အခန်း ၁၁၆၉
Vol. 117 Ch. 1169
အခန်း (၁၁၆၉) - ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်
လီယန်ချူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ မတ်မတ်ရပ်နေပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှကာ... လက်ထဲရှိ ကျန့်ကျောင်းဓားတွင်လည်း သွေးများ စွန်းထင်နေပေသည်။
ဝတ်စုံနက် တာအိုဆရာသည် ကိုယ်ထင်ပြမလာဘဲ တိမ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် အာရုံစွမ်းပကားဖြင့်သာ လှမ်း၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီလူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ငါ့ထက်မနိမ့်ရုံတင်မကဘဲ ပိုတောင် ပိုဦးမယ်။ မိုးမခပင်သစ်ကိုင်းကလည်း အလွန်တရာ အားကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုအထိ ကိုယ်ထင်မပြဘဲ ပုန်းနေတာ ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုကို အကြီးအကျယ် ကြံစည်နေတာပဲ။"
လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယင်ကျိုးကျွန်းမှ နတ်ဘုရားများ အကြီးအကျယ် ကြံစည်နေကြပြီး... တစ်စုံတစ်ဦး အသတ်ခံရလျှင်ပင် ထွက်၍ မကယ်တင်ကြချေ။
တပည့်များ ရှာဖွေပြီး အမွေအနှစ် ချန်ထားရစ်ရန်အပြင် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်များလည်း ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။
"လောကကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတော့... ဒီယင်ကျိုးကျွန်းက ဧည့်သည်တွေ ဘာတွေ ကြံစည်နေကြလဲ မသိဘူး။" လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
ယခုအချိန်၌ လူ့လောက၏ နယ်နိမိတ်သည် အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှပြီး နဝမမြောက် ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်နေသော ရှေးဟောင်း ကျော်ကြားသည့် တောင်တန်း မြစ်ချောင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ... ၎င်းတို့ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်ပေါင်း မည်မျှ ကိန်းဝပ်နေသည်ကို မသိနိုင်ချေ။
လီယန်ချူသည် မဟာရှန်းခေတ်က ဓားသမား ယဲ့ချိုးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ဆက်လက် ပျံသန်းခြင်းမပြုတော့ဘဲ ဝေမြို့သို့သာ အရင် ပြန်လာခဲ့သည်။
ဤတိုက်ပွဲကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာအပေါ် နားလည်မှု အသစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။
ခန္ဓာကိုယ်က မပျက်စီးနိုင်ဘဲ ထိုဓားနတ်ဘုရား၏ ဓားစွမ်းအင်များကို ကိုယ်ပိုင်ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခုတည်းနှင့် ခုခံကာကွယ်ခဲ့ရာ... အလွန်ဆုံးရှိလှမှ အဖြူရောင် အစအနမျှသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝေမြို့၊ ချင်းယွန်းကျောင်း အတွင်း၌ လီယန်ချူသည် လက်သီးကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ နဝမမြောက် နတ်ဘုရား ဂိတ်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ...
ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ နတ်ဘုရား ဂိတ်တံခါး ကိုးခုစလုံးသည် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး... သွေးစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဥ်ခန္ဓာအားလုံး တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်သွားကာ မည်သည့် အပေါက်အပြဲမျှ မရှိတော့ဘဲ သဘာဝအတိုင်း ပြီးပြည့်စုံနေပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော အပေါက်အပြဲ လက္ခဏာများ မရှိတော့သဖြင့် ဓမ္မအရ အားနည်းချက်ဟူ၍လည်း လုံးဝ မရှိတော့ချေ။
ယခုအချိန်၌ လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပြီး... လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း၊ ခြေတစ်ချက် ကန်ထုတ်ရုံမျှဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။
သွေးစွမ်းအင်များမှာ ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ထူထပ်လှပြီး နက်ရှိုင်းလွန်းလှသဖြင့် အတိုင်းအဆ မရှိချေ။
သိုင်းပညာ လက်သီးကျင့်စဥ် တစ်စုံကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများသည် မီးရှူးတန်ဆောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး... တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ထည်ဝါကြီးမားလှကာ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေရုံမျှဖြင့် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မပြောဘဲနှင့် သိသာလှသော ဂုဏ်သရေ ရှိနေပေသည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် အထွတ်အထိပ်အထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဆက်လက် ကျင့်ကြံပါကလည်း သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုသာ မြှင့်တင်နိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကမူ ပိုမို၍ သန်မာလာတော့မည် မဟုတ်ချေ။
"ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းအတတ် နဲ့ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံပြီး... ရုပ်ခန္ဓာကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မလားဆိုတာ မသိဘူး။"
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး အတွင်း၌ ချိပ်ပိတ်ထားသော ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းအတတ် နှင့် မပျကိစီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ကျင့်စဥ်တို့အကြားတွင် ထူးခြားသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေပြီး... ကျင့်စဥ်ကို လည်ပတ်စေပါက မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ကို ပိုမို ခိုင်ခံ့စေနိုင်သည်။
လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို လည်ပတ်စေချိန်၌ ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းအတတ် ကိုလည်း တစ်ပါတည်း တွေးတော ဓမ္မဆင်ခြင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤအတွေးသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် ကြောင်အန်းအန်း ဖြစ်သွားခဲ့မိသည်။
"ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းအတတ်... ဒါက လက်နက် သွန်းလုပ်တဲ့ နည်းလမ်းသက်သက်ပဲလား..."
