အခန်း ၂၅၂၅
Vol. 253 Ch. 2525
အခန်း (၂၅၂၅) - ဖောက်ထွက်ခြင်းတောင်
ဒိန်ရွှမ်းသီး အလုံးငါးရာ
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူသည် အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ထိုဒိန်ရွှမ်းသီး အလုံးငါးရာကို သူ့၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ အမြန်ပင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် လက်အုပ်ချီကာ -
“အစ်ကိုကြီး၊ ဆရာ့ကို ကျွန်တော့်ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပေးပါဦး”
လွမ်းချူးထျန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ ကို မောင်းနှင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ထို့နောက် အခြားသော အတွင်းကမ္ဘာများထဲမှလည်း တခြားသော တည်ရှိမှုများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်သလို၊ အချို့မှာလည်း အခြားသော မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့အားလုံးမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလူများ မဟုတ်ကြသော်လည်း တစ်ယောက်မကျန်၊ အားလုံးသည် ဖန့်ချန်အတွက် ဒိန်ရွှမ်းသီးများ လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။
အနီးအနားမှာ ပို၍ စည်ကားလာသည်။ လူသားကျောင်းသားများစွာတို့သည်လည်း သတင်းကြားသည်နှင့် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုထဲတွင် ဟော်ဆွေ့ အဖွဲ့မှ ကျောင်းသားများလည်း ပါဝင်နေသည်။
ဖန့်ချန်သည် လူသားကျောင်းတော်အတွင်းတွင် ဤမျှလောက် ရေပန်းစားနေပြီး အာဏာရှင်ကြီးများစွာတို့ကလည်း သူ့ကို ရင်းနှီးမှုယူရန် ဆန္ဒရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုမှာ အလွန်ပင် မွန်းကြပ်ကာ အနေရခက်သွားကြသည်။
ဤသို့သော လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်မှသာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။
ဖန့်ချန်မှာလည်း သူ့လက်ထဲရှိ အတွင်းကမ္ဘာကျောက်တုံးများမှာ ကုန်ခါနီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
သူသည် ဤကာလအတွင်း ရရှိထားသည့် အရာများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ၊ အသီးသီးက ပေးအပ်လာသော ဒိန်ရွှမ်းသီးများနှင့်အတူ သူ့လက်ထဲတွင် ဒိန်ရွှမ်းသီး အရေအတွက်မှာ နှစ်ထောင်နီးပါးအထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ရဲ့ ဆက်ခံသူတွေတောင် ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဒိန်းရွှမ်းသီး နှစ်ထောင်လောက် ရဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်……”
ဖန့်ချန်မှာ စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောမိသည်။
သူ၏ တတိယအကြိမ်မြောက် သူတော်စင်အဆင့် အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ခြင်းအတွက် နောက်ဆုံးတော့ ရင်းမြစ်များ ပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် နင်ကျောင်းအုပ် က ဖန့်ချန်ထံသို့ ဖန်ကျစ်ရွှယ် ကို ခေါ်ဆောင်၍ ရောက်ရှိလာသည်။
ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဖန်ကျစ်ရွှယ်သည် သူ့ဘာသာသူ အမြဲ လာရောက်လေ့ ရှိသည်။ ယနေ့တွင်မူ နင်ကျောင်းအုပ်ပါ လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်း ဒီတစ်ခါ ဒိန်းရွှမ်းသီးတွေကို အများအပြား စုဆောင်းနေတာ၊ အလုံးတစ်ထောင်လောက်တော့ ရှိနေပြီ မဟုတ်လား"
နင်ကျောင်းအုပ် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မေးသည်။
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး -
“နင်ကျောင်းအုပ် ဖန့်ညီမလေးကလည်း သူတော်စင်အဆင့် အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်တဲ့ လမ်းကို လျှောက်တော့မလို့လား ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ဒိန်းရွှမ်းသီးတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ သူ့အတွက် ခွဲဝေပေးလို့ ရပါတယ်ခင်ဗျ။”
