အခန်း ၆၈

အခန်း (၆၈) သူရဲကောင်းနှင့် မင်းသမီးလေး

မြေပိုင်ရှင်တိုက်ပွဲ ကစားနည်းမှာ လူတိုင်း ဆော့တတ်ကြသော်လည်း တုဇယ်ချန်း၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာသူများမှာ အထက်တန်းစား ဆန်ချင်ကြသည့် လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤကဲ့သို့သော မြင့်မားသည့် နေရာမျိုးတွင် Bridge သို့မဟုတ် ဝေချီကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်သည်ဟု ယူဆရသည့် ကစားနည်းများကိုသာ ဆော့ကစား၍ ဟန်ဆောင်တတ်ကြသည်။

ဆူညံသံများနှင့် ဆေးလိပ်ငွေ့များ ပြည့်နှက်နေသည့် ကတ်ကစားရုံများတွင်သာ ရှိသင့်သည့် မြေပိုင်ရှင်တိုက်ပွဲ ကစားနည်းမှာ ဤနေရာနှင့် လုံးဝ မလိုက်ဖက်ပေ။

ဟန်ဆောင်လိုကြပြီး ရှန်ယို့ယောင်ကို အဆင့်အတန်းဖြင့် နှိမ်ချလိုကြသည်လား။ သခင်လေးတုကမူ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာဖုံးများကို ခွာချ၍ ခြေဖဝါးဖြင့် နင်းခြေပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တုဇယ်ချန်းက မောက်မာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူ လာဆော့မလဲ”

လူအများမှာ ကြောင်အမ်းနေစဉ်မှာပင် ရှကျွင်းချီက ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဆော့မယ်၊ မဆော့တာ ကြာပြီ"

ကျန်ရှိနေသော နေရာတစ်ခုအတွက် တုဇယ်ချန်းက ချန်ရွေ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း Bridge ဆော့မလို့ မဟုတ်လား။ ငါတို့အတွက် နေရာဖယ်ပေးဦး"

ချန်ရွေ့က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆယ်သည့်အနေဖြင့် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ပြည်ပမှာ နေခဲ့တာ ကြာသွားလို့ ဒီမှာ ဒီကစားနည်းက ခေတ်စားနေမှန်း မသိခဲ့ဘူး"

မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ကြားမှာ ဒီကစားနည်းက လုံးဝ ခေတ်မစားဘူး ဟု ဘေးမှ လူများက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ကြသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ အဓိကက ယို့ယောင်က ဒီကစားနည်းကို ဆော့တတ်လို့လေ။ ငါက သူ့ရဲ့ အမျိုးသား ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့ဝါသနာကို လိုက်ရမှာပေါ့" တုဇယ်ချန်းက သူမ၏ မျက်နှာကို အားနာခြင်းမရှိဘဲ ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့လို ပြည်ပပြန် သူဌေးသမီးတွေက Bridge တို့၊ ဝေချီတို့လို အဆင့်မြင့်တာတွေပဲ ဆော့တတ်ကြတာ မဟုတ်လား။ ဒီလို အောက်ခြေကစားနည်းမျိုးကိုတောင် ဆော့တတ်လို့လား”

ချန်ရွေ့၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။ သူမသည် ထွက်သွားချင်သော်လည်း ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူမသည် တုဇယ်ချန်း၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းဖြစ်ကြောင်း၊ သူ အမွေဆက်ခံနိုင်အောင် ကူညီခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း ဝါဒဖြန့်ထားခဲ့သဖြင့် အခုလို အရှက်တကွဲ ထွက်သွားရပါက ဤအသိုင်းအဝိုင်းတွင် မည်သို့ မျက်နှာပြရပါတော့မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူမသည် တုဇယ်ချန်း၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ဟာသတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "မကြာခဏ မဆော့ဖြစ်တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကစားနည်းက စိတ်အပန်းပြေစေတာတော့ အမှန်ပဲ။ ကျွန်မလည်း စမ်းဆော့ကြည့်ပါ့မယ်"

တုဇယ်ချန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် ဖဲဝေကြစို့"

