အခန်း ၁၁၆၈
Vol. 117 Ch. 1168
အခန်း (၁၁၆၈) - နောင်ခါလာမည့်ရက်များမှာ ရှည်လျားလှသေးသည်
လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် တစ်လောကလုံးရှိ ကန့်ယွမ်ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပိုမိုခိုင်ခံ့တောင့်တင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ကို အလွယ်တကူ ရိုက်ခွဲရန် ခက်ခဲသွားသည့်အပြင် အချို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်နှင့် လွှတ်ထွက်ခြင်းပညာရပ်များကို ထုတ်ဖော်ရာတွင်လည်း ကန့်သတ်ချက်များ ရှိလာခဲ့ပေသည်။
"ဒါက ရှေးဟောင်းရှန်းကျိုးခေတ်တုန်းက လူ့လောကရဲ့ လမ်းစဥ်လား..."
လီယန်ချူသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူသည် ယခင်က ကောင်းကင်မျက်လုံး ဖြင့် လူ့လောက၏ မဟာလမ်းစဥ်ကို ကြည့်ရှုဖူးသော်လည်း ၎င်းသည် ရိပ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ချေ။
သို့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်ရလျှင်ပင် ယခုအချိန်၌ လူ့လောကအတွင်း ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို အာရုံခံနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် မူလမဟာလမ်းစဥ်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားခြားနားနေသော်လည်း ဤအပြောင်းအလဲသည် ကောင်းသလား၊ ဆိုးသလားဆိုသည်ကိုမူ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရေရေရာရာ မပြောနိုင်သေးချေ။
သို့သော် အရှင်းလင်းဆုံး တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သူ၏ စွမ်းအားများအပေါ် အနည်းငယ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ယခင်က မဟာလမ်းစဥ်မှာ ချို့ယွင်းချက် ရှိနေခဲ့လို့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို မထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့ လောကကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူတွေက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ကြပြီ။ ဒီအပြောင်းအလဲက ဆက်ပြီး ရှိနေဦးမလား... နောက်ဆိုရင် လူ့လောကကြီးက ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားမှာလဲ..."
လီယန်ချူသည် တိုးတိုးလေး တွေးတောနေမိတော့သည်။
………………
ဝေမြို့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာသော ဤတောင်ကြီးသည် ယခင်က လူ့လောကရှိ မည်သည့်တောင်ထက်မဆို ပိုမိုမြင့်မားလှပေသည်။
ဖန့်ချင်းလန်သည် ဓားစွမ်းအင်ကို စီးနင်းလျက် ရွှေနဂါးခေါင်းတောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ ထိုနေရာရှိ ကျောက်တုံး မော်ကွန်းတိုင်များနှင့် အဝင်မုခ်ဦးများပေါ်တွင် ငှက်ရုပ်၊ ပိုးကောင်ရုပ်သဏ္ဌာန် ရှေးဟောင်းအက္ခရာများ ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
သူမသည် ဤကဲ့သို့သော စာလုံးများကို မသိရှိသလို... လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာတို့သည်လည်း မသိကြချေ။
"ကဲ... ကောင်းကြသေးရဲ့လား၊ ငါတို့သုံးယောက်စလုံး စာမတတ်သူတွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။ စာလုံးအကြီး၊ စာလုံးအသေးတွေကိုတော့ ငါသိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလို ငှက်ရုပ်ပိုးကောင်ရုပ် စာလုံးတွေကိုတော့ ငါလည်း မတတ်ဘူး။"
လီယန်ချူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။
စာမတတ်သူ သုံးယောက်စလုံး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြမိပြီး ဤတောင်ကြီး၏ အမည်နာမမှာ အမှန်တကယ် မည်သို့ခေါ်ဆိုကြောင်း မသိနိုင်ကြချေ။
ဤတောင်ကြီးအတွင်း၌ စွမ်းအားကြီးမားသော လင်းဇီးနတ်ဆေးပင်များ ရှိနေပြီး... လီယန်ချူသည်လည်း တစ်ပင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
သာမန်လူသားများ သောက်သုံးပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါ့ပါးကျန်းမာစေကာ ရောဂါဘယ အပေါင်းမှ ကင်းဝေးစေနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံသူများ သောက်သုံးပါကလည်း ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဥ်နှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို တိုးပွားစေကာ အသက်ရှည်စေနိုင်ပေသည်။
သို့သော်လည်း သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော လင်းဇီးနတ်ဆေးပင်ကို ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူလှချေ။
လီယန်ချူသည် တောင်တန်းကြီး၏ ပြတ်တောက်နေသော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုပေါ်တွင် ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာသည် တိမ်မြူများ ရစ်ဆိုင်းနေပြီး ကျင့်ကြံသူများပင် အာရုံမခံနိုင်အောင် ဝေဝေဝါးဝါးနှင့် ဖမ်းဆုပ်ရခက်ခဲလှပေသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုနေရာ၌ လင်းဇီးဆေးပင်တစ်ပင် ပေါက်ရောက်နေသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သဖြင့် ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ထူထပ်လှသော သက်စောင့်အသက်ရှူစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသဖြင့် လူကို အံ့အားသင့်စေပေသည်။
"တောင်ပေါ်မှာ ဒီလိုအဖိုးတန် ရတနာဆေးပင် မျိုး ပေါက်ဖွားနိုင်တာ တကယ့်ကို ရှားမှရှားပဲ။"
လီယန်ချူက တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။
သူတို့သုံးယောက်သည် တောင်ပေါ်၌ ဆက်လက်ရှာဖွေနေခဲ့ကြသည်။
မွန်းတည့်ခါနီးအချိန်တွင် တောင်တွင်းတစ်နေရာမှ ရုတ်တရက် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဝေဖြာထွက်ပေါ်လာပြီး ဝေဝေဖြာဖြာနှင့် နတ်ဘုရားအသက်ရှူစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။