ဖန်ကျစ်ရွှယ်က နင်ကျောင်းအုပ် ကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာ၊ ကျွန်မပြောသားပဲ၊ ဆရာ ဘာမှ ပြောစရာမလိုဘဲ ဖန့်အစ်ကိုကြီးက ကျွန်မကို ကူညီမှာလို့။”
“ဟုတ်တာပေါ့၊ မင်းပြောတာ မှန်သွားပြီ။”
နင်ကျောင်းအုပ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် နှစ်သိမ့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ -
“ဒိန်းရွှမ်းသီး ကိစ္စအတွက်တော့ မင်းရဲ့ အကူအညီ မလိုပါဘူး။ ကျစ်ရွှယ်မှာ မွေးရာပါ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် အတွင်းကမ္ဘာ ရှိထားပြီးသား။ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးအတွက်တော့ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက ဂရုစိုက်ကြပြီးသားမို့လို့၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ ဒိန်းရွှမ်းသီးတွေကို ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးပြီ။”
“ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲဆိုတာ မေးလို့ ရမလားခင်ဗျ”
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်သူလဲဆိုတာတော့ မင်း မမေးပါနဲ့တော့။ ငါ့မှာတောင် သိခွင့် မရှိပါဘူး။”
နင်ကျဲချူးက ပြုံး၍ -
“အခု ကျစ်ရွှယ်က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ပိုင်းကို ရောက်နေပြီ။ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေလည်း လုံလောက်စွာ စုဆောင်းထားပြီးပြီ။
ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါ အပေါ်ပိုင်းက သဘောတူညီချက်အရ သူတော်စင်အဆင့် အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ခိုင်းတော့မယ်။ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းကလည်း အများကြီးပဲ။
ငါ မင်းအကြောင်းကို အနည်းငယ် ပြောပြထားလိုက်တယ်။ သူတို့က မင်းကိုပါ ခေါ်သွားဖို့ သဘောတူထားကြတယ်။ မင်း အရင်ဆုံး ငါနဲ့အတူတူ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် တစ်ပါးဆီကို သွားပြီး တွေ့ဆုံလိုက်ဦး။
ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ သွားရမယ့်နေရာက ပုံမှန်ဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ရဲ့ ဆက်ခံသူတွေမှသာ သွားရောက်ခွင့် ရှိတဲ့နေရာမျိုး ဖြစ်တယ်။”
ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူမှလွဲပြီး သွားခွင့်မရှိဘူး တစ်ခါ၊ နှစ်ခါလောက်ပဲ သွားခွင့်ရှိတယ်။
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ နင်ကျောင်းအုပ် ပြောသော ထိုနယ်မြေသည် သူတော်စင်အဆင့် အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ခြင်းအတွက် အလွန်ပင် အကျိုးပြုမည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။
သာမန် ကျောင်းသားများအတွက် လုံးဝ ဖွင့်လှစ်ပေးမည် မဟုတ်သည့် နေရာမျိုး ဖြစ်သည်။
……
……
ဖူကျွင်းတောင် ။
ဟေးဆန်း သည် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောနေသည်။
ထိုလူငယ်မှာ အသားအရေ ဖြူဖွေးပြီး မျက်လုံးအိမ်တွင် ရွှေရောင်အရစ်ကလေးများ ရှိသည်။
သူ့နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသည့် ဓားကြီးတစ်ချောင်းကို လွယ်ထားပြီး လူကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည့် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ဟေးဆန်းသည် စကားပြောနေရင်းဖြင့် အကြည့်များကို ထိုဓားကြီးဆီသို့ အမှတ်တမဲ့ ရောက်ရောက်သွားပြီး သတိထားနေမိသည်။
“ထျန်းရှင်း အစ်ကိုကြီး၊ ဒီတစ်ခါ ဖောက်ထွက်ခြင်းတောင် က ပြန်ပြီး ပွင့်တော့မှာလား။
ငါတို့က လင်ယောင် ဘက်နဲ့ ညှိနှိုင်းမှု မပြီးသေးဘူး။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ပြဿနာတွေ တက်လာမှာလား ”
ဟေးဆန်းက တွေးတောရင်း မေးလိုက်သည်။
လွမ်းထျန်းရှင်း က ပြုံး၍ -
