အခန်း ၈၆

အခန်း (၈၆)

သူသည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းလှသော အမျိုးသား တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ အသက် ၄၀ ကျော်ခန့် ရှိပုံရသော်လည်း ခန့်ညားသော မျက်နှာထားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေသည်။ သူတို့၏ ကြမ်းတမ်းမှုမှာ ထိုအမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ကလေးကစားစရာပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုအမျိုးသား၏ အနောက်တွင်လည်း လေ့ကျင့်သားပြည့်ဝသော သက်တော်စောင့် ၁၀ ဦးကျော် ပါဝင်လာပြီး အမာရွတ်နှင့် အမျိုးသား ယူဆောင်လာသော လူမိုက်များကို ခဏချင်းမှာပင် နှိမ်နင်းလိုက်ကြတော့သည်။ စောစောက မောက်မာနေကြသော လူမိုက်များမှာ အခုတော့ ကြောက်လန့်တုန်ရီနေကြရပြီ ဖြစ်သည်။

[ဝိုး... ဒါ ဘယ်သူလဲဗျာ။]

[ဟားဟားဟား... ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါကတော့ သမိုင်းမှာ အမြန်ဆုံး လက်စားချေမှုပဲ။]

အမျိုးသားကြီးသည် သူ၏ ခြေထောက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရာ တောင့်တင်းလှသော ကြွက်သားများမှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။ သူသည် အမာရွတ်နှင့် အမျိုးသား၏ ပခုံးကို အားပါပါ နင်းချလိုက်ရာ ထိုလူမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရတော့သည်။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ” အမာရွတ်နှင့် အမျိုးသားမှာ အခြေအနေကို ရိပ်မိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤအလုပ်ကို လက်ခံခဲ့မိသည်မှာ အမှားကြီးမှန်း သိလိုက်ရသလို ထိုလူများက သူ့ကို လိမ်လည်ခဲ့သည်ဟု သံသယ ဝင်လာသည်။ ထောင်ကျရုံနှင့် မပြီးဘဲ ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါရှိသူနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရခြင်းမှာ ပို၍ ဆိုးရွားသည် မဟုတ်ပါလား။ သူက အသနားခံသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကို... အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြရအောင်ပါ”

အမျိုးသားကြီးသည် မျက်နှာကို တည်ထားလျက် ငုံ့ကြည့်ကာ အမာရွတ်နှင့် အမျိုးသား၏ မေးစေ့ကို ညှစ်၍ ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့သမီးကို ဘာပြောလိုက်တယ်။ ငါ ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်လာတဲ့ သမီးအကြောင်းကို ငါ့ထက်တောင် မင်းက ပိုသိနေတာလား"

အမာရွတ်နှင့် အမျိုးသားမှာ မှင်တက်သွားရသည်။ "သူ... သူက မိဘမဲ့ မဟုတ်ဘူးလား”

ရှန်ယုံနင်သည် လက်ကို အားဖြင့် ညှစ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဘယ်သူ့ကို ကျိန်ဆဲနေတာလဲ”

အမာရွတ်နှင့် အမျိုးသားမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်ကာ တောင်းပန်တော့သည်။ "အစ်ကို... လွှတ်ပေးပါဦး၊ ကျွန်တော်တို့လည်း ငွေယူပြီး လုပ်ပေးရတာပါ။ အလိမ်ခံလိုက်ရတာပါဗျာ"

[အမလေး... ဒါက တကယ့်ကို အကွက်ချထားတာပေါ့ ဟုတ်လား။ ဒါက ပြစ်မှု မြောက်တယ် မဟုတ်လား?]

[ဝေါ့... ဝေါ့... ဝေါ့... အာမေဍိတ် ဆယ်ခါလောက် သုံးရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြလို့ မရတော့ဘူး။]

[ကြိုတင် တွက်ထားပေမဲ့... ဒါကတော့ တကယ်ကို လွန်သွားပြီ။ အဲဒီလူတွေကတော့ တကယ့်ကို နည်းလမ်းမရှိတော့လို့၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသိဉာဏ်ကို စော်ကားတဲ့ နည်းလမ်းမျိုးကို သုံးတာပဲလား]

[အလောတကြီး ဖြစ်နေကြတာလေ။ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရိုးရှင်းပြီး ထိရောက်မဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်တာပဲ။]

