အခန်း ၂၀၂

အခန်း ၂၀၂ - လူသားဝိညာဉ်တစ်သန်းနှင့် မိစ္ဆာဘုရင်ကို ချေမှုန်းခြင်း

လီယွဲ့သည် စကားပင် မပြောနိုင်တော့လောက်အောင် ဆွံ့အသွားရသည်။

ဤ ပိုင်ဟုမိစ္ဆာဘုရင် မှာ သိပ်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းပုံမရချေ။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤပိုင်ဟုမိစ္ဆာဘုရင်အပေါ် တော်တော်လေး စိတ်ကျေနပ်မှုရှိပေသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါ့ကို အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ အလောင်းကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တယ်... အခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း…"

သူတို့သည် သူ့အား အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်အလောင်းတစ်လောင်း ထပ်မံထောက်ပံ့ပေးရန် လိုအပ်ပြန်သည်။

သူ တွေးတောနေမိသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပြီး တစ်ဖက်လူအား ထပ်မံ ရှင်သန်ခြင်း ဖြစ်ခွင့်ပေးကာ အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေပြီး အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်အလောင်းတစ်လောင်း ထပ်မံရယူရမလားဟု စဉ်းစားနေမိခြင်း ဖြစ်၏။

အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး၏ အလောင်းသည် အဆင့် (၉) ရတနာတစ်ပါးလောက် တန်ဖိုးမကြီးမားသော်လည်း အဆင့် (၉) ရတနာတစ်ဝက်နှင့်တော့ ညီမျှပေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့… တစ်ကြိမ် ရှင်သန် လာနိုင်ပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာ အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပြန်ရဖို့ဆိုရင် ဒီတစ်ဖက်လူရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားပြီလို့ ခန့်မှန်းရတယ်… နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ အဆင့် (၉) ကို ပြန်ရောက်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ရလိမ့်မယ် ထင်တယ်..."

သူက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်… သူသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်၏။

ထိုလက်ညှိုးသည် သုမေရုတောင် ကဲ့သို့ အလင်းရောင်ခြည်များ ဖြာထွက်နေပြီး

ဤသာမန်လက်ညှိုးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေသော၊ အရာခပ်သိမ်းကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားသည့် ကြီးမားထည်ဝါသော မဏ္ဍိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံရပေသည်။

ဤသည်မှာ အဆင့် (၇) နတ်ဘုရားအတတ်ပညာဖြစ်သည့် သုမေရုလက်ငါးချောင်း မှ ဖြစ်သည်။

သူသည် သာမန် အဆင့် (၉) အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်ရန် ဤအဆင့် (၇) နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို အသုံးပြုရန် လုံးလုံးလျားလျား မလိုအပ်ချေ။

သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် အဆင့် (၇) နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို သုံးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းပကားသည် အဆင့် (၁၀)အဆင့်နိမ့် ကောင်းကင်သက်ရှိတစ်ပါးထက် မလျော့နည်းပေ။ မည်သည့် အဆင့် (၉) ဘုရင် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာဘုရင်မျှ ဤအရာကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ကျိုးဧကရာဇ် အုပ်စိုးစဉ်ကာလအတွင်း မျိုးဆက်တစ်ခုစီတွင် ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်ပြီး ရာသီဥတု လေပြင်းမုန်တိုင်းများ အပြောင်းအလဲကို ငုံ့မိုးကြည့်ရှုနိုင်သည့် ဘုရင်အပါး နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ အနှစ်တစ်သောင်းသုံးထောင် သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသည့် ကောင်းကင်သက်ရှိ သုံးပါးသာ ထွက်ပေါ်ဖူးခဲ့ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် ကောလာဟလများအရ ဤ နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် ကောင်းကင်သက်ရှိ သုံးပါးထဲတွင် တစ်ပါးမှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ သန့်ရှင်းသောခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် ကို များစွာကျော်လွန်ကာ မယုံကြည်နိုင်စရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

အဆင့် (၉) ဘိုးဘေးပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းအဆင့် သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဝှက်ကွယ်နေသော ရတနာများကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် မိမိ၏ သွေးမျိုးဆက် မြစ်ဖျားခံရာကို လိုက်လံခြေရာခံခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ မိမိ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်အထက်တွင် အထွတ်အထိပ် စိုးစံနေသော ကောင်းကင်နန်းတော်နှင့် တူလှသည့် နတ်စင်္ကြံ တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီး ဖြစ်သည်။

အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် သည် အဆင့် (၉) ဘိုးဘေးပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းအဆင့် ထက် များစွာသာလွန် မြင့်မားပေသည်။

ဝုန်း…!

