အခန်း ၁၃၅

အခန်း (၁၃၅) ယောကျာ်းရဲ့ နာမည်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သိနိုင်တယ်

မှန်တင်ခုံရှေ့တွင်….

မုန့်ချဲ့ဝေ့သည် မှန်ထဲမှ မိမိကိုယ်ကို ကြည့်နေလေသည်။ ယခုအခါ သူမ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ ပန်းပွင့်ပုံစံ အမှတ်အသားမှာ ပိုမို နီရဲလာလေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ အေးစက်စူးရှသော အငွေ့အသက်မျိုး မရှိတော့ဘဲ လုံးဝ အသစ်ဖြစ်သော အသွင်အပြင် တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

သို့သော်လည်း လူစိမ်းများ အနားမကပ်ရဲသော ခံစားချက်မျိုးကား ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမသည် မှန်ထဲမှ မိမိကိုယ်ကို ထိုသို့ပင် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာမှသာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် လှည့်၍ ချင်းတိုက်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာစာရင်းလဲ"

"ဟိုတစ်ခေါက်က ဓာတ်ကြီးငါးခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်သွားပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မြင့်တဲ့၊ ပြီးတော့ အထူး ဂရုစိုက်သင့်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေရဲ့ စာရင်း"

ချင်းတိုက်က ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလေသည်။

"အထူးသဖြင့် လက်ဝါးရာ ချန်ထားခဲ့တဲ့သူတွေရဲ့ စာရင်းပေါ့"

"နောက်ဆုံး တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ပြီလား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က မေးလိုက်လေသည်။

"မတွေ့သေးဘူး၊ ဒါပေမယ့် ခန့်မှန်းချက်တွေတော့ ရှိတယ်"

ချင်းတိုက်က ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ ဆက်လက် စကားမပြောတော့ချေ။

ချင်းတိုက်ကမူ စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဓာတ်ကြီးငါးခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ရိုးရိုး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က သိပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ် မရှိလှဘူး၊ ဒါပေမယ့် လက်ဝါးရာ ချန်ထားနိုင်တဲ့ သူတွေကတော့ အားလုံးက ပါရမီရှင်တွေချည်းပဲ"

"အဲဒီအထဲမှာ အထူးချွန်ဆုံးကတော့ ဝေ့ရန်လို့ ခေါ်တဲ့ လူငယ် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်"

"အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်မှာ ယွင်ချန်ဌာနခွဲကို ဝင်တယ်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်မှာ ကျင့်စဉ် သုံးခုလုံးကို အကုန် သင်ယူပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်းထဲကို အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်၊ နောက်တစ်နှစ်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲမှာ ပထမနေရာ ရခဲ့တယ်"

"ဒီတစ်ခေါက် ဓာတ်ကြီးငါးခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာလည်း လက်ဝါးရာ ချန်ထားနိုင်ခဲ့တယ်"

"ဘယ်လို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်လဲ"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က မေးလိုက်လေသည်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်"

ချင်းတိုက်က ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မှန်ထဲမှ မိမိကိုယ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ပြီးတော့ကော"

ချင်းတိုက်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါကို ဂရုစိုက်ဖို့ လိုလို့လား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့ လှည့်၍ ချင်းတိုက်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်း ဂရုစိုက်ချင်လို့လား"

"သခင်မလေး သဘောအတိုင်းပဲ"

ချင်းတိုက်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ ဆက်လက် စကားမပြောတော့ချေ။

ချင်းတိုက်မှာ သခင်မလေး၏ အတွေးကို လုံးဝ မခွဲခြားတတ်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

ထို့နောက် ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒုတိယ တစ်ယောက်ရဲ့ တိုးတက်လာတဲ့ လမ်းကြောင်းကတော့ အဲဒီလောက် မထူးခြားလှဘူး"

"ဒါပေမယ့် အမြဲတမ်း တိုးတက်နေတာကတော့ တော်တော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်"

"ဒီလူရဲ့ နာမည်က ရှန်ကွမ်လျိုယွင်တဲ့၊ အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်မှာ ယွင်ချန်ဌာနခွဲကို ဝင်တယ်၊ သုံးနှစ်ကြာတော့ ဒုတိယ နေရာနဲ့ ဝူယွင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်"

