အခန်း ၂၈၁

အခန်း (၂၈၁) အလုပ်အကိုင် ထောက်ခံစာ၊ မြို့နယ် စားနပ်ရိက္ခာရုံ အရောင်းစာရေးမ

လီလန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ အကြားအာရုံများ မှားယွင်းသွားသလားဟု တွေးမိလိုက်သည်။

“ဘာ... ဘာပြောလိုက်တာလဲ…”

“ကျန်းရှောင်ဖုန်းက ကျွန်တော်နဲ့အတူ မုဆိုးလုပ်ချင်တာလား…”

“အဘွားကျန်း နောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်…”

လီတာ့ဟိုင်သည် အဒေါ်ကျန်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လုံးဝကို ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။

“အဒေါ်ကျန်း ရှောင်ဖုန်းကို မုဆိုး... မုဆိုးလုပ်ခိုင်းမလို့လား…”

ရွှမ်းရွှေရွာတွင် မုဆိုးအဖွဲ့ ဆယ်ဖွဲ့ရှိပြီး မုဆိုးအားလုံးမှာ အမျိုးသားရဲဘော်များသာဖြစ်ကာ အမျိုးသမီးရဲဘော် တစ်ယောက်မှမရှိပေ။

အိမ်နီးချင်းရွာ အနည်းငယ်မှ ရဲဘော်များ မုဆိုးအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အမျိုးသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမျိုးသမီးမုဆိုးများမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့် အတွေ့အကြုံပိုင်းတွင် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေတတ်သည်။

အမျိုးသားများသည် ယန်စွမ်းအင်ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးများသည် ယင်စွမ်းအင်ဖြစ်ကာ တစ်ဦးက သန်မာ၍ တစ်ဦးက နူးညံ့သိမ်မွေ့ပေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ခွန်အားမှာ တစ်ပြေးညီတည်း မရှိနိုင်ပေ။

အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများ၏ အလုပ်ကို လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပါသလား။ လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပါသည်။

သို့ရာတွင် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ဆင်တူရမည်ဖြစ်ပြီး ခွန်အားမှာလည်း ညီမျှရမည်ဖြစ်သည်။

အိမ်နီးချင်း ချောင်တျန်းကျီရွာမှ မိုးပျံနဂါး မုဆိုးအဖွဲ့ကို ဥပမာအဖြစ် ကြည့်လိုက်ပါ။ သူတို့တွင် အမြွှာညီအစ်မ နှစ်ယောက်ရှိပြီး နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အမျိုးသားများကဲ့သို့ ထွားကြိုင်းကာ အရပ်ရှည်ကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုးဖြင့် မုဆိုးတစ်ယောက်ဖြစ်လာရန်မှာ ပြဿနာမရှိနိုင်ဘဲ မည်သူကမျှလည်း ကန့်ကွက်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျန်းရှောင်ဖုန်းကမူ…

လီတာ့ဟိုင်သည် သူ၏ တူမကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက အရပ် ၁.၆ မီတာလောက်ပဲရှိပြီး လက်မောင်းတွေ ခြေထောက်တွေကလည်း ပိန်ချုံးနေကာ သေနတ်ပြောင်းထက်တောင် ပိုတိုသေး၏။ တောင်ပေါ်တက်ပြီး ဘယ်လိုလုပ် အမဲလိုက်နိုင်မှာလဲ။

လီတာ့ဟိုင်သည် အဒေါ်ဖြစ်သူ ရူးသွားပြီလားဟု သံသယဝင်မိသွားကာ မြေးဖြစ်သူကို တောင်ပေါ်သို့ အမှန်တကယ် အမဲလိုက်စေချင်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

“အဒေါ်ကျန်း အခက်အခဲရှိရင်လည်း ပြောပါလေ ကျွန်တော်တို့ ကူညီနိုင်ရင် သေချာပေါက် ကူညီပေးမှာပေါ့…”

လီတာ့ဟိုင်သည် အဘွားအိုမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ငွေလိုနေသည်ဟု ထင်ကာ ဝင်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးများသည် တောင်ပေါ်တွင် အမဲလိုက်ခြင်းကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များသည့် အလုပ်များနှင့် မသင့်တော်ပေ။ သူတို့အတွက် ရွာရှိ အမျိုးသမီးများနှင့်အတူ ခြင်းတောင်းများလွယ်ကာ တောင်ပေါ်သို့ တောထွက်ပစ္စည်းများ သွားရောက်ရှာဖွေခြင်းကသာ ပို၍ သင့်လျော်ပေသည်။

တောင်ပေါ်ထွက်ပစ္စည်းများ စုဆောင်းခြင်းဖြင့် အလုပ်မှတ်များစွာကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