လီယန်ချူသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့သွားရောက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ထူးခြားလှသော နတ်ဘုရားကြေးနီတုံး တစ်တုံးကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ဤနတ်ဘုရားကြေးနီသည် အလွန်တရာ မာကျောလှပြီး တကယ့်နတ်ဘုရားသုံး ဒြပ်စင်ပစ္စည်း ဖြစ်သဖြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် အကာအကွယ်ပစ္စည်းများကို သွန်းလုပ်ရန် အလွန်ပင် သင့်တော်လှပေသည်။
၎င်းသည် တကယ့် နတ်ဘုရားလက်နက် စစ်စစ်များကို သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုရသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်၏။
သူတို့သည် တောင်ပေါ်၌ ဆက်လက်မရှာဖွေတော့ဘဲ ဝေမြို့သို့သာ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ယခုအချိန်၌ ဝေမြို့သည် ထိုတောင်ကြီး၏ ခြေရင်းတွင် အလွန်သေးငယ်လွန်းလှသည်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။
လောကကြီးသည် ကြည်လင်လန်းဆန်းနေပြီး အပြောင်းအလဲများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် လီယန်ချူသည်လည်း ဤအရာအပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။
………………
လီယန်ချူသည် ကျန်းထင်တောင် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ယခင်က ဤနေရာရှိ ခြေရာလက်ရာအားလုံးကို 'လီရွှမ်း' က လက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သဖြင့် တောင်တန်း မြစ်ချောင်းများ ပျက်စီးကာ သက်ရှိဇီဝ အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ကျန်းထင်တောင်အတွင်း၌ သစ်ပင်ပန်းမန်များ စိမ်းလန်းစိုပြည်လာပြီး ဝိညာဥ်စွမ်းအင်များ ထူထပ်ကာ သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ချေပြီ။
"လောကကြီးရဲ့ အပြောင်းအလဲကြောင့်... လူ့လောကထဲမှာ သက်စောင့်စွမ်းအင်တွေ ပြန်ပြီး လန်းဆန်းလာတာလား..."
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤသံသယစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် တောင်ကြီးအတော်များများသို့ ဆက်တိုက် သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ရာ... ယခင်က သက်ရှိဇီဝ ကုန်ခမ်းပြီး ပျက်စီးသွားခဲ့သော တောင်တန်း မြစ်ချောင်းများသည်လည်း ယခုအချိန်တွင် အလားတူပင် သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာကြသည်ကို တွေ့ရသည်။
"ရှေးဟောင်းရှန်းကျိုးခေတ်တုန်းကလည်း... ဒီလိုမျိုး စိုပြည်စည်ပင်တဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိခဲ့တာလား..."
လီယန်ချူက ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
လီယန်ချူ၊ ဖန့်ချင်းလန် နှင့် ကျွေ့ဟွာတို့ သုံးယောက်စလုံးသည် ရွှေကျီးကန်းလေး၏ ကျောပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြသည်။
ရှန်းကျိုးပြည်နယ်၏ နယ်နိမိတ်သည် အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှပြီး သူတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော တောင်တန်း မြစ်ချောင်းများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ယခင်က ပျက်စီးသွားခဲ့ဖူးသော နတ်ဘုရားနယ်မြေများနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ သည်လည်း အားလုံး သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာကြချေပြီ။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အလွန်တရာ မြင့်မားကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီးများစွာ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ နဝမမြောက်ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်နေသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။
မူလက ဝေမြို့၏ ဘေးနားရှိ တောင်ကြီးသည် အလွန်မြင့်မားလှပြီဟု ထင်ရသော်လည်း ဤတောင်ကြီးနှင့် နှိုင်းယှဥ်ပါကမူ များစွာ သေးငယ်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ လူတစ်ယောက်သည် ဓားကိုစီးနင်းလျက် ပျံသန်းလာသည်ကို သူတို့ ရုတ်တရက် တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ဓားစွမ်းအင်မှာ အလွန်တရာ စင်ကြယ်လင်းလက်နေပြီး လမင်းကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေပေသည်။
ထိုသူ၏ အရှိန်အဝါသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး မဟာစံပြ ခေတ်ကာလက ဝတ်စုံကို စနစ်တကျ ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ကျော့ရှင်းလှပကာ ထည်ဝါလှပေသည်။
သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေး၊ မျက်ခုံးမွေးများကိုလည်း သေသပ်သန့်ရှင်းစွာ ပြုပြင်ထားသဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာမှာ အလွန်တရာ ခန့်ညားလှပေသည်။
"သူပဲ"
လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မဟာရှန်းခေတ်က ဓားနတ်ဘုရား ပင် ဖြစ်၏။
'ယဲ့ချိုး' သည် ဓားကိုစီးနင်းလျက် လာရင်းမှ ထိုသုံးယောက်နှင့် ဆုံတွေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးအတွင်းသို့ ကံတရားနှင့် အခွင့်အရေး သွားရောက်ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း... မထင်မှတ်ဘဲ လီယန်ချူတို့ သုံးယောက်နှင့် လာရောက်ဆုံတွေ့လိမ့်မည်ဟု မတွေးထားခဲ့ချေ။
သူ၏ အကြည့်သည် သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ ၎င်းမှာ ရွှေကျီးကန်းတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး ၎င်းပြင် သန့်စင်သော သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာဦးသားရဲကြီးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဖန့်ချင်းလန်သည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အေးစက်လှကာ... လူ့လောက၏ အညစ်အကြေးများနှင့် ကင်းကွာနေသော နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။
သူမနှင့် ယခင်က ဓားချင်းယှဥ်ပြိုင်ဖူးသော ထိုမဟာရှန်းခေတ် ဓားနတ်ဘုရားကို မြင်လျှင် အေးစက်စွာဖြင့် -
"ရန်သူချင်းမို့ လမ်းကျဥ်ကျဥ်လေးမှာ ဆုံကြတာပဲ..."