[ငါ လောင်းရဲတယ်... ခုနက လူပြောတဲ့ အာမေဍိတ်တွေက မင်းတို့ ပြောတာနဲ့ မတူဘူး။ ငါလည်း ပါတယ်... ဝေါ့... အဖေ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂါရဝကို ခံယူပါဦး။]

[အား... မိုမား အာဏာရှင်ကြီး မဟုတ်လား။ ကမ္ဘာ့လက်ဝှေ့ ချန်ပီယံလေ။]

[ဟင်? ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ရှန်ယို့ယောင်ရဲ့ အဖေလား]

[မဟုတ်ဘူး... အဲဒါ ငါ့အဖေ။]

[ဒီလူက နာမည်ကြီးလား။ တော်တော် တော်တာလား။ ရှင်းပြပေးကြပါဦး။]

[အခုပဲ Google မှာ ရှာပြီး ပြန်လာတာ... လက်တွေ တုန်ပြီး စာတောင် ရိုက်လို့ မရတော့ဘူး။]

[အင်း... ငါလည်း ပြန်လာပြီ။ ထန်မိသားစု လုပ်ငန်း ဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူးဗျာ။ ငါ့ယောင်ယောင်လေးကမှ တကယ့် အောင်နိုင်သူကြီးပဲ။ သူကတော့ အတည်ငြိမ်ဆုံးနဲ့ လူမသိအောင် နေထိုင်တဲ့ သူဌေးသမီးလေး ဖြစ်ရမယ်။]

[နေပါဦး... သူ့မိန်းမက ဘယ်သူလဲဆိုတာရော သတိထားမိကြလား။]

[ယွဲ့ယာနင် မင်းသမီးကြီးလေ။]

ရှန်ယို့ယောင်သည် သူမရှေ့မှ အမျိုးသားကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ရုပ်ရည်က အနည်းငယ် ကွာခြားသော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမအား ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ဖခင်၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမှာမူ...။

"ယောင်ယောင်" အမျိုးသားကြီး၏ အနောက်မှ လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ပြေးထွက်လာပြီး ရှန်ယို့ယောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"ယောင်ယောင်... မေမေ့ရဲ့ ယောင်ယောင်လေးရယ်”

ရှန်ယုံနင်သည်လည်း အမာရွတ်နှင့် အမျိုးသားကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး ရှန်ယို့ယောင်ထံသို့ အပြေးအလွှား လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူနှင့် ယွဲ့ယာနင် တို့သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူမနှင့် ပတ်သက်သော ဗီဒီယိုများကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြပြီး သူမသည် သူတို့၏ သမီးဖြစ်ကြောင်း ပိုမို သေချာလာခဲ့သည်။ ယခု သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေချိန်၌မူ ထိုခံစားချက်မှာ ပိုမို ထင်ရှားလာတော့သည်။

သူသည် ပေါ့ဆတတ်ပြီး အမူအရာ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ရှန်ယို့ယောင်၏ စရိုက်အများစုမှာ သူ့ထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအမျိုးသားကြီးသည် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ဇနီးနှင့် သမီးဖြစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ ရှန်ယို့ယောင်၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ပြောလိုက်သည်။ "ယောင်ယောင်”

ရှန်ယို့ယောင်သည် မိမိကိုယ်မိမိ အိပ်မက် မက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။

"ဖေဖေ... မေမေ"

"မေမေပါ သမီးလေး... မေမေ သမီးကို ပြန်ရှာတွေ့ပြီနော်” ယွဲ့ယာနင်က ရှိုက်ကြီးတငင်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရှန်ယို့ယောင်၏ မျက်ဝန်းမှ မျက်ရည်များမှာ တားမရဘဲ စီးကျလာတော့သည်။ သူမသည် ယွဲ့ယာနင်နှင့် ရှန်ယုံနင်တို့ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ပြန်လည် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။

ယွဲ့ယာနင်က သမီးဖြစ်သူ၏ ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မငိုနဲ့တော့နော်... မေမေ ရှိနေပြီ”

[ဘုရားရေ... မင်းသမီးကြီး ယွဲ့ယာနင်။]

[ဒါဆိုရင် ရှန်ယို့ယောင်က မိဘမဲ့ဆိုပြီး ဘယ်သူက သတင်းဖြန့်ခဲ့တာလဲ။]