လီယန်ချူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ကျန်းချောင်ကျုံးက ယခင်က ပြောဖူးသည်မှာ... လောကကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် ကောင်းကင်ကြီးကို အတူတူ သွားရောက် ပြင်ဆင်ရန် သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရမည့်သူ ဟုလည်း ဆိုခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်အထိ ထိုသူက ကိုယ်ထင်ပြမလာသေးချေ။
လီယန်ချူသည် စိတ်အာရုံကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သည်။ ယင်ကျိုးကျွန်းမှ နတ်ဘုရားများ၏ နည်းလမ်းများသည် ဆန်းပြားနက်နဲလှသဖြင့်... အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု၊ နှစ်ခု ရှိနေသည်မှာ မဆန်းချေ။
လီယန်ချူသည် ထိုနတ်သမီး၏ လက်ထဲမှ ရရှိခဲ့သော ရွှေရောင်ပုဝါ ကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းသည် အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသော ရတနာ ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား အလွန် မြင့်မားလှပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အိုးသည် လေးထောင့်ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းဆန်လှသော အရှိန်အဝါများ ဝေဖြာနေပေသည်။
လီယန်ချူသည် သိုလှောင်အိတ် အတွင်းမှ ပါကွာနတ်ဝတ်စုံ ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။ ဤပါကွာနတ်ဝတ်စုံကို သူသည် ကူယိုဟွမ်၏ လက်ထဲမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ရွှေရောင်ပုဝါကို အရည်ကျို၍ ပါကွာနတ်ဝတ်စုံပေါ်သို့ ထပ်ဆင့် ကောင်းချီးပေးလိုက်ကာ ဤဝတ်စုံကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် သွန်းလုပ်လိုက်တော့သည်။
၎င်းအပေါ်တွင် နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများစွာ ရှိနေသဖြင့်... ယခင်ကဆိုပါက အရည်ကျို သွန်းလုပ်ရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပြီး အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဥ်သည် နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို လည်ပတ်စေလိုက်ရာ အိုးဝမှ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေသည်။
အရှင်သခင်မဲ့နေသော ရွှေရောင်ပုဝါသည် အထက်အောက် ပျံသန်းနေသော်လည်း...အိုး၏ စွမ်းအားကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သန့်စင်လှသော ဝိညာဥ်အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် အရည်ပျော်သွားခဲ့ရသည်။
ပါကွာနတ်ဝတ်စုံသည်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ်မျှ ပိုမို၍ အားစိုက်ထုတ်လိုက်ရသည်။
ဖန့်ချင်းလန်သည် အထွတ်အထိပ်အထိ ရောက်ရှိနေသော ဓားလမ်းစဥ်ကို လျှောက်လှမ်းနေသူဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် ပြင်ပပစ္စည်းကိုမျှ အသုံးမပြုရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ပြီး... ယခုအချိန်တွင်လည်း ဤအတွေးမျိုးသာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဥ်သည်လည်း သာမန်လူများနှင့် မတူညီချေ။
လီယန်ချူနှင့် စတင် သိကျွမ်းခဲ့စဥ်အချိန်က သူမသည် သာမန် လောကကမ္ဘာမှ ဓားသိုင်းအမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း...
ယခုအခါတွင်မူ လူ့လောက၌ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း အမြင့်မားဆုံးဖြစ်သော မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။
လီယန်ချူသည် လူ့လောကသို့ ဝင်စားလာကြသော နတ်သမီးများစွာကို မြင်တွေ့ဖူးသည်။ မော်ရှန်းတောင်မှ ချိုင်ဖုန်းနတ်သမီး၊ ဖေးရှန်းကျောင်းမှ ရှီးရွှမ်းနတ်သမီးနှင့် ခွန်လွန်တောင်မှ ငယ်ရွယ်သော ဘိုးဘေးကြီး တို့တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
သို့သော် ဖန့်ချင်းလန် တစ်ယောက်တည်းကိုသာ သူ လုံးဝ အကဲမခတ်နိုင်ဘဲ... သူမတွင် မည်သည့် အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်များလည်း နိုးထလာခြင်း မရှိချေ။
ယခုအချိန်၌ စွမ်းအားများ မလုံလောက်သေးသဖြင့် နိုးထခြင်းမရှိသေးသည်လား၊ သို့မဟုတ် အခြားသော အကြောင်းအရင်း တစ်ခုခုကြောင့်လားဆိုသည်ကိုမူ မသိနိုင်ချေ။
လီယန်ချူသည် ပါကွာနတ်ဝတ်စုံကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် သွန်းလုပ်ပြီးနောက် ကျွေ့ဟွာကို ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရန်အတွက် ပေးလိုက်သည်။
၎င်းသည် တကယ့် နတ်ဘုရားလက်နက် စစ်စစ် ဖြစ်ပြီး စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်ကာ အကြီးအသေးကိုလည်း စိတ်တိုင်းကျ ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ လန့်ယောင်အိုးဖြင့် ပါကွာနတ်ဝတ်စုံကို ပြန်လည် သွန်းလုပ်လိုက်ပြီးနောက်... ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းအတတ် အပေါ် နားလည်သိမြင်မှုသည် ပိုမို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်၌ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်အထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် တိုးတက်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
……………
နောက်တစ်နေ့တွင်...