ဟု ပြောလိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ်... ယဲ့ချိုး၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ဤအတွေးမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယဲ့ချိုးသည် မိမိ၏ ဓားလမ်းစဥ်အပေါ် အလွန်တရာ ယုံကြည်မှု ရှိလှပေသည်။
ထိုနေ့တုန်းက အကယ်၍ ဝတ်စုံနက်နှင့် တာအိုဆရာက သူ့ကို အတူတူ ထွက်ခွာရန် မခေါ်ခဲ့ပါက ယဲ့ချိုးအနေဖြင့် လုံးဝ ဖြုံမည်မဟုတ်ချေ။
"အရင်က ဓားချင်း ယှဥ်ပြိုင်တုန်းက အရှုံးအနိုင် မပေါ်ခဲ့ဘူး... ဒီနေ့ တစ်ခေါက် တိုက်ခိုက်ရဲလား။"
ယဲ့ချိုး၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်လှပေသည်။ ဤမျှ တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် ဤအဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးအနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကြီးကြီးမားမား တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။
သူသည် ရှေးဟောင်းဓားသမားများ၏ ဂါရဝပြုခြင်း ဓားကဏ္ဍကို ကိုင်စွဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ အကြည့်သည် ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဤအမျိုးသမီးသည် အလွန်တရာ လှပဆန်းပြားလှပြီး အရှိန်အဝါမှာ အေးစက်လှကာ... အထူးသဖြင့် ဓားလမ်းစဥ်အပေါ် အလွန်မြင့်မားသော နားလည်သိမြင်မှု ရှိသဖြင့်...
ယဲ့ချိုး၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့မိသည်။
ဓားကို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးကို မည်ကဲ့သို့ မနှစ်သက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။
ဓားကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ငယ်ရွယ်စဥ်အချိန်က အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ယှဥ်ပြိုင်ရင်း၊ ဓားချင်းမေးခွန်းထုတ်ရင်းမှ... နောက်ပိုင်းတွင် သံယောဇဥ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ကျင့်ကြံခြင်းအဖော် အဖြစ် ပေါင်းဖက်ကြသည်မှာလည်း အလွန်လှပသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ပါလား။
ယင်ကျိုးကျွန်း တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ဓားနတ်ဘုရား မောင်နှံတစ်စုံ ရှိနေပြီး ယခုအခါတွင် သားသမီးများပင် ရရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်၌ မညီညွတ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ... အသံမှာ နူးညံ့လှသော်လည်း စကားလုံးများမှာမူ သရော်စာဆန်လှပေသည်။
"မင်းက ဘာမို့လို့ ဒီလောက်မျက်နှာကြီးနေရတာလဲ"
ယဲ့ချိုးသည် ထိုသူကို မှတ်မိပေသည်။ ထိုဝတ်စုံနက်နှင့် တာအိုဆရာ၏ နှုတ်မှတစ်ဆင့်... ဤတာအိုဆရာလေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှပြီး လက်ထဲ၌ အားကောင်းလှသော နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ အချင်းချင်း အချက်ပေါင်း ရာချီ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အရှုံးအနိုင် မပေါ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိထားဖူးသည်။
ယဲ့ချိုးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ ဤသူ၏ စကားလုံးများမှာ ရိုင်းစိုင်းလှပြီး ရှေးဟောင်းကျော်ကြားသူများ၏ ဂုဏ်သတင်း အရှိန်အဝါမျိုး မရှိသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို အလွန်ပင် မထီမဲ့မြင် ပြုမိပေသည်။
"တာအိုဆရာလေး... ငါက ရိုးရိုးသားသား ဓားချင်းယှဥ်ပြိုင်ဖို့ တောင်းဆိုတာ... မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။"
ယဲ့ချိုးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
သူသည် ခန့်ညားထည်ဝါသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း မသေးလှချေ။ ယခုအချိန်၌ ဓားစွမ်းအင်ကို စီးနင်းလျက် ထိုသုံးယောက်နှင့် ရုတ်တရက် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိချေ။
လီယန်ချူသည် ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး အကြည့်ကို ထိုယဲ့ချိုးထံသို့ ပို့လွှတ်ကာ သာမန်ကာလျှံကာ ပြုံးလိုက်သည်။
ဖန့်ချင်းလန်က အေးစက်စွာဖြင့် -
"သူက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဖော် ပဲ... သူနဲ့ ဘာဆိုင်လဲဆိုတာ နင်သိပြီလား။"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယဲ့ချိုး၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကာ... ဘေးနားရှိ ပျိုရွယ်သော အမျိုးသမီးထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ကျွေ့ဟွာသည် မျက်နှာသွင်ပြင် လှပအေးစက်လှပြီး ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာမူ အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှကာ... တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပူပြင်းရိုင်းစိုင်းလှသော ဆွဲဆောင်မှု အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
သူသည် ထိုဝတ်စုံနက် တာအိုဆရာထံမှတစ်ဆင့်... ဤတာအိုဆရာလေးသည် ဤ အမျိုးသမီးအတွက် ဒေါသတကြီးဖြင့် ယင်ကျိုးနတ်သမီး ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိထားဖူးသည်။
"ဒီအမျိုးသမီး နှစ်ယောက်စလုံးက... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဖော်တွေ ဖြစ်နေတာလား..."
