အခန်း ၁၂၂

အခန်း (၁၂၂) ယွီစီနီယာ- မင်းနံပါတ် ဘယ်လောက်လို့ ပြောလိုက်တယ်

ကျန်းမန်သည် သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ယခု သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင်ပင် ပြန်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း နွားဝါကြီး ဝင်လာခဲ့သည်။

၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲတွင် မြက်ပင်ကို ကိုက်ထားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဝါးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အဝါကြီး ဒီလောက် ညဉ့်နက်နေတာတောင် ညလယ်စာ စားနေတာ မင်း မဝဘူးလား"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

"အလကားရလို့လေ"

နွားဝါကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။

"မင်း ထမင်းစားရင် ပိုက်ဆံပေးရလို့လား"

ကျန်းမန်က သူ၏လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းရှစ်ထောင်ကို လှုပ်ယမ်းပြလိုက်သည်။

စကားမပြောပေ။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများက အရာအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုနေလေသည်။

သုံးထောင်ကို သူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်သောင်းငါးထောင်မှာမူ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမှန်း မသိချေ။

သို့သော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက သူ့ကို ပေးခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းကလည်း ပြန်တောင်းမည် မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ရက်စွဲများကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုဆိုလျှင် စက်တင်ဘာလ ရောက်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပသော တပည့်သစ်များ သတင်းပို့သည့် နေ့ရက်များပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ချီဝမ်လည်း ရောက်လာလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကြွေးဆပ်ရန် ပြင်ဆင်ရတော့မည်။

ကျန်းမန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ နှစ်သောင်းတစ်ထောင်သာ ရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ရုတ်တရက် တစ်သောင်းငါးထောင် ပေးပို့လိုက်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်လျှင် ခြောက်ထောင်သာ ရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေက နေရာကောင်း တစ်ခုပင်၊ တစ်သောင်းငါးထောင်တောင် ပေးသေးသည်၊ သူတစ်ယောက်တည်း ရရှိခြင်းလော သို့မဟုတ် လူတိုင်း ရရှိခြင်းလော ဆိုသည်ကိုတော့ မသိချေ။

"တော်တော်လေး လိုနေသေးတယ် စုန့်ချင့်ဆီက သုံးထောင့်ငါးရာ ကျန်သေးတယ် ဖက်တီးလေးဆီကတော့ အဆင်ပြေပါတယ် အားလုံးက ဂိုဏ်းထဲမှာပဲဆိုတော့ အချိန်မရွေး ဆပ်လို့ရတာပဲ"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်သလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ယခုအခါ စက်တင်ဘာလ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်နေလောက်ပြီ ဖြစ်ရာ ဖန်ယုံ ဝင်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပေမည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို အောင်မြင်မလား ဆိုသည်ကိုတော့ သေချာ မသိချေ။

အကယ်၍ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အောင်မြင်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများအပြား ရှာနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

အခွင့်အရေးရလျှင် မေးကြည့်ရမည်။

ထို့အပြင် နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မည်သို့ ဖြစ်သွားသနည်း ဆိုသည်ကိုလည်း သူ အတော်လေး သိချင်နေမိသည်။

သို့သော် နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ ပြီးဆုံးပါက ဆယ့်ငါးရက် အနားရမည် ဖြစ်သည်။

စက်တင်ဘာလ ဆယ့်ငါးရက်နေ့မှသာ စာသင်ကြားမှု စတင်မည် ဖြစ်ရာ ခဏ စောင့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

တောင်ထွတ် ခုနစ်ခု ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ ဆက်လက် ကျင်းပနေဆဲ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ကြယ်ခုနစ်ပွင့် နင်းယွမ်ကျင့်စဉ်ကို နွားဝါကြီးအား ပေးပြီးနောက် ကျန်းမန်က ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်ရောက်ချင်း နွားဝါကြီးက ရုတ်တရက် စကားပြောလာခဲ့သည်။

"လောမနေနဲ့ အရင် သွားရေချိုးလိုက်"

ကျန်းမန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အနံ့ကို နမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာအနံ့မှ မရပါဘူး"

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ မင်းမိန်းမရဲ့ နည်းလမ်းတွေ အနံ့ ရနေတယ်"

နွားဝါကြီးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန် ကြောင်အမ်းသွားပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

