အခန်း ၆၇

အခန်း (၆၇) ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခြင်းနှင့် ပညာပေးခြင်း

ထိုသူသည် တုဇယ်ချန်း မျက်နှာပျက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မိမိ၏ စကားမှာ ထိရောက်သွားပြီဟု မှတ်ယူကာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဆက်လက် စကားဆိုရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် တုဇယ်ချန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ဝင်းပသွားကာ ဘယ်ဘက်မျက်ဝန်းအောက်ရှိ မျက်ရည်မှဲ့လေးမှာလည်း ပို၍ ပေါ်လွင်သွားတော့သည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာ သူ၏ ခန့်ညားမှုကြောင့် ရင်ခုန်သွားကြရသည်။ သူသည် မူလကပင် ရုပ်ရည်ချောမောသူဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ မြတ်နိုးယုယသော အမူအရာမျိုးမှာ လူကို ဖမ်းစားနိုင်လွန်းလှသည်။ သူ၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့် အဆင့်အတန်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ဤကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးကို ရရှိသည့် အမျိုးသမီးမှာ အတိတ်ဘဝက မည်မျှပင် ကုသိုလ်ကောင်းခဲ့သနည်းဟု လူအများက တွေးတောနေမိကြသည်။

လူအများက သူ၏ အကြည့်များ ဦးတည်ရာသို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ကြရာ မနီးမဝေးတွင် ပေါ်လာသော ရှန်ယို့ယောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တုဇယ်ချန်းက လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် သူမထံသို့ သွားကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်း၍ ပြောလိုက်သည်။ "အချစ်လေး... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကိုယ် နောက်ကျသွားတယ်"

ရှန်ယို့ယောင်သည်လည်း တုဇယ်ချန်း၏ ဤအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်ချင်သော စိတ်ဆန္ဒသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် တစ်မနက်လုံး မတွေ့ရသဖြင့် လွမ်းဆွတ်နေရသော စိတ်ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ခိုလှုံရင်း ဖြေဖျောက်ချင်နေမိသည်။

ရှန်ယို့ယောင်သည် ရှက်စရာကောင်းသော ထိုခေါ်ဝေါ်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ သဘာဝကျကျပင် မှီတွဲလိုက်သည်။

တုဇယ်ချန်းက ပြုံးလျက် သူမကို ဖက်ထားကာ နဖူးကို အသာအယာ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "မနက်က အိမ်မှာ နေရတာ ပျော်ရဲ့လား”

ရှန်ယို့ယောင်က သူမ၏ နဖူးလေးကို ပြန်စမ်းကာ ဘေးမှ ကြည့်နေသူများကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် လူကြားထဲတွင် ဤမျှအထိ ရင်းနှီးစွာ နေထိုင်ရသည်ကို ကျင့်သားမရသေးပေ။

တုဇယ်ချန်းကမူ သူမ၏ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေပုံကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ပါးပြင်ကို ထပ်မံ၍ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြန်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရှက်တတ်ရတာလဲ”

ရှန်ယို့ယောင်က သူ့ကို မျက်စောင်းလေး ထိုးရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မုန်းလိုက်တာ"

ဘေးမှ လူများမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြသည်။ သခင်လေးတုသည် သူ၏ ဇနီးအပေါ် အလေးမထားဟု ကြားထားသည့် သတင်းများမှာ အမှားကြီး မှားနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

ရှန်ယို့ယောင်သည် ထူးခြားနေသော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် ချန်ရွေ့တို့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယနေ့ ဤမျှ လူများနေခြင်းမှာ တုဇယ်ချန်းကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ကာ သူ့အတွက် လမ်းစဖော်ပေးသည့် အနေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချီတို့ အထဲမှာ ရောက်နေပြီ၊ ရှင့်ကိုပဲ စောင့်နေကြတာ"

တုဇယ်ချန်းက ရှန်ယို့ယောင်၏ ပခုံးကို ဖက်ကာ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ် အရင်သွားနှုတ်ဆက်လိုက်ဦးမယ်၊ ခဏနေရင်တော့ မင်းတို့နဲ့ အတူတူ ဆုံကြတာပေါ့"

လူအများမှာ ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ချန်သော်က တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ခဏနေရင် ညီမတို့ လာရှာမယ်နော် အစ်ကိုဇယ်ချန်း"