[ဒီအထောက်အထားနဲ့ဆိုရင်... ငါတို့အားလုံး ဒူးထောက်ရမှာပဲ။]

[အစတုန်းက ရှန်ယို့ယောင်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ချန်ရွေ့ထက် နိမ့်တယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့သူတွေ ထွက်လာကြစမ်းပါ။ လက်ဝှေ့ချန်ပီယံ အဖေက မင်းတို့ကို သင်ခန်းစာ ပေးလိမ့်မယ်။ ချန်ရွေ့ ဆိုတာကတော့ သူ့အတွက် ဖိနပ်သုတ်ပေးဖို့တောင် မတန်ဘူး။]

[ဒါပေမဲ့ ရှန်ယို့ယောင်က တော်တော်လေး လူမသိအောင် နေတာပဲနော်။ ဘာမှ မသိသာဘူး။]

[ဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့၊ တကယ့် ထိပ်တန်း သူဌေးကြီးတွေဆိုတာ လူမသိအောင် နေကြတာပဲ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ချန်ရွေ့ကမှ အဆင့်အတန်း အနိမ့်ဆုံးပဲလေ၊ ဒုတိယတန်းစား မိသားစုလောက်ကို အားကိုးပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ လူရာဝင်အောင် လိုက်လုပ်နေတာ၊ ဟဲဟဲ...]

[ချန်သခင်မလေး ဘယ်လို ခံစားနေရမလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ။]

ဘယ်လို ခံစားနေရမလဲတဲ့လား။ ချန်ရွေ့မှာမူ မည်သည့် ခံစားချက်မှ မရှိတော့ပေ။ သူမ၏ ဦးနှောက်မှာ လုံးဝ ဗလာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ... သူမသည် လှည့်ကွက်များ သုံးရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ထိပ်တန်း သူဌေးကြီးများ၏ အကြောင်းကိုလည်း အနှံ့အစပ် သိရှိသူ ဖြစ်သည်။ ရှန်ယုံနင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။ ပြီးပြီ... အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီ...။

အောက်ထပ်တွင် ရဲဥဩသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရဲများ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ယွဲ့ယာနင်သည် ရှန်ယို့ယောင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ယုံနင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူတွေကို ငါ သွားရှင်းလိုက်မယ်”

ယွဲ့ယာနင်ကမူ ချန်ရွေ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"နင်က ချန်ရွေ့လား” သူမ၏ အကြည့်များသည် ချန်ရွေ့၏ အနောက်မှ ဓာတ်ပုံဆရာထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမသည် အနုပညာလောကတွင် တစ်သက်လုံး ကျင်လည်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာကင်မရာများနှင့် ပတ်သက်လာပါက အလွန်ပင် ခံစားလွယ်လှသည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုများကို ကြည့်လာခဲ့ကြပြီးဖြစ်ရာ ဤမိန်းကလေး၏ လှည့်ကွက်များကို သိရှိထားသဖြင့် ယခု သူမ ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ချန်ရွေ့သည် အသိဝင်လာကာ ဓာတ်ပုံဆရာအား မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။ ယွဲ့ယာနင်က ထိုအမူအရာကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။

"မဆုတ်နဲ့လေ... ဘာလို့ ဆုတ်နေတာလဲ။ လူမမြင်ရဲစရာမှ မဟုတ်တာ၊ လာပါ... အနားကို တိုးပြီး ရိုက်စမ်းပါ”

[မေမေ ကိုယ်တိုင် လက်စားချေပေးနေပြီဟေ့။]

[ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိတယ်၊ ဒါက ချန်ရွေ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းလေ။ အရင်တုန်းက သူ့ကိုယ်သူ ရိုက်ရင် အဝေးကပဲ ရိုက်တာ၊ ရှန်ယို့ယောင် ပြဿနာတက်မှ ကင်မရာကို အနား တိုးခိုင်းတာလေ။]

[ဟုတ်ပါပေ့၊ အဲဒါကြောင့် သူ အရင်က လုပ်ခဲ့သမျှတွေဟာ လူမမြင်ရဲစရာတွေ ဖြစ်မှာပေါ့]

[တကယ့် လက်တွေ့ဘဝက မြေခွေးမပဲ]