"မုန့်ချဲ့ဝေ့ သူ နည်းလမ်းတွေ ချန်ထားခဲ့တာလား"

နွားဝါကြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"သိုင်းပညာရပ် သုံးပြီး ဖယ်ထုတ်လိုက်လို့ မရဘူးလား"

"မရဘူး ဝင်သွားတဲ့ အချိန်တောင် ကြိုတင် ကာကွယ်ထားလို့ မရဘူး အဲဒီလို လုပ်လိုက်ရင် မင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ရှိနေတယ် ဆိုတာ ပိုပြီး သေချာသွားလိမ့်မယ်"

နွားဝါကြီးက ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်လာပြီး မြက်တစ်ဆုပ် ထပ်စားလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တိုက်ရိုက် ရောက်လာပြီး ငါ့ကို ရှာတွေ့သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

နွားဝါကြီးက ပါးစပ်ထဲမှ မြက်များကို ဝါးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ဖြစ်တဲ့ မင်းရဲ့ ကံမကောင်းဘူး ဆိုတာကို ပြတာပဲ"

ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ဖြစ်တဲ့ ငါကလည်း ကံကောင်းနေဦးမှာပါပဲ"

နွားဝါကြီးက ခေါင်းငုံ့ကာ ခြံဝင်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော မြက်များကိုသာ ဆက်စားနေလိုက်သည်။

ကျန်းမန် ရေချိုးပြီးနောက် ကျင့်ကြံတော့သည်။

ယခုအခါ သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်၊ ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်သုံး၊ စိတ်အာရုံ အဆင့်လေး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးကူး အဆင့်ကိုး၊ အရိပ်မဲ့ လက်ဝါး အဆင့်ကိုး၊ ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး အဆင့်ရှစ်

ယခု ရွေးချယ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ အချိန်က ထိုမျှလောက် မလောတော့ချေ။

ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးကို မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အများဆုံး သုံးရက်ဆိုလျှင် အဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

——

မနက်ခင်း……

ယွီဝမ်ယီက မျက်လုံးမှိတ် အနားယူရာမှ နိုးလာပြီး အချိန်သင့်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို သွားရောက် စုံစမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲသို့ လူအများအပြား သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း သတ္တမမြောက်၊ အဋ္ဌမမြောက်၊ နဝမမြောက် ခြံဝင်း သုံးခုမှ လူတစ်ယောက်သာ ပါဝင်ခဲ့သည်။

ရွေးချယ်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်သူများကြားတွင်လည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ရှိပေသည်။

ကျန်းမန်၏ ဤသို့သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မျိုးက သေချာပေါက် အားနည်းချက် ရှိမည် ဖြစ်သော်လည်း ထိပ်ဆုံး ငါးဆယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပါက အလွန် ကောင်းမွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ဟု သတ်မှတ်၍ ရပေသည်။

အကယ်၍ ထိပ်ဆုံး ငါးဆယ် အတွင်း မပါဝင်ပါက ရွေးချယ်ပွဲမှ ထွက်ခွာရရန် ရာခိုင်နှုန်း များပေသည်။

ကျန်းမန်၏ ဤသို့သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မျိုးဖြင့် အရည်အချင်း ပြည့်မီပါက အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အလွန် နိမ့်ကျမည် မဟုတ်ချေ။

ဤရွေးချယ်ပွဲတွင် စွမ်းအားကို ကြည့်သလို စွမ်းဆောင်ရည်ကိုလည်း ကြည့်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် နဝမမြောက် ခြံဝင်းမှ လူတစ်ယောက် အနေဖြင့် ဝင်ရောက်ပြီး တစ်ခုခု ရရှိလာနိုင်ပါက စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

အပြင်ထွက်ရောက်ချင်း ရှာကျင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူကပင် သူမအား ကျန်းမန်ထံသို့ သွားရောက်ရန် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"စီနီယာမမရှ"

ယွီဝမ်ယီက ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာပြီလို့ ကြားတယ် မင်းလူရဲ့ နံပါတ်က ဘယ်လောက်လဲ"

လူရောက်လာသောအခါမှ ရှာကျင်းက မေးလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ယီက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါပြလိုက်သည်။

"မသိဘူး သူ့ကို သွားမေးကြည့်ရဦးမယ် ဒီတစ်ခေါက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ဘာထူးခြားတာ ရှိလို့လဲ"