ရှန်ယို့ယောင်က သူ့ကို သံသယဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် တုဇယ်ချန်းက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူမ၏ ခါးကို ဖက်ကာ အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

အခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ ဖန်ရှောင်ဖုန်းက ချီကောင်းရီကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆူပူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တုဇယ်ချန်းက နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဒါ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ”

ဖန်ရှောင်ဖုန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကောင်က ငါတို့ ဒီမှာ ဆုံမဲ့သတင်းကို လွှင့်လိုက်လို့လေ"

ချီကောင်းရီက အားနာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဖုန်းကို စားပွဲပေါ် တင်ထားမိတာကို သူတို့က ခိုးကြည့်သွားကြတာလေ"

ယနေ့မနက်တွင် ချီကောင်းရီ၏ အမျိုးတော်စပ်သူ မောင်နှမအချို့ အိမ်သို့ လာကန်တော့ကြရာ သူက အပေါ်ထပ်သို့ ပစ္စည်းတက်ယူစဉ် ဖုန်းကို ဧည့်ခန်းထဲ၌ ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖန်ရှောင်ဖုန်းက Group Chat ထဲတွင် သတင်းအတည်ပြုနေချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်သွားခဲ့သည်။

ထိုသတင်းကို သူတို့ မြင်သွားကြခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ... အသားတွေ့တဲ့ ဝံပုလွေတွေလိုပဲ"

ဖန်ရှောင်ဖုန်းသည်လည်း ချီကောင်းရီကို အပြစ်တင်၍ မရမှန်း သိသဖြင့် တုဇယ်ချန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတော့ မင်းကို အမွေဆက်ခံရလို့ အားကျနေတာ၊ အခုတော့ မင်းကို ကြည့်ပြီး သနားတောင် သနားမိတယ်၊ အရမ်း ပင်ပန်းနေမှာပဲ မဟုတ်လား”

တုဇယ်ချန်းက ဆိုဖာပေါ်သို့ ပစ်လှဲချလိုက်ပြီး ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အေးအေးဆေးဆေး ကစားချင်တာတောင် လူတွေက ဝိုင်းစောင့်ကြည့်နေကြတာပဲ၊ မင်းပဲ စဉ်းစားကြည့်တော့"

ရှကျွင်းချီက မေးလိုက်သည်။ "ဒီနေ့မနက် ဘယ်လိုလဲ”

တုဇယ်ချန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အရင်ကနဲ့ လုံးဝ ခြားနားသွားတာပေါ့။ အရင်ကဆိုရင် အဘိုးအရွယ်တွေဆီက မုန့်ဖိုးယူရုံပဲလေ။ အခုတော့ အဘိုးတွေတောင် အပြင်မထွက်ရဘူး၊ ဦးလေးတွေ၊ အဒေါ်တွေ၊ မောင်နှမတွေက ငါ့ကို ဝိုင်းနေကြတာ၊ အမှားတစ်ခုခုလုပ်မိရင် အကွက်ချခံရမှာ စိုးလို့ သတိထားနေရတာနဲ့တင် လူက မူးနောက်နေပြီ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ရှကျွင်းချီ၏ ဘေးရှိ ဖန်ခယ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟေး... ဒါက အနာဂတ် မရီးချီ မဟုတ်လား”

ရှကျွင်းချီမှာ ဘာမှမပြောနိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်နေစဉ် ဖန်ခယ်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးတုနဲ့ ယို့ယောင်က တကယ့်ကို ကောင်းကင်က ဖန်တီးပေးလိုက်တဲ့ မောင်နှံပဲ"

တုဇယ်ချန်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့... မရီးကတော့ အမြင်စူးရှတာပဲ။ ဒါနဲ့ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို သိခဲ့ကြတာလဲ”

စပ်စုတတ်သော ချီကောင်းရီက ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ၊ ဘယ်လို သိခဲ့ကြတာလဲ”

ရှကျွင်းချီက တုံ့ဆိုင်းနေသဖြင့် ဖန်ခယ်ကပင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "လက်ဝှေ့ရုံမှာ သိခဲ့ကြတာလေ"

တုဇယ်ချန်းက ရှကျွင်းချီကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုချီက ဘယ်တုန်းက လက်ဝှေ့ကို စိတ်ဝင်စားသွားတာလဲ”

