ကိုတွေ့ရှိရသည်။

ရွာသူကြီး၏ကိုယ်ပေါ်တွင်မူ မည်သည့်အသုံးဝင်မည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရသော်လည်း ရွာသူကြီး၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဆေးမင်ကြောင်များသည် လင်းဖန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နေသည်။

၎င်းသည် သူ၏ သားရဲစွမ်းရည်များနှင့် ဆင်တူနေပေသည်။

သူသည် ရွာသူကြီး၏ အခန်းထဲတွင် ထိုအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်သော ကျမ်းစာများ ရှိ၊မရှိ လိုက်လံရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုး လုံးဝမရှိပေ။

မကြာမီပင် လူများအော်ဟစ်လျက် ချဉ်းကပ်လာသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

လင်းဖန်သည် ၎င်းတို့ကို စိတ်မဝင်စားပေ။ ၎င်းတို့သည် အလွန်အားနည်းလွန်းသဖြင့် စနစ်ကပင် အန္တရာယ်ရှိသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း မပြုပေ။

ဝုန်း…

လင်းဖန်သည် လေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ထပ်မံခုန်တက်လိုက်သည်။

ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံခုန်ပျံလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ရွာပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားကာ တောအုပ်ထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကွေ့အန်းရွာဆီသို့ ပြန်လည်ပြေးထွက်ခဲ့တော့သည်။