“အဘွားကျန်း ကျွန်တော့်အဖေပြောတာ မှန်တယ်လေ ရှောင်ဖုန်းက ငယ်ရွယ်သေးပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်လေ ကျွန်တော့်လို ယောကျ်ားရိုင်းကြီးတွေနဲ့ တောင်ပေါ်မှာ အမဲလိုက်ဖို့ဆိုတာ မသင့်တော်ပါဘူး…”

“တောင်ပေါ်မှာ ဝက်ဝံတွေရှိတယ် ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျားတွေဆိုတာ ကျားသစ်တွေထက် အများကြီး ပိုကြမ်းကြုတ်တာလေ သူလို မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် မကြောက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ…”

“သူက မုဆိုးတစ်ယောက်ရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး…”

လီလန်သည် ခေါင်းယမ်းကာ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည် အလိုလိုက်ခံထားရပြီး ခေါင်းမာသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ သူမကို တောင်ပေါ်သို့ အမဲလိုက်ခေါ်သွားပါက သူ့ကို ဒုက္ခမပေးလျှင်ပင် တော်လှပြီ ဖြစ်သည်။

တောင်ပေါ်တွင် အမဲလိုက်ခြင်းမှာ သတိမထားမိပါက သေနိုင်လောက်ပေသည်။

ဤသည်ကို ကလေးများ အိမ်ဆော့ကစားနေသည်ဟု ထင်နေသလား။

“ဟူး…”

အဘွားကျန်းသည် ခေါင်းယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ရှောင်ဖုန်းက ခုနှစ်ဆို ၁၆ နှစ်ရှိပြီလေ အရွယ်ရောက်နေပြီပေါ့ အစကတော့ အလုပ်မှတ်တွေရဖို့ ငါတို့နဲ့အတူ တောင်ပေါ်ပစ္စည်းတွေ ရှာဖွေဖို့ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ပြောထားပေမယ့် ကောင်မလေးက လုံးဝ နားမထောင်ဘူးလေ သူမအဖေက မုဆိုးတစ်ယောက်ဖြစ်တော့ သမီးဖြစ်သူအနေနဲ့ သူ့အဖေရဲ့ အမဲလိုက်သေနတ်ကို အမွေဆက်ခံပြီး မုဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတယ်…”

“သူ့အစ်ကိုကလည်း အစက သဘောမတူပေမယ့် သူထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့ကို ဂရုစိုက်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူးလေ…”

ကျန်းရှန်းလီ ချန်ရစ်ခဲ့သော ပြောင်းနှစ်လုံးထိုး အမဲလိုက်သေနတ်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းဝမ်ဟွာက အမွေဆက်ခံခဲ့ပြီး စန်းဟော့ရွာ မုဆိုးအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ကာ မုဆိုးတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် မတိုင်မီတွင် ကျန်းဝမ်ဟွာသည် လူသားစားကျားသစ်တစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

အမဲလိုက်သေနတ်မှာ ချန်ရစ်ခံခဲ့ရပြီး ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကျန်းရှောင်ဖုန်းမှာ ခေါင်းမာသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ အမျိုးသားများ အမဲလိုက်နိုင်ပါက အမျိုးသမီးများကကော အဘယ်ကြောင့် အမဲမလိုက်နိုင်ရမည်နည်း။

သူမသည် ဖခင်နှင့် အစ်ကိုဖြစ်သူတို့ကဲ့သို့ ဤအမဲလိုက်သေနတ်ကို လွယ်ကာ တောင်ပေါင်းတစ်သောင်းထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်ပြီး ဝံပုလွေများနှင့် ကျားများကို အမဲလိုက်ချင်နေခဲ့သည်။

အဘွားကျန်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လီလန်မှာ ချက်ချင်းပင် အံ့သြသွားတော့သည်။

ဤကောင်မလေးက သူမဖခင်၏ အမွေကို ဆက်ခံချင်နေသည်လား။

အလွန်ကောင်းသည်။ သတ္တိနှင့် ရဲရင့်မှုတော့ ရှိပေသည်။

လီလန်သည် ကျေးဇူးတင်လေးစားသော အကြည့်ဖြင့် အဘွားကျန်းအား ပြောလိုက်သည်။

“အဘွားကျန်း ရှောင်ဖုန်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကောင်းပေမယ့် မုဆိုးတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့က အရမ်းခက်ခဲတယ်လေ သူမက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ အဲဒီလို ဆင်းရဲဒုက္ခမျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး…”

“ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့် မုဆိုးအဖွဲ့က ယောကျ်ားတွေချည်းပဲလေ သူမလို မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်က ယောကျ်ားတွေနဲ့ အတူရှိနေဖို့က ဘယ်လိုလုပ် သင့်တော်မှာလဲ…”