ယွဲ့ယာနင်က ချန်ရွေ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "နင်တို့ မိသားစုက ဘာလုပ်တာလဲ”

ချန်ရွေ့က တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ... ရှန်သခင်မကြီး။ ကျွန်မတို့က နည်းပညာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုပါ”

သူမသည် ကုမ္ပဏီ အမည်ကိုပင် ထုတ်မပြောရဲတော့ပေ။ ရှန်မိသားစု ရှေ့တွင် အဆင့်မမီခြင်းက တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ လက်စားချေမှုကို ခံရမှာကို သူမ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မထိသင့်သော လူကို ထိမိသွားပြီမှန်း သူမ သိလိုက်ရပြီလေ။

သို့သော် ယွဲ့ယာနင်ကမူ သမီးဖြစ်သူအတွက် လက်စားချေရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

"နည်းပညာ ကုမ္ပဏီ ဟုတ်လား... ဘယ်လောက်အထိ ကြီးမားလို့လဲ။ ကမ္ဘာ့အဆင့် ဘယ်လောက်မှာ ရှိနေလို့လဲ။ ဘာကများ နင့်ကို ငါ့သမီးထက် ပိုသာတယ်လို့ ထင်အောင် လုပ်လိုက်တာလဲ” ထိုသို့ ပြောရင်း သူမ၏ လေသံမှာ ပိုမို ပြတ်သားလာသည်။

"သူက နင့်ကို ဘာများ ထိပါးခဲ့လို့၊ နင်က ဒီကို တမင် လာပြီး အနိုင်ကျင့်နေရတာလဲ။ ဒါ နင်တို့ မိသားစုရဲ့ အဆုံးအမလား "

ချန်ရွေ့သည် ထိုတာဝန်ကို မထမ်းဆောင်ရဲသဖြင့် အလောတကြီး ရှင်းပြတော့သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ယို့ယောင်ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ စိတ်မကူးပါဘူး။ ကျွန်မက လန်ဟွေ့နဲ့ ပူးပေါင်းမှုတွေ ရှိနေလို့ အလုပ်ကိစ္စ လာရှင်းတာပါ”

ရှန်ယို့ယောင်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာကိစ္စကို ရှင်းတာလဲ။ ဇယ်ချန်း အလုပ်တွေ များနေတုန်းမှာ လန်ဟွေ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားတာကိုလား”

[ဝေါ့... ဒါကတော့ တော်တော်လေး အရှက်မရှိတာပဲ။]

[ဒီလို လူမျိုးက တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ သူငယ်ချင်း လုပ်ဖို့တောင် အန္တရာယ် များလှတယ်။ ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားအတွက် ဆိုရင် နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ ထိုးဖို့လည်း ဝန်မလေးဘူး၊ ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုတာလည်း မရှိဘူးပဲ။]

ချန်ရွေ့က အမြန် ငြင်းဆိုပြန်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး” သူမသည် ယခုအခါ ရှန်ယို့ယောင်အား အရင်လို မောက်မာစွာ မဆက်ဆံရဲတော့ဘဲ ယဉ်ကျေးဟန်ဆောင်ကာ ရှင်းပြနေရသည်။

"ဒါက တကယ့်ကို ပုံမှန် ပူးပေါင်းမှုပါ၊ နင်..." သူမက 'နင် ဘာမှမသိပါဘူး' ဟု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယွဲ့ယာနင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စကားကို ပြန်ပြင်လိုက်ရသည်။ "တကယ်လို့ နင်တို့ မယုံရင်တော့ တုသခင်လေး အားတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ ပြောပါ့မယ်”

ရွမ်ဟုန်လန်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"အခုကျမှ ချန်သခင်မလေးက မလောတော့ဘူးပေါ့လေ။ ခုနတုန်းကတော့ ဒီနေ့မှ လန်ဟွေ့ရဲ့ ကုတ်တွေကို မရရအောင် ယူမယ်လို့ ပြောနေတာ မဟုတ်လား”

[…………]

[ဒီလောက်အထိ အရှက်မရှိတဲ့သူမျိုး တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။]

[လူချမ်းသာတွေထဲမှာလည်း ဒီလောက်အထိ မျက်နှာပြောင်တဲ့သူ ရှိတာပဲလား။ ဒါက ဗြောင်ကျကျ လုယက်တာနဲ့ ဘာထူးမှာလဲ?]