ယဲ့ချိုးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
လူ့လောကတွင် လှပသော အမျိုးသမီးများစွာ ရှိသော်လည်း သူတို့ကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားသော နတ်ဘုရားများအတွက်မူ စိတ်ထဲ၌ သိပ်ပြီး ထည့်မထားကြချေ။
သင့်တော်သော ကျင့်ကြံခြင်းအဖော်တစ်ဦးကို ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။
ထိုနတ်သမီးများ၏ စိတ်အာရုံမှာ အလွန်မြင့်မားလှပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း သန့်စင်အေးစက်လှပေသည်။
သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ ဤတာအိုဆရာလေးတစ်ဦးတည်း၌ ကျင့်ကြံခြင်းအဖော် နှစ်ဦးစလုံး ရှိနေရသည်တကား။
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး ဤတာအိုဆရာလေးကို ကြည့်ရင်း ကြည့်ရင်းဖြင့် ပိုမို၍ မျက်စိစပါးမွှေး စောင်းလာခဲ့သည်။
"ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့လူက... ဒီလိုမျိုး နှစ်ယောက်စလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတယ်လို့ "
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။
လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် -
"ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို သတ်ကြစို့"
ရှူး
လူရိပ်သုံးရိပ်သည် ထိုမဟာရှန်းခေတ် ဓားနတ်ဘုရား ယဲ့ချိုးကို ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြရာ... အခြေအနေမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အလွန်တရာ အန္တရာယ်များပြားသွားခဲ့ရသည်။
ယဲ့ချိုး : "..............."
သူသည် ချက်ချင်းပင် ထိုဝတ်စုံနက် တာအိုဆရာထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။ သူနှင့် ထိုဝတ်စုံနက် တာအိုဆရာသည် မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်ကြပေသည်။
သူ့လက်ထဲ၌ ယင်ကျိုးကျွန်း၏ အဖိုးတန်ရတနာဖြစ်သော မိုးမခပင်သစ်ကိုင်း ရှိနေပြီး မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ဆုံတွေ့လျှင်ပင် လက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ချလွင်
ကြည်လင်လှသော နဂါးဟိန်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရဲချိုးသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ လီယန်ချူထံသို့ ပိုင်းခုတ်လိုက်တော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြား၌ ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။
ဖန့်ချင်းလန်သည် ယခင်က နန်းတော်ရှေ့၌ သူနှင့် ဓားချင်းယှဥ်ပြိုင်ဖူးသဖြင့် ဤသူ၏ ဓားစွမ်းအင်မှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး ၎င်းကိုယ်တိုင် ဓားပြည့်အင်အားစု ဖြစ်ပေါ်နေကာ... ၎င်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက လှောင်အိမ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ရသည်ကို သိရှိထားသည်။
သူမသည် ဤယဲ့ချိုး၏ ဓားကို စည်းစနစ်ကျလွန်းလှသည်ဟု လှောင်ပြောင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း...
မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်တွင်မူ စည်းစနစ်ကျခြင်းကို အထွတ်အထိပ်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းသည် တားဆီး၍မရသော စည်းကမ်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး... ထိမိရုံမျှဖြင့် သေဆုံးနိုင်ပေသည်။
ယဲ့ချိုး၏ မျက်နှာသည် အလွန်တရာ တည်ငြိမ်လှပြီး ယခုအချိန်၌ ဓားတစ်ချက် ပိုင်းခုတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်သည် သူ၏ ဓားလမ်းစဥ် လှောင်အိမ်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။
သူ၏ ဓားသည်ပင် စည်းကမ်းချက် ဖြစ်၏။
လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ လက်သီးတစ်လုံးဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ... ရိုးရှင်း တိုက်ရိုက်လှပြီး မည်သည့် အပိုအလုပ်မျှ မပါဝင်ချေ။
လက်သီးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း...