ရှာကျင်း အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရွေးချယ်ပွဲမှာ တကယ်ပဲ ပြဿနာ တချို့ ရှိနေတယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ လူတစ်ယောက် ထွက်လာတယ်လို့ ကြားတယ် သူက တခြားလူတွေကို အရမ်း မုန်းတီးစေတာပဲ"

ယွီဝမ်ယီက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လို လူမျိုးလဲ အရမ်း စွမ်းလို့လား"

"သိပ်ပြီး စွမ်းလှတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ရှာကျင်းက ယွီဝမ်ယီ အပြင်ထွက်မည်ကို မြင်သဖြင့် လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကြားရသလောက်တော့ အဲဒီလူက ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးကို တတ်တယ်တဲ့ ပြီးတော့ အဆင့်ကလည်း အနည်းဆုံး အဆင့်ရှစ် ရှိတယ်"

"တူညီတဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အဆင့်ရှစ် ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး ရှိတယ် ပြီးတော့ နာရီဝက် အတွင်း အနိုင်အရှုံး ခွဲရမယ် မဟုတ်ရင် အစီအရင်ကို စောင့်တဲ့သူက ရှုံးမှာပဲလေ"

"ဒါကြောင့် လူတော်တော်များများက ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး အောက်မှာ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြတယ်"

"လူအများစုက နောက်ပိုင်းမှာ အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ် ကိုးပွဲကို အံကြိတ်ပြီး တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပေမယ့်"

"အချိန် မလောက်လို့ မတောင့်ခံနိုင်တဲ့ သူတွေလည်း ရှိသေးတယ်"

"အခုတော့ အဲဒီလူက လူအများစုရဲ့ ဘုံရန်သူ ဖြစ်နေပြီ"

"ဒါပေမယ့် အားလုံးက သူ့နံပါတ် ၂၁၀ ဆိုတာကိုပဲ သိကြတယ် ကျန်တာ ဘာမှ မသိကြဘူး"

ယွီဝမ်ယီက ရှာကျင်း ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

"ဒီလောက်တောင် စွမ်းတာလား ဒါပေမယ့် ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးကို အဆင့်ရှစ် အထိ သင်ဖို့က အချိန်အများကြီး ယူရမှာနော်"

"သူက ဒုတိယ တတိယ ခြံဝင်းက လူများလား ပြီးတော့ အချိန်တွေ အကုန်လုံးကို ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး ပေါ်မှာပဲ သုံးထားတာလား"

ရှာကျင်းက ငြင်းဆိုခြင်း မပြုဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလို ဖြစ်နိုင်ချေတော့ တကယ်ပဲ ရှိပါတယ် တခြားလူတွေကလည်း ခန့်မှန်းနေကြတယ် ဒါပေမယ့် နာမည်စာရင်းက လျှို့ဝှက်ထားတာလေ သူတို့က အခုချိန်ထိ နယ်ပယ်ကို သတ်မှတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းပဲ တကယ့် ပါရမီရှင်လား ဒါမှမဟုတ် အသက်ကြီးတာကို အားကိုးပြီး အနိုင်ကျင့်တာလား ဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ပေါ့"

"သူ့ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ကြည့်ရင် အကြမ်းဖျင်း သိနိုင်ပါတယ် သူ့အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က ဘယ်လောက်လဲ"

ယွီဝမ်ယီက မေးလိုက်သည်။

ရှာကျင်းက လမ်းငယ်လေးပေါ် လျှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က သုံးဆယ်ကျော် လောက်မှာ ရှိမယ် သိပ်မမြင့်ဘူး အဲဒါကြောင့်လည်း သူတို့က ခြံဝင်းငယ် သုံးခု လောက်ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားထားကြတာ အသက်မငယ်တော့ဘဲ အချိန်ကို အားကိုးပြီး အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ ထင်နေကြတာ"

ထိုစကားကို ကြားသော် ယွီဝမ်ယီက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပါချေ။

"လူဆိုးက လူဆိုးနဲ့ တွေ့မှာပဲ အဲဒီလူ သေချာပေါက် ပြဿနာ ရှာခံရမှာ ဒါပေမယ့် ငါနဲ့တော့ မဆိုင်ပါဘူး"

