အခန်း ၂၅၃၂
Vol. 254 Ch. 2532
အခန်း (၂၅၃၂) - အလုံးစုံသိမြင်သော ဂိုဏ်း
ထိုလူငယ်၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဖူယာယာမှာ အဖြေမပေးပေ။
ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူများ ဖြစ်လာနိုင်သူများအနေဖြင့် မည်မျှပင် မိုက်မဲသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုမျှလောက်ထိတော့ အခြေအနေမမဲ့ကြပေ။
နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်စုမှ လဲ့လဲ့ပင်လျှင် အခြေအနေမှာ မူမမှန်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။
လူငယ်မှာ ထိုသို့ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင်လည်း လူဆယ်ဦးကျော် စုရုံးလာပြီး ဖူယာယာတို့အုပ်စုကို အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အဆုံးအဖြတ်တစ်ခု ရရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
လက်ရှိရှိနေသော သူများမှာ အင်အားစုတစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်ဘဲ အင်အားစုပေါင်း ဆယ်ဂဏန်း သို့မဟုတ် ရာဂဏန်းခန့် စုဝေးရောက်ရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့အချင်းချင်းမှာလည်း တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
“မပြောချင်ဘူးလား ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့က လူသိမခံရဲတဲ့ ဘယ်လိုဂိုဏ်းကများလဲ ”
လူငယ်က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ဖူယာယာမှတစ်ဆင့် ဖန့်ချန်၊ ယွီနတ်မိမယ်၊ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်တို့ထံသို့ ရောက်သွားသည်။
သူသည် ကောင်းကင်ငါးပါးနှင့် မငြိမ်မသက်ဒေသမှ သူတော်စင်များကို တစ်ဦးချင်းစီ စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်နေသည်။
“ငါတို့က လင်ယောင်ဂိုဏ်းက လာတာ။”
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
လင်ယောင်မှ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူများမှာ ဖန့်ချန်ဆီသို့ အံ့သြဒေါသဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က လင်ယောင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေပဲ။”
“မှန်တယ် ငါတို့က လင်ယောင်ဂိုဏ်းက၊ မင်းက ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ ”
ဖန်ရွှေက မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ရှန်းရှိုးယွမ်တို့မှာလည်း ထိုအခြေအနေကို မြင်သဖြင့် အသီးသီး ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ဖူယာယာပင်လျှင် အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီးနောက် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။
“ငါတို့က တကယ်ပဲ လင်ယောင်ဂိုဏ်းက လာတာပါ။”
တန်ခယ်ရွှမ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူများထံသို့ လျှို့ဝှက်သံပေးရတော့သည်။
“ခဏလောက် သည်းခံထားကြ၊ အရင်ဆုံး ဘာအခြေအနေရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။”
ထိုသူများမှာ ဒေါသကို အနိုင်အထက် ချိုးနှိမ်လိုက်ကြသော်လည်း လင်ယောင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အသုံးချကာ ရှေ့တန်းတင်လိုက်သည့် ဖန့်ချန်အပေါ်တွင်မူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။
“လင်ယောင်ဂိုဏ်း မကြားဖူးပါဘူး၊ ဘယ်က ဂိုဏ်းလဲ”
“နယ်မြေငယ်က ဂိုဏ်းလား ဒါမှမဟုတ် နယ်မြေကြီးက ဂိုဏ်းလား ”
“နယ်မြေကြီးထဲက ဂိုဏ်းတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ နယ်မြေကြီး (၁၀၀) စာရင်းထဲမှာ လင်ယောင်ဂိုဏ်းဆိုတာ မပါဘူး။”
“နယ်မြေငယ်ပေါင်း (၃၆၀၀) ထဲမှာလည်း လင်ယောင်ဂိုဏ်းဆိုတာ မရှိဘူး။”
“အိုး… နယ်မြေအဆင့်တောင် မမီတဲ့ ဂိုဏ်းက တပည့်တွေပဲကိုး၊ ဘယ်လို ကံကောင်းခြင်းတွေ ကြုံလာလို့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ရွေးချယ်ပွဲကို လာနိုင်တာလဲ မသိဘူး။”
အဖွဲ့အစည်းများစွာက ဖန့်ချန်တို့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ တီးတိုး ဝေဖန်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများနှင့် အထင်သေးမှုများသာ ပြည့်နှက်နေပြီး အစောပိုင်းက ရှိခဲ့သော စိုးရိမ်မှုများပင် လျော့ပါးသွားသည်။
သူတို့မှာ ဖန့်ချန်တို့ကို ပြိုင်ဘက်အဖြစ်ပင် မသတ်မှတ်တော့ပုံရသည်။
ဖူယာယာတို့၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ပို၍ပင် လေးလံလာသည်။ ထိုသူများပြောသော စကားအချို့ကို သူတို့ နားမလည်ကြသော်လည်း တစ်ခုတော့ သေချာသည်။ ထိုသူတို့မှာ လင်ယောင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ် အကြောင်းကို တစ်ခါမျှ ကြားဖူးပုံမရပေ။ အကယ်၍ ကြားဖူးလျှင် တစ်စုံတစ်ရာတော့ ချိတ်ဆက်မိနေလိမ့်မည်။