လီယန်ချူသည် ကျောင်းအတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေစဥ် ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ နှစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်မိသည်။
ဦးခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ တိမ်ပင်လယ်များမှာ တဟုန်းဟုန်း လှုပ်ခတ်နေပြီး... အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သက်ရှိကြီးများ တိုက်ခိုက်နေကြသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။
ကောင်းကင်ယံထက်၌ အဖြူရောင် လမင်းကြီး နှစ်စင်းကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝေးလံသော နေရာမှ ပျံသန်းလာကြရာ... ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
လီယန်ချူ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ဖူးသမျှထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးသူမှာ ထိုမိုးမခပင်သစ်ကိုင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဝတ်စုံနက် တာအိုဆရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
သို့သော် ထိုဝတ်စုံနက် တာအိုဆရာသည်လည်း ဤနှစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါနှင့် နှိုင်းယှဥ်ပါက များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။
၎င်းသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမျိုး ဖြစ်၏။
လီယန်ချူသည် မျက်စိအမြင်ကို အဝေးသို့ ပို့လွှတ်ကာ တိုက်ခိုက်နေကြသောသူများကို သေသေချာချာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
တစ်ယောက်မှာ မျက်နှာသွင်ပြင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး... ချည်ထိုးဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေပေသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သေသေချာချာ မမြင်ရသော အမည်းရောင် တိမ်တိုက်ကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး... ထိုတိမ်တိုက်အတွင်း၌ တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများနှင့်အတူ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
ထိုအမျိုးသားနှင့် တိုက်ခိုက်မိတိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်လှုပ်စေပေသည်။
ထိုအမျိုးသားသည် ပြင်းထန်လှသော သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပုံပေါ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရင်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေကာ... တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း သွေးများ စည်းကမ်းမဲ့ စီးကျနေပေသည်။
ထိုအမည်းရောင် တိမ်တိုက်အတွင်း၌ မည်ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် သက်ရှိဇီဝ ရှိနေသည်ကိုမူ မသိရချေ။
သို့သော် လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ထုတ်ဖော်၍ ကြည့်ရှုရန် ပြင်လိုက်ချိန်၌ ထိုနှစ်ယောက်စလုံးသည် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး တိမ်ပင်လယ်ကြီးသည်လည်း ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သော အာရုံစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ယခုလေးတင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။
ဖန့်ချင်းလန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် -
"ဒီနှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ အရှိန်အဝါက တစ်ခုခု မမှန်ဘူး... မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်ပုံရတယ်။"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ကာ -
"မှန်တယ်... မိစ္ဆာနယ်မြေက လူတွေနဲ့ တူတယ်။ အဲဒီ အမည်းရောင် တိမ်တိုက်ရဲ့ အရှိန်အဝါက ငါနဲ့ နည်းနည်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ။"
ဖန့်ချင်းလန်က -
"ရင်းနှီးတယ်... နင် သူ့ကို မြင်ဖူးလို့လား။"
လီယန်ချူက -
"ငါ အရင်က မိစ္ဆာနယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်တုန်းက... မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်နဲ့ ဆုံခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီ အမည်းရောင်တိမ်တိုက်ရဲ့ အရှင်သခင်က သူပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ယခင်က မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော နေရာသို့ ဝင်ရောက်ကာ အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသဖြင့်... နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ ထိုမိစ္ဆာအိုကြီးသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား အတုမရှိလှဘဲ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသဖြင့်...
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ချင်းထျန်ဓားသန္ဓေ ကို အသုံးပြု၍ ဟင်းလင်းပြင်ကို ရိုက်ခွဲကာ ထွက်ခွာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
မထင်မှတ်ဘဲ ယနေ့တွင် လူ့လောက၌ ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မတွေးထားခဲ့ချေ။
"လူ့လောကကြီး အကြီးအကျယ် ပရမ်းပတာ ဖြစ်တော့မှာပဲ။"
လီယန်ချူသည် စိတ်အာရုံဖြင့် ခံစားကြည့်လိုက်ရာ ထိုနှစ်ယောက်စလုံးသည် အလွန်တရာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမရှိဘဲ မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေး၌သာ ရှိနေသေးသည်။
မျက်နှာသွင်ပြင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသားသည် တိုက်ခိုက်ရင်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေကာ... ဒဏ်ရာမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ပုံရပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းလှပေသည်။
ဝေဝေဝါးဝါးနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။
"သတ်လို့မကုန်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာအပေါင်းပါတွေပဲ။"
"ချင်းလန်... နင် ကျောင်းထဲမှာပဲ နေပြီး ကျင့်ကြံပါ၊ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ဖို့ မလိုဘူး။"
လီယန်ချူသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှတ်တင်ကာ ဓားအလင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
……………
ရွှေနဂါးခေါင်းတောင်၊
ဤနေရာသည် လောကကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ပေါ်ထွက်လာသော ရှေးဟောင်းတောင်ကြီး ဖြစ်ပြီး... အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါလှကာ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ နဂါးခေါင်းနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။
ယခုအချိန်၌ ရွှေနဂါးခေါင်းတောင်ထက်တွင် မျက်နှာသွင်ပြင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသားနှင့် ထိုအမည်းရောင် တိမ်တိုက်ကြီးတို့သည် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ထိုနှစ်ဦးစလုံးသည် တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် အချက်ပေါင်း ထောင်ချီ ကာယချင်း တိုက်ခိုက်မိကြရာ...