"ငါ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ လူကလည်း ၂၁၀ နံပါတ် နဲ့ တွေ့လောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး စွမ်းအားကမှ မညီမျှတာ သူ တွေ့ရတဲ့ သူတွေကလည်း အားနည်းတဲ့ သူတွေ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်"

ရှာကျင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မှန်ပေသည်။

ယခု နာမည်ကြီးသော တပည့် အချို့သာ ဤအကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြပုံရသည်။

အခြားသူများကတော့ မရှိတော့ပေ။

မိုးလင်းသွားသောအခါ ယွီဝမ်ယီက ရှာကျင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီး ကျန်းမန် နေအိမ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာသောအခါ ကျန်းမန်တွင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မရှိသဖြင့် သူမက လူကြားထဲ မထွက်ရဲချေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းမန်ကို တွေ့ပြီးလျှင် ပြန်သွားပြီး ပုန်းနေရမည် ဖြစ်သည်။

လူတွေနဲ့ မတွေ့အောင် ရှောင်ရမည် ဖြစ်၏။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စာမေးပွဲတွင် မှတ်တမ်း မရှိသလို အလွယ်တကူ ပြောထွက်၍လည်း မရပေ။

မဟုတ်လျှင် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း သိသွားနိုင်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော လူက မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေပါစေ နာမည်ကျော်ကြားမှု မရှိပါချေ။

သူမသာ လှောင်ပြောင်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် ယွန်းရှာတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျယ်ပြန့်သော ယွန်းရှာတောင်ထွတ်ကို ကြည့်ရင်း ယွီဝမ်ယီက ဤနေရာရှိ နေ့ခင်းရှုခင်းကလည်း မဆိုးလှဟု ထင်လိုက်မိသည်။

အခြားနေရာများတွင် တိမ်မြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် သေချာ မမြင်ရပေ။

အပေါ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ကျန်းမန် ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ယွီဝမ်ယီ အတော်လေး မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤမျှ ကြိုးစားနေသူကို သူမ မကြည့်ရက်ချေ။

ကျန်းမန်လည်း လူလာသည်ကို သတိထားမိသွားပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာမမ ဘာကိစ္စ ရှိလို့ လာတာလဲ"

"မင်းကို ဆုလာဘ် လာပေးတာ မင်း နေရာ ရလိုက်လား"

ယွီဝမ်ယီက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

"ဆုလာဘ်က ဘာလဲ"

ယွီဝမ်ယီက အများကြီး ဆက်မပြောတော့ဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်နှင့် စာအိတ်တစ်အိတ်ကို ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက မင်း နေရာ ရလိုက်လို့ ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ တကယ်လို့ မင်း မရခဲ့ဘူး ဆိုရင်တော့ ငါ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းလက်ထဲ ရောက်သွားရင်တောင် ငါ ပြန်လုယူမှာပဲ"

ယွီဝမ်ယီက ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အင်း ကျွန်တော် ရခဲ့တယ်"

ယွီဝမ်ယီက ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ နတ်သမီး ဇနီးသည် ပင်ပန်းသွားပြီ"

ကျန်းမန် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးက ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားမှုရဲ့ ရလဒ်တွေချည်းပါပဲ"

ယွီဝမ်ယီကတော့ ဂရုမစိုက်ပါချေ။

"ငါ နားလည်ပါတယ် ဒါနဲ့ မင်းက နံပါတ် ဘယ်လောက်လဲ ငါ မင်းရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို သွားကြည့်ရဦးမယ် ပြီးရင် ဘယ်သူတွေက အန္တရာယ် များလဲ ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲ ဆိုတာကို မင်းကို ပြောပြရမယ်"

ကျန်းမန်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သိမ်းလိုက်ပြီး စာအိတ်ကို ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

" နံပါတ် ၂၁၀"

ယွီဝမ်ယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှတ်သားထားရန် ပြင်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို သွားစစ်ဆေးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူမ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။

"ဘယ်လောက်"

ကျန်းမန်က ထပ်ပြောပြလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ယီက ကျန်းမန်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး တွေဝေသွားပြီးနောက်မှ စကားပြောလာခဲ့သည်။

"မင်း ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးကို ကျင့်ကြံထားတာလား"

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

"ဘယ်နှစ်ဆင့် ရောက်ပြီလဲ"

"အဆင့်ရှစ်"

"မင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ သုံးခဲ့လား"