"အဲဒီနောက် နှစ်နှစ်ကြာတော့ ပထမ နေရာနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားတယ်၊ အဲဒီနောက် သုံးနှစ်ဆက်တိုက် ပထမနေရာ၊ သုံးနှစ်ဆက်တိုက် ရှေ့ဆောင်နေခဲ့ပြီး၊ ခြံဝင်း သုံးခုထဲကို ရောက်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ အကြီးအကျယ် ကွာဟချက်နဲ့ ရှေ့ဆောင်နေခဲ့တယ်"

"ကျောက်တိုင်ပေါ်မှာလည်း လက်ဝါးရာ ချန်ထားနိုင်ခဲ့တယ်"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ချင်းတိုက်က စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်လေသည်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်"

"တခြား သူ ရှိသေးလား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က မေးလိုက်လေသည်။

ချင်းတိုက်က ဆက်ပြောလေသည်။

"နောက်ထပ် လူငယ် နှစ်ယောက် ရှိသေးတယ်၊ ယောကျ်ားလေး တစ်ယောက် မိန်းကလေး တစ်ယောက်၊ သူတို့လည်း လက်ဝါးရာ ချန်ထားနိုင်ခြေ ရှိတယ်"

"ဒါက အသက်ငယ်တဲ့ သူတွေ၊ အသက် နည်းနည်း ပိုကြီးတဲ့ သူ နှစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်"

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် နှစ်ယောက်၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် နှစ်ယောက်။

ထို့နောက် ချင်းတိုက်က အောက်သို့ ဆက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလူကလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတဲ့ စာရင်းထဲမှာ ပါတယ်၊ သေချာ ကြည့်ရရင် သူ့ရဲ့ တိုးတက်လာတဲ့ လမ်းကြောင်းကလည်း ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ အရိပ်အယောင်လေးတွေ ရှိတယ်"

"ကျန်းမန်၊ အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်မှာ ယွင်ချန်ဌာနခွဲကို ဝင်တယ်၊ နှစ်နှစ်လောက် တိတ်တဆိတ် နေခဲ့ပြီး၊ တတိယနှစ်မှာ စတင်ပြီး အံ့မခန်း တိုးတက်လာကာ ပထမ နေရာနဲ့ ဝူယွင်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်"

"ဝင်သွားတဲ့ နေ့မှာတင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ပါဝင်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်"

"ဒုတိယနှစ်မှာ ဓာတ်ကြီးငါးခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ပါဝင်ပြီး၊ ဓာတ်ကြီးငါးခု ပေါင်းစပ်ခြင်းကို သင်ယူခဲ့တယ်"

"အဆင့် နှစ်ဆယ့်ငါး နေရာကို ရခဲ့တယ်"

"ဓာတ်ကြီးငါးခု ပေါင်းစပ်ခြင်းကို သင်ယူနိုင်တယ် ဆိုတော့၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှာ ရှိလောက်တယ်"

ဤနေရာအထိ ပြောပြီးနောက် ချင်းတိုက် ခဏရပ်သွားခဲ့လေသည်။

သူမ အကြမ်းဖျင်း တွက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ၊ အခု အချိန်အရ ဆိုရင် သူက အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းမှာ ရှိနေသင့်တယ်"

"အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်လား"

"သူ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်း၊ အဆင့်တက်တဲ့ အရှိန်က နည်းနည်း မြန်လွန်းနေတယ်"

"ပြီးတော့ သူက ဟို ပါရမီရှင် ဝေ့ရန် နဲ့ ခြံဝင်း တူတူပဲ"

"ဒါဆို ဘာလို့ နှစ်ပတ်လည် ပထမနေရာ က သူ မဟုတ်ဘဲ ဝေ့ရန် ဖြစ်နေရတာလဲ"

"ကုန်ပြီလား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က မေးလိုက်လေသည်။

"သခင်မလေး ဒီ ကျန်းမန်က ဂရုစိုက်သင့်တယ်၊ ဒီ အဆင့်တက်တဲ့ အရှိန်က မြန်လွန်းတယ်၊ တကယ်လို့ ခဏပဲ ပွင့်တဲ့ ပန်းလို မဟုတ်ဘူး ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေ အများကြီး ရှိတယ်"

ချင်းတိုက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ချင်းတိုက်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အရင်တုန်းက မင်းထက် ကျင့်ကြံတာ မြန်တဲ့ သူတွေ အများကြီး ရှိလား"

ချင်းတိုက် ခဏရပ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အများကြီး ရှိတယ်"

"နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ မင်းထက် ပိုသန်မာသွားလား"

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ထပ်မေးလိုက်လေသည်။

ချင်းတိုက် ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။

အရင်တုန်းက သူမဟာ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပေ၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက ပါရမီရှင်တွေ အရမ်း များခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့က လမ်းခုလတ်မှာတင် သေဆုံးသွားကြသည် သို့မဟုတ် သာမန် လူတွေကြားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

အစပိုင်းက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သိပ်ပြီး ရည်ညွှန်းစရာ တန်ဖိုး မရှိ၊ အဆုံးထိ လျှောက်လှမ်းနိုင်ခြင်း ကလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ပါရမီ တစ်မျိုးဖြစ်သည်ဟု အရင်တုန်းက သခင်မလေးက သူမကို အဲဒီလို ပြောခဲ့ဖူးသည်။

အဲဒီတုန်းက သခင်မလေးက ခေတ်သစ် ယှဉ်ပြိုင်မှုတွေမှာ မပါဝင်ခဲ့ဘဲ၊ သူမကိုသာ သွားခိုင်းခဲ့သည်။

လောကကြီးက လုံးဝ မသိခဲ့ပေ၊ နာမည်ကျော်ကြားလှတဲ့ သူမဟာ တကယ်တော့ သခင်မလေးရဲ့ အစေခံ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်တယ် ဆိုတာကို။

တကယ်လို့ နောက်ပိုင်း မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ပေါ်မလာဘဲ၊ စစ်ပွဲကြီး သာ မဖြစ်ပွားခဲ့ဘူး ဆိုရင်၊ သခင်မလေးကို သိတဲ့သူ သိပ်ရှိမှာ မဟုတ်ပေ။

မုန့်ချဲ့ဝေ့က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အပြင်က လူတွေက အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်တတ်ကြတာပဲ"

ချင်းတိုက်လည်း ဟုတ်တယ်လို့ ထင်လိုက်လေသည်။

စာရင်းပေါ်က လူတွေကို မျိုးနွယ်စုထဲက လူတွေက သေချာပေါက် စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ပြီး ဂရုစိုက်ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း လက်ရဲဇက်ရဲ လုပ်၍မရပေ၊ မဟုတ်ရင် စည်းကမ်း မကျတော့ပေ။

အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အုပ်ချုပ်မှု အောက်မှာ၊ ဒီလို ကိစ္စတွေကို ဖြစ်ပွားခွင့် မပြု၊ တည်ငြိမ်မှုတွေက အရမ်း မြန်မြန် ပျက်စီးသွားနိုင်လို့ဖြစ်သည်။

အချို့သော အခြေခံ စည်းမျဉ်းတွေကို လူတိုင်း လိုက်နာရမည်၊ မဟုတ်ရင် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အုပ်ချုပ်မှု ဆိုတာ စကားသက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားမည်။

သခင်မလေး တောင်မှ ထွက်ခွာခွင့် မရှိပေ။

ဒါကလည်း အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အုပ်ချုပ်မှုကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ပူးပေါင်း ပါဝင်ရမည်။

ဤအချိန်တွင် မုန့်ချဲ့ဝေ့က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်လေသည်။

"ပါရမီရှင် အသစ်က ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားကို သွားပြန်ခေါ်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒီကိစ္စကို သူတို့ တကယ်ပဲ မပြောကြဘူး၊ ကျွန်မ သွားပြီး ထပ်မေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ပြောရင်းနှင့် ချင်းတိုက်လည်း နောက်ဆုတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

အဓိက ကတော့ သခင်မလေး လက်ပါပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်း လူတိုင်း နည်းနည်း ကြောက်နေကြပြီး ကိုယ်ပါ ဒုက္ခရောက်မှာ စိုးရိမ်နေကြသည်။

ဆွေးနွေးတာတွေကလည်း ပိုပြီး သတိထားလာကြသည်။

ရောနှော ဝင်ရောက်ဖို့ ခက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းတိုက် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မုန့်ချဲ့ဝေ့ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်၊ မှန်ထဲမှ သူမ၏ မျက်ခုံးကြားကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းမန် ယောကျာ်းရေ ကျွန်မက ရှင်ရဲ့ နာမည်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သိနိုင်တယ် မဟုတ်လား"

တူတယ်။

————

မတ်လ၏ ရာသီဥတုက ကျင့်ကြံနေသော ကျန်းမန်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။