ချီကောင်းရီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါကို ကျွန်တော် သိတယ်၊ အရင်က ယို့ယောင် လက်ဝှေ့ထိုးတာ မြင်ပြီး အရမ်း မိုက်တယ်ဆိုပြီး ကျွန်တော်တို့ အတူတူ သွားအပ်ခဲ့ကြတာလေ"

တုဇယ်ချန်းက မေးလိုက်သည်။ "ငါ ဘာလို့ မသိတာလဲ”

ဖန်ရှောင်ဖုန်းက မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ခြေထောက်က အဲဒီတုန်းက မလှုပ်နိုင်သေးဘူးလေ၊ မင်းကို ပြောပြရင် မင်း ပိုပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာ စိုးလို့ပေါ့" ထို့နောက် သူက ချီကောင်းရီကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ပြောရဲသေးတယ်၊ မင်းပဲ အတင်းခေါ်သွားပြီးတော့ ၃ မိနစ်လောက်ပဲ ကြိုးစားပြီး အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားတာ မဟုတ်လား"

ချီကောင်းရီက ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။ "လက်ဝှေ့က အရမ်းခက်တာကိုး၊ ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီ ပါရမီ မပါဘူးဆိုတာ သိလိုက်လို့ အမြန်နားလိုက်တာပေါ့၊ ဘာမှားလို့လဲ” ထို့နောက် သူက ဖန်ရှောင်ဖုန်းကို ပြန်မေးလိုက်သည်။

"မင်းကော ဘာထူးလဲ၊ နောက်ပိုင်း မင်းလည်း မသွားတော့တာပဲ မဟုတ်လား"

ဖန်ရှောင်ဖုန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အံ့သြစရာကောင်းတာကတော့ အကြမ်းဖက်မှုကို အမုန်းဆုံးဆိုတဲ့ အစ်ကိုချီကပဲ နောက်ဆုံးအထိ ကြံ့ကြံ့ခံ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပဲ"

ဖန်ခယ်က ရှန်ယို့ယောင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို သူတို့တွေက မင်းကြောင့် လက်ဝှေ့သွားသင်ကြတာပေါ့။ မင်းကတော့ တကယ့်ကို တော်မဲ့ပုံပဲ"

ချီကောင်းရီက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့... ကျွန်တော် သိသမျှ လူတွေထဲမှာတော့ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မဲ့သူ မရှိသေးဘူး"

ဖန်ရှောင်ဖုန်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံပြီး ရှကျွင်းချီကို မေးလိုက်သည်။ "မရီးကော တော်လား”

ရှကျွင်းချီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ပုံမှန်ပါပဲ၊ ယို့ယောင်လောက်တော့ မတော်ပါဘူး"

ဖန်ခယ်က ရှန်ယို့ယောင်ကို ကြည့်ကာ စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ "ယို့ယောင်... အခွင့်အရေးရရင် တို့တွေ လက်ရည်စမ်းကြတာပေါ့"

ရှန်ယို့ယောင်ကလည်း စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းတာပေါ့"

တုဇယ်ချန်းက သူမ၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း မေးလိုက်သည်။ "လက်ဝှေ့ထိုးတာနဲ့ သရုပ်ဆောင်တာအပြင် မင်း တခြား ဘာတွေ ဝါသနာပါသေးလဲ”

ရှန်ယို့ယောင်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ စိတ်ကူးတစ်ခု ရသွားကာ သူ၏ နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ရှင့်ကို ချစ်တာ"

ချီကောင်းရီတို့မှာ ရှန်ယို့ယောင်က တုဇယ်ချန်း၏ နားနားတွင် တစ်စုံတစ်ခု ပြောလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မောက်မာလှသော တုဇယ်ချန်းမှာ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားသည်ကို အံ့သြစွာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် တုဇယ်ချန်းက ရှန်ယို့ယောင်ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ သူမ၏ နားနားသို့ တစ်စုံတစ်ခု ပြန်ပြောလိုက်ရာ ရှန်ယို့ယောင်၏ မျက်နှာလေးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားပြီး သူ့ကို အရိုက်ခံလိုက်ရတော့သည်။ "ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ"

ချီကောင်းရီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ။ လူကြားထဲမှာ အနေအထားလေးလည်း ကြည့်ကြပါဦး၊ အစ်ကိုချီကို အတုယူကြစမ်းပါ" ထို့နောက် သူက ဖန်ရှောင်ဖုန်းကို ဖက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ဖုန်း... ငါ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးပါဦး"