"အခြေခံအားဖြင့်တော့ မသုံးခဲ့ဘူး"

"ဒါဆို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်ခဲ့သေးလား"

"ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းငါးထောင် ထွက်လာတာကော အကျုံးဝင်လား"

ယွီဝမ်ယီ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"အကျုံးမဝင်ဘူး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပိုလာတာက သေချာပေါက် အကြောင်းအရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ရှာလို့ ရလာတာ ဖြစ်မှာပဲ"

ကျန်းမန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်၊ ဘယ်လိုလုပ်မှ ဒီလောက် အများကြီး ရှာနိုင်မှာလဲ။

သူ အလွန် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာဖြင့် လူများကို စိန်ခေါ်ရန် အားပေးခဲ့ရာ သုံးထောင်သာ ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

"ဒါက ဘာလဲ"

ကျန်းမန်က စာအိတ်ကို ကိုင်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ယွီဝမ်ယီ အနည်းငယ် ငေးမောနေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူမက စာအိတ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အချိန်ပိုင်း အလုပ်လေ ဂိုဏ်းမှာ စာပို့တဲ့ အလုပ် ဝင်လုပ်လို့ ရတယ်"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

"တစ်လကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ရလဲ"

"သုံးထောင်"

ယွီဝမ်ယီက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အလုပ်က တော်တော်လေး ပေါ့ပါးတယ် မင်းကို ကျင့်ကြံဖို့ အချိန် ပေးနိုင်တယ်"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"လူကို ပေးလို့ ရလား"

ယွီဝမ်ယီ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ရလောက်မယ် ထင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် အလုပ်ဝင်ဖို့က တင်းကျပ်တဲ့ သတ်မှတ်ချက် တွေ ရှိတယ် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး ဖြစ်မှ ရမယ်"

ကျန်းမန် ခဏရပ်သွားခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းသား မဟုတ်ရင်ကော ရလား"

ယွီဝမ်ယီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းမန် စာအိတ်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး အကြွေးများကို သတိရသွားသဖြင့် ယွီဝမ်ယီထံမှ တောင်းဆိုမှု တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အဲဒါက သုံးလစာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပမာဏကို ကြိုထုတ်ယူရန် ဖြစ်သည်။

ယခု စက်တင်ဘာလ ဖြစ်ရာ သူက အောက်တိုဘာ၊ နိုဝင်ဘာ၊ ဒီဇင်ဘာလ များအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကြိုထုတ်ယူချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပေါင်းလိုက်လျှင် နှစ်သောင်းလေးထောင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နှစ်သောင်းတစ်ထောင်နှင့် ခုနက ရရှိခဲ့သော ငါးထောင်ကိုပါ ထပ်ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း ငါးသောင်း ဖြစ်သည်။

ပြန်ဆပ်ရန် မလုံလောက်သော်လည်း ဆက်မချေးနိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။

ဤတောင်းဆိုမှုက အတော်လေး လွန်ကဲသဖြင့် ယွီဝမ်ယီက ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု ကျန်းမန် ထင်ခဲ့သည်။

အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေကတော့ တစ်လစာလောက်ပဲ ကြိုထုတ်နိုင်မည်ဟု တွေးထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့ ယွီစီနီယာမမ က ဘယ်လိုဖြစ်နေသနည်း မသိချေ၊ စိတ်က အခြားတစ်နေရာသို့ ရောက်နေပြီး တိုက်ရိုက်ပင် သဘောတူလိုက်လေသည်။

စာရွက်စာတမ်း ရရှိပြီးနောက် သူက နှစ်သောင်းလေးထောင်ကို ချောမွေ့စွာ ရရှိသွားခဲ့သည်။

အိမ်လခ အတွက်ကတော့ နောက်နှစ်ရက်နေမှ ပြောတော့မည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရရှိပြီးနောက် ကျန်းမန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

ယခုတော့ ဖက်တီးလေးဆီသို့ သွား၍ ရပြီ ဖြစ်သည်။

——

ချစ်ရွှေတောင်ထွတ်

ဖက်တီးလေးမှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ပြုစုနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

"အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ထဲမှာ အစ်ကိုကျန်း မပါဘူး ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ယနေ့ စက်တင်ဘာလ သုံးရက်နေ့ ဖြစ်သည်။

အများစုသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျန်းမန်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို မည်သူမှ မတွေ့ရချေ။