“ဘာပြဿနာရှိမှာလဲ သူတို့သာ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ပြဿနာ ရှာရဲရင်တော့ ချင်းမင်နယ်မြေက သူတို့ကို ထိုးနှက်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ပီလော့ ၊ လင်ချုံ နဲ့ ချန်းချုံ တို့ပါ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်မှာ၊ သူတို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ရဲပါ့မလား ”
“ဟုတ်တာပေါ့။”
ဟေးဆန်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နင်ကျောင်းအုပ်၏ အတွင်းကမ္ဘာမှာ ရောက်ရှိလာသည်။
သူသည် ဖန့်ချန်နှင့် ဖန်ကျစ်ရွှယ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် နှစ်ပါးထံသို့ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံအရှင် နှစ်ပါးခင်ဗျာ၊ လူတွေကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါပြီ။”
ဖန်ကျစ်ရွှယ်မှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေသည်။ သူမရှေ့ရှိ နှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် များ ဖြစ်ကြသည်။
တစ်ဦးမှာ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်စစ်သည် မျိုးနွယ်စုမှ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ရှိနေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည့် ဖောက်ထွက်ခြင်း လမ်းကြောင်းမှာ ပို၍ ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း အောင်မြင်မှု အခွင့်အလမ်းမှာ ပိုမို များပြားပေလိမ့်မည်။
လွမ်းထျန်းရှင်းက သူတို့နှစ်ဦးကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် -
“ကျယ်ဝန်းတဲ့ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှာ အခု ဖောက်ထွက်ခြင်းတောင်ကို သွားဖို့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်က နှစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာလား၊ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးကလည်း လူသားမျိုးနွယ်စုကပဲ။”
“ဟုတ်ပါ့ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ ရွှေဟွေး မှာ ပါရမီရှင်တွေ တိမ်ကောသွားပါပြီ။ တန်လင် ဘက်မှာတော့ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးပါပဲ။”
ဟေးဆန်းက သက်ပြင်းချသည်။
“ဟေးညီကို၊ ဒါဆိုရင် သူတို့ကို ငါ ခေါ်သွားလိုက်တော့မယ်။”
လွမ်းထျန်းရှင်းက ပြောသည်။
ဟေးဆန်းက အမြန်ပင် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ထျန်းရှင်းအစ်ကိုကြီး ခရီးလမ်းမှာ ဂရုစိုက်ပါ။ ဒီကောင်လေး နှစ်ယောက်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပါဦး။”
“စိတ်ချပါ၊ ဘာမှ ဖြစ်မလာပါဘူး။”
လွမ်းထျန်းရှင်းက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖန့်ချန်နှင့် ဖန်ကျစ်ရွှယ်တို့ကို စကားပြောခြင်း မရှိဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူ့၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ထို့နောက် လွမ်းထျန်းရှင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
……
……
“ငါ့နာမည်က လွမ်းထျန်းရှင်း၊ ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ပဲ။ ဒါကို မင်းတို့ သိကြမှာပါ။”
အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင် လွမ်းထျန်းရှင်းက သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြုံး၍ ပြောသည်။
“ကျွန်တော်မျိုးတို့ ထျန်းရှင်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။”
ဖန့်ချန်နှင့် ဖန်ကျစ်ရွှယ်တို့က အရိုအသေပေးကြသည်။
“အင်း။ ဒီတစ်ခါသွားမယ့် ဖောက်ထွက်ခြင်းတောင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးစရာရှိရင် မြန်မြန်မေးပါ။ ငါတို့ သုံးရက်လောက် ကြာရင် ရောက်ပါလိမ့်မယ်။”
ဖန့်ချန်က ချက်ချင်းပင် -
“ထျန်းရှင်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင်၊ ဒီဖောက်ထွက်ခြင်းတောင်ဆိုတာက ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းသားတွေရဲ့ သူတော်စင်အဆင့် အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ဖို့အတွက် သီးသန့် နေရာမျိုးလားခင်ဗျ ”