ဟူဖုန်းမိစ္ဆာဘုရင် သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်လိုက်မိသည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည့် စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုလက်ညှိုးကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာပျက်သွားကာ

"ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ… နတ်ဘုရားတွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေကနေ ထွက်ခွာသွားရင် စွမ်းအားတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးရတယ်လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား… မင်းက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေကနေ ထွက်လာတာ ရှင်းနေတာပဲကို ဘာလို့ အဆင့် (၁၀) ကောင်းကင်သက်ရှိတစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်နေရတာလဲ"

တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိတော့ချေ။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးအနေဖြင့် မိမိ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ပေတစ်ရာကျော် မြင့်မားသော ကြီးမားလှသည့် ကျားခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူထပ်လှသော အမည်းရောင်မြူခိုးများ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုမြူခိုးများထဲမှ လူသားဝိညာဉ်ဆိုး တစ်သန်း ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

ထိုမိစ္ဆာဝိညာဉ် တစ်သန်းလုံးမှာ လူသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့အပြင် အတုမရှိ ရာဇဝင်ရိုင်းစိုင်းမှုကို ထုတ်ဖော်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်မှန်သော သွေးတစ်စက် ပျံထွက်လာပြီး ရှေးဟောင်းကာလမှ လာသည့်အလား ကျားဟိန်းသံကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုအရာမှာ ဟူဖုန်းမိစ္ဆာဘုရင် အဆင့် (၉) သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက် ပေါင်းခံထုတ်လုပ်ထားသည့် ပိုင်ဟုစစ်မှန်သော သွေးတစ်စက် ဖြစ်ပေသည်။ အမှန်တော့ ယင်းသည် ကမ္ဘာဦးပိုင်ဟု၏ အနှိုင်းမဲ့သွေးမျိုးဆက်တော့ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ဤစစ်မှန်သော သွေးတစ်စက်ထဲတွင်လည်း ရှေးဟောင်းပိုင်ဟု၏ အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပါဝင်နေပေသည်။

"ကွဲအက်စမ်း…!"

ကျားကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နှမြောတွန့်တိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထိုစစ်မှန်သော သွေးတစ်စက်ကို ဖြန့်ခွဲပစ်ရန် တစ်စက္ကန့်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်… စစ်မှန်သော သွေးသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သန်းနှင့်ချီသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို နီရဲသော အရောင်ဆိုးလိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား…"

"ဟီးဟီးဟီး…"

ထိုလူသားဝိညာဉ်တစ်သန်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားကာ ယုတ်မာဆိုးသွမ်း၍ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်မောသံများကို ထုတ်လွှင့်ရင်း ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာနေသည့် ကမ္ဘာမြေတုန်ဟည်းစေသော လက်ညှိုးကြီးဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

၎င်းသည် ထူထပ်လှသော သွေးနီရောင်တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သန်းပေါင်းများစွာသော မိစ္ဆာများသည် သူတို့၏ လက်များကို မြှောက်ကာ မျက်နှာများ ရှုံ့မဲ့လျက် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်လက်ညှိုးကြီးကို မတင်ရန် ကြိုးစားနေကြသည့်အလား ရှိပေသည်။

"သူ သေထိုက်တယ်"

လီယွဲ့သည် ဤအရာကို မြင်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်သွား၏။