ထို့အပြင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာသည်မှာလည်း အတော်ကြာနေပြီဖြစ်ရာ ပြဿနာ ရှိမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

မှားယွင်း ပို့ဆောင်ခြင်းလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဖက်တီးလေးမှာ စဉ်းစား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"ငါ ရလာတဲ့ သတင်း အရတော့ ကျန်းမန်ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကို မတွေ့ရတာ တကယ်ပဲ အခုဆိုရင် ယွန်းရှာတောင်ထွတ်မှာ တော်တော်လေး ပျံ့နှံ့နေပြီ လူတော်တော်များများက နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကို စောင့်ကြည့်နေကြတာလေ"

ချန်ယွီက ပြောလိုက်သည်။

လော်ရွှမ် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းမန် ဘယ်အချိန် လာမလဲ စောင့်ကြည့်ပြီး မေးကြည့်လို့ ရတယ်"

တစ်ဖက်လူက မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကြွေးရှင် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သူမ၏ အကြည့်များက ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချန်ချီဝမ်ထံသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက ဖိအားတွေ အများကြီး ခံစားနေရမည်ဟု သူမ ထင်သည်။ အရင်တုန်းက သူမ၏ ဝမ်းကွဲအစ်မ လော်လု လာရှာခဲ့သေးသည်။

သူမက ကျန်းမန်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ချေးပေးခဲ့သလားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က မထင်ရှားသဖြင့် ရေပွက်ပမာ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထပ်ချေးမည် ဆိုပါက ထပ်မချေးရန် ပြောခဲ့သည်။

ပြန်ဆပ်နိုင်မည် မဟုတ်သည်က ရာခိုင်နှုန်း များသည်တဲ့။

ထိုသို့သော လူမျိုးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပဲ လိုနေသည်ဟု ထင်နေတတ်ပြီး ဘယ်လောက်ပဲ ဖြည့်ဖြည့် ပြည့်မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။

အလွန် သတိထားရမည်တဲ့။

ဤသည်မှာ သူမ၏ ဝမ်းကွဲအစ်မ၏ မူရင်း စကားများပင် ဖြစ်သည်။

သူမတောင် ဖိအားပေးခံရသည် ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းဂဏန်းလောက် ချေးထားရသော ချန်ချီဝမ်ဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

သူမ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို စတင် မှတ်တမ်းတင်တော့သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် သူမ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ချန်ယွီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က သူတို့ လော့ယွင်မြို့ ကို ပြန်သွားမယ်လို့ ပြောနေကြတယ် နင် ပြန်သွားဦးမလား အဲဒါ ကောင်းယောင် ရဲ့ အစ်ကိုကြီး ခေါင်းဆောင်ပြီး သွားမှာတဲ့"

"ငါလည်း အဲဒီကို သွားချင်နေတာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ အချိန်ကျရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ ဆိုတာကို ငါ မေးကြည့်လိုက်မယ်"

ချန်ယွီ အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားသည်။

အလကား ပြန်သွားရန်က သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုသူက ဖက်တီးလေး၏ အစ်ကိုကြီး ဖြစ်ပြီး သူမနှင့် အဆင့်အတန်း တူသူ မဟုတ်ချေ။

"နင်တို့ ပြောကြည့် အခု ကျန်းမန် ဘယ်လို ခံစားနေရမလဲ"

စုန့်ချင့်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဖက်တီးလေး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မသိဘူး အစ်ကိုကျန်းက ဒီလို နာမည်မရှိတဲ့ သူမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ် သေချာပေါက် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှိမှာပဲ"

"ဘာအကြောင်းပြချက်လဲ သခင်လေး ဘာတွေ သိထားလို့လဲ"

စုန့်ချင့်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို သခင်လေး လို့ ခေါ်တာ ငါ လုံးဝ အကျင့်မဖြစ်သေးဘူး"

ဖက်တီးလေး အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တခြား နေရာမှာ သွားအလုပ်ရှာတာ ပိုကောင်းမယ် ပြီးရင် မင်းမှာ ဇာတ်လမ်း ရှိမယ် ငါ့မှာ အသား ရှိမယ်လေ"

"ငါ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အချိန်ပိုင်း အလုပ် သွားရှာလိုက်မယ်"

