အခန်း ၂၈၆

အခန်း (၂၈၆) အိုးဟို... သိုက်တူးသူက မြေအောက်လောက နောက်ခံရှိနေတာလား

"အဲ့မိန်းမက အိမ်ထောင်ကျပြီးသားကြီးကို..."

"ကလေးနှစ်ယောက်တောင် ရှိသေးတာ..."

လီရှောင်မိန်၏ စကားနှစ်ခွန်းသည် လီလန်အား မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ ကျန်းရှောင်ဖုန်းတို့မှာလည်း မှင်သက်သွားကြလေသည်။

တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှပေသည်။

လီလန်သည် သူ၏ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤမိန်းမက အိမ်ထောင်ကျပြီးသားလား။ ကလေးနှစ်ယောက်တောင် ရှိတယ်တဲ့လား။

သူမက တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ထပ်နိုင်မှာလဲ။

ဤသည်မှာ ဗြောင်ကျကျ အိမ်ထောင်ရေးလိမ်လည်မှုကြီး မဟုတ်ပါလား။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံမှာ အလွန်သနားစရာကောင်းလှသည်။

"ဘုရားရေ... အိမ်ထောင်ရှိပြီး ကလေးတောင်ရှိနေတာကို တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံကို လက်ထပ်ဖို့ ဘယ်လိုတောင် မျက်နှာပြောင်တိုက်ရဲရတာလဲ... ပြီးတော့ တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံဆီကနေ တင်တောင်းစရိတ် အများကြီးကိုလည်း တောင်းရဲသေးတယ်..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤစကားများမှာ အလွန်ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိလှသဖြင့် သူမကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးအနေဖြင့် ချက်ချင်း လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိဖြစ်နေလေသည်။

"ဟူး... လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နှလုံးကို မြင်နိုင်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ... ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ..."

လီရှောင်မိန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

နှစ်နှစ်ကျော်ကြာ တွဲလာခဲ့သောသူက အခြားတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုထားပြီး ကလေးပင်ရှိနေသည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းလှပေသည်။

လီလန်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။ တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ရူးသွပ်သွားရသည်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားတော့သည်။

အခြားယောကျ်ားတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ထိုးနှက်ချက်ကို မည်သူက ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။

ခံစားချက်တွေ၊ ငွေကြေးတွေနဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကိုပါ လိမ်လည်ခံလိုက်ရသည်လေ။

ဤသည်မှာ အချိန်နှင့် ခံစားချက်များကိုသာမက လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဓာတ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သာယာလှပသော အိမ်ထောင်ရေးဘဝအတွက် မျှော်လင့်ချက်များပါ ပျက်စီးသွားရလေသည်။

"မဖြစ်ဘူး... အဲ့မိန်းမက အရမ်းယုတ်မာလွန်းတယ်..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ငါတော့ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး... သူမကို သွားရိုက်ပြီး တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံအတွက် အဲ့ဒီတင်တောင်းစရိတ် ယွမ်တစ်ရာကျော်ကို ပြန်ယူပေးမယ်..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤစကားနှစ်ခွန်းမှာ ရှေးခေတ် အမျိုးသမီး သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ဟန်ပန်မျိုး ရှိနေလေသည်။

လီလန်က ကောင်မလေးအား မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အတော်လေး အံ့ဩသွားတော့သည်။

"ရှောင်ဖုန်းမှာ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ တရားမျှတမှုစိတ်ဓာတ် ရှိနေမယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး..."

လီလန်က အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ဆိုးသွမ်းပြီး ထူးဆန်းသော်လည်း ခိုင်မာသော ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် တရားမျှတမှုစိတ်ဓာတ်ရှိကာ မကောင်းမှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရွံရှာတတ်သဖြင့် အတော်လေး သဘောကျစရာကောင်းလှပေသည်။

လီလန်၏ ရင်ထဲတွင် ကျန်းရှောင်ဖုန်းအပေါ် နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်များ ရုတ်တရက် များစွာ တိုးပွားလာတော့သည်။

"ငါတို့ ပြန်ယူလို့ မရနိုင်ပါဘူး... သူမမှာ အစ်ကိုတွေ အများကြီးရှိတယ်... ပြီးတော့ မြေအောက်လောကမှာ ကျင်လည်နေတဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုတစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်လို့ ကြားရတယ်... အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းတယ်..."