လူသားဝိညာဉ်ဆိုး တစ်သန်းပင်။

ဤစုန်းအတတ်ကို တတ်မြောက်ရန်အတွက် တစ်ဖက်လူသည် လူသားသန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သန်းပေါင်းများစွာသော လူသားအလောင်းများ စုပုံနေသည့် မြင်ကွင်းမှာ အမှန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် စစ်မှန်သော အလောင်းတောင်၊ သွေးပင်လယ်ကြီး ဖြစ်ပေ၏။ ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာများကို ခြွင်းချက်မရှိ သုတ်သင်ပစ်ရမည်။

"ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့ရဲ့ တစ်မျိုးနွယ်လုံးကို သုတ်သင်ပစ်မယ်"

သူ၏ အသံမှာ အေးစက်လျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ယခင်က မိစ္ဆာများ လူစားသည်ကို မြင်ဖူးပြီး မိစ္ဆာအများအပြား၏ ဂူအပြင်ဘက်တွင် လူသားအရိုးစု အမြောက်အမြားကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် ဤရန်ငြိုးဖွဲ့နေသော ဝိညာဉ်တစ်သန်း၏ မြင်ကွင်းက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ အချိန်ခရီးသွားပြီး ကူးပြောင်းလာကတည်းက ဤအရာသည် သူမြင်ဖူးသမျှထဲတွင် လူသားများကို အများဆုံး သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် မိစ္ဆာပင် ဖြစ်သည်။ စုန်းအတတ်ပညာတစ်ခုကို တတ်မြောက်ရန်အတွက် သူတို့သည် လူသန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

သူ ဆန့်တန်းထားသော လက်ညှိုးမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယင်းသည် စစ်မှန်သော သုမေရုလက်ငါးချောင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ လက်ငါးချောင်းလုံးသည် ကျယ်ပြောလှပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ငုံ့ပိုက်ထားသည့်အလား ရှိပေသည်။

နီရဲပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာတစ်သန်းကို သုမေရုလက်ငါးချောင်းက ချက်ချင်း ဖမ်းချုပ်လိုက်သဖြင့် ၎င်းတို့မှာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

"ထွက်ပြေးရမယ်… ငါ အသက်ရှင်ရမယ်" ဟူဖုန်းမိစ္ဆာဘုရင်သည် သူ၏ စစ်မှန်သော သွေးကို ဖြန့်ခွဲလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ပိုင်ဟုတောင်မှ ပြေးထွက်ကာ မြောက်ဘက်သို့ အရူးအမူး ထွက်ပြေးတော့သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ကျားမျက်လုံးများထဲတွင် အသက်ရှင်လိုစိတ် ပြင်းပြမှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"ထွက်ပြေးမလို့လား"

မျက်တောင်ခတ်အတွင်း မိုင်တစ်ရာကျော် ဝေးကွာသောနေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်သော ဟူဖုန်းမိစ္ဆာဘုရင်ကို လီယွဲ့က အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ဝုန်း…!

မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းပကားများ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် နတ်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များထဲမှ ချက်ချင်း ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

အဆင့် (၇) နတ်ဘုရားအတတ်ပညာမှ ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးခြင်း နတ်အလင်းရောင်ခြည် ပင်တည်း။

ရှူး…

ရုတ်ချည်းဆိုသလို ထိုကြောက်မက်ဖွယ် နတ်အလင်းတန်းသည် ဟူဖုန်းမိစ္ဆာဘုရင်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပေသည်။

"မလုပ်နဲ့… ငါ မကျေနပ်ဘူး… ငါက မိစ္ဆာဘုရင်ပဲ… ငါ့မှာ ကမ္ဘာဦးပိုင်ဟုရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ရှိတယ်…အနာဂတ်မှာ အဆင့် (၁၀)ကို ငါ တက်လှမ်းနိုင်မှာ… ငါက ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ သေဆုံးရမှာလဲ"

ဟူဖုန်းမိစ္ဆာဘုရင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ အားကောင်းလှသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးခြင်း နတ်အလင်းရောင်ခြည်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရကာ ကြေမွပျက်စီးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။ ကြီးမားလှသော ကျားခန္ဓာကိုယ်ကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်အဝါများ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ၎င်း၏အလောင်းသည် ဝေဟင်ထက်မှ ပြုတ်ကျကာ တောင်ထိပ်တစ်ဝက်ကို ကြေမွပျက်စီးစေခဲ့သည်။

"အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်စေ"

လီယွဲ့သည် ပိုင်ဟုတောင်ပေါ်ရှိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသော ပိုင်ဟုမိစ္ဆာများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အနက် အဆင့် (၈) လေးကောင်၊ အဆင့် (၇) ဆယ့်ငါးကောင်၊ အဆင့် (၆) ငါးဆယ့်နှစ်ကောင်နှင့် အဆင့် (၅) တစ်ရာ့ခုနစ်ဆယ့်ခြောက်ကောင်တို့မှာ ပိုင်ဟုမျိုးနွယ်စု၏ သွေးမျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့မဟုတ်ပါကလည်း ရှေးဟောင်းပိုင်ဟု၏ သွေးမျိုးဆက် အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည့် ကျားမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဒိုင်း…!

စုရုံးနေသော မည်းမှောင်သည့် တိမ်တိုက်များထဲမှ အဆင့် (၇) နတ်ဘုရားအတတ်ပညာဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးခြင်း နတ်အလင်းရောင်ခြည် နောက်ထပ်တစ်တန်း ကျဆင်းလာပြန်သည်။ နတ်အလင်းတန်းများ ကွဲဖြာသွား၏။

မျက်တောင်ခတ်အတွင်း ပိုင်ဟုတောင်ပေါ်ရှိ ကျားမိစ္ဆာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ ကျားမိစ္ဆာအားလုံး လုံးလုံးလျားလျား ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ပိုင်ဟုတောင်နှင့် လေရှောင်ပြည်နယ်သည် ဝေးကွာလှသည် မဟုတ်ချေ။

ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းထားသော သုမေရုလက်ငါးချောင်း၊ သွေးနီရောင်တိမ်တိုက်နှင့် တူလှသော ဝိညာဉ်တစ်သန်း၊ ၎င်းတို့နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာသည့် ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များနှင့် ကျဆင်းလာသော ထူးဆန်းသည့် နတ်အလင်းတန်း… ဤအရာအားလုံးကို လေရှောင်မြို့အတွင်းရှိ များပြားလှသော လူသားအရပ်သားများ မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး အားလုံး ကြောင်အံ့သွားကြရသည်။

သို့သော် သာမန်လူသားပြည်သူများမှာ ဘာဖြစ်နေမှန်း လုံးလုံးလျားလျား မသိကြချေ။

ထို့အပြင် အချို့သော စွမ်းအားကြီးမားသည့် လူသားစစ်သည်တော်များမှာမူ သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားကာ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

"ထိုနေ့က ဟူဖုန်းမိစ္ဆာဘုရင်ဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာ။ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားရှင်က နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်းသက်လာပြီး ပိုင်ဟုတောင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာများလား"

လေရှောင်ပြည်နယ်၏ မြို့စားမင်း ယုလော်ချွမ်း သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။

စိုးရိမ်စိတ်၊ ထိတ်လန့်စိတ်၊ ဝမ်းမြောက်စိတ်နှင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများ...

"သွားစို့… ငါနဲ့အတူ ပိုင်ဟုတောင်ကို လိုက်ခဲ့ကြ"

သို့သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူသည် သူ၏ အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပိုင်ဟုတောင်ဆီသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်စုံစမ်းတော့သည်။ လေရှောင်ပြည်နယ်၏ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မိစ္ဆာများကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အစေခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှက်စရာမရှိဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ မိစ္ဆာများထံ မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်မပြခဲ့ပါက၊ ပိုင်ဟုတောင်တွင် ဝပ်စင်းမနေခဲ့ပါက၊ မိစ္ဆာများသည် လူသားများကို စားသောက်ရာတွင် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိရမည်ဟူသော စည်းကမ်းကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် လေရှောင်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် မိစ္ဆာများ စားသောက်ခြင်းခံရသည့် လူသားဦးရေမှာ ယခုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားသွားပေလိမ့်မည်။ စားသောက်ခြင်း မခံရသည့် လူသားအမြောက်အမြားမှာ ယုလော်ချွမ်းကို ကျေးဇူးတင်သင့်ပေသည်။