ဖန်ရှောင်ဖုန်းက သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သွားစမ်းပါ"

တုဇယ်ချန်းက ရှကျွင်းချီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူက အခုမှ ကြိုတင်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ငါကတော့ နိုင်ငံတော်က အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ တရားဝင် လင်မယားတွေလေ"

သူက ရှန်ယို့ယောင်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခေါင်းမှီလိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် မင်းတို့ကတော့ သည်းခံကြရမှာပဲ"

ဖန်ရှောင်ဖုန်းမှာ ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ ရှန်ယို့ယောင်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ယို့ယောင်... မင်းရဲ့ ဇယ်ချန်းကို ခဏလောက် ထိန်းပေးပါဦး၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့..."

"ငါတို့ ဘာဖြစ်လဲ” တုဇယ်ချန်းက ရှန်ယို့ယောင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကာ မကြောက်မရွံ့သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါ့ကို ရိုက်မလို့လား။ လာလေ... ရိုက်ကြည့်လိုက်"

ရှန်ယို့ယောင်က ရယ်မောရင်း တုဇယ်ချန်းကို ရိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မနောက်ပါနဲ့တော့"

တုဇယ်ချန်းက အံ့သြဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက သူတို့ဘက်က ပါနေတာလား"

ရှန်ယို့ယောင်က သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နေလိုက်သည်။ သူက ချက်ချင်းပင် အလိုက်အထိုက်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြန်သည်။ "ချစ်လေး ပြောတာ အားလုံးမှန်ပါတယ်၊ ကိုယ်ကပဲ လွန်သွားတာပါ"

ချီကောင်းရီက လေချွန်လိုက်သည်။ "ဝါး... နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို နိုင်မဲ့သူ ပေါ်လာပြီ၊ အစ်မယောင်... နောက်ဆိုရင် ကျွန်တော် အစ်မနောက်ကပဲ လိုက်တော့မယ်"

ဖန်ခယ်က သူတို့၏ စနောက်မှုကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် အံ့သြနေမိသည်။ တုဇယ်ချန်းသည် ရှန်ယို့ယောင်ကို အလေးထားကြောင်း ရှကျွင်းချီထံမှ ကြားဖူးသော်လည်း ဤမျှအထိ မြတ်နိုးလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မည်မျှ အလေးထားသနည်းဆိုသည်ကို သူ့ သူငယ်ချင်းများ၏ အမူအရာကို ကြည့်လျှင် သိနိုင်သည်။ တုဇယ်ချန်းက ရှန်ယို့ယောင်ကို အလွန်ပင် တန်ဖိုးထားသဖြင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းများကလည်း သူမကို အရေးကြီးသော နေရာတွင် ထားရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်မှ လူများက ရှန်ယို့ယောင်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားကို သူမ တွေးမိလိုက်သည်။ ထိုသူများအနေဖြင့် ရိုးရိုးသားသား မနေဘဲ ပြဿနာရှာမည်ဆိုပါက သခင်လေးတု၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိဖို့ဝေးစွ၊ သူ့ကို ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုသူများမှာ ပြဿနာရှာရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာကြသူများ ဖြစ်ရာ အလွယ်တကူ လက်လျှော့ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ခေတ္တအကြာတွင် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရပြီး ချန်သော်က အထဲသို့ ခေါင်းပြူကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဇယ်ချန်း... အတူတူ ကစားကြရအောင်လေ"

တုဇယ်ချန်းက ပျင်းရိစွာ မေးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ဘာကစားမှာလဲ”

ရှန်ယို့ယောင်နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ တုဇယ်ချန်းအနေဖြင့် ဤသူများကို ဂရုစိုက်ရန် မလိုသဖြင့် ဖြစ်သည်။

ချန်သော်က ရှန်ယို့ယောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးက Bridge ဆော့ကြမလို့လေ၊ အစ်ကိုဇယ်ချန်းက Bridge ဆော့တာ အရမ်းတော်တယ်လို့ ကြားတယ်"

တုဇယ်ချန်းက ကောင်းသည်၊ မကောင်းသည်ကို မပြောဘဲ ရှန်ယို့ယောင်၏ လက်ကို ဆွဲကာ ထရပ်လိုက်သည်။ "သွားကြစို့... သွားကြည့်တာပေါ့"