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
ဤမျက်နှာသွင်ပြင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသားမှာ မိစ္ဆာဘုရင်မလေး ၏ ဖခင် ဖြစ်ပြီး၊ ယခင်ခေတ်က 'ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်' ပင် ဖြစ်၏။
သူ့လက်ထဲ၌ အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ရှိနေပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှကာ... လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ရိုက်ခွဲနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
လောကကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင် ပိုမို တည်ငြိမ်သွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို မတားဆီးနိုင်ချေ။
ဤအမည်းရောင် တိမ်တိုက်သည်လည်း သူ့ကို အဆက်မပြတ် တိုးဝင် တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ ပိုမို၍ များပြားလာခဲ့ကာ...
တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပေသည်။
အမည်းရောင် တိမ်တိုက်အတွင်းမှ ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အလွန်တရာ အေးစက်လှသည်။
"အရှင်... ဒါက မင်းရဲ့ ခေတ်ကာလ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဆက်ပြီး ရုန်းကန်မနေပါနဲ့တော့။"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်က အေးစက်သော အသံဖြင့် -
"သခင်ကို နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့ထိုးပြီး... ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို မတရား လုယူထားတဲ့ မင်းလို လူယုတ်မာမျိုးက... ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ မတန်ဘူး။"
ဟု ဆိုကာ လက်သီးတစ်လုံးဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ထိုအမည်းရောင် တိမ်တိုက်ကြီးကို နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။
အမည်းရောင် တိမ်တိုက်အတွင်းမှ နောက်ထပ် အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
"မင်းက ဆီမီးလျံ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ မူလဝိညာဥ် စွမ်းအင် အနည်းငယ်နဲ ငါ့ကို ခုခံနေတာ... ဆက်ပြီး တိုက်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဥ်ပါ အားလုံး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရလိမ့်မယ်။"
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ -
"လူယုတ်မာရဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ မိစ္ဆာနယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့... နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ခွေးအဖြစ် ခစားချင်နေတယ်လို့။"
"အရင်တုန်းက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ ငါ့ကို ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တာလဲဆိုပြီး ငါ သံသယ ဖြစ်ခဲ့မိတာ... အမှန်တော့ မင်းရဲ့ အရှင်သခင်ရဲ့ လက်ချက်ကိုး။"
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း၌ ယခုအချိန်တွင် မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ၎င်းသည် သူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ...
ယခင်က ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် မိုးကြိုးဘေးကပ်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဥ်ပါ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်း ကြောင့် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ယခုအချိန်၌ ကောင်းကင်ဘုံမှမျက်နှာသာပေး ထားသော နတ်ဘုရားလောက တက်ကပ်ဘေး နှင့် မတူညီဘဲ... တကယ့် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ကပ်ဘေးစစ်စစ် ဖြစ်သဖြင့် လက်တစ်ချက် ကျရောက်ရုံမျှဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဥ်ပါ ပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။
သူ့လက်ထဲ၌ နတ်ဘုရားစွမ်းပကားများ မည်မျှပင် ဆန်းပြားသည်ဆိုစေဦးတော့... ဤမိုးကြိုးဘေးကပ် နှစ်ခုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ ဝိညာဥ်ခန္ဓာ အားလုံး ကြေမွသွားခဲ့ရပြီး မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်လည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
ယခုအချိန်၌ မပြိုကွဲသော မူလဝိညာဥ် စွမ်းအင်ကို အတင်းအဓမ္မ လည်ပတ်စေလျက် တိုက်ခိုက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သဖြင့်... ထိုဝိညာဥ်အလင်းတန်း သေးသေးလေးများသည်လည်း အဆက်မပြတ် ကုန်ခမ်းနေချေပြီ။
အတိအကျ ပြောရမည်ဆိုပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့ကာ... နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည့် လူတစ်ယောက်ပင်လျှင်... ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် မိုးကြိုးအောက်၌ သေဆုံးခဲ့ရသည်တကား။
ဟုန်း ဟုန်း ဟုန်း
နှစ်ဦးစလုံးသည် အသီးသီး လက်ချက်ပေးကြရာ တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် အချက်ပေါင်း ရာချီ ကာယချင်း တိုက်ခိုက်မိကြသဖြင့် အမည်းရောင် တိမ်တိုက်ကြီးသည် များစွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ကာ... အရေပြားများ အက်ကွဲပြီး ထိုအက်ကွဲကြောင်းများကြားမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် လုံးဝ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထား၍ မရတော့ချေ။
ယခင်က စက္ကူဗျိုင်းမှတစ်ဆင့် သတင်းစကား ရရှိခဲ့သဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က မိမိ၏ ခြေရာလက်ရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ... တစ်ပါးသူ၏လက်ကိုငှား၍ လူသတ်ခြင်း နည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်သည် သမီးဖြစ်သူကို နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းရန် အတင်းအဓမ္မ တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး... မိမိကိုယ်တိုင်လည်း တိမ်းရှောင်ခဲ့သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ အခြားသူများ၏ အကွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကြည့်ကို ဆွဲဆောင်မိလျက် မိုးကြိုးဘေးကပ် ကျရောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ယခုအချိန်၌ မပြိုကွဲသော ဝိညာဥ်အလင်းတန်းသည် ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"သူက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ရတာလဲ။"
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ရရှိခဲ့သော စက္ကူဗျိုင်း သတင်းစကားမှာ သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တိမ်းရှောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း...