[ဒါဆို ခုနက သူက သူများဆီက ကုတ်တွေကို လုယူဖို့ ကြိုးစားတာပေါ့၊ ရှန်ယို့ယောင်က တားနေတာကိုး။ သူကိုယ်တိုင်လည်း မမှန်မှန်း သိလို့ကင်မရာကို အဝေးက ရိုက်ခိုင်းထားတာပေါ့။]

"ဘာကုတ်တွေလဲ” တုဇယ်ချန်း၏ အသံမှာ အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သတင်းရရချင်းမှာပင် အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှန်ယို့ယောင်ကို မြင်သည်နှင့် အနားသို့ တန်းပြေးသွားကာ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို သေချာ စစ်ဆေးပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား”

ရှန်ယို့ယောင်က ခေါင်းခါပြလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ရှင် ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ” ထိုသို့ ပြောရင်း သူမသည် ယွဲ့ယာနင်ကို ခိုးကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာလေးမှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီမြန်းနေတော့သည်။

အရင်က ချစ်သူဖြစ်ခြင်း၊ လက်ထပ်ခြင်းတို့မှာ သူမ တစ်ဦးတည်း၏ ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း မိဘများ ပေါ်လာချိန်တွင်မူ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ချစ်သူနှင့် မိဘများကို ပထမဆုံး ပေးတွေ့ရခြင်း ဖြစ်ရာ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှုများ ဒွန်တွဲနေတော့သည်။

တုဇယ်ချန်းသည် အစီအစဉ်၏ စည်းကမ်းများကို လိုက်နာသဖြင့် ချန်ရွေ့၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို မကြည့်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သူ မသိရှိပေ။ သို့သော် ရှန်ယို့ယောင်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းဆိုးများမှာ အွန်လိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့နေသဖြင့် သူ များစွာ စိုးရိမ်ခဲ့ရသည်။

"ရှောင်းမင်ကျန့်က တစ်ယောက်ယောက် လာပြီး ပြဿနာရှာနေတယ်၊ ရဲတောင် တိုင်ထားရတယ်လို့ ပြောလို့လေ” သူ၏ အသံမှာ အလွန်ပင် အေးစက်နေသည်။

ဤလူများမှာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားချိန်တွင် မည်သည့် လုပ်ရပ်မျိုးမဆို လုပ်ရဲကြသည် မဟုတ်ပါလား။ သူတို့ကို သေချာပေါက် ပြန်လည် ပေးဆပ်ခိုင်းရပေမည်။

ယခုအခါ ထိုလူမိုက်များကို ရဲများက ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ရှန်ယို့ယောင် ဘာမှ မဖြစ်သည်ကို မြင်မှ စိတ်အေးသွားရသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ရင်ထဲမှ ဒေါသများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်ရွေ့ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထိုဒေါသများကို သူမအပေါ်သို့ ပုံချလိုက်တော့သည်။

"မင်းက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

သူ၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ချန်ရွေ့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းအပေါ် သူ အံ့ဩဟန် မပြပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမအား လှည့်ကွက်သုံးကာ စကားပြောနေရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်တော့သည်။

"မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ ငါ့ကို ငတုံးလို့ ထင်နေတာလား"

[သခင်လေး ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုလိုက်ပြီ၊ သူက အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လာခိုးတာ သေချာသွားပြီ။]

[ရှန်ယို့ယောင်ရဲ့ အဖေနဲ့ အမေသာ ပေါ်မလာရင်... ဒါက တကယ်ကြီး အောင်မြင်သွားနိုင်တာပဲ။]

[အစကနေ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရင်... သူက တကယ်ကို စက်ဆုပ်စရာ အကောင်းဆုံး လူပဲဗျာ။ အရင်တုန်းက သူများတွေ အဆင်ပြေနေတုန်းကတော့ မိန်းမ ရှိရှိ မရှိရှိ အနားမှာကပ်ပြီး မျက်နှာလုပ်နေတာ။ အခု သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်တာနဲ့တင် နောက်ကျောကို ချက်ချင်း ဓားနဲ့ ထိုးဖို့ ကြိုးစားတော့တာပဲ။ တုသခင်လေး ပြိုလဲသွားမှ သူ အမြတ်ထွက်မှာကိုး။]