ကရွှတ် ကရွှတ်
ဓားစွမ်းအင်များသည် တဟုန်းဟုန်းနှင့် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရလေတော့သည်။
မဟာရှန်းခေတ် ဓားနတ်ဘုရား ယဲ့ချိုးသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။
လက်သီးတစ်လုံးတည်းဖြင့် သူ၏ ဓားလမ်းစဥ် လှောင်အိမ်ကို ရိုက်ခွဲပစ်နိုင်သည်တကား
အတွင်းအားစွမ်းအင် များသည် လျင်မြန်စွာဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဟုန်း
ဤလက်သီးသည် အလွန်တရာ လျင်မြန်လှသဖြင့် ရဲချိုးသည် ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လွင့်ပျံထွက်ခွာသွားခဲ့ရသည်။
ဖူးခနဲ သွေးတစ်လုပ် အန်ထွက်သွားခဲ့ရချေပြီ။
သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များ ပတ်လည်ဝိုင်းရံနေပြီး အလွန်တရာ ဝေဝေဝါးဝါး ရှိနေပေသည်။
ယခုလေးတင် ထိုလက်သီးချက်ကို ခုခံကာကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း... လက်သီးပေါ်ရှိ အတွင်းအားစွမ်းအင်များကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကိုယ်ပိုင်ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခုတည်းနဲ့... ငါ့ရဲ့ ဓားကျင့်စဥ်ပြည့်အင်အားစုကို ရိုက်ခွဲနိုင်တဲ့လူ လုံးဝ မရှိစေရဘူး "
သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဓားတစ်ချက်ကို ထပ်မံ ပိုင်းခုတ်လိုက်ပြန်သည်။
လီယန်ချူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ထက်မြက်လှသော ဓားစွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
အကယ်၍ ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ရှုမည်ဆိုပါက ထိုသေးငယ်လှသော ဓားစွမ်းအင်များသည် အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
၎င်းသည် လောကကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် လူ့လောက၏ ဟင်းလင်းပြင် ပိုမိုတည်ငြိမ် ခိုင်ခံ့သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး... မဟုတ်ပါက ဤဓားတစ်ချက်အောက်တွင် ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သူ ‘ယဲ့ချိုး’ ၏ ဓားဆန္ဒ၊ ယဲ့ချိုး၏ စည်းကမ်းချက် ဖြစ်၏။
သူ့ခေတ်သူ့အခါတုန်းက သူ၏ ဓားသည် အတုမရှိ အနှိုင်းမဲ့ဖြစ်ခဲ့ပြီး တစ်လောကလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ကာ... နောက်ပိုင်းတွင်မှ ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာ၍ နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်ကို ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ မိတ်ဆွေဟောင်းများသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ယဲ့ချိုးသည် အမှန်စင်စစ် ဓားဂိုဏ်းကြီးများမှ ဆင်းသက်လာသူမဟုတ်ကြောင်း သိကြလိမ့်မည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တုန်းက သူ၏ ဓားသည် မဟာရှန်းခေတ်တစ်ခုလုံးရှိ ဓားကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ဦးခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်၌ ထိုချောမောခန့်ညားလှသော တာအိုဆရာလေးသည် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်လုံးကို ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်ရာ... ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင် သေးသေးလေးများသည်လည်း ဟုန်းဟုန်းမောမောနှင့် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။
ထိုဓားစွမ်းအင်များသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း... အလွန်ဆုံးရှိလှမှ အဖြူရောင် အစအနမျှသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းထက် မပိုချေ။
"ဒါက ဘယ်လိုရုပ်ခန္ဓာမျိုးလဲ..."
ယဲ့ချိုးသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။
လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်ကာ ယဲ့ချိုး၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ထပ် လက်သီးတစ်လုံးကို ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။
ဟုန်း
ဤလက်သီးချက်သည် ထိုမဟာရှန်းခေတ် ဓားနတ်ဘုရားကို ပေပေါင်းထောင်ချီ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်များကိုလည်း ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
ယခုလေးတင် သူ၏ ဓားကို ပိုင်းခုတ်လိုက်ချိန်၌ ဤနေရာတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ စည်းကမ်းချက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဖန့်ချင်းလန်နှင့် ကျွေ့ဟွာတို့သည် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ ထူးခြားနက်နဲလှသော်လည်း ခေတ္တမျှ ရှေ့သို့ မတိုးကပ်နိုင်ကြသေးချေ။
ယဲ့ချိုးသည် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို မကြောက်သော်လည်း... သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဤတာအိုဆရာလေးတစ်ဦးတည်းကိုပင် သူ ရင်မဆိုင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လူမဆန်လိုက်တာ
ဒီလိုစွမ်းအားမျိုး ရှိနေတာတောင်မှ တခြားလူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ကို ဝိုင်းသတ်ဖို့ လုပ်နေတယ်လို့။
ဘုန်း!ဘုန်း ဘုန်း
ကောင်းကင်ယံထက်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ တိမ်ပင်လယ်များမှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရသည်။
၎င်းသည် နွေရာသီ၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ရာ ဝိညာဥ်ခန္ဓာကို တုန်လှုပ်စေပေသည်။
ယဲ့ချိုးသည် ဤတာအိုဆရာလေး တစ်ဦးတည်းကသာ အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ... ယခင်က မိမိနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး၏ ဓားလမ်းစဥ် ကျင့်ကြံခြင်းသည်လည်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဓားစွမ်းအင်များမှာလည်း ပိုမို၍ ထက်မြက်လာသည်ကို အံ့ဩစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
၎င်းအပြင် တူညီစွာ လက်သီးဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နေသော ထိုပျိုရွယ်သော အမျိုးသမီးသည်လည်း လာခြင်း၊ သွားခြင်း အားလုံးတွင် လက်သီးတစ်လုံးတည်းကိုသာ အသုံးပြုနေသော်လည်း...