ဒါ ဘာကြောင့်လဲ သူတို့က ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသက လာတာများလား။
ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ဖူယာယာတို့မှာ သူတို့ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကောင်းမှန်နိုင်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အလွန်ဝေးကွာသော ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသမှ လူများသာလျှင် ကောင်းကင်ငါးပါး၏ အကြောင်းကို ကြားဖူးကြမည် မဟုတ်ပေ။
“ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသမှာလည်း အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားစုတွေ ရှိနေပုံပဲ။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ အသံမှာ လေးနက်စွာဖြင့် ဖန့်ချန်တို့၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။
ရှန်းရှိုးယွမ်က အမြော်အမြင်ကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အခြေအနေကို ဆက်ကြည့်ရအောင်၊ နည်းနည်းလောက် ထပ်စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ်၊ ဖန့်ချန် မိတ်ဆွေ ဘယ်လိုထင်လဲ ”
သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ ရောက်သွားသော်လည်း ဖန့်ချန်မှာမူ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။
“သခင်လေး၊ ဘာများ တွေးနေတာလဲ။”
ယွီနတ်မိမယ်က လျှို့ဝှက်သံပေး၍ မေးသည်။
“ရှောင်ယွီ၊ ငါ အရင်က မင်းကို သံသရာမသေမျိုး ဂဂိုဏ်းအကြောင်း ပြောဖူးတယ်မှတ်လား၊ မှတ်မိသေးလား”
“ပြောဖူးလို့လား ”
ယွီနတ်မိမယ်၏ မျက်ဝန်းတွင် သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ဖန့်ချန်မှာ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သံသရာမသေမျိုး ဂိုဏ်းအကြောင်း ပြောနေကြသည့် လူအုပ်စုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့ကို မေးမြန်းနေသည့် လူငယ်ကို ကြည့်ကာ သူတို့ ဘယ်နေရာသို့ ရောက်နေသည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားသည်။
ထိုသူတို့မှာ သူတို့၏ ခေတ်ကာလမှ လူများ မဟုတ်ကြပေ။ အရင်က သူတို့လိုပင် ဤနေရာသို့ သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကို ကျော်လွန်ရန် လာရောက်ခဲ့ကြသည့် ရှေးလူသားများ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။
မေးမြန်းနေသည့် လူငယ်မှာ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“အိုး… လင်ယောင်ဂိုဏ်းက ညီအစ်ကိုတွေပဲကိုး၊ ကျွန်တော်က အလုံးစုံသိမြင်ဂိုဏ်းက ဝမ်ချုံးစန်းပါ၊ အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။”
ဖန့်ချန်မှာ အတွေးနယ်ချဲ့နေရာမှ ထိုစကားကြောင့် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပင် တုန်ခါသွားသည်။
“အလုံးစုံသိမြင်ဂိုဏ်း”
ဖူယာယာတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုဂိုဏ်းအမည်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြောင်း သေချာသွားသည်။ ထို့ပြင် ဤဂိုဏ်းနာမည်မှာ အတော်လေး... ဝါဒဖြန့်ထားသည်ဟုပင် ခံစားရသည်။
အလုံးစုံသိမြင်
ကောင်းကင်ငါးပါးတွင်ပင် ဤမျှ မောက်မာသော နာမည်ကို မှည့်ခေါ်ရဲသည့် အင်အားစုမျိုး မရှိခဲ့ပေ။
ဖန့်ချန်က ဝမ်ချုံးစန်းဟု ပြောလိုက်သည့် လူငယ်ကို စေ့စေ့ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ရည်မှာ သူမှတ်မိနေသော ဝမ်ချုံးစန်းနှင့် လုံးဝမတူညီပေ။ ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံရော၊ မျက်နှာသွင်ပြင်ပါ လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။
“သူသာ တကယ်ပဲ ဝမ်ချုံးစန်း ဖြစ်နေရင်၊ အခု ငါတွေ့နေရတဲ့သူက သေဆုံးသွားတာ ကြာပြီလို့ ဆိုလိုတာလား။”
“မဟုတ်ရင်လည်း နာမည်တူတာ ဖြစ်မှာပါ၊ နာမည်တူတာကတော့ သာမန်ပါပဲ။”
ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခုက ဖန့်ချန်၏ အတွေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
“မင်းတို့က အဲ့ဒီ အလုံးစုံသိမြင်ဂိုဏ်းဆိုတာလား မင်းတို့ဂိုဏ်းက တော်တော် မောက်မာတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အရာအားလုံးကို သိတယ်ပေါ့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ သူတို့မသိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ဘာမှမရှိဘူးပေါ့လေ ”
ဝမ်ချုံးစန်းတို့အဖွဲ့ကို အခြား အင်အားစုအချို့က ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းရံလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်သည် မြင်ကွင်းကို မြင်လျှင် ယွီနတ်မိမယ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ချက်ချင်းပင် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ဖူယာယာတို့မှာလည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ဘေးသို့ဆုတ်ကာ စောင့်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
“အားလုံးခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ အလုံးစုံသိမြင်ဂိုဏ်းက မိတ်ဆွေတို့နဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး၊ ဘာလို့ ဒီလို ပြောရတာလဲ ”
ဝမ်ချုံးစန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
“ရန်ငြိုးမရှိတာတော့ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဂိုဏ်းက အရမ်း မောက်မာနေလို့လေ၊ နယ်မြေအဆင့်တောင် မမီဘဲနဲ့ နယ်မြေကြီးတွေထက် ပိုတော်တယ်ဆိုပြီး ကြုံးဝါးနေတာ မဟုတ်လား ”
“မင်းတို့ဂိုဏ်းနာမည်ကို ပြောင်းလိုက်တာ ကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင် တစ်နေ့ကျရင် ငါတို့ လာဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်။”
“ဒီနေ့ အလုံးစုံသိမြင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေလည်း သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ရွေးချယ်ပွဲကို လာကြတာပဲ၊ အားလုံး ဝိုင်းကူကြ၊ သူတို့ကို အရင်ဆုံး ကျဆုံးအောင် လုပ်ပစ်ကြမယ်။”
ထိုသူတို့မှာ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း၊ စော်ကားခြင်းများဖြင့် တိုးဝင်လာကြသည်။ စကားတစ်ခွန်းမှားလျှင် တိုက်ခိုက်တော့မည့် အခြေအနေပင်။
ကောင်းကင်ငါးပါးမှ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူများမှာ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့လည်း ထိုသူများ၏ စွမ်းရည်ကို သိချင်နေကြသည်။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပလက်ဖောင်း၏ အလယ်ဗဟို၌ မြင့်မားသော စင်မြင့်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း တက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုစင်မြင့်မှာ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး အလွန် နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။ သို့သော် ၎င်း ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ရိုသေလေးစားမှု ဖြစ်စေသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသည်။
ဝမ်ချုံးစန်းတို့ဘက်မှ တင်းမာနေသော အခြေအနေများမှာလည်း ရုတ်တရက် ပြေလျော့သွားသည်။
အားလုံးမှာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ထိုစင်မြင့်ဆီသို့ ငေးကြည့်နေကြပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုနိုင်ကြပေ။
“ငါ မှတ်မိပြီ ငါ မှတ်မိပြီ သေစမ်း”
ဖန်ရွှေမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောထွေးနေသည်။
သူ့အပြင် ဒုတိယအကြိမ် ရောက်ဖူးသည့်သူများမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
“အရင်ကတည်းက သိရင် ဒုတိယအကြိမ် ဘာလို့ လာမိတာလဲ…”
“အရင်တစ်ခါလိုပဲ အဆုံးသတ်ရတော့မှာလား…”
ဖူယာယာ၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန်ရွှေတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေတို့၊ ငါတို့က ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာပါ၊ ဘာတွေကို မှတ်မိတာလဲ၊ အမြန် ပြောပြပေးကြပါ ”
လင်ယောင်မှ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူတစ်ဦးက လျှို့ဝှက်သံပေး၍ အတင်းတောင်းဆိုလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်တို့အပါအဝင် လူတိုင်းက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေချိန်တွင်
ဖန်ရွှေက ခါးသီးစွာ ပြုံး၍ လျှို့ဝှက်သံ ပေးလိုက်သည်။
“ငါတို့ အရင်တစ်ခါက… ဒီစင်မြင့်ပေါ်မှာပဲ သေ ခဲ့တာ…”
“ဒီမှာရှိတဲ့ သူတွေက ငါတို့ လမ်းကြောင်းနဲ့ မတူဘူး။”
“ငါတို့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာကို ဖွင့်လို့မရပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကတော့ မကုန်ခမ်းနိုင်ဘူး ”
“သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကို ကျော်လွန်ခြင်းဆိုတာ ဒီလို အနိုင်ယူရခက်တဲ့သူတွေကို တိုက်ခိုက်အောင်မြင်ဖို့ပဲ…”
သူ၏ စကားများကြောင့် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၊ ရှန်းရှိုးယွမ်တို့၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်သွားသည်။
အကယ်၍ သူတို့သည် သူတော်စင်နည်းလမ်းကို လိုက်တာမဟုတ်လျှင်၊ ထိုသူများသည် ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသမှ လူများ ဖြစ်နေမှာလား။
ဒီလောက် ထူးဆန်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသကလူတွေ တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား။