အခန်း ၂၅၃၃
Vol. 254 Ch. 2533
အခန်း (၂၅၃၃) - အားလုံးက အမှိုက်တွေချည်းပဲ
ဖူယာယာ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။
“ဖန်ရွှေ၊ ဒီစင်မြင့်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေအကြောင်း ပြောပြစမ်း။ ဒီစင်မြင့် တည်ရှိနေတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ရွေးချယ်ပွဲအတွက်ပဲလား။”
“ဒီသံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းဆိုတာကရော ဘယ်လိုမျိုး အင်အားစုလဲ။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်တို့အုပ်စုမှာ ဖန်ရွှေကို လေးနက်သော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ရှန်းရှိုးယွမ်ကလည်း တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေဖန်၊ စကားကို အီလည်လည် မလုပ်ပါနဲ့တော့။ စိတ်ကို ပြန်ထိန်းပြီး မင်းသိထားတာတွေကို ငါတို့ကို အကုန်ပြောပြစမ်း။ ငါတို့လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်လို့ရအောင်လေ။”
ဖန်ရွှေက မျက်နှာကို လေးလေးနက်နက်ဖြင့် ပြောသည်။
“ငါတို့ ပြောပြမယ်၊ ခုနက သူတို့ပြောသွားတဲ့ နယ်မြေငယ်ဂိုဏ်း၊ နယ်မြေကြီးဂိုဏ်းဆိုတာကို မင်းတို့ ကြားလိုက်ကြမှာပေါ့။”
ဖန့်ချန်တို့အုပ်စုမှာ ကြားလိုက်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။
“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ပြောရရင် ဒီလူစုက ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသကနေ လာတာဖြစ်ဖို့ များတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသဆိုတာက ငါတို့ ထင်ထားတာနဲ့ မတူဘူး။”
“သူတို့ တည်ရှိနေတဲ့ အင်အားစုက ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးထက် မညံ့ဘူးလို့ ငါ သံသယရှိတယ်။”
“ကောင်းကင်ငါးပါးက နှစ်တိုင်း ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသကို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်နေရတာလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ။ အဲဒါ ဒီလိုလူတွေ ရှာဖွေဖို့နဲ့၊ သူတို့ဆီက ရုတ်တရက် အတိုက်ခံရရင်တောင် ပြန်လည်ရင်ဆိုင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေကို ရှာဖွေဖို့အတွက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
ဖန်ရွှေက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့… ငါတို့က ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရထားပေမဲ့၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ အကုန်လုံး မေ့သွားကြလိမ့်မယ်။ ငါတို့က ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်တဲ့ တောင်ကုန်းကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာပဲ မှတ်မိတော့မှာ၊ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေ တစ်ခုမှ မှတ်မိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
‘ငါကတော့ မှတ်မိနေတယ်။’ ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲတွင် ပြတ်သားစွာ တွေးလိုက်သည်။
ဖန်ရွှေက ဆက်ပြောသည်။
“နယ်မြေကြီးဂိုဏ်း၊ နယ်မြေငယ်ဂိုဏ်းဆိုတာ ဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်အတန်းတွေကို ပြောတာ ဖြစ်ရမယ်။”
“သူတို့ပြောတဲ့ နယ်မြေကြီး၊ နယ်မြေငယ်က မြေပြင်နယ်မြေ နဲ့လည်း ဆက်စပ်နေပုံရတယ်။”
“နယ်မြေကြီးဂိုဏ်း (၁၀၀) နဲ့ နယ်မြေငယ်ဂိုဏ်း (၃၆၀၀)၊ ဒါက ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ဒေသရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ နယ်မြေကြီးဂိုဏ်းတွေထဲမှာတောင် ‘နယ်မြေထိန်းသိမ်းသူ ဂိုဏ်း’ ဆိုတာ ရှိသေးတယ်။”
“သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းဆိုတာ အဲဒီ နယ်မြေထိန်းသိမ်းသူ ဂိုဏ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ ”
“နေဦး၊ သူတို့ပြောတဲ့ ‘နယ်မြေ’ က ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးအောက်က နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေနဲ့ တူနေမလား။ နယ်မြေကြီးဂိုဏ်းဆိုတာက တကယ်တမ်းကျတော့ နယ်မြေပိုင်ရှင်အဆင့်လောက်ပဲ ရှိပြီး၊ ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင်အဆင့် တွေ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းမျိုးလောက်ပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ရှန်းရှိုးယွမ်က လျှို့ဝှက်သံပေး၍ မေးလိုက်သည်။