"ရာသီဥတုက ပိုအေးလာသလိုပဲနော် ယုတ္တိအရဆိုရင် အအေးဆုံး အချိန်က ကုန်သွားပြီ မဟုတ်လား"

"အဝါကြီး မင်း ဒီလောက် အများကြီး ဝတ်ထားတာ နွေရာသီ ကျရင် မပူဘူးလား"

နွားဝါကြီးက မြက်စားနေပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပါချေ။

ကျန်းမန်လည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျင့်ကြံမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး မိမိဘာသာ အစားအစာ ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

သေချာပေါက် သူက ခြံဝင်းထဲမှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကိုလည်း စိုက်ပျိုးထားသည်။

ရိုးရှင်းတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေသာ ဖြစ်သော်လည်း စိုက်ပျိုးတဲ့ နေရာတွေကိုတော့ သူ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီလို လုပ်တာက အစီအရင် နဲ့လည်း ကိုက်ညီသလို၊ ဆေးပညာ နဲ့လည်း ကိုက်ညီတယ် လို့ သူ ထင်မြင်မိလေသည်။

သူ့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပိုပြီး ကောင်းကောင်း စုပ်ယူနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နွားဝါကြီးက တစ်ချက် ကြည့်ပြီး မြက် ဆက်စားနေလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် ထမင်းစားပြီး ကျင့်ကြံနေချိန်တွင်မှ နွားဝါကြီးက ထို ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ နေရာများကို စိုက်ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

"သူက တကယ်ပဲ အရာအားလုံး ကို တတ်ကျွမ်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် များလား"

ဒီလို အဘက်ဘက်က ကိုက်ညီအောင် လုပ်တာက မခက်ခဲပေ။

ဒါပေမယ့် စနစ်တကျ မသင်ယူရသေးတဲ့ သူ တစ်ယောက် အတွက်တော့ လုံးဝ မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာဖြစ်သည်။

ကျန်းမန် ကျင့်ကြံမှု ပြီးဆုံးပြီး ပြန်လာသောအခါ နွားဝါကြီးက မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ် တွေကို မသင်ဘူးလား"

ကျန်းမန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မသင်ဘူး"

နွားဝါကြီးက မေးလိုက်လေသည်။

"ဆင်းရဲလို့လား"

"အမှတ် သိပ်မရှိလို့"

ကျန်းမန်က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"တခြားလူတွေက အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ် တွေကို သင်တာ တခြား အမှတ်တွေကို မြှင့်တင်လို့ မရလို့လေ၊ ငါ့မှာတော့ အဲဒီလို ပြဿနာမျိုး မရှိဘူး"

"တခြား အမှတ်တွေ ရဖို့ အချိန် ဖြုန်းပြီး သင်စရာ မလိုဘူး"

"မင်း ဆင်းရဲတယ်လေ"

နွားဝါကြီးက ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်က ကိုယ်တိုင် ပိုက်ဆံ ရှာစရာ မလိုဘူး"

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ မြက်ကိုသာ ဆက်စားနေလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန်လည်း သဘာဝကျကျ ဂရုမစိုက်ပါချေ။

ယခုအခါ သူသည် အိမ်လခကို ကြိုတင် ပေးသွင်းထားပြီး ဖြစ်ရာ စာအိတ် လာပေးပြီး တောင်းခံမည်ကိုပင် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။

စားစရိတ် အချို့ နုတ်လိုက်လျှင် ငါးသောင်းရှစ်ထောင် ကျန်သေးလေသည်။

နောက်လက စပြီး တစ်လကို ခြောက်ထောင် ရဦးမည်။

အနာဂတ်က တောက်ပနေသည်။

အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်တွေကို အချိန် ဖြုန်းပြီး ဘာလုပ်ဖို့ သင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ယခု အဆင့်မြင့်အဆင့် ကျင့်စဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

နှစ်ရက် ရှိပြီ ဆိုတော့ နွားဝါကြီးလည်း အကြမ်းဖျင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးလောက်ပြီ။

နောက်တစ်နေ့

ကျန်းမန်သည် အဆင့်မြင့်အဆင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို စတင် သင်ယူတော့သည်။

"ကြယ်ခုနစ်ပွင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်က ကြယ်ခုနစ်ပွင့် နင်းယွမ်ကျင့်စဉ် နဲ့ ကိုက်ညီတယ်၊ နောက်ပိုင်း အဆင့်မြင့်အဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို သင်ချင်ရင်လည်း ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် ကို ရွေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ဒါမှ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို အကောင်းဆုံး မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှာ"