လေးစားမိသည်က တစ်ပိုင်း၊ လက်တွေ့ဘဝက တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့ကျမှုကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်ကာ လီလန်အနေဖြင့် အဖွဲ့၏ အခြားအဖွဲ့ဝင်များအတွက်လည်း စဉ်းစားပေးရမည် ဖြစ်သည်။

အဘွားကျန်းသည် စိတ်ပျက်သွားပုံရကာ စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ကျွန်တော် မြို့နယ်စားနပ်ရိက္ခာရုံက ရုံပိုင်ကျိုးကို သိတယ်လေ ရှောင်ဖုန်းက ရုပ်ရည်လည်း ပြေပြစ်ပြီး စကားပြောလည်း ကောင်းတယ်လေ ကျွန်တော် ရုံပိုင်ကျိုးနဲ့ စကားပြောပြီး သူမကို စားနပ်ရိက္ခာရုံမှာ အရောင်းစာရေးမအဖြစ် အလုပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်လေ ဘယ်လိုသဘောရလဲ…”

ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည် ဘဲဥပုံ မျက်နှာပေါက်၊ နူးညံ့သော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ဖြူဝေးသော အသားအရေရှိသည့် ချောမောသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူမတွင် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသွင်အပြင်ရှိပြီး ရွှမ်းရွှေရွာတွင် ရွာ့အလှပဂေးတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပေသည်။

ကောင်မလေးမှာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး စကားပြောစွမ်းရည်လည်း ကောင်းမွန်ပေသည်။

သူမ၏ ရုပ်ရည်ချောမောမှုနှင့် စကားပြောကောင်းမှုတို့ကြောင့် အရောင်းစာရေးမအလုပ်နှင့် အလွန် လိုက်ဖက်လှပေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် မြို့နယ် စားနပ်ရိက္ခာရုံရှိ အရောင်းစာရေးမအလုပ်မှာ လီလန်က အစ်မပိုင်ကျဲ့အတွက် ကျိုးတာ့ဖူကို အထူးတလည် တောင်းဆိုပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အစ်မပိုင်ကျဲ့မှာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားနှင့် ပြည့်ဖြိုးလှပသော မိန်းမချောတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ သူမသာ စားနပ်ရိက္ခာရုံတွင် မျက်နှာပြလိုက်ပါက မလိုအပ်သော အာရုံစိုက်မှုများကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယောကျ်ားများအကြောင်းကို ယောကျ်ားများကသာ အသိဆုံးဖြစ်သည်။ အစ်မပိုင်ကျဲ့ကဲ့သို့ အလှပဂေးတစ်ဦးကို လီလန် တစ်ယောက်တည်းကသာ ခံစားသင့်ပြီး ကျန်သည့်လူများအားလုံး အဝေးသို့ ထွက်သွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် လီလန်သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အစ်မပိုင်ကျဲ့ကို မပြောပြခဲ့ပေ။ အစ်မပိုင်ကျဲ့တွင် ငွေပြတ်လပ်နေပါကလည်း ကိစ္စမရှိပေ။ သူ အမဲပိုလိုက်၍ သူမထံ ပို့ပေးနိုင်သည်။ အခြားနည်းလမ်း မရှိပါကလည်း သူမအား တောင်ပေါ်ရှိ တောထွက်ပစ္စည်းများနှင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များရှိသည့် နေရာများကို သတင်းပေးကာ သွားရောက်စုဆောင်းစေပြီး ငွေအဖြစ် ရောင်းချစေနိုင်သည်။ မြို့သို့ သွားရောက်ကာ အရောင်းစာရေးမအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခြင်းထက် ဤသည်က ပိုမကောင်းပေဘူးလား။

ထို့အပြင် အစ်မပိုင်ကျဲ့ ရွာတွင် နေထိုင်ခြင်းဖြင့် လီလန်သည် သူမထံသို့ ရံဖန်ရံခါ သွားရောက်အိပ်စက်ကာ အပန်းဖြေရင်း ပျော်ရွှင်နိုင်သေးသည်။

ဤသည်က သာယာလှပသည် မဟုတ်ပါလား။

ငွေကြေးအတွက်ကတော့ ကိစ္စမရှိပေ၊ ထောက်ပံ့ပေးထားသည်ဟုသာ မှတ်ယူလိုက်မည်။

အစ်မပိုင်ကျဲ့က သူ၏ မိန်းမဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူမကို သုံးစွဲရန် ငွေအနည်းငယ် ပေးရသည်မှာ ဘာမှားနေမည်နည်း။