သူ့စကားအဆုံးတွင် ချန်ရွေ့နှင့် ရင်းနှီးသူတစ်ဦးက မျက်နှာလိုမျက်နှာရဖြင့် ဖဲဝေပေးရန် အမြန်ရောက်လာတော့သည်။

သုံးဦးသား ဖဲချပ်များကို စီနေစဉ်မှာပင် ချီကောင်းရီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ လောင်းကြေးကော ဘယ်လို သတ်မှတ်မှာလဲ”

တုဇယ်ချန်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အခြေခံ ၁၀ မှတ်၊ တစ်မှတ်ကို တစ်သောင်း ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ”

ချန်ရွေ့၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားတော့သည်။ သူမ စကားပြောရန် ပြင်စဉ်မှာပင် ချန်သော်က လက်ခုပ်တီးကာ အော်လိုက်သည်။ "အစ်မရွေ့ ကြိုးစားနော်။ သခင်လေးတုက အခု အရမ်းချမ်းသာနေတာဆိုတော့ သူ့ဆီကနေ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး နိုင်အောင်ဆော့လိုက်"

ထို့နောက် သူမက ရှန်ယို့ယောင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ယို့ယောင်မမ... သတိထားနော်၊ ကျွန်မအစ်မက ဖဲတွက်တာ အရမ်းတော်တာ"

ချန်ရွေ့မှာ သူမ၏ ညီမဖြစ်သူကို သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားတော့သည်။ သူမသည် ဖဲတွက်ရာတွင် တော်သည်မှာ မှန်သော်လည်း မြေပိုင်ရှင်တိုက်ပွဲ ကစားနည်းမှာမူ သူမ၏ အားသာချက် မဟုတ်ပေ။ ချန်သော်သည် သူမကို တမင် ဒုက္ခပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်ယို့ယောင်ကို အရှက်ခွဲရန် ကိစ္စတွင် ညီမနှစ်ဦး သဘောတူထားကြသော်လည်း အခြားကိစ္စများတွင်မူ ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်ကြဆဲပင်။ ချန်သော်က သူမ၏ အစ်မ အရှက်ရသည်ကို ကြည့်ကာ ပျော်နေတော့သည်။

ချန်မိသားစု ညီမနှစ်ဦး၏ အားပြိုင်မှုမှာ တုဇယ်ချန်းနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ သူ အလိုရှိသည်မှာ လူတိုင်းကို သူ၏ သဘောထားအား ပြသရန်သာ ဖြစ်သည်။

လောင်းကြေးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှန်ယို့ယောင်မှာလည်း အနည်းငယ် လန့်သွားမိသည်။ တုဇယ်ချန်းက သူမအတွက် ဂုဏ်ဖော်ပေးနေခြင်း ဖြစ်မှန်း သိသော်လည်း စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ရှုံးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

တုဇယ်ချန်းက သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက အခုမှ ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်နေတာလဲ။ ခုနကတော့ ငါ့ကို ချစ်တယ်လို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောခဲ့ပြီးတော့"

ရှန်ယို့ယောင်၏ မျက်နှာလေးမှာ ထပ်မံ နီမြန်းသွားပြန်ကာ သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ရှင့်ကို ချစ်တယ်လို့ပဲ ပြောတာလေ"

တုဇယ်ချန်းကမူ မလျှော့ဘဲ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါက မင်း ဘာလုပ်ရတာကို ဝါသနာပါလဲလို့ မေးတာလေ။ မင်းက ငါ့ကို ချစ်တယ်လို့ ပြောတာက ငါ့ကို ပိုင်စိုးရတာကို ဝါသနာပါတာ မဟုတ်ဘူးလား”

ရှန်ယို့ယောင်မှာ စိတ်တိုတိုနှင့်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လူဆိုးဆန်ရတာလဲ”