အခြားဘက်မှ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူများမှာလည်း ထိုအချက်ကို စဉ်းစားမိသွားကြသည်။ သူတို့ထက် သာလွန်တဲ့ အင်အားစုတွေ ကမ္ဘာမှာ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို သူတို့ လုံးဝ လက်မခံချင်ကြပေ။
“အစတုန်းကတော့ ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့တာ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ့မျက်စိထဲမှာတော့ သူတို့က အမှိုက်တွေချည်းပဲ။”
ဖန်ရွှေက အနီးနားက လူတွေကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
“နောက်တော့ စင်မြင့်ပေါ် တက်သွားတဲ့အခါမှ ငါ အဲဒီလို မထင်တော့ဘူး၊ ငါ သူတို့ရဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာ အဲဒီ နာကျင်မှုက အသည်းနှလုံးကို စူးနစ်သွားတာပဲ။ အရင်က ငါ မေ့သွားခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ မှတ်ဉာဏ်တွေက ဒီရေလိုပဲ ပြန်စီးဝင်လာတယ်။ ငါ မခံနိုင်တော့ဘူး၊ ငါ့ကို အနားယူခွင့်ပေးပါ၊ တခြားတစ်ယောက်ကို ပြောခိုင်းလိုက်။”
သူက ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်တဲ့ တောင်ကုန်းကို ရောက်ဖူးသည့် တခြားသူတစ်ယောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ သူကလည်း ပီလော့ အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ က ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
“မင်းပဲ ဆက်ပြောလိုက်တော့။”
ထိုသူက မြင်လျှင် အခြေအနေကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“အတိုချုပ်ပြောရရင် ဒီလူတွေက တော်တော်ကို အစွမ်းထက်တယ်။ မင်းတို့ ထင်ထားသလို သူတို့က ကမ္ဘာကြီး သူတော်စင် အဆင့် အောက်က တပည့်တွေလောက်ဆိုရင် ဒီလောက်အထိ အစွမ်းရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အခုပေါ်လာတဲ့ စင်မြင့်က သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ရွေးချယ်ပွဲ စာမေးပွဲပဲ။ အဲဒီစင်မြင့်ပေါ်မှာ ပွဲစဉ် (၁၀) ပွဲနိုင်ရင် နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်ခွင့်ရမယ်။ ဒီလိုစင်မြင့်မျိုးတွေ မင်းတို့ အဝေးကို ကြည့်လိုက်၊ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်တို့အုပ်စုက အဝေးကို ကြည့်လိုက်ကြရာ တကယ်ပင် ထိုကဲ့သို့ နေရာမျိုးကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် လေးနက်သွားသည်။
ရွေးချယ်ပွဲရဲ့ အတိုင်းအတာက တော်တော်ကို ကြီးမားလှသည်။ ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ ဖန်ရွှေတို့ ပြောသလို သူတို့ထက် မညံ့တာလား။
ထိုအချိန်တွင် မလှမ်းမကမ်းရှိ စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်မှ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ငါ... မြူမှုန်ပုန်းကွယ်ဂိုဏ်းမှ စီမချန်ဖုန်း၊ ဒီမှာ ကမ္ဘာအကျော်အမော်တွေကို စိန်ခေါ်မယ်၊ ဘယ်သူက ငါနဲ့ ယှဉ်တိုက်ရဲသလဲ။”
ကောင်းကင်ငါးပါးမှ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူများမှာ စိတ်ဝင်စားသွားကာ ထိုစင်မြင့်ဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားကြသည်။
စင်မြင့်ပေါ်တွင် မောက်မာဝံ့ကြွားသော လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိန်ခေါ်သလို ကြည့်နေသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူတစ်ဦး စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။
“စီမချန်ဖုန်း၊ မင်းရဲ့ အစွမ်းက ပြောသလောက် ဟုတ်မဟုတ် ငါ စမ်းကြည့်မယ်။”
တစ်ဖက်လူက ဘာမှပြောမနေဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
မကြီးမားဟု ထင်ရသော စင်မြင့်မှာ ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကောင်းကင်ပြင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်များမှာ စင်မြင့်ပြင်ပသို့ ထွက်မလာပေ။
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်တို့မှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်မှာ သူတို့ထက် မညံ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
‘ဒါက ငါ အရင်တစ်ခါ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးလမ်းမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ စာမေးပွဲနဲ့ မတူဘူး။ ကာလတစ်ခုနဲ့ တစ်ခု စာမေးပွဲပုံစံက မတူတာလား။’