“အဲဒီလို ပြောလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကျောင်းသားကတော့ မများပါဘူး။”
လွမ်းထျန်းရှင်းက ပြုံး၍ -
“မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ဒီတောင်အကြောင်း သိတဲ့သူ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်တဲ့သူကတော့ နည်းတယ်။
ဒီတောင်က စတုတ္ထမြောက် ဟင်းလင်းပြင်အလွှာမှာ ရှိပြီးတော့ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် ဆုံမှတ်မှာ ရှိတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဒီနေရာကို ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် သဘောတူထားခဲ့တာပါ။”
ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်အားလုံးအတွက်
ဒါဆိုရင် ဒီတစ်ခါ တခြားသော မဟာမိတ်အဖွဲ့တွေက ကောင်းကင်ဘုံအရှင်ရဲ့ ဆက်ခံသူတွေနဲ့ပါ တွေ့ရဦးမှာပေါ့။
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ကူးကို ရိပ်မိပုံရသည့် လွမ်းထျန်းရှင်းက -
“ဒီတစ်ခါ ဖောက်ထွက်ခြင်းတောင်ကို သွားတာ မင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။
ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှာ တကယ်တော့ သွားဖို့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကျောင်းသားတွေ ရှိပေမဲ့ သူတို့က တစ်ခါ၊ နှစ်ခါလောက် သွားဖူးကြပြီးပြီ။
အချို့ကလည်း စွမ်းအင်စုည်းခြင်းအဆင့်ထက်ကျော်လွန်ပြီး အသက်စွမ်းအင် အဆင့် ရောက်နေကြပြီ။ အဲဒီတော့ သွားလည်း အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး။
တန်လင် ကျောင်းတော်ဘက်ကလည်း ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူတွေကို စီစဉ်ပေးထားတယ်။
ပြီးတော့ တခြား မဟာမိတ်အဖွဲ့ လေးဖွဲ့က ဆက်ခံသူတွေလည်း အရည်အချင်း ပြည့်မီရင် ဒီတစ်ခါ လာကြမှာပဲ။
သူတို့ထဲက အချို့ကို မင်း နေမင်း ခုနှစ်ပါးခန်းမမှာ တွေ့ဖူးပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။
ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့သူတွေလည်း ရှိလိမ့်မယ်၊ သူတို့က မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့ ဒေသတွေ က လာတာပါ။”
ဖန့်ချန်မှာ အံ့ဩခြင်း မရှိပေ။ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည့် ဒေသများသည်လည်း ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်နှင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရှိနေသည်ကို သူ သိထားသည်။
လွမ်းထျန်းရှင်းက ဆက်လက်၍ ရှင်းပြသည်။
ဖန့်ချန်မှာ ကြားရသမျှကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူတိုင်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဖောက်ထွက်ခြင်းတောင်သို့ တစ်ကြိမ်သွားရောက်ခွင့် ရှိသည်။
အကယ်၍ သူတို့ထဲမှ ပါရမီထူးချွန်သူများ ဖြစ်ပါက ပထမအကြိမ်တွင် မအောင်မြင်ခဲ့လျှင် ဒုတိယအကြိမ် အခွင့်အရေး ထပ်ရဦးမည်။
သို့သော် အများဆုံး နှစ်ကြိမ်သာ ဖြစ်သည်။ နှစ်ကြိမ်လုံး မအောင်မြင်ပါက နောက်ထပ် သွားရောက်ခွင့် မရှိတော့ပေ။
သူသည် ရှန်းရှိုယွမ် ၊ ဖူယွင်ဖေ ၊ ရင်တန့် တို့လည်း ဒီတစ်ခါ ဖောက်ထွက်ခြင်းတောင်တွင် ရှိနေနိုင်သည်ဟု သံသယ ဖြစ်မိသည်။
ထို့အပြင် နေမင်း ခုနှစ်ပါးခန်းမရှိ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျောင်းသားများစွာကိုလည်း တွေ့ရဖွယ် ရှိသည်။
“ဒီတောင်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက တစ်ကြိမ်ထက် တစ်ကြိမ် လျော့ကျသွားတတ်တယ်။
မင်းတို့ ဒီတစ်ခါ သွားပြီးရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်သွားဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမလားဆိုတာ မပြောနိုင်ဘူး။
ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါမှာ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပြီး ဖောက်ထွက်လိုက်ပါ။”
လွမ်းထျန်းရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။