မိန်းမတစ်ယောက်အပေါ် ငွေကြေးသုံးစွဲခြင်းက သူမ၏ ခိုင်မာသော သစ္စာရှိမှုကို အာမမခံနိုင်သော်လည်း ငွေကြေးသုံးစွဲနေစဉ်တွင် သူမကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပါ စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်ပါက သူမသည် သင်နှင့် လုံးဝ ခွဲခွာနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ငွေကြေးနှင့် လိင်ကိစ္စသည် မိန်းမတစ်ယောက်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းနှစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ကျန်းရှောင်ဖုန်းမှာ ဆွေမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ ဖခင်နှင့် သူ၏ ဖခင်တို့မှာ သူငယ်ချင်းဟောင်းများဖြစ်ကြပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက စေ့စပ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကျိုးအမြတ်များကို မိသားစုအတွင်း၌သာ ထားရှိရမည်ဟူသော မူဝါဒအရ လီလန်သည် ထိုအလုပ်ကို ကျန်းရှောင်ဖုန်းအား ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ လီလန်အနေဖြင့် ကျန်းရှောင်ဖုန်းနှင့် ပတ်သက်မိမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဤကောင်မလေးနှင့် ယနေ့မှသာ တွေ့ဆုံဖူးသော်လည်း လီလန်သည် လူကဲခတ်ကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စကားအနည်းငယ် ပြောကြည့်ရုံဖြင့် သူမသည် အလွယ်တကူ သွားရောက်ရှုပ်ယှက်ခံမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူမကို ခေါ်ထားပါက ပြဿနာများ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ကို သူ သိရှိနိုင်ပေသည်။

အကောင်းဆုံးမှာ ခပ်ခွာခွာနေပြီး ဧည့်သည်များကို အမြန်ပြန်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“အဒေါ်ကျန်း မြို့နယ် စားနပ်ရိက္ခာရုံက အရောင်းစာရေးမဆိုတာ ဝင်ငွေကောင်းတဲ့ အလုပ်ပဲလေ လီလန်က ဒါကိုရဖို့ အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရတာ ရှောင်ဖုန်းနဲ့ သင့်တော်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ် သူမကို စားနပ်ရိက္ခာရုံမှာပဲ အလုပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ…”

လီတာ့ဟိုင်က ဘေးမှနေ၍ အကြံပြုလိုက်သည်။

အရောင်းစာရေးမဆိုသည်မှာ အဓိက ဝန်ထမ်းရှစ်ဦးတွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး ခံစားခွင့်များကောင်းမွန်ကာ လစာမြင့်မားပြီး ပင်ပန်းမှုလည်း မရှိပေ။ ၎င်းသည် လူအများစု၏ အိပ်မက်အလုပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စားနပ်ရိက္ခာရုံတွင် ဖြစ်သောကြောင့် ပို၍ပင် လိုချင်စရာကောင်းသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေသည်။

အကယ်၍ ကျန်းရှောင်ဖုန်းသာ သွားရောက်လုပ်ကိုင်ပါက သူမသည် တစ်သက်တာအတွက် လုံခြုံသော အလုပ်တစ်ခုကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အစားအသောက်နှင့် အဝတ်အစားများ လိုအပ်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အဘွားကျန်းကလည်း မြို့ရှိ စားနပ်ရိက္ခာ အရောင်းစာရေးမအလုပ်မှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု တွေးမိကာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

“ဒါဆို ငါ ရှောင်ဖုန်းကို ခေါ်ပြီး သူမသဘောထားကို မေးကြည့်ရမလား…”

“အဘွားကျန်း ကျွန်တော်ပဲ သွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်…”

လီလန်သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာကာ လိုက်ကာကို ဆွဲဖယ်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်ဖုန်းကို ခြံဝင်းထဲတွင် မတွေ့ရပေ။

သူ တစ်ခုခုလွဲမှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ခွေးအိမ်ဆီမှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

လီလန်သည် အမြန်သွားကြည့်ရာ ခွေးအိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တောကြောင်ရိုင်းပေါက်စမှာ ဗိုက်ကိုလှန်ကာ ပက်လက်လှန်အိပ်နေပြီး ကျန်းရှောင်ဖုန်းက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ယားယံနေသည်များကို ကုတ်ပေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“အစ်ကိုလီလန် အစ်ကို့ကြောင်လေးက အရမ်းလိမ္မာတာပဲနော်…”

ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည် လီလန် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

လီလန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တွန့်ကွေးသွားသည်။

ဤသည်က ကြောင်မဟုတ်ဘူး တောကြောင်ရိုင်းကွ။

သို့သော် ဤတောကြောင်ရိုင်းပေါက်စလေးက ဤကောင်မလေးကို အမှန်တကယ် သဘောကျနေပုံရသည် မဟုတ်ပါလား။

လီလန်ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကောင်လေးကို သူ၏ ဗိုက်အား ပေးမကိုင်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပေးကိုင်ထားသည်မှာ အံ့သြစရာပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဖုန်းတွင် မည်ကဲ့သို့သော မှော်အစွမ်းများ ရှိနေသနည်း။