"မဟုတ်ရင် နောက်ပိုင်းကျရင် အစုံရအောင် ရှာရလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင် သဘာဝအတိုင်း အဆင့် တစ်ဆင့် နိမ့်သွားလိမ့်မယ်"

နွားဝါကြီးက သတိပေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်၊ ဤသို့သော ကိစ္စမျိုး ရှိမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင်မူ ရိုးရိုးကျင့်ကြံခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

နွားဝါကြီးကလည်း အကြမ်းဖျင်း အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလေသည်၊ အဓိကမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးပြီး အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်နိုင်သည့် အခြေအနေ မရှိခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးနောက်တွင်မူ ခန္ဓာကိုယ် အခြေခံ မတူညီတော့ဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အညစ်အကြေးများ နည်းပါးလာကာ စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်နိုင်သည့် အခြေအနေ ရှိလာခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရိုးရိုးလေး ပြောရလျှင် ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှင့် စိတ်အာရုံ တို့ကို ခွဲခြား၍ မြှင့်တင်ရခြင်း ဖြစ်ပြီး မူလကတည်းက အဟန့်အတားများ ရှိနေလေသည်၊ အကယ်၍ ကျင့်စဉ် မတူညီပါက လမ်းကြောင်း မတူညီသဖြင့် ထိုစွမ်းအား သုံးခုကို ပေါင်းစပ် ကိုက်ညီရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

တူညီသော ကျင့်စဉ် ဖြင့် ပေါင်းစပ်ပါက အဟန့်အတား ရှိမည် မဟုတ်ချေ。

ထို့ကြောင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးနောက် အဆင့်မြင့်အဆင့် ကျင့်စဉ် များသည် အစုံလိုက် ရှိနေရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အစုံ ရသွားပါက အစွမ်းကုန် လည်ပတ်သည့်အခါ အဟန့်အတား ရှိမည် မဟုတ်ချေ၊ သို့မဟုတ်ပါက အသားကျအောင် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ပြီး အသားမကျနိုင်ခြင်းမျိုးပင် ရှိနိုင်ပေသည်။

ဤအချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းမန် သည် အလွန် လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားပြီး နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်လေသည်။

ဤသို့ဖြင့် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို နားလည်ရန် နှစ်ရက် အချိန်ယူခဲ့ပြီး၊ မီးခိုးပြာ တေးသွားကို နားလည်ရန် နောက်ထပ် နှစ်ရက် အချိန်ယူခဲ့လေသည်။

ထုံးစံအတိုင်း ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

သို့သော် ပို၍ပို၍ နားလည်ရ လွယ်ကူလာလေသည်။

အခြေခံပိုင်းတွင် မိမိက အနည်းငယ် အားနည်းသည်ကို ကျန်းမန် ဝန်ခံလေသည်။

သို့သော် ဤအတွက် များစွာ သင်ယူရန် လိုအပ်ပြီး အချိန်က အလွန် နည်းပါးလှပေသည်၊ ထမင်းစားချိန် တွင်ပင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ အကြောင်း ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရလေသည်။

ဆရာ့ဆီက ပိုက်ဆံ ရှာလို့ မပြီးသေးဘူး။

ထို့နောက် အဆင့်မြင့်အဆင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ် ကို မြှင့်တင်တော့သည်။

နှစ်ကြိမ် ပြီးနောက် အောင်မြင်စွာ အခြေခံ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

လေးကြိမ် ပြီးနောက် ဒုတိယ အဆင့် သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ရှစ်ကြိမ် ပြီးနောက် တတိယ အဆင့်

ဆယ့်ခြောက်ကြိမ် ပြီးနောက် စတုတ္ထ အဆင့်

သုံးဆယ့်နှစ်ကြိမ် ပြီးနောက် ပဉ္စမ အဆင့်

ဒုတိယနေ့

ဆဋ္ဌမ အဆင့်

တတိယနေ့

သတ္တမ အဆင့်

ပဉ္စမနေ့

အဋ္ဌမ အဆင့်

အဋ္ဌမနေ့

နဝမ အဆင့်

စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်သည် နင်းယွမ်ကျင့်စဉ် ထက် စိတ်အာရုံ ပိုကုန်ပြီး ပိုမို ခက်ခဲကြောင်း ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဆယ့်သုံးရက်မြောက်နေ့