သူမ၏ လက်သီးချက်သည် ထိုတာအိုဆရာလေးထက်ပင် ပိုမို၍ ကြမ်းတမ်းလှပြီး သာမန်လောကကမ္ဘာ၏ သိုင်းပညာနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။
သို့သော် ဤလက်သီးချက်၏ အရှိန်အဝါသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် တောင်တန်းများကိုပင် ဖြိုခွဲနိုင်စွမ်း ရှိပြီး လာရောက်သည့် အရှိန်မှာလည်း လျင်မြန်လှသဖြင့် ရဲချိုးအနေဖြင့်လည်း မရှောင်လွှဲဘဲ မနေနိုင်ချေ။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အချက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
ဘုန်း
ယဲ့ချိုးသည် လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်... ချက်ချင်းပင် မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ မေးစေ့ စသည့် ကာယဂိတ် ၇ ခုလုံးမှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့ရတော့သည်။
သူ၏ ဓားစွမ်းအင်သည် မည်မျှပင် ထက်မြက်သည်ဆိုစေဦးတော့... ထိုတာအိုဆရာလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် အဖြူရောင် အစအနမျှသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေသည်။
ယဲ့ချိုးသည် ပိုမို၍ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်ဟု ခံစားရစေသည်။
အကယ်၍ သူ၏ ဓားသည် စည်းကမ်းချက် ဖြစ်သည်ဆိုပါက... ဤခန္ဓာကိုယ် ထည်ဝါကြီးမားပြီး မျက်ခုံးများအကြား၌ ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါ ရှိသည့် တာအိုဆရာလေးသည် စည်းကမ်းချက်များကို ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်ပြီး... ၎င်းပြင် အလွယ်တကူ ရိုက်ခွဲနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
၎င်းက ယဲ့ချိုး၏ ဓားနှလုံးသားကို အနည်းငယ် ညစ်နွမ်းသွားစေခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားလက်နက်အောက်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်ဆိုပါက ပြောရသေးသည်... သို့သော် သန့်စင်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသဖြင့်၊ မဟာရှန်းခေတ်ကာလတုန်းက ခေတ်တစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ဖူးသော ဤဓားကျင့်ကြံသူသည် စိတ်ထဲ၌ ဒေါသများ အလွန်အမင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဆုံးရှုံးမှုအတိ ဖြစ်နေရတော့သည်။
"မင်းရဲ့ ဓားက ကြည့်ကောင်းရုံပဲ ရှိတာ... လူကို မသတ်နိုင်ဘူး။"
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
ယဲ့ချိုးသည် ထိုစကားကို ကြားလျှင် မျက်လုံးများထဲ၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဓားတစ်ချက်ကို ရှေ့သို့ ထိုးတင်ကာ လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပိုင်းဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
သောင်းခြောက်ထောင်မကသော ဓားစွမ်းအင်များသည် ဓားတစ်ချက်တည်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များ တုန်ခါသွားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
ဤဓားတစ်ချက်သည် ဓားပေါင်း သန်းချီနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။
လီယန်ချူသည် လက်ဗလာဖြင့်သာ ရှိနေပြီး... အစီရင်ဝတ်စုံ သော်လည်းကောင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေး နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုသော်လည်းကောင်း ထုတ်ဖော်ခြင်းမပြုဘဲ လက်သီးတစ်လုံးဖြင့်သာ ရှေ့သို့ တိုးဝင် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ယဲ့ချိုး၏ ဓားစွမ်းအင်များကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။
၎င်းနောက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယဲ့ချိုး၏ လက်မောင်းကို လှမ်းကိုင်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဆွဲညှစ်လိုက်ရာ...
ကရွှတ်
ယဲ့ချိုး၏ လက်မောင်းသည် သူ၏ ဆွဲညှစ်မှုကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့ရချေပြီ။
ယဲ့ချိုးသည် ညည်းတွားလိုက်မိကာ ဓားအလင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားတော့သည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာသည် အလွန်တရာ လျင်မြန်လှပြီး ခြေတစ်ဖက်ကို ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် နဂါးနှင့် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာကာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေပြီး လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့သည်။
ဘုန်း
ထိုဓားအလင်းသည် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီးမှ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့သည်။
ယဲ့ချိုးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဌာန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရကာ... မိမိကိုယ်တိုင် ဓားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်နေပြီး ဓမ္မပေါင်းစုံ မထိခိုက်နိုင်သည်ဆိုစေဦးတော့... မထင်မှတ်ဘဲ ထိုတာအိုဆရာလေး၏ လက်သီးနှင့် ခြေထောက်ဒဏ်ချက်ကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ရသည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ယဲ့ချိုးသည် အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။
ယခုအချိန်၌ သူသည် ဤသုံးယောက်၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရရုံမျှမကဘဲ...
ရွှေကျီးကန်းလေးသည်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးတွင် နေမင်းစစ်မှန်သောမီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းလျက် အတောင်ပံနှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ နတ်ဘုရားဓားကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဖြတ်သန်းကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းက သူ့ကို တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်ပြီး ရှောင်တိမ်းရန် အမြဲတစေ လုပ်ဆောင်စေပေသည်။
၎င်းအပြင် ထိုရွှေကျီးကန်းလေးသည် နှုတ်မှလည်း ရိုင်းစိုင်းလှသော စကားလုံးများကို ဆက်တိုက် ပြောဆိုနေပြီး ကြည်လင်လှသော အသံလေးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြား၌ ထွက်ပေါ်နေသည်။
"နင့်အမေကိုယိုး... နင့်အမေကိုယိုး... "
ဟု အော်ဟစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အဆက်မပြတ် ဆဲရေးတိုင်းထွာနေပြီး အမျိုးမျိုးသော ဆဲစကားများကို ထုတ်ဖော်နေပေသည်။
ယဲ့ချိုးသည် ကြားရသည်မှာ ပိုမို၍ မျက်မှောင်ကြုတ်လာခဲ့ရပြီး အကြည့်ကို လီယန်ချူထံသို့ စိုက်ကြည့်ကာ -
"တကယ့်ကို... ဘယ်လိုလူမျိုးက ဘယ်လိုငှက်မျိုးကို မွေးမြူထားတာလဲ "
ယဲ့ချိုး၏ အသံမှာ အေးစက်လှပြီး ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
"နင့်အမေကိုယိုး... "
ရွှေကျီးကန်းလေးက အားရပါးရ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။
ယဲ့ချိုး : "..............."