လီရှောင်မိန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

မြေအောက်လောကတဲ့လား။

လီလန်က ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။

သူ၏အဒေါ်က မြေအောက်လောကအကြောင်း ပြောလိုက်တိုင်း လီလန်သည် ချင်းလုံဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း သတိရသွားတော့သည်။

နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကာလအတွင်းက ကျန်းချင်းလုံသည် သူ့ထံသို့ နှစ်သစ်ကူးဆုတောင်းပေးရန် အိမ်သို့ အထူးတလည်ပင် လာရောက်ခဲ့သေးသည်။

ဤကျန်းချင်းလုံဆိုသည်မှာ ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံအား အိမ်ထောင်ရေးလိမ်လည်သူတွင် မြေအောက်လောကနှင့် ဆက်သွယ်မှု အမှန်တကယ် ရှိနေပါက ကျန်းချင်းလုံထံမှ သတင်းအချက်အလက်များကို သူ မေးမြန်းနိုင်ကောင်းသည်။

"သူမရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုက ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ..."

လီလန်က မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်မိန်မှာ မှင်သက်သွား၏။

"အဒေါ်လည်း မသိဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒါက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုပဲ... ပြီးတော့ သူက ခေါင်းဆောင်ငယ်တစ်ယောက်တဲ့..."

"ဟူး... တစ်ဖက်က အင်အားကြီးပြီး ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိပေမယ့် တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံကတော့ သာမန်အရပ်သားတစ်ယောက်လေ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့လိုလူမျိုးနဲ့ ပတ်သက်ရဲမှာလဲ..."

"အိမ်ထောင်ရေးလည်း ပျက်သွားတယ်... ငွေတွေလည်း ပြန်မရဘူး... လိမ်လည်တာလည်း ခံလိုက်ရတယ်လေ... တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံက သည်းမခံနိုင်တော့ဘူးလေ... ဒါက သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံက အရင်တုန်းက အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ... အခုတော့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားပြီ... အဲ့မိန်းမက သေသင့်တယ်... သူမက ကျိန်စာသင့်မယ့်ကောင်မပဲ..."

လီရှောင်မိန်ကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်တော့သည်

လီလန်အနေဖြင့် သူ၏အဒေါ် ဤမျှလောက် ဒေါသထွက်နေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤအချက်က တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံမှာ လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဤရွာတွင် ရွာသားများ၏ ချစ်ခင်မှုကို များစွာရရှိထားသူဖြစ်သည်။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံသာ လူကြိုက်မများခဲ့လျှင် ဝူယန်ရွာမှ လူအများအပြားက သူ၏ဘက်မှ အဘယ်ကြောင့် ရပ်တည်ပေးကြမည်နည်း။

"လီလန်... ဒီနေ့ အဒေါ် ပြောပြခဲ့တာတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြရဘူးနော်... ဝူယန်ရွာက လူတိုင်း အဲ့အကြောင်းကို သိကြပေမယ့် ငါတို့အားလုံးက နှုတ်လုံကြပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြခဲ့ကြဘူး..."

လီရှောင်မိန်က သတိပေးလိုက်သည်။

လီလန်က သတင်းမပေါက်ကြားစေရပါဟု ကတိပေးကာ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြလိုက်၏။

သို့သော်လည်း သူ၏အဒေါ်မှာ အနည်းငယ် ရိုးအလွန်းနေလေသည်။ လူတစ်ယောက်အား အပြင်ပန်းကိုကြည့်၍ အကဲဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။ ကိုယ်ကျင့်တရားနိမ့်ကျသူအချို့မှာ ပြောတော့တစ်မျိုး၊ လုပ်တော့တစ်ခြား ဖြစ်တတ်ကြသည်။

သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြပါဘူးဟု နှုတ်ဖြင့် ကတိပေးခဲ့သော်လည်း အိမ်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မိသားစုကို ပြောပြခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သတင်းများမှာ တောမီးလောင်သကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် တစ်ရွာလုံး သိရှိသွားကြတော့သည်။