ဒသမ အဆင့်

နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်နေ့

ဆယ့်တစ် အဆင့်

ရက်လေးဆယ်မြောက်နေ့

ဆယ့်နှစ် အဆင့်

ခြောက်ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ

မေလ ဆယ်ရက်နေ့

ဆယ့်သုံး အဆင့်

သင်ယူ တတ်မြောက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းမန် သည် မူလ စိတ်အာရုံ ဘူးသီးများက စတင် ပြောင်းလဲလာပြီး ကြယ်ပွင့်လေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

စိတ်အာရုံ အဆင့်ငါးသည် ကြယ်ငါးပွင့် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

အဆင့်ခုနစ် ပြီးနောက် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

အဆင့်ရှစ်တွင် ၎င်းတို့ကို ဆက်သွယ်ပေးမည့် အလင်းရောင် ရှိလာမည် ဖြစ်လေသည်။

အဆင့်ကိုးတွင် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာပြီး အလင်းရောင်များက တစ်ကိုယ်လုံးကို ထွန်းလင်းပေးမည် ဖြစ်လေသည်။

အငွေ့အသက်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းမန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

"နှစ်လ တောင် ကြာတယ်၊ ဒါက အရမ်း ကြာလွန်းတယ်"

ဒီလို အမြန်နှုန်းက တကယ်ပဲ အရမ်း နှေးလွန်းတယ် လို့ ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် နောက်ပိုင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ပြီး ကျင့်ကြံမယ် ဆိုရင် အဲဒီ အချိန်လေး နဲ့ လုံးဝ မလောက်ပေ။

အထူး ပစ္စည်း တစ်ခုခုကို အမြန်ဆုံး သွားရှာရမည်။

ဒါကို စီနီယာမမယွီကို မေးကြည့်ရမည်။

သို့သော် ကျန်းမန် ကိစ္စတစ်ခုကို သတိရသွားခဲ့လေသည်။

"စီနီယာ၊ ကံကြမ္မာဇယား က ရက်ငါးရာ့ငါးဆယ် ပြည့်ရင် ကျွန်တော့်ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲ ပို့ပေးမယ် လို့ မှတ်မိတယ်၊ အချိန်က မတ်လ နှစ်ဆယ့်ခြောက်ရက် လောက်ပဲ၊ ဘာလို့ လှုပ်ရှားမှု မရှိတာလဲ"

ကျင့်ကြံတာ အရမ်း အာရုံစိုက်နေလို့ မေ့သွားခြင်းဖြစ်သည်။

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း လက်ဝါးရာ ချန်ခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား"

ကျန်းမန် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ညည်းတွားလိုက်လေသည်။

"ဪ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားက ငါ့ထက် ဒီလောက်တောင် နောက်ကျနေတာပဲ"

သူ တွေးတော့ တွေးမိသားပဲ၊ ဒါပေမယ့် တကယ်ပဲ အဲဒီ ကျောက်တုံး ဖြစ်နေလိမ့်မယ် လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လေသည်။

"မေလ ရောက်ပြီ၊ နောက်ထပ် နှစ်လ နေရင် မင်း မိန်းမ ရောက်လာလောက်ပြီ"

ကျီးကန်းတံတား ပွင့်တော့မှာပဲ၊ ကျန်းမန် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား သူ လာရဲသေးလို့လား"

"သူက ကျီးကန်းတံတား လမ်းကြောင်း ကနေ မသွားတော့ဘူးလေ၊ ကျီးကန်းတံတား က သူ့အတွက် အပေါက် ဖွင့်ပေးရုံ သက်သက်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် ရှာတွေ့ခံရနိုင်ခြေ တော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူ က စစ်ဆေးပြီး ဘယ်သူက အသုံးချလဲ ဆိုတာ အပေါ်မှာလည်း မူတည်တယ်"

နွားဝါကြီးက ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတော့ သာမန် လူတွေက စစ်ဆေးလို့ မရနိုင်ပေ။

အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းက အတူတူ အစွမ်းထက်တဲ့ သူကို မလွှတ်ရင် အသုံးမဝင်ပေ။