တိရစ္ဆာန် ငှက်တစ်ကောင်နှင့် ဒေါသဖြစ်နေရသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း ရူးသွပ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုခန့်ညားထည်ဝါသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၊ မဟာရှန်းခေတ်က ဓားနတ်ဘုရားသည် ယခုအချိန်၌ လက်ကောက်ဝတ်တစ်ခု ကြေမွသွားခဲ့ပြီး၊ ဒွါရ ၇ ပေါက်လုံးမှ သွေးများ စီးကျနေသဖြင့် အလွန်တရာ သနားစရာကောင်းလှသော ပုံစံ ဖြစ်နေရသည်။
သို့သော်လည်း ဤသူကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်မူ အချို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသေးသည်။
သူ၏ ဓားလမ်းစဥ်အပေါ် နားလည်သိမြင်မှုသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ နက်နဲလှပေသည်။
ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း သူသည် ဓားနှင့်တစ်သားတည်းဖြစ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော် ထွက်ခွာသွားနိုင်ပြီး၊ သေဘေးမှ ရက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်။
လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ထုတ်ယူကာ ခုတ်သော်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။
ဤတစ်ခေါက် ယင်ကျိုးကျွန်းမှ လာကြသော နတ်ဘုရားများသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေသည်။
သို့သော်လည်း...
ယဲ့ချိုးသည် တိုက်ခိုက်ရင်း တိုက်ခိုက်ရင်းဖြင့် ပိုမို၍ ထိတ်လန့်လာခဲ့ကာ သူသည် မကြာမီမှာပင် ရှုံးနိမ့်တော့မည် ဖြစ်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။
"တာအိုဆရာလေးက ကျင့်ဝတ်မရှိဘူး... တစ်ဦးတည်းချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းလည်းမပြုဘဲ ငါ့ရဲ့ အသက်ကိုပဲ တိုက်ရိုက် ယူချင်နေတာပဲ။"
ယဲ့ချိုးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
သူသည် ယခုအချိန်၌ စိတ်အာရုံကို အမြင့်မားဆုံးအထိ စုစည်းထားပြီး ဓားစွမ်းအင်မှာ အတုမရှိလှကာ မိမိကိုယ်တိုင် ဓားပြည့်အင်အားစုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး နောက်ကျောဘက်တွင် သောင်းခြောက်ထောင်မကသော ကြယ်တာရာများကို ထင်ဟပ်စေလျက်...
လူတိုင်းသည် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ဤသူနှင့် တိုက်ခိုက်နေရသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ဓားပြည့်အင်အားစုသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်သွားပါက ၎င်းအတွင်း၌ နစ်မြှုပ်သွားနိုင်ပေသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုကောင်းကင်ယံ ကြယ်တာရာများအကြား၌ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှတ်တင်ကာ ကျန့်ကျောင်းဓားကို ထုတ်ယူ၍ ပိုင်းခုတ်လိုက်တော့သည်။
ရှပ်
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုဓားပြည့်အင်အားစုကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းနှင့်အတူ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်မှာ ယဲ့ချိုး၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ပင် ဖြစ်သည်။
ပုခုံးစွန်းမှစ၍ တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့ရတော့သည်။
ယဲ့ချိုးသည် ညည်းတွားလိုက်မိကာ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။
ဤတာအိုဆရာလေး၏ လက်ချက်သည် ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်လှသဖြင့် တကယ့်ကို ရှားမှရှားလှသော ရက်စက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
ဟုန်းဟုန်း
လီယန်ချူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
၎င်းအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး ဟုန်းဟုန်းမောမောနှင့် ဤသူ၏ ဝိညာဥ်ခန္ဓာကိုပါ ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်ကဲ့သို့ ရှိပေသည်။
ထိုအချိန်၌ မိုးမခပင်သစ်ကိုင်းတစ်ခုသည် တိမ်ပင်လယ်ကို ဆုတ်ဖြဲလျက် ကျရောက်လာခဲ့ပြီး အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များကို တားဆီးပေးလိုက်သည်။
ဤမိုးမခပင်၏ သစ်ရွက်များသည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝေဖြာနေပြီး သာမန်ကာလျှံကာဖြင့်ပင် ထိုသေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခြေမှုန်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယဲ့ချိုးသည် စိတ်ထဲ၌ ဝမ်းသာသွားခဲ့ကာ မိမိ၏ မိတ်ဆွေဟောင်း ရောက်ရှိလာပြီး ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ထိုမိုးမခပင်သစ်ကိုင်းသည် ယင်ကျိုးကျွန်း၏ အဖိုးတန်ရတနာဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ အားကောင်းလှသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်၏။
"ဒီနေ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်တဲ့ ရန်ငြိုးကို... ငါယဲ့ချိုး စိတ်ထဲမှာ အတိအကျ မှတ်ထားမယ်။ နောင်ခါလာမယ့်ရက်တွေမှာ ငါ ဧကန်မုချ ပြန်ပြီး ကလဲ့စားချေမယ် "
ယဲ့ချိုးက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်သည် အလွန်တရာ အေးစက်လှပြီး ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်ကာ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဆိပ်ပြင်းလှပေသည်။ ယနေ့တွင် လက်မောင်းတစ်ဖက် ကြေမွသွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် လက်မောင်းတစ်ဖက်မှာလည်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဒဏ်ရာမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှကာ တစ်နေရာရာ၌ ဤကဲ့သို့သော လမ်းစဥ်ဒဏ်ရာကို သေချာစွာ ကုသရန် လိုအပ်ပေသည်။
သူ၏ အကြည့်သည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ တိုးဝင်သွားခဲ့သော်လည်း အားလုံးမှာ မိုးမခပင်သစ်ကိုင်းကြောင့် တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရရာ ဤအရာသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ ထူးခြားလှပေသည်။
ယဲ့ချိုးသည် ပိုမို၍ ရန်ငြိုးဖွဲ့မိသည်။ သူသည် မိမိ၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာကို အလွန်တရာ အလေးထားသူဖြစ်ပြီး ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံရသော ပစ္စည်းများကိုပင် စနစ်တကျ ရှိစေချင်သူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်၌ လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ကြောင့် ဤမျှအထိ သနားစရာကောင်းသော ပုံစံ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် သူသည် မိုးမခပင်သစ်ကိုင်းကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်၌... ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းကိုင်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။
ယဲ့ချိုးသည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကာ ဦးခေါင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုတာအိုဆရာလေးသည် မည်သည့်အချိန်က မိမိ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာမှန်းမသိဘဲ... ယခုအချိန်၌ မိမိ၏ ခြေထောက်ကို လှမ်းကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ထွက်ပြေးချင်တာလား"
လီယန်ချူသည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလျက် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပိုင်းခုတ်လိုက်ရာ ယဲ့ချိုး၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်သည် ဒူးဆစ်မှစ၍ တိုက်ရိုက် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့ရတော့သည်။
"အားးးးးးး"
ယဲ့ချိုးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှတ်တင်ကာ ဓားအလင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မိုးမခပင်သစ်ကိုင်း၏ အထက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်၌ သွေးစွမ်းအင်များ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် လက်သီးတစ်လုံး ထိုးနှက်လိုက်ရာ ၎င်းသည် ပင်လယ်ပြင်ထက်မှ နေမင်းကြီးတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာဘိသကဲ့သို့ပင်...
ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရချေပြီ။
ယဲ့ချိုးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားအလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲထားပြီးဖြစ်ကာ မိုးမခပင်၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်း ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်ဆိုစေဦးတော့...
သို့သော်လည်း ဤလက်သီးချက်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ကလီစာ ၅ ပါးလုံး ကြေမွသွားခဲ့ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဌာန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့သဖြင့် အလွန်တရာ သနားစရာကောင်းလှသော ပုံစံ ဖြစ်နေရသည်။
သူသည် မိုးမခပင်သစ်ကိုင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာခဲ့ရချေပြီ။
လီယန်ချူသည် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် နင်းခြေလိုက်ပြီး သူ့ကို ရွှံ့နွံထဲသို့ နင်းချပစ်လိုက်သည်။
"ဘယ်မှာလဲ... နောင်ခါလာမယ့်ရက်တွေမှာ ရှည်လျားလှသေးတယ်ဆိုတာ"
ယဲ့ချိုးသည် ယခုလေးတင် လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ကလီစာ ၅ ပါးလုံး ကြေမွသွားခဲ့ပြီး ဂိတ်တံခါးများအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရသဖြင့်... ယခုအချိန်၌ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကာ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျင်သွားခဲ့ရသည်။
ဖူးခနဲ
လီယန်ချူသည် ဓားတစ်ချက်ကို ပိုင်းခုတ်လိုက်ရာ ရဲချိုး၏ ဦးခေါင်းသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
သူ၏ မူလဝိညာဥ် သည်လည်း ဤအလွန်တရာ ထူထပ်လှသော ခရမ်းရောင်ဓားစွမ်းအင်အောက်၌ ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရလေတော့သည်။
ဤမျှအထိ ကျော့ရှင်းလှပလှသော ယင်ကျိုးကျွန်း၏ ဓားနတ်ဘုရားသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဥ်ပါ အားလုံး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရချေပြီ။
သူ့ခေတ်သူ့အခါတုန်းက သူသည် မဟာရှန်းခေတ်၏ ပထမဦးဆုံးသော ဓားနတ်ဘုရား ဖြစ်ခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ အတုမရှိခဲ့ဖူးချေ။
သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ... နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာပြီးနောက်တွင် ကျောက်ကစားပွဲ၏ ရေပြင်မှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် လီယန်ချူကဲ့သို့သော ရက်စက်သူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ယင်ကျိုးကျွန်းမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အတုမရှိသော အရှိန်အဝါဖြင့် လူ့လောကထက်၌ မြင့်မြတ်စွာ တည်ရှိနေသင့်သော်လည်း... လီယန်ချူ၏ ခြေဖဝါးအောက်၌ နင်းခြေခြင်း ခံလိုက်ရကာ ဓားဖြင့် ကွပ်မျက်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် သေဆုံးရသည်မှာ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်စရာကောင်းလှသလို သနားစရာလည်း ကောင်းလှပေသည်။
တိမ်ပင်လယ်၏ အထက်မှ ညည်းတွားသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ၎င်းသည် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှကာ...
ဝိညာဥ်ခန္ဓာကို တုန်လှုပ်စေပေသည်။
မိုးမခပင်သစ်ကိုင်းသည် တစ်ဝမ်ဝမ်နှင့် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာလည်း အံ့အားသင့်စရာကောင်းလှပေသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အေးစက်လှပြီး တိမ်ပင်လယ်ထံသို့ လှမ်း၍ ပိုင်းခုတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြား၌ သေးငယ်သော မြင်းကြောင်းတစ်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တိမ်ပင်လယ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် နောက်ကျောဘက်တွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့ဘဲ ထိုမိုးမခပင်သစ်ကိုင်းပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။
ယင်ကျိုးကျွန်းမှ ဆင်းသက်လာသော၊ မျက်နှာသွင်ပြင် ရှေးဟောင်းဆန်လှသော ထိုဝတ်စုံနက် တာအိုဆရာသည်လည်း ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
အစအလယ်အဆုံး တစ်ခါမျှ မျက်နှာပြသခြင်း မရှိခဲ့ချေ။