လူ့သဘာဝအရ လူတို့သည် ပြဿနာကြီးထွားလာမည်ကို မစိုးရိမ်ဘဲ ပွဲကြည့်ရသည်ကိုသာ နှစ်သက်ကြလေသည်။

သူ၏အဒေါ်သည် တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ၌ ထူးဆန်းသော စိတ်သဘောထားရှိကြောင်းကို သူ မည်သို့သိရှိခဲ့သည်ကိုပင် ထည့်မတွက်ထားသည်လား။

ရွှမ်းရွှေကွန်မြူနစ်အဖွဲ့၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သော တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းပင်လျှင် ထိုအကြောင်းကို သိရှိပြီးဖြစ်လေသည်။ ရွှမ်းရွှေရွာနှင့် အခြားရွာများမှ လူများက မည်သို့လျှင် မသိဘဲနေမည်နည်း။

ရွာများမှာ တစ်ရွာနှင့်တစ်ရွာ နီးကပ်စွာတည်ရှိနေပြီး တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံအား ယုတ်မာသော မိန်းမတစ်ဦးက အိမ်ထောင်ရေးလိမ်လည်ခဲ့သည့် ဇာတ်လမ်းမှာ တစ်မြို့လုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"အဒေါ်... တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံက အခုရော လူနာတွေကို ကုသပေးနိုင်သေးလား..."

လီလန်သည် ကန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးကွေးလေးနေကာ ဖျားနာပြီး သနားစရာကောင်းနေသော သားရဲငယ်လေးအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြောရခက်တယ်... တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံရဲ့ အခြေအနေက အတက်အကျရှိတယ်... တစ်ခါတလေကျရင် ဘာမှမဖြစ်သလိုမျိုး ပုံမှန်အတိုင်းပဲ..."

"ရောဂါဖောက်လာတဲ့အခါကျရင်တော့ ရူးသွပ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်လို ပြုမူတတ်တယ်..."

လီရှောင်မိန်က ခေါင်းခါလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီလန်နှင့် ကျန်းရှောင်ဖုန်းတို့သည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်သွားသည့်ဟန် အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေတော့သည်။

"ဒါပေမယ့် အဲ့ကောင်လေးက သနားစရာကောင်းလှတယ်... အဒေါ် မင်းတို့ကို သူ့အိမ်ကို ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်... အဆင်ပြေနိုင်မလားဆိုတာတော့ မသိဘူး..."

လီရှောင်မိန်က ဖျားနာနေသော ကျားသစ်ပေါက်စလေးအား သနားကြင်နာစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

လီလန်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်သရွေ့ သူ၏ရင်ထဲတွင် အနည်းဆုံးတော့ ယုံကြည်မှု အချို့ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ ခံစားနေရသည်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

စိတ်ရောဂါကို ကုသရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုထုံးတစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံသည် ငွေကြေးနှင့် ခံစားချက်များ လိမ်လည်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဤနာကြည်းမှုများမှာ သူ၏ရင်တွင်း၌ ပိတ်လှောင်နေကာ အသက်ရှူကျပ်စေခဲ့သည်။

သူ၏ ဒေါသများကို ဖွင့်ထုတ်ပစ်နိုင်မှသာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် အခွင့်အရေးရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

"မင်းတို့ ဗိုက်ဆာနေကြပြီလား... အဒေါ် ချက်ကျွေးမယ်လေ... အိမ်မှာ ကြက်ဥနည်းနည်း ကျန်သေးတယ်... ကြက်ဥမွှေကြော် တစ်ပွဲတော့ ရနိုင်လောက်ပါတယ်..."

လီလန်တစ်ယောက် အဝေးကြီးမှ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လီရှောင်မိန်သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ကောင်းစွာ စားသောက်နိုင်စေရန် ဟင်းအနည်းငယ် ချက်ပြုတ်ပေးချင်နေလေသည်။

"အဒေါ်... မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ မြန်မြန်သွားပြီး တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံကို သွားရှာကြရအောင်..."

လီလန်က လီရှောင်မိန်အား တားဆီးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျားသစ်ပေါက်စလေးကို ကုသဖို့က အရေးကြီးဆုံးပါ... စားဖို့သောက်ဖို့က နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည်လည်း အလွန်အသိရှိကာ မည်သည့်အရာက အရေးကြီးကြောင်းကို သိရှိလေသည်။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီလေ... အဒေါ် မင်းတို့ကို တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံရဲ့ အိမ်ကို အခုပဲ ခေါ်သွားပေးမယ်..."