မထင်မှတ်ဘဲ အခြားသူများ၏ အကွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားကာ သေဆုံးရတော့မည့်အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့သဖြင့် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်မိပေသည်။
ဟုန်း ဟုန်း ဟုန်း
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝိညာဥ်အလင်းတန်းများသည် ပိုမို၍ ကုန်ခမ်းလာခဲ့ကာ ဝေဝေဝါးဝါးနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပွင့်လင်းမြင်သာလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုနှစ်ယောက်သည် ရွှေနဂါးခေါင်းတောင် အတွင်း၌ နေရာအနှံ့ ရွှေ့ပြောင်း တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး... နေရာအနှံ့တွင် ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်ကာ ဖုန်မှုန့်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေပေသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး နေရာအနှံ့၌ သူတို့ နှစ်ဦး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းပကားများနှင့် အမွေအနှစ်များ ကျန်ရစ်ခဲ့ရာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေသည်။
မိစ္ဆာနယ်မြေသည် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းများတွင် ကျွမ်းကျင်လှသဖြင့် တကယ့် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အတုမရှိလှဘဲ... နှစ်ဦးစလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေသည်။
ပြောရလျှင် ကြာရှည်လှသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန်တရာ လျင်မြန်လှသဖြင့်... အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အရှုံးအနိုင်နှင့် သေရေးရှင်ရေးကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
သူတို့ နှစ်ဦး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများသည် အချိန်နှင့် နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်နေပြီး တိုက်ခိုက်မိတိုင်း နတ်ဘုရားစွမ်းပကား ရာပေါင်းများစွာ တပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အချက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမျှ ကာယချင်း တိုက်ခိုက်မိကြသဖြင့် အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကွယ်ပျောက်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
အမည်းရောင် တိမ်တိုက်သည်လည်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ သူ့ကို လွှမ်းခြုံပိတ်ဆို့တော့မည် ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်၏ ဝိညာဥ်ခန္ဓာနှင့် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သည် မိုးကြိုးဘေးကပ်အောက်တွင် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤကျန်ရစ်သော စိတ်ဆန္ဒကို သတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မသတ်သည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက်မူ သိပ်ပြီး အရေးမကြီးလှချေ။
သို့သော် ပိုမို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယခင်ခေတ်က ဂိုဏ်းချုပ်ကို အပြီးတိုင် ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ခေတ်ကာလကို အပြီးတိုင် နိဂုံးချုပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ကျမှ လူ့လောကရှိ သက်ရှိအချို့ကို တိတ်တဆိတ် ဝါးမြိုလိုက်မည်ဆိုပါက အလွန်တရာ အဆင်ပြေလှသည် မဟုတ်ပါလား။
ထိုကဲ့သို့သော သန့်စင်လှသော အရသာမျိုးကို သူ မမြည်းစမ်းရသည်မှာ ကြာလှချေပြီ။
သို့သော် ထိုအချိန်၌ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူရိပ်တစ်ရိပ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ... ချောမောခန့်ညားလှသော တာအိုဆရာလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ခါးတွင်လည်း ရှေးဟောင်းဆန်လှသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပေသည်။
အမည်းရောင် တိမ်တိုက်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာကြီးသည် ထိုမျက်နှာကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။
ယခင်က ထိုမျက်နှာသွင်ပြင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသားနှင့် စကားပြောနေစဥ်အချိန်က သူသည် တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေနိုင်သေးသော်လည်း... ဤတာအိုဆရာလေးကို မြင်လျှင်မူ ချက်ချင်းပင် ဒေါသများ အလွန်အမင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"မင်းပဲ..."
ဟု အမည်းရောင် တိမ်တိုက်အတွင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ အေးစက်မှုများနှင့်အတူ ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
လီယန်ချူက ဓားရိုးပေါ်သို့ လက်ကို တင်လိုက်သည်။
"မိစ္ဆာနယ်မြေထဲမှာ ကောင်းကောင်းမနေဘဲ... လူ့လောကထဲကို လာပြီး အသေခံတာပဲ။"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
အမည်းရောင် တိမ်တိုက်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာကြီးသည် ဒေါသအလွန်ထွက်ရာမှ ရယ်မောလိုက်ပြီး -
"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မင်းကို ချန်ထားခဲ့လို့ မရခဲ့ဘူး... ဒီတစ်ခေါက်တော့ လူ့လောကထဲမှာ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်။"
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်သီးတစ်လုံးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
သူ၏ သွေးစွမ်းအင်သည် အလွန်တရာ စုစည်းလှပြီး တဟုန်းဟုန်း တောက်ပနေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းမောမော ရှိလှပေသည်။
အမည်းရောင် တိမ်တိုက်သည်လည်း သူ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင် တိုက်ခိုက်လာရာ...