စုန့်ချင့်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အရင်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကို မြှင့်တင်သင့်တယ်"

ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စုန့်ချင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းမန် ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပဲ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မဆိုးပါဘူး"

ယခုအခါ သူမသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ မင်း မကြိုးစားဘူး ဆိုတာ သိသာတယ်"

ကျန်းမန် ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါ့လိုမျိုး လုပ်မှသာ အနာဂတ်မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိမှာ"

ဖက်တီးလေးက မျက်ကွင်းညိုများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အခု ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်ကို ရောက်နေပြီ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး ကို ရောက်ဖို့ အများဆုံး နှစ်နှစ်ပဲ လိုတော့တယ်"

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းမန်က ချန်ချီဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်ချီဝမ် အတော်လေး ပိန်ကျသွားပြီး သူက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကာ မျက်မှောင် အလိုအလျောက် ကြုတ်ထားမိသည်။

ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားနေရပုံပေါ်သည်။

"အစ်ကိုချန် ခင်ဗျား ပိန်သွားတာပဲ စုန့်ချင့်တောင် ခင်ဗျားထက် ပိုဝနေသေးတယ်"

ကျန်းမန် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ပိန်သွားတယ် ဆိုသော စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ချီဝမ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

မျက်လုံးအိမ်များပင် အနည်းငယ် နီရဲလာခဲ့သည်။

ဘယ်သူမှ သူ့ကို ဒီလို မပြောဖူးပါချေ။

မကြာသေးမီက တကယ်ပင် သူ့ကို ဖိအားပေးနေသူများ ရှိခဲ့သည်။

ကျန်းမန်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို သူတို့ စုံစမ်းသိရှိသွားကြပြီး လူအတော်များများက နုတ်ထွက်ချင်ကြသလို သူ့ကိုလည်း အကြွေးဆပ်ခိုင်းကြသည်။

ဒီတစ်ခေါက်တော့ အကုန်လုံး ပြန်ဆပ်ရမယ်လို့ ပြောနေကြတယ်။

သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက ရေထဲမျောသွားတော့မယ်လို့ ပြောနေကြတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် ပြန်မတောင်းရင် နောက်ပိုင်း ဘယ်တော့မှ ပြန်တောင်းလို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူးတဲ့။

ပိန်သွားတာကတော့ ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပိုရှာချင်လို့ ဖြစ်ရတာပါ။

အခုတော့ သူက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ် ကို မနည်း ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ဤသည်မှာ ညဉ့်နက်သည်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးသောင်းရှစ်ထောင်ကို ထုတ်ယူပြီး တစ်ဖက်လူကို ပေးလိုက်သည်။

"အတိုးပါ ပေါင်းပြီး စုစုပေါင်း လေးသောင်းရှစ်ထောင် တစ်ပြားမှ မနည်းဘူး တစ်ပြားမှ မပိုဘူး"

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ခံရယူပြီးနောက် ချန်ချီဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုလူများ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပြန်ဆပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ခုက မင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့ စဉ်းစားဖူးလား"

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဥပမာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးကို မြှင့်တင်ဖို့ပေါ့"

ချန်ချီဝမ် အနည်းငယ် အခက်တွေ့သွားပြီး သူ၌ ထိုမျှ ကြာရှည်သော အချိန် မရှိချေ။

ကျန်းမန်က စာအိတ်ကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်လိုက်"

ချန်ချီဝမ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် စာအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းမှ စာပို့လုပ်ငန်း ခန့်အပ်လွှာ

"သက်တမ်းက နှစ်နှစ်ပဲ ရှိတယ်"

ကျန်းမန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ မင်း သွားချင်တယ် ဆိုရင် နှစ်နှစ် အတွင်းမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးကို ရောက်အောင် မြှင့်တင်ရမယ်"

စာအိတ်ထဲက အကြောင်းအရာကို ကြည့်ပြီး ချန်ချီဝမ် စာကိုင်ထားတဲ့ လက်တွေ တုန်ယင်နေခဲ့တယ်။

သူက ကျန်းမန်ကို အတော်လေး မယုံနိုင်အောင် ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ပေးတာလား"

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ကျန်းမန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအလုပ်က တစ်လကို သုံးထောင် ရတယ် ငါက မင်းဆီကနေ သုံးလစာ ဝင်ငွေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကိုးထောင် ယူမှာ"