ချန်သော်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရှေ့မှ လမ်းပြသွားတော့သည်။

ဖန်ရှောင်ဖုန်းနှင့် ချီကောင်းရီတို့မှာ နားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေစဉ် ရှကျွင်းချီက ထရပ်ကာ နောက်မှ လိုက်သွားသည်။ ဖန်ရှောင်ဖုန်းက ရှကျွင်းချီကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချီ... ဇယ်ချန်းက ဘာလုပ်မလို့လဲ။ သူက အဲဒီလူတွေကို အရမ်းမုန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား”

ရှကျွင်းချီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အထဲမဝင်ခင်မှာ သူတို့တွေက ယို့ယောင်ကို အကျပ်ကိုင်နေကြတာလေ၊ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ”

ဖန်ရှောင်ဖုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ သခင်လေးတုသည် သူ၏ ဇနီးအတွက် ပညာပေးရန် သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ချီကောင်းရီက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဝါး... ဒီနေ့တော့ ပွဲကောင်းကြည့်ရတော့မယ်"

တုဇယ်ချန်းက ရှန်ယို့ယောင်ကို ဖက်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ရာ လူအများက မမျှော်လင့်ဘဲ အလွယ်တကူ လိုက်လာသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုကြသည်။

"ဘာတွေ ကစားဖို့ ပြင်နေကြတာလဲ” တုဇယ်ချန်းက စားပွဲပေါ်မှ ဖဲချပ်များကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ချန်ရွေ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "Bridge ပေါ့... သခင်လေးတုက ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ကြားထားတော့ ဒီနေ့ ကျွန်မတို့ကို ပညာပြပါဦး"

တုဇယ်ချန်းက ရှန်ယို့ယောင်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဆော့မလား”

ရှန်ယို့ယောင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ချန်ရွေ့က ထိုအမူအရာကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မဆော့ချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မဆော့တတ်တာလား။ မဆော့တတ်ရင် သခင်လေးတုကို သင်ခိုင်းလိုက်လေ။ Bridge က လူသိနည်းပေမဲ့ ဆော့ရတာ တကယ် ပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်"

ချက်ချင်းပင် တစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ၊ သခင်လေးတုရဲ့ ဝါသနာကို လိုက်နိုင်အောင် တုသခင်မလေးက ဆော့တတ်ထားသင့်တာပေါ့"

တုဇယ်ချန်းက ထိုစကားပြောသူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ရှန်ယို့ယောင်ကို ထပ်မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘာကစားနည်း ဆော့တတ်လဲ”

ရှန်ယို့ယောင်သည် မိမိဆော့တတ်သော ကစားနည်းမှာ ဤနေရာနှင့် မလိုက်ဖက်ဟု ယူဆသဖြင့် တုဇယ်ချန်း၏ နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မြေပိုင်ရှင်တိုက်ပွဲ"

တုဇယ်ချန်းက ပြုံးလျက် သူမကို ကြည့်ကာ စားပွဲတွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ချန်ရွေ့ကလည်း ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး အလိုက်အထိုက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေးတု... ကျွန်မကို ကူညီပေးပါဦးနော်၊ ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းက ရှင့်ကို မမီလောက်ဘူး"

တုဇယ်ချန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ငါက မင်းကို မကူညီနိုင်ဘူး၊ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အချစ်လေးပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ငါလည်း သူ ဆော့တာကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးမှာဆိုတော့ ဘယ်လောက်အထိ တော်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်"

ချန်ရွေ့က အံ့သြသွားကာ မေးလိုက်သည်။ "မစ္စရှန်က Bridge ဆော့တာ တော်လို့လား”

တုဇယ်ချန်းက သူမထက် ပို၍ အံ့သြဟန်ဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူက Bridge ဆော့မယ် ပြောလို့လဲ။ Bridge ဆော့မဲ့သူတွေက ဟိုဘက်စားပွဲကို သွားကြ၊ ကဲ... မြေပိုင်ရှင်တိုက်ပွဲ ဆော့မဲ့သူတွေ လာကြ"

လူအများမှာ ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး ချီကောင်းရီမှာမူ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားလိုက်ရသည်။ သခင်လေးတုကတော့ တကယ့်ကို လူဆိုးပဲ။

…