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
နှစ်ဦးစလုံးသည် အဆက်မပြတ် ကာယချင်း တိုက်ခိုက်မိကြသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ပြင်းထန်လှသော လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ ဝေဖြာထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။
ဤအမည်းရောင် တိမ်တိုက်သည် ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့သော်လည်း... လီယန်ချူကမူ လှံစွပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ တည်ငြိမ်စွာ မတ်မတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အရှိန်အဝါမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ထည်ဝါကြီးမားလှပေသည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ... မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာရတာလဲ။"
လီယန်ချူ ယခင်က မိစ္ဆာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဥ်အချိန်မှ ယခုအထိ... အမှန်တကယ်တော့ အချိန်ကာလအားဖြင့် များစွာ မကြာမြင့်သေးချေ။
သူသည် အဆက်မပြတ် နယ်နိမိတ်များကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ မြေပြင်နတ်ဘုရား၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းအပြင် နဝမမြောက် နတ်ဘုရား ဂိတ်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ထားသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်၏။
ဤအမည်းရောင် တိမ်တိုက်သည် တိုက်ခိုက်မှုများစွာကို ကာကွယ်ပေးထားပြီး ထိုမိစ္ဆာကြီးကို ဖုံးကွယ်ပေးထားသည်။
လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် သေးငယ်လှသော ခေါင်းလောင်းလေးတစ်ခု ရှိနေပြီး အလွန်တရာ ရှေးဟောင်းဆန်ကာ ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။
၎င်းမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သော ဝိညာဥ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း ပင် ဖြစ်၏။
ဤခေါင်းလောင်းကို လည်ပတ်စေလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြား၌ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခေါင်းလောင်းသံ တစ်ဆယ့်ရှစ်ချက် တဆက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အမည်းရောင် တိမ်တိုက်အတွင်းမှ မိစ္ဆာကြီး၏ ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး... ဦးခေါင်းသုံးလုံး၊ လက်ခြောက်ဖက်နှင့်အတူ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေပေသည်။
"မိတ်ဆွေလေး... သတိထား။ သူက ဒီခေတ်ရဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆညဂိုဏ်းချုပ်ပဲ... မိစ္ဆာနယ်မြေက လာတာ။"
ဟု သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အလျင်အမြန် အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်သည်။
ထိုမိစ္ဆာကြီးက အေးစက်စွာ ပြုံးကာ -
"မင်းကလည်း ယခင်ခေတ်က ဂိုဏ်းချုပ် မဟုတ်ဘူးလား။ ဟဲဟဲ... အခုတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီတာအိုဆရာလေးရဲ့ ခွေးအဖြစ် ခစားနေရတာလဲ။"
ဤနှစ်ခေတ် ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ဦးသည် အခွင့်အရေး ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အချင်းချင်း သရော်စာဆန်စွာ ဆဲရေးတိုင်းထွာနေကြသည်။
လီယန်ချူ၏ အကြည့်သည် တည်ငြိမ်လှပြီး ထိုမျက်နှာသွင်ပြင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသားထံသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ဤဂိုဏ်းချုပ်သည် အခြားသူများ၏ အကွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သဖြင့် တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဥ် အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... မပြိုကွဲသော မူလဝိညာဥ် စွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရစ်တော့ရာ ယခုအချိန်၌ လေထဲတွင် ကွယ်ပျောက်တော့မည့်ပုံစံ ရှိပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦး တစ်ခါမျှ မဆုံတွေ့ဖူးကြသော်လည်း... သူသည် လီယန်ချူ၏ အကြောင်းကို အတော်များများ သိရှိထားပုံရသည်။
သူသည် စိတ်အာရုံဖြင့် လီယန်ချူထံသို့ သတင်းစကား ပို့လွှတ်လိုက်ကာ -
"ငါ့မှာ သမီးတစ်ယောက် ရှိတယ်... ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး၊ နာမည်က 'ကုရွှမ်းရွှမ်း' တဲ့။ အခွင့်အရေး ရှိရင်... သူမကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
"ပြီးတော့... လူ့လောကထဲမှာ 'ကျန်းချောင်ကျုံး' ဆိုတဲ့ လူကို သတိထားပါ၊ သူက ငါနဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ ဖြစ်ကြပေမယ့်... ငါ့ရဲ့ အသက်ကို ရအောင် ဥပါယ်တံမျဥ်းဆင်ပြီး သတ်ခဲ့တာ။"
ဟု ပြောပြီးနောက် ဝိညာဥ်အလင်းတန်း သေးသေးလေးတစ်ခုသည် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ကာ... ထိုသူ၏ မူလဝိညာဥ် စွမ်းအင်သည် အပြီးတိုင် ပျက်စီးသွားခဲ့တော့သည်။
ထိုဝိညာဥ်အလင်းတန်းအတွင်း၌ သတင်းစကား တစ်စုံတစ်ရာ ပါဝင်နေပေသည်။
မိစ္ဆာကြီးက အော်ဟစ်လိုက်ကာ -
"သူ မင်းကို ဘာပစ္စည်း ပေးခဲ့တာလဲ... ချက်ချင်း အပ်စမ်း။"
သူ၏ အသံသည် ရွှေနဂါးခေါင်းတောင် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေပြီး မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပေသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ တည်ငြိမ်လှပြီး ဓားရိုးပေါ်သို့ လက်ကို တင်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ။"
ဟု စကားအဆုံးတွင်...