[ဒါကမှ ချမ်းသာသူတွေရဲ့ အရည်အချင်းလား]

[ဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့... ဒီအစီအစဉ်ထဲမှာ စရိုက်အဆိုးဆုံး လူက ဖန်ခယ် မဟုတ်ဘဲ ချန်ရွေ့ ဖြစ်နေတာကိုး။]

ချန်ရွေ့၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။ အခြေအနေက ဒီအထိ ရောက်လာမှတော့ သူမ မည်မျှပင် စကားတတ်နေပါစေ၊ ရှင်းပြရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"ရှန်ယို့ယောင်ဟာ ငါ့ရဲ့ အဆုံးစွန်သော သည်းခံနိုင်စွမ်းပဲ” တုဇယ်ချန်းသည် ချန်ရွေ့ကို ကြည့်ကာ ကင်မရာနောက်ကွယ်မှ လူများကိုပါ သတိပေးသည့်အလား အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို ထိပါးတဲ့သူမှန်သမျှကို... ငါ တုဇယ်ချန်းဟာ ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အားလုံးကို ရင်းပြီးတော့တောင် ခင်ဗျားတို့ကို အေးဆေး နေခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါနဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ် ထင်ရင်တော့ စမ်းကြည့်လိုက်ကြပေါ့"

သူသည် ချန်ရွေ့ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြန်သည်။

"မင်းရဲ့ စရိုက်ကတော့ အရင်အတိုင်း စိတ်လောနေတုန်းပဲ။ အခုချိန်မှာတင် ငါ ရှုံးနိမ့်သွားပြီလို့ သတ်မှတ်လိုက်တာက မစောလွန်းဘူးလား အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း။ နောက်ဆိုရင် ငါ ရှိတဲ့ နေရာမှာ မင်းကို မမြင်ချင်တော့ဘူး"

ချန်ရွေ့တို့ အဖွဲ့မှာ အရှက်တကွဲဖြင့် လန်ဟွေ့အတွင်းမှ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ တုဇယ်ချန်းကလည်း ရှောင်ယောင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုနှင့် ချန်ကျီ တို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို သူဌေးကြီးတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာ အစီအစဉ် ပြီးဆုံးသည်နှင့် အပြီးတိုင် ရပ်စဲမည်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ကြေညာလိုက်တော့သည်။

အဆောက်အဦမှ ထွက်လာသည်နှင့် ချန်ရွေ့သည် ချန်သော် ဆီမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး အိမ်သို့ အမြန် ပြန်သွားခဲ့ရသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်ပြီးနောက် သူမသည် ချန်မိသားစုအတွင်း နေရာရရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့သလို ချန်မိသားစု၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မလား ဆိုသည်မှာပင် စဉ်းစားစရာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ချန်ရွေ့ကို နှင်ထုတ်ပြီးနောက်မှ တုဇယ်ချန်းသည် ယွဲ့ယာနင်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူက တစ်စုံတစ်ခု မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှန်ယို့ယောင်က သူ၏ ဘေးမှကင်မရာများကို အမြန် ဖယ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ဤကိစ္စမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် ပရိသတ်များရှေ့တွင် ပြောဆိုရန် မသင့်တော်ပေ။ မဟုတ်ပါက တုဇယ်ချန်းသည် မိမိ၏ ယောက္ခမကို ဘာလို့ မသိရတာလဲဟူသော မေးခွန်းများ ထွက်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

ယွဲ့ယာနင်သည် တုဇယ်ချန်းကို အပေါ်အောက် သေချာ အကဲခတ်နေမိသည်။ ခုနက သူကင်မရာရှေ့မှာ ပြောခဲ့သော စကားများကြောင့် သူမသည် သူ့အပေါ် အမြင်ကောင်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် တစ်သက်လုံး လူပေါင်းစုံကို တွေ့ကြုံခဲ့သူ ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် စစ်မှန်သော စေတနာလား ဆိုသည်ကို ချက်ချင်း သိမြင်နိုင်သည်လေ။

ရှန်ယို့ယောင်က အလောတကြီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ဇယ်ချန်း... ဒါ ကျွန်မရဲ့ မေမေလေ။ မေမေ... ဒါကတော့ သမီးရဲ့ ခင်ပွန်းပါ” နောက်ဆုံး စကားလုံးကိုမူ သူမသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် တိုးတိုးလေးသာ ပြောလိုက်သည်။