‘ငါ အရင်တုန်းက ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ စာမေးပွဲက ဘယ်ကာလကမှန်း ငါမသိဘူး၊ အခုကာလထက် စောသလား၊ နောက်ကျသလား။’
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် လေးလေးနက်နက် တွေးတောနေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် စီနီယာအစ်ကိုအစ်မ အချို့ကို တွေ့ရမလားဟု မျှော်လင့်မိသည်။ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက သူဝင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဂိုဏ်းနဲ့ နာမည်တူတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် တစ်ခုတည်း ဖြစ်နေဖို့တော့ လိုအပ်သည်။ ထိုဖြစ်နိုင်ခြေက အလွန်များပါသည်။
‘ပြီးတော့ ဖန်ရွှေတို့က ဒီနေရာက အကြောင်းတွေကို မမှတ်မိတာက၊ စီနီယာအစ်ကို လွမ်းချူးထျန်းလိုပဲ သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ဖျက်ပစ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။’
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
သူကတော့ မတူပေ။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်က အဖျက်မခံရမည့်အတွက် ဒီနေရာက အချက်အလက်တွေကို သူ အကုန်မှတ်မိနေလိမ့်မည်။
ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် ခုနက မောက်မာနေသည့် စီမချန်ဖုန်းမှာ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။
“စီမချန်ဖုန်းက ပထမပွဲမှာတင် ရှုံးသွားပြီလား၊ ဟားဟား”
လူအချို့က ရယ်မောကြသော်လည်း အချို့မှာမူ ပိုမို၍ လေးနက်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားကြသည်။
မကြာခင်မှာပင် အခြားသူတစ်ဦးက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြန်သည်။ စီမချန်ဖုန်းကို နိုင်သွားသူက ပွဲစဉ် (၁၀) ပွဲဆက်တိုက် နိုင်သွားပြီးနောက် စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည့်အခါ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ကျန်ခဲ့သည်။ အမှတ်အသားတစ်ခုလိုပင်။
သူ့လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားသူများမှာ အသတ်ခံလိုက်ရသည်ဖြစ်စေ၊ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ အကုန်လုံး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“မင်းတို့ မြင်လိုက်ကြတယ်မလား၊ ဆယ်ပွဲဆက်နိုင်တဲ့သူတွေရဲ့ အစွမ်းက ငါတို့ထက် သာလွန်ဖို့ များတယ်။”
ဖန်ရွှေက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေရာကို ရောက်ဖူးသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါသတိပေးမယ်၊ နောက်ကျမှ စင်မြင့်တက်ကြပါ၊ ပြိုင်ဘက်တွေက တော်တော်ကို သန်မာလွန်းလို့။ နောက်ပိုင်းကျမှ ပြိုင်ဘက်တွေက နည်းနည်း အားပျော့သွားလိမ့်မယ်။”
“ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကို ကျော်လွန်ဖို့ပဲ၊ ဒါကြောင့် အစွမ်းထက်ဆုံးသူတွေနဲ့ပဲ တိုက်ခိုက်မှ ရမယ်။”
မငြိမ်မသက်ဒေသ မှ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဆက်ခံသူက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ယွီနတ်မိမယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ဖူယာယာတို့ တားမရလိုက်ခင်မှာပင် သူက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားလေပြီ။
“ငါ... လင်းယောင်ဂိုဏ်းမှ ရှောင်ရိချန်း၊ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ငါနဲ့ ယှဉ်တိုက်ချင်သလဲ။”
သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ မောက်မာစွာ စိန်ခေါ်သည်။
“ရှောင်ရိချန်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စောစောစီးစီး အလျင်စလို လုပ်နေရတာလဲ၊ အခြေအနေကို အရင်ကြည့်ဦးမှပေါ့။”
မငြိမ်မသက်ဒေသမှ အခြားသူများ၏ မျက်နှာမှာ မကောင်းလှတော့ပေ။
“သခင်လေး ၊ ရှောင်ရိချန်းက သွေးရွာခန်းမရဲ့ စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်တွေထဲမှာ ထိပ်ဆုံး (၅၀၀) ထဲ ပါတယ်၊ အရင်က သူနဲ့ တစ်ခါတိုက်ဖူးတယ်မလား။”
ယွီနတ်မိမယ်က လျှို့ဝှက်သံပေး၍ ပြုံးကာ ပြောသည်။
“သူနဲ့ တိုက်ဖူးတယ်လား ငါ သိပ်မမှတ်မိတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အကြောင်းပြုပြီး ဒီနေရာရဲ့ အခြေအနေကိုတော့ စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရတာပေါ့။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။