သူသည် အမြင့်မားဆုံးသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် မိစ္ဆာကြီးထံသို့ တိုးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
သို့သော် ဤမိစ္ဆာကြီးသည် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ... သူ၏ တကယ့် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ အားကောင်းလှပြီး ကောင်းမိစ္ဆာနန်းတော်မှ ဆင်းသက်လာသော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သော ဟွန်ယွမ်ထီး ကို ကိုင်ဆောင်ထားပေသည်။
သူ၏ အရှိန်အဝါသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး ယင်ကျိုးကျွန်းမှ ဝတ်စုံနက် တာအိုဆရာပင်လျှင် သူ့ကို မမှီနိုင်ချေ။
သူသည် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လီယန်ချူထံသို့ လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်သည် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။
လက်ဝါးအတွင်း၌ နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာများ ရှိနေဘိသကဲ့သို့ပင်...
၎င်းသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းပကား ဖြစ်၏။
အထူးသဖြင့် အားကောင်းလှသော ဟွန်ယွမ်ထီး ရှိနေပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ‘ဖန်ဆင်းခြင်းလောက’ ဟူသော စာလုံးလေးလုံး ရှိနေကာ... အမျိုးမျိုးသော ရတနာပုလဲများစွာ စီခြယ်ထားသဖြင့် စွမ်းအားမှာ အတိုင်းအဆ မရှိချေ။
ဤထီးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်သည် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။
မိစ္ဆာကြီးသည် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်၍ လီယန်ချူကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟွန်ယွမ်ထီးသည် လီယန်ချူထံသို့ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လာခဲ့ရာ မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းပကားနှင့် လွှတ်ထွက်ခြင်းပညာရပ်များကိုမျှ ထုတ်ဖော်၍ မရတော့ချေ။
သူသည် ယခင်က လီယန်ချူ မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်း၌ အစိမ်းရောင် အလံကြီးကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်ကို မြင်ဖူးသဖြင့် စွမ်းအားမှာ အတိုင်းအဆမရှိဘဲ လူကို လောဘတက်စေပေသည်။
၎င်းအပြင် အခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များစွာလည်း ရှိနေသေးသဖြင့်... သူသည် ဟွန်ယွမ်ထီးကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လှစ်လျက် လီယန်ချူကို အစွမ်းကုန် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်၌ လီယန်ချူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်သည် ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်လန်းဆန်းသွားခဲ့ပြီး... ဟွန်ယွမ်ထီးသည်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ပြန်လည် ပိတ်သိမ်းသွားခဲ့ရသည်။
၎င်းတင်မကဘဲ မိစ္ဆာကြီး ယခင်က ဤရတနာ ပေါ်သို့ အတင်းအဓမ္မ လည်ပတ်စေခဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား အားလုံးသည်လည်း ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။
သူသည် ဤရတနာကို သွန်းလုပ်ရန်အတွက် အသက်သွေး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဥ်များစွာကို ကုန်ဆုံးခဲ့ရသော်လည်း... ယခုအချိန်၌ ဤထီးသည် တစ်ချက်ပွင့်၊ တစ်ချက်ပိတ်သွားခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သော နတ်ဘုရားအမှတ်အသားများ အားလုံး အပြီးတိုင် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ထိုအပြောင်းအလဲသည် မိစ္ဆာကြီးကို အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ကာ မိန်းမောတွေဝေသွားစေခဲ့မိသည်။
ယခုလေးတင် ထိုမျက်နှာသွင်ပြင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမျိုးသား လီယန်ချူထံသို့ ပေးခဲ့သော ဂါထာနည်းလမ်းမှာ ဟွန်ယွမ်ထီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော နည်းလမ်း ဖြစ်၏။
"ဒီလူက ငါ့ကို မလိမ်ခဲ့ဘူးပဲ။"
လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားခဲ့သည်။
ထိုဝိညာဥ်အလင်းတန်းအတွင်း၌ သတင်းစကားများစွာ ပါဝင်နေပေသည်။
လီယန်ချူသည် သတ္တိရှိပြီး စွမ်းအားကြီးမားသူဖြစ်ကာ လက်ထဲ၌ နတ်ဘုရားလက်နက်များစွာ ရှိနေသဖြင့် အမှားအယွင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို မစိုးရိမ်ဘဲ တိုက်ရိုက် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ်... ဟွန်ယွမ်ထီးကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့ချေပြီ။
ဤမိစ္ဆာကြီးသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီယန်ချူထံသို့ တိုးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
ထိုအရှိန်အဝါသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ကောင်းကင်မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ အားကောင်းလှပြီး ဤအမည်းရောင် တိမ်တိုက်သည်လည်း ကောင်ူကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်၏ ထူးခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းပကား အမှတ်အသား ဖြစ်၏။
ထိုသေဆုံးသွားသော အမျိုးသားသည် ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသဖြင့် အမည်းရောင် တိမ်တိုက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်၍ မရတော့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း...
သူသည် ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းပကားအတွင်းရှိ သေစေနိုင်သော အားနည်းချက်နှင့် ၎င်းကို ခြေဖျက်နိုင်သော နည်းလမ်းကို လီယန်ချူထံသို့ အတိအကျ ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကိုင်စွဲကာ အလွတ်တစ်ချက် ပိုင်းခုတ်လိုက်သည်။
ဤအမည်းရောင် တိမ်တိုက်သည် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ထိုမိစ္ဆာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အလားတူပင် တန့်သွားခဲ့ရသည်။
မိစ္ဆာကြီးသည် ဤအမည်းရောင် တိမ်တိုက်ကို အတင်းအဓမ္မ လည်ပတ်စေသော်လည်း မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိသဖြင့် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် ကြောင်သွားခဲ့မိသည်။
လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှတ်တင်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး လျှပ်စီးလက်သလို အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် လက်သီးအချက်ပေါင်းများစွာကို ထိုးနှက်လိုက်ရာ... လက်သီးချက်တိုင်းသည် ဤအမည်းရောင် တိမ်တိုက်၏ အားနည်းချက် နေရာများသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
ဤမိစ္ဆာကြီး၏ အရှိန်အဝါသည် သိသိသာသာ ထိုးဆင်းသွားခဲ့ပြီး အမည်းရောင် တိမ်တိုက်ကြီးသည်လည်း တဟုန်းဟုန်းနှင့် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
မိစ္ဆာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သွေးများဖြင့် စိုရွှဲကာ အသားများ ကြေမွသွားခဲ့သဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါက ဘယ်လို နတ်ဘုရားစွမ်းပကားမျိုးလဲ။ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ အမည်းရောင် တိမ်တိုက်ထဲက အားနည်းချက်ကို ဒီလောက်အထိ ကျွမ်းကျင်နေရတာလဲ။"
မိစ္ဆာကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကုဟုန်... သူပဲ။"
မိစ္ဆာကြီးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ထိုအားနည်းချက်ကို သာမန်လူများအနေဖြင့် လုံးဝ မြင်တွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ မိမိ၏လက်အောက်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသော ယခင်ခေတ်က ဂိုဏ်းချုပ် 'ကုဟုန်' တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သိရှိနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်အထိ သူသည် အနည်းငယ် မိန်းမောတွေဝေနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"အားနည်းချက်ကို သိတယ်ဆိုရင်တောင်မှ... ဒီခြေဖျက်တဲ့ နည်းလမ်းကို သင်ယူဖို့အတွက် အချိန်လိုတာမဟုတ်ဘူးလား။"
"ဒါမှမဟုတ်... သူက ကုဟုန် ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ကွယ်က လူလား၊ ဒီတာအိုဆရာက သူ့ရဲ့ တပည့် အမွေခံလား။"
လျင်မြန်လှသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာကြီး၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း... လီယန်ချူ၏ ပါရမီစွမ်းရည်မှာ ဤမျှအထိ ထူးခြားဆန်းပြားလှသဖြင့် မြင်ရုံမျှဖြင့် ချက်ချင်း တတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သို့မျှ တွေးမထားခဲ့မိချေ။
သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်နတ်ဘုရားပင့်ဖိတ်ခြင်းနည်းလမ်း အားဖြင့် လူ့လောကသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ... ယခင်ခေတ်က ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အလွန်တရာ ကျေနပ်မိပေသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ထိုကုဟုန်သည် နောက်ကွယ်ရှိ အဆိပ်ပြင်းလှသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို အမြဲတစေ ထိတ်လန့်စေခဲ့ရာ မသတ်ရလျှင် စိတ်မအေးနိုင်ခဲ့ချေ။
သို့သော် ယခုအချိန်၌ ဤပျိုရွယ်သော တာအိုဆရာလေးသည် ဟွန်ယွမ်ထီး၏ ဂါထာကို သိရှိထားသည့်အပြင် အမည်းရောင် တိမ်တိုက်ကို မည်ကဲ့သို့ ခြေဖျက်ရမည်ကိုပါ သိရှိနေသည်တကား။
ထိုခေတ်၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် အရှိန်အဝါ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသားများ အဆက်မပြတ် ကြေမွပျက်စီးနေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
ဘုန်း
လီယန်ချူသည် လက်သီးတစ်လုံးဖြင့် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ မိစ္ဆာကြီး၏ ကလီစာ ၅ ပါးလုံး ကြေမွသွားခဲ့ပြီး မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျလာခဲ့ရတော့သည်။
ဤအလွန်တရာ အားကောင်းလှသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်သည် အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသော်လည်း... ကျင့်စဥ်အတွင်း၌ သေစေနိုင်သော အားနည်းချက် ရှိနေသဖြင့်...
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီယန်ချူ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။
ကရွှတ်
လီယန်ချူသည် ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်သည် ကျိုးကြေသွားခဲ့ရသည်။
နဝမမြောက်ဂိတ် တကယ့် မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ယခုအချိန်တွင်မူ တစ်ချက်တည်းနှင့် ပျက်စီးလွယ်လှသည်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။
"ညံ့လိုက်တာ... ဒီလောက် စွမ်းအားမျိုးနဲ့ လူ့လောကထဲမှာ လာပြီး ရမ်းကားရဲတယ်လို့။ မင်း အဖေကို ဘာမှတ်နေလဲ။"
လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်သည်။
ထိုစကားသည် ယခုခေတ်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။
"အကယ်၍ ကုဟုန်က ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ပေါက်ကြားအောင် မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်... မင်း ငါ့ကို နိုင်ပါ့မလား။"
လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ်... ဤသူနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အကယ်၍ အနိုင်ရရှိလျှင်ပင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ ယခုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူသည် လက်သီးတစ်လုံးဖြင့် မိစ္ဆာကြီးထံသို့ ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ရာ... ကရွှတ်... မိစ္ဆာကြီးသည် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့ပြီး အရိုးပေါင်း မည်မျှ ကျိုးကြေသွားခဲ့သည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။
"မကျေနပ်ဘူးလား... မကျေနပ်ရင် လာကိုက်လေ။"