လူအများမှာ ထိုနှစ်ဦး နားချင်းကပ်၍ စကားပြောနေသည်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။ ဘာတွေ ပြောနေကြသည်ကို မကြားရသော်လည်း ချစ်သူများကြား စနောက်နေကြခြင်း ဖြစ်မှန်း သိသာလှသည်။ တုဇယ်ချန်း၏ မြူဆွယ်နေသော မျက်နှာပေးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဤအိမ်ထောင်ရေးတွင် အတင်းအကျပ်ဆွဲထည့်ခံရခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ" တုဇယ်ချန်းက အရှုံးပေးသည့် အမူအရာဖြင့် ချန်ရွေ့နှင့် ရှကျွင်းချီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ဇနီးက အရမ်းစိတ်ထားကောင်းလွန်းလို့ မင်းတို့ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ကုန်သွားမှာ စိုးရိမ်နေတာ။ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ကို သိန်းနှစ်ဆယ်စီ သတ်မှတ်ရအောင်။ တစ်ယောက်ယောက် ကုန်သွားတာနဲ့ ပွဲသိမ်းမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ”

အားလုံးမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ ဤနေရာရှိ လူငယ်များမှာ ချမ်းသာကြသူများ ဖြစ်သော်လည်း သိန်းနှစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ မနည်းလှသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။ ဤမျှအထိ ကြီးမားသော လောင်းကြေးဖြင့် ဆော့လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ထိုပိုက်ဆံများကို ကားဝယ်ရန်၊ အိတ်ဝယ်ရန် သို့မဟုတ် အင်္ကျီဝယ်ရန်သာ သုံးချင်ကြပြီး မြေပိုင်ရှင်တိုက်ပွဲ ဆော့ရန်အတွက် မသုံးလိုကြပေ။ သို့သော် သခင်လေးတုနှင့် ရင်းနှီးခွင့်ရရန် ပေးဆပ်ရသည့် တန်ဖိုးမှာ အနည်းငယ် ကြီးမားနေတော့သည်။

ချန်ရွေ့သည်လည်း စိတ်ထဲမှ နှမြောနေမိသည်။ သူမသည် ကုမ္ပဏီတွင် အလုပ်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သိန်းနှစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ သူမ၏ လပေါင်းများစွာစာ မုန့်ဖိုး ဖြစ်သည်။

တုဇယ်ချန်းက အမွေဆက်ခံပြီးနောက် သူမနှင့် သိသာသော တိုးတက်မှု မရှိခြင်းအပေါ် မိသားစုက မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ အခုလို မုန့်ဖိုးတွေ ကုန်သွားပြီးမှ အဘိုးထံ ထပ်တောင်းရပါက အခြားမိသားစုဝင်များ သိသွားလျှင် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူမမှာ ရှေ့သို့ တိုးရန်သာ ရှိတော့သဖြင့် မကြောက်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေးတုက တကယ်ကို ချမ်းသာတဲ့သူပဲ"

တုဇယ်ချန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ချမ်းသာတာထက် ယောက်ျားကောင်း တစ်ယောက်လို့ ပြောရင် ပိုမှန်မှာပါ။ ချစ်လေး... ကိုယ့်ရဲ့ တစ်လစာ မုန့်ဖိုးတွေအားလုံး မင်းလက်ထဲမှာ ရှိတယ်နော်။ နိုင်ရင် မင်းအတွက် အိတ်ဝယ်ပေးမယ်၊ ရှုံးရင်တော့ ဒီလထဲမှာ မင်းဆီကို လာတွေ့ဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့်... ကြိုးစားနော် ချစ်လေး"

ရှန်ယို့ယောင်မှာ ဖိအားများလာတော့သည်။ သူမသည် အေးဆေးစွာ နေတတ်သူဖြစ်ရာ ဤကစားနည်းတွင်လည်း သာမန်မျှသာ ဆော့တတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မကြာမီပင် သူမ စိုးရိမ်ရန် မလိုကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖဲတွက်တတ်သူမှာ ချန်ရွေ့ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တုဇယ်ချန်းက အရေးကြီးသော အချိန်တိုင်းတွင် သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်၍ မည်သည့်ဖဲကို ချရမည်ကို ပြောပြနေတော့သည်။

ပို၍ ဆိုးသည်မှာ ရှကျွင်းချီပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမနှင့် တစ်ဖက်တည်း မဟုတ်သော်လည်း သူမ နိုင်စေရန်အတွက် ဖဲများကို လိုက်လျောပေးနေတတ်သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် ဆော့ပြီးနောက် ရှန်ယို့ယောင်မှာ သူမကိုယ်သူမ ဖဲကစားရာတွင် ပါရမီပါသူဟုပင် ထင်မှတ်သွားတော့သည်။