ကျန်းမန် ဤကိစ္စကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပါချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရက်ခြောက်ရာ ပြည့်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"နောက်ထပ် ဆယ်ရက် နေရင် ကံကြမ္မာဇယား ပွင့်မယ့် နောက်ထပ် သတ်မှတ်ချက် နေ့ ရောက်ပြီ၊ ဒီတစ်ခေါက် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားက ဘာတွေ ပေးမလဲ၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို ဘယ်လို ဒုက္ခပေးမလဲ ဆိုတာ မသိဘူး"

ကျန်းမန်က ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း နည်းနည်းလေးမှ စိုးရိမ်ပုံ မရဘူးနော်"

နွားဝါကြီးက မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင် ငါ က ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြ နိုင်လိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားက သူ တကယ်ပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယား ဖြစ်တယ် ဆိုတာကို သက်သေပြရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ"

"ငါ့ကို အမီမလိုက်နိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာဇယားက ဘယ်လိုလုပ် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် လို့ ခေါ်နိုင်မှာလဲ"

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းငုံ့ကာ မြက်စားနေလိုက်လေသည်။

အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်း

ယန်ရိချိုးက အောက်ရှိ လူအားလုံးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဇွန်လ စာမေးပွဲ စတော့မယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် ပျက်ကွက်မယ့် သူ ရှိလား"

ဒီစကားက ကျန်းမန်ကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောတာ ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြသည်။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ပျက်ကွက်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျောက်ယောင်ယောင် ပြုံးလိုက်လေသည်။

အန်းရုံလည်း ပြုံးလိုက်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချောင်ချန်သည် ပဉ္စမ နေရာမှ ဖယ်ရှားခံရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမ ကဲ့သို့ပင် ထိပ်ဆုံး ဆယ်နေရာတွင်သာ ရှိတော့မည် ဖြစ်ပြီး ထိပ်ဆုံး ငါးနေရာ တွင် မရှိတော့ချေ။

လင်းချင်းရှန်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်၊ သူ သည် ထိပ်ဆုံး သုံးနေရာ မဟုတ်ဘဲ ထိပ်ဆုံး ငါးနေရာတွင်သာ ရှိတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

အနာကျင်ရဆုံး သူမှာ ကျိုးပုဖန်ပင် ဖြစ်လေသည်၊ သူသည် မိသားစု၏ ကြီးမားသော အထောက်အပံ့ ကို ယခုလေးတင် ရရှိထားပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ချက် နောက်ကျသွားတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ က အလဟဿ ဖြုန်းတီးလိုက်ပြီ ဟု ထင်ကြပြီး အရင်းအမြစ် များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားကြလိမ့်မည်၊ ထို့နောက် သူ သည် ဒုတိယ နေရာ တွင်ပင် ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့ရှိသောအခါ သူတို့ ထင်တာ မှန်တယ်၊ အရင်းအမြစ် တွေ အများကြီး သက်သာသွားတယ် လို့ တွေးကြလိမ့်မည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး တကယ်တော့ မိမိ အနေဖြင့် ရုန်းကန်ကြည့်နိုင်သေးသည် ဟု ထင်လိုက်လေသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ အမှတ်တွေက တော်တော်လေး မြင့်နေပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်ကတော့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပျက်ကွက်ခဲ့တာ ဆိုတော့၊ သူက နေရာမှာတင် ရပ်နေတာများ ဖြစ်မလား။

"ကျန်းမန်၊ မင်း ဒီတစ်ခေါက် နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ ကို ထပ်ပြီး ပျက်ကွက်လို့ မရတော့ဘူးနော်၊ တကယ်လို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ရင် အကောင်းဆုံး လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ်ကို သင်ယူခွင့် ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ယန်ရိချိုးက သတိပေးလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ် က အတိအကျ ဘာလဲ ဆိုတာကို သူ အတော်လေး သိချင်နေလေသည်။

သို့သော် ယန်ရိချိုးက တိုက်ရိုက် မပြောပြခဲ့ဘဲ လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ် ကို ရရှိသည့် အချိန် အထိ စောင့်ရန်သာ ပြောခဲ့လေသည်။

တကယ်တော့ တောင်ထွတ် တစ်ခုချင်းစီ ရဲ့ လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ်က မတူညီကြပေ။

ဒါပေမယ့် တောင်ထွတ် ခုနစ်ခု ရဲ့ ထိပ်ဆုံး သုံးနေရာ ဝင်မှ သင်ယူခွင့် ရမှာဖြစ်သည်။

မကောင်းတာ ကို ယူမယ့် အစား မရှိတာကမှ ပိုကောင်းပါသေးသည်။

"နောက်တစ်ခု က ဒီတစ်ခေါက် စာမေးပွဲ ပထမ နေရာက ယွင်ချန်ဌာနခွဲကို အဓိက စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူ အနေနဲ့ သွားခွင့် ရမယ်"