တုဇယ်ချန်းမှာ သူမ၏ ခေါ်ဝေါ်မှုကြောင့် ဝမ်းသာချိန်ပင် မရဘဲ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

"မေ... မေမေ"

ချက်ချင်းမှာပင် သူ၏ အနောက်မှ ကြမ်းတမ်းလှသော အသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "မင်းက တုဇယ်ချန်း ဆိုတဲ့ ကောင်လား”

တုဇယ်ချန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အရပ်ရှည်ပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသော အမျိုးသားကြီး တစ်ဦးက မိမိအား အလိုမကျသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ရှန်ယို့ယောင်က ထိုအမျိုးသားကြီးအား ရင်းနှီးစွာ ခေါ်လိုက်သည်။ "ဖေဖေ”

ယခုအချိန်တွင် အကြောင်းစုံကို မေးမြန်းရန် အချိန်မရှိသဖြင့် တုဇယ်ချန်းသည် ဦးစွာ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "မေမေ... ဖေဖေ”

"ဘယ်သူက မင်းအဖေလဲ” ရှန်ယုံနင်က မချေမငံ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ယွဲ့ယာနင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် ပါးစပ်ပိတ်သွားရပြီး သမီးဖြစ်သူ၏ ပခုံးကိုသာ ငုံ့၍ ပုတ်ပေးနေတော့သည်။ သူသည် ပေါ့ဆတတ်သော ဖခင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သမီးအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာမှာမူ လျော့နည်းခြင်း မရှိပေ။

ရှန်ယို့ယောင်သည် တုဇယ်ချန်းအား အရာရာကို မည်သို့ စတင် ရှင်းပြရမည်မှန်း မသိဖြစ်နေစဉ် ယွဲ့ယာနင်က သမီးဖြစ်သူမှာ စကားပြောရာတွင် မကျွမ်းကျင်မှန်း သိသဖြင့် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ကိစ္စတွေကို ငါတို့ ကြားပြီးသားပါ။ မင်း အလုပ်တွေ များနေမှန်းလည်း ငါတို့ သိပါတယ်၊ အဲဒီတော့ မင်းအလုပ်တွေ အရင်သွားလုပ်လိုက်ပါဦး။ ငါတို့က ယောင်ယောင်နဲ့ မတွေ့ရတာ ကြာပြီဆိုတော့... ခဏလောက် အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောလိုက်ဦးမယ်”

တုဇယ်ချန်း၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ စကားပြောရင်းနှင့်ပင် မိမိ၏ ဇနီးသည်ကို ခေါ်သွားကြမည်လားဟု သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူက အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ... အမေ၊ အိမ်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြရအောင်လေ။ ယို့ယောင်လည်း အခုတလော အလုပ်သိပ်မရှိဘူးဆိုတော့ အိမ်မှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နေသွားကြပါဦး”

ယွဲ့ယာနင်သည် တုဇယ်ချန်း၏ အတွေးများကို ရိပ်မိသဖြင့် သီးသန့် နေရာတစ်ခုတွင် စကားပြောရန် စိတ်ကူးခဲ့သော်လည်း သမီးဖြစ်သူ၏ အမူအရာအရ ထိုအိမ်ကို မိမိအိမ်ပမာ သတ်မှတ်ထားမှန်း သိသာလှသဖြင့် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်တော့သည်။

ပရိသတ်များမှာ သူတို့ ဘာပြောနေကြသည်ကို မကြားရသော်လည်း တုဇယ်ချန်းက ယောက္ခမများကို အသည်းအသန် ဖော်လန်ဖားလုပ်ကာ မျက်နှာချို သွေးနေသည်ကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောနေကြတော့သည်။

[ဟားဟားဟား... ဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့၊ လူချမ်းသာတွေလည်း ငါတို့နဲ့ ဘာမှမထူးပါဘူး။ ယောက္ခမတွေနဲ့ တွေ့ရင်တော့ ဖော်လန်ဖား လုပ်ရတာပဲ မဟုတ်လား။]

[တုသခင်လေး ဒီလောက်အထိ ရိုကျိုးနေတာကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲဗျာ၊ ဟားဟားဟား။]

…