လူအများမှာ ထိုသူများ ပေါ်တင်ကြီး မရိုးမသား လုပ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ မသိသာလှသဖြင့် ဘာမှ မပြောရဲကြပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ချန်ရွေ့မှာ ရှုံးလွန်းသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးတု... ဇနီးအတွက် မုန့်ဖိုးရှာပေးချင်တာ သိပေမဲ့ အခုလို လုပ်တာကတော့ မကောင်းဘူး ထင်တယ်"

တုဇယ်ချန်းက ထိုင်ခုံကို မှီလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့ဇနီးလေ၊ ငါတို့က တစ်သားတည်းပဲ။ ငါတို့က မရိုးမသား လုပ်တာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့ မရမှာလဲ။ မင်းက အစကတည်းက ငါနဲ့ ဆော့ချင်တာ မဟုတ်လား။ ငါ့ဇနီးက ငါ့ကို ဆွဲချနေတာတောင် ငါက ဆော့ပေးနေတာပဲ၊ မင်းကတော့ အခွင့်ကောင်းရနေတာကို မကျေနပ်သေးဘူးလား"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း မင်းလည်း အကူအညီ ခေါ်လိုက်လေ၊ ငါ စိတ်မရှိပါဘူး"

သူ၏ စနောက်နေသော လေသံနှင့်မတူဘဲ သူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေတော့သည်။ အခုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာ နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ တုဇယ်ချန်းသည် ရှန်ယို့ယောင်အပေါ် ထားရှိသော ခံစားချက်မှာ ကောလာဟလများကဲ့သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရန်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် မြတ်နိုးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှကျွင်းချီပင်လျှင် ကူညီပေးနေသည် မဟုတ်ပါလား။

နောင်တစ်ချိန်တွင် တုဇယ်ချန်း၏ ဤခံစားချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော်လည်း လက်ရှိတွင်မူ သူမအား မည်သူမှ အထင်သေးခြင်းကို သူ ခွင့်မပြုပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အုပ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ချန်ရွေ့ကို ပညာပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသူများမှာလည်း တုဇယ်ချန်းကို မျက်နှာလုပ်ချင်ကြသူများ ဖြစ်ရာ မည်သူက ကူညီရဲပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ချန်ရွေ့သည် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။ တစ်နာရီမပြည့်မီမှာပင် ချန်ရွေ့၏ သိန်းနှစ်ဆယ်မှာ ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။ ရှန်ယို့ယောင်က ရှကျွင်းချီကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ရာ ရှကျွင်းချီကလည်း ပြန်လည် ပြုံးပြလိုက်သည်။

ချန်ရွေ့မှာ မျက်နှာကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရှကျွင်းချီကို ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုချီကတော့ သူငယ်ချင်းတွေအပေါ်မှာ တကယ်ကို အနစ်နာခံပေးတာပဲ"

ရှကျွင်းချီက ပခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း သာမန်လောက်ပဲ ဆော့တတ်တာပါ"

တုဇယ်ချန်းကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ စားပွဲပေါ်မှ ပိုက်ဆံများကို ကြည့်ကာ ရှန်ယို့ယောင်ကို ဖက်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ချစ်လေး... မင်းက တကယ် တော်တာပဲ" ထို့နောက် သူက ချွဲနွဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အခု ငါတို့မှာ မုန့်ဖိုးတွေ အများကြီး ရှိပြီဆိုတော့ ငါ့အတွက် ဂိမ်းပစ္စည်းတွေ ဝယ်လို့ ရပြီလား”

အကွက်မြင်သူ တစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးတုရဲ့ မုန့်ဖိုးကို တုသခင်မလေးက ခွင့်ပြုပေးရတာလား”

တုဇယ်ချန်းက သူ့ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့၊ ငါက အရင်ကတည်းက စည်းကမ်းမရှိ နေတတ်တာဆိုတော့ ငါ့ဇနီးက ထိန်းပေးရတာပေါ့။ ဒါနဲ့ လုသခင်လေး... မင်းလည်း လက်ထပ်ပြီးပြီ မဟုတ်လား၊ မင်းဇနီးကော မင်းကို ထိန်းလား”