ယန်ရိချိုးက ကျန်းမန် နှင့် ကျိုးပုဖန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"တစ်ခေါက် သွားရင် သေချာပေါက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရမှာပါ၊ ဒါပေမယ့် အခြေခံ သတ်မှတ်ချက် တစ်ခု ရှိတယ်"

"ဓားပျံသိုင်း၊ ဓားကြီးသိုင်း ကို တတ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ဓားလည်း ရှိရမယ်"

ကျန်းမန် "..."

သူ့ရဲ့ ဆင်းရဲမွဲတေမှုက ပစ်မှတ်ထား ခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဓားပျံသိုင်းကို သူ တတ်ပါတယ်၊ ဓားကြီးသိုင်း ကိုတော့ ကြားတောင် မကြားဖူးပေ။

ဒါပေမယ့် ဘာလဲ ဆိုတာကိုတော့ ခန့်မှန်းလို့ ရသည်။

နောက်တစ်ခုက ဝိညာဉ်ဓား ပင်ဖြစ်သည်။

ဘယ်က ပိုက်ဆံ နဲ့ သွားဝယ်ရမည်နည်း။

ထို့နောက် ကျင့်ကြံရေး အချိန် ရောက်လာရာ ချောင်ချန်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ ပြောကြည့် ဒီတစ်ခေါက် ပထမ နေရာ လုယူမှု က မသေချာမှု တွေ ရှိသေးလား"

"မသေချာမှု မရှိဘူး"

အန်းရုံ က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်လေသည်။

"သေချာပေါက် ကျန်းမန် ပထမ နေရာပဲ"

"ကျိုးပုဖန် မဖြစ်နိုင်ဘူးလား သူ့ မျက်ကွင်းညို တွေတောင် ထွက်လာတော့မယ်၊ အရင်းအမြစ် တွေ အများကြီး သုံးထားတာတောင် မျက်ကွင်းညို နေတယ် ဆိုတာ သူ့ရဲ့ ကြိုးစား အားထုတ်မှု ကို ပြသနေတာပဲ"

ကြီးမားသော မျက်ကွင်းညိုများဖြင့် လင်းချင်းရှန် က ပြောလိုက်လေသည်။

ဝေ့ပေ့ချွမ်ကတော့ ကျိုးပုဖန် ကို အမီလိုက်ဖို့ အရမ်း ခက်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ အရင်းအမြစ် တွေ ပိုများလာတော့ ပိုခက်သွားပြီဖြစ်သည်။

အချိန် ကွာဟချက် က အရမ်း များလွန်းသည်။

မဟုတ်ရင် သူက သေချာပေါက် ပထမ နေရာ ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန် ကတော့...

သူ့ကို ပေးတဲ့ ခံစားချက် က အဲဒီအတိုင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျော်ဖြတ်လို့ မရနိုင်တဲ့ တောင်ကြီး တစ်လုံး လိုပင်ဖြစ်သည်။

ဒီတောင်ကြီး ပြောင်းလဲသွားရင်တောင် ပေးတဲ့ ဖိအား က ကျိုးပုဖန် ထက် ပိုပြင်းထန်နေပါသေးသည်။

သူတို့ အများကြီး မဆွေးနွေးဖြစ်ကြပေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်ထပ် တစ်လ နေရင် သိရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အရင်တုန်းက ပထမ နေရာ က တကယ်တော့ ဘယ်နေရာမှာ ရပ်တည်နေလဲ ဆိုတာကိုပေါ့။

ဒါမှ နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကို ခန့်မှန်းကြည့်လို့ ရမှာဖြစ်သည်။

ကျန်းမန် ဤကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ပါချေ။

တစ်လျှောက်လုံး ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး စိတ်အာရုံ ကို တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်ကာ ထို့နောက် ဘူးသီးများ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို စုဆောင်းရမည် ဖြစ်လေသည်။

ဆယ်ရက် အကြာ အထိပင်…..

ကျန်းမန်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယား လှုပ်ရှားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"အရမ်း နှေးလွန်းတယ်၊ အခုမှ အမီလိုက်နိုင်တော့တယ်"