လီရှောင်မိန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သုံးဦးသည် ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး ရွာ၏ အနောက်ဘက်အစွန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ၏ မိသားစုမှာ နှစ်ဆယ့်သုံးအိမ်မြောက်ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် လီရှောင်မိန်သည် လီလန်နှင့် အခြားတစ်ယောက်အား တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံအိမ်၏ တံခါးဝသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

"ယောင်းမရေ... အိမ်မှာရှိလား..."

လီရှောင်မိန်သည် တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ ကြေးဝါကွင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ခေါက်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်းသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"လာပြီ... လာပြီ..."

အရပ်ပုပုနှင့် ခပ်ဝဝ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် တံခါးဖွင့်ပေးရန် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာလေသည်။

"အိုး... ညီမလေး... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ..."

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ၏ မိခင်က တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လီရှောင်မိန်က လူနှစ်ဦးအား ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ယောင်းမ... သူက ကျွန်မရဲ့ တူလေးနဲ့ သူ့ရဲ့ ကောင်မလေးပါ..."

လီရှောင်မိန်သည် လီလန်နှင့် သူ၏ ကောင်မလေးအား တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ၏ မိခင်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

လီရှောင်မိန်က "သူက ကျွန်မတူလေးရဲ့ ချစ်သူပါ" ဟု ပြောလိုက်သောအခါ ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာသွားကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အနီရောင်အကွက်နှစ်ကွက် ပေါ်လာပြီး ခေါင်းငုံ့သွားကာ အလွန်ရှက်ရွံ့နေသည့်ပုံ ပေါက်နေလေသည်။

သို့သော်လည်း ကျားသစ်ပေါက်စအား ကုသပေးရန်မှာ ပထမဦးစားပေးဖြစ်သဖြင့် ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည် ရှင်းပြနေရန် အချိန်မဆွဲတော့ပေ။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ၏ မိခင်သည် လီလန်နှင့် သူ၏အဖော်အား ကြည့်လိုက်လေသည်။

လီလန်သည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မေးလိုက်၏။

"တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ အိမ်မှာ ရှိပါသလား... ကျွန်တော်တို့ ဆေးကုသမှု ခံယူဖို့ တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံဆီကို လာခဲ့တာပါ..."

"ဆေးလာကုတာလား..."

အဘွားအိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ တိဗက်ကျားဆေးခန်းက တိရစ္ဆာန်တွေကိုပဲ ကုသပေးတာလေ... လူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ကုသပေးနိုင်မှာလဲ..."

အဘွားအိုသည် စကားကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ပြောချင်သော်လည်း ပြောမထွက်နိုင်သည့်ဟန်ဖြင့် လီရှောင်မိန်အား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ယောင်းမ... ကျွန်မရဲ့ တူလေးက ကျွန်မနဲ့ အရမ်းရင်းနှီးပါတယ်... သူ အတင်းအဖျင်း ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

အဘွားအိုသည် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လီလန်အား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ့သားက အခုတလော အခြေအနေ မကောင်းဘူးကွယ့်... တစ်ခါတလေဆို ငါ စကားပြောရင်တောင် ပြန်မထူးဘူး..."

"အခုတစ်လော သူ့ကို မြို့က ဆေးရုံကြီးမှာ သွားပြဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... သူက အခုလို အခြေအနေ ဖြစ်နေတာဆိုတော့ မင်းတို့ကို ကုသပေးနိုင်စွမ်း ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်တော့မှာလဲ..."

ထိုအခါ လီလန်က အလျင်စလို ပြောလိုက်လေသည်။

"အဒေါ်... တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံအကြောင်း ကျွန်တော် ကြားပြီးပါပြီ... သူ့ကို ဒီနေရာကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ပါ... သူ့ရဲ့ငွေတွေကို ပြန်ရနိုင်မယ့် နည်းလမ်းများ ရှိမလားဆိုတာ ကျွန်တော် ကြည့်ပေးပါ့မယ်..."

ငွေများ ပြန်ရနိုင်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ မိခင်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။