လုသခင်လေးက လျင်မြန်စွာပင် ဖြေလိုက်သည်။ "ထိန်းတာပေါ့၊ ထိန်းတာပေါ့။ အပျို၊ လူပျို ဘဝက ပိုပြီး လွတ်လပ်တယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ ဇနီးသည်က ထိန်းပေးတာကလည်း တစ်မျိုး ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ကံကောင်းမှုတစ်ခုပါပဲ"

တုဇယ်ချန်းက သူ့ကို ရင်းနှီးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တာပေါ့။ ငါလည်း အခု အဲဒီလို ကံကောင်းမှုကို ခံစားနေရတာလေ"

နမူနာပြသူ ရှိလာသဖြင့် လက်ထပ်ပြီးသူများ၊ ချစ်သူရှိသူများက ရှန်ယို့ယောင်ကို ဝိုင်းဝန်း ချီးကျူးကြတော့သည်။ ယနေ့နောက်ပိုင်းတွင် ထိုသူများမှာ စိတ်ထဲမှ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ အပြင်ပန်းတွင်မူ ရှန်ယို့ယောင်ကို ရိုင်းပျစွာ ဆက်ဆံရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

တုဇယ်ချန်း၏ သတိပေးမှုမှာ ထိရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချီကောင်းရီနှင့် ဖန်ရှောင်ဖုန်းတို့မှာ ထိုသူ၏ ချွဲနွဲ့မှုများကို ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ချီကောင်းရီက ပြောလိုက်သည်။ "ယို့ယောင်လို အေးဆေးတဲ့သူက စိတ်ပြောင်းသွားရင် ဒီလောက်အထိ ကြောက်ဖို့ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက် မတွဲခင်ကတည်းက ဇယ်ချန်းက ကြွားနေတာ၊ အခု အတည်ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ သူက ကောင်းကင်ပေါ်အထိ ပျံတက်တော့မှာပဲ"

ဖန်ရှောင်ဖုန်းက တုဇယ်ချန်း၏ ပုံစံကို တွေးမိကာ ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း ချစ်သူတစ်ယောက် မြန်မြန်ရှာပြီး ပြန်တိုက်ခိုက်ရမယ်၊ တကယ်ပဲ မနာလိုဖြစ်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်"

ချီကောင်းရီက ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုချီလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ ဘာမှမပြောဘဲနဲ့ မရီးကို ခေါ်လာတာလေ။ ယို့ယောင်က လက်ဝှေ့တော်သလို ဖန်ခယ်ကလည်း လက်ဝှေ့ထိုးတာ ၁၀ နှစ်ရှိပြီဆိုတော့ ငါတို့လည်း အဲဒီလို မိန်းကလေးမျိုးပဲ ရှာရမလားမသိဘူး" သူက စိတ်ကူးကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"နောက်ဆိုရင် ရန်ဖြစ်ရင် ဇနီးကိုပဲ လွှတ်လိုက်တော့မယ်"

ဖန်ရှောင်ဖုန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ မင်းက လက်ဝှေ့အားကစားသမားကိုပဲ ရှာရလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ရှန်ယို့ယောင်ကို ဘယ်သူမှ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ မမယောင်က တကယ် တော်တာ" ချီကောင်းရီက ဆိုသည်။ "ဖန်ခယ်ကော ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး၊ အစ်ကိုချီက ယို့ယောင်ကို မြင်ဖူးထားတော့ သူ့ထက် ညံ့တဲ့သူကိုတော့ ကြိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဖန်ခယ်လည်း တော်မဲ့ပုံပဲ"

ဖန်ရှောင်ဖုန်းက ဆိုသည်။ "ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ၊ သူတို့က ချစ်သူရှာတာလေ၊ ပြိုင်ပွဲဝင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး"

ထိုသူနှစ်ဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်ရွေ့သည် တိုင်ကွယ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ခုနက စကားများကို ပြန်လည် စဉ်းစားရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို ကြံစည်နေတော့သည်။

…