အခန်း ၉၃
Vol. 7 Ch. 93
အခန်း (၉၃)
တုဟုန်ရိသည် အခြားသော စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို တုဇယ်ချန်း၏ ရှေ့သို့ တိုးပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ယင်းဟောင်ရဲ့ ရှယ်ယာ အားလုံးပါပဲ"
တုဇယ်ချန်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩသွားရသည်။ ဤသည်မှာ တုဟုန်ရိ၏ နောက်ဆုံးသော ပိုင်ဆိုင်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ သားအမိ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရယူရန်အတွက် တုဟုန်ရိသည် အရင်းအနှီး အကြီးအကျယ် စိုက်ထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် အဖြစ်အပျက်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် တုဇယ်ချန်းသည် စိတ်ကစားတတ်သူတစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။ တုဟုန်ရိသည် ဤရှယ်ယာများကို ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုမှ ထုတ်ပေးခြင်းမှာ သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ရှန်မိသားစု၏ တန်ဖိုးကို မြင်တွေ့သွား၍သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ထိုလူသည် သူ့အမေနှင့် သူ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိခဲ့ပါက အရင်ကကဲ့သို့ နွေးထွေးသော မိသားစုဘဝသို့ ပြန်မရောက်နိုင်လျှင်ပင် သူ၏ လုပ်ငန်းများကို ပြန်လည် စတင်ရန်မှာ မခက်ခဲတော့ပေ။ ထို့အပြင် အရင်ကထက်ပင် ပိုမို ကြီးကျယ်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ တုဟုန်ရိ၏ အမြင်တွင်မူ တုဇယ်ချန်းမှာ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကကဲ့သို့ပင် အလွယ်တကူ လှည့်စား၍ ရသောသူဟု ထင်နေဆဲ ဖြစ်တာပင်။ စစ်မှန်သော သံယောဇဉ်များ ပြသလိုက်လျှင် သူ၏စိတ်ကို လှုပ်ခတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆနေပုံရသည်။
"ဒီရှယ်ယာတွေကို မင်းကို ပေးမယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့ပြီးသား။ အခုလောလောဆယ် ထန်မိသားစု လုပ်ငန်းတွေ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတော့ ဒါတွေကို လွှဲပေးလိုက်ရင် မင်းအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်မှာ စိုးလို့ ငါ စောင့်နေခဲ့တာ။ တကယ်လို့ မင်း ထန်မိသားစုမှာ ဆက်နေလို့ မရရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ မင်းအတွက် နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းကြောင်းလေးတစ်ခု ရှိနေအောင်လို့ပေါ့။ အခုတော့ မင်းလည်း အခက်အခဲတွေကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီဆိုတော့၊ ငါလည်း ဒါတွေကို စိတ်ချလက်ချနဲ့ မင်းလက်ထဲ အပ်နိုင်ပါပြီ”
တုဇယ်ချန်းက မချေမငံ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"တော်ပါတော့ဗျာ၊ ကျွန်တော် ဒါတွေကို မမက်မောပါဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ သားလိမ္မာလေးအတွက်ပဲ ချန်ထားပေးလိုက်ပါ။ သူက တော်လည်းတော်သလို ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်လည်း ဆက်ခံသူအဖြစ် သေသေချာချာ သင်ပေးထားတာပဲ မဟုတ်လား”
တုဟုန်ရိသည် သူ၏ သရော်မှုကို ခံယူလိုက်ပြီး ပြန်လည် မချေပဘဲ စိတ်ရင်းဖြင့်သာ ပြောလိုက်သည်။
"တုနျန်ယန်က ငါ့သားဆိုတာကို ငါ ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ယန်ရှောင်ယွမ်ရဲ့ လက်ပေါ်မှာ လမ်းမှား ရောက်သွားခဲ့ပြီ။ သူ့ကိုတော့ ငါ ထမင်းမငတ်အောင်ပဲ ကျွေးထားပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူကတော့ မင်းပဲရှိတာပါ... မင်း တစ်ယောက်တည်းပဲ”
တုဇယ်ချန်းက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
တုဟုန်ရိက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"မင်း မင်္ဂလာဆောင်တဲ့အခါ အဖေ့ဘက်က ပေးစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ရှန်မိသားစုက အင်အားကြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေက သူတို့ကို ဘယ်မီပါ့မလဲ။ အဲဒီတော့ ငါ့ရဲ့ စေတနာကိုပဲ ပြသရမှာပေါ့။ မင်းအမေက မင်းတို့ မင်္ဂလာပွဲကို ဘယ်လို ကျင်းပပေးမယ်လို့ ပြောလဲဟင်”
တုဇယ်ချန်းသည် ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် သူနှင့် ဆက်လက် စကားမရှည်လိုတော့သဖြင့် စာအိတ်နှစ်အိတ်ကို လှုပ်ယမ်းပြလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါတွေကို မေမေ့ဆီ ကျွန်တော် ပေးလိုက်ပါ့မယ်။ မေမေ ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်၊ မတွေ့ချင် ဆိုတာကတော့ ကျွန်တော်နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူးနော်”
တုဟုန်ရိသည် ဝမ်းသာသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူ နေကောင်းရဲ့လားဟင်။ အခုက ရာသီအကူးအပြောင်းဆိုတော့ သူ ချောင်းတွေ ဘာတွေ ဆိုးနေသေးလား”
တုဇယ်ချန်းမှာ သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုများကို ဆက်လက် မကြည့်လိုတော့ပေ။ အကယ်၍သာ မိခင်ဖြစ်သူက တုဟုန်ရိသည် ဤအချိန်တွင် ပြန်လည် ချဉ်းကပ်လာလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင် မတွက်ဆထားလျှင်၊ သူ့အား လုံးဝ မတွေ့ဘဲ ထားလျှင် သူသည် အသည်းအသန် ဖြစ်ကာ ရှန်မိသားစု ရှေ့တွင် ပြဿနာ ရှာလိမ့်မည်ကို မစိုးရိမ်ပါက တုဇယ်ချန်းသည် သူ့အား အဖက်လုပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
"မေမေ ခင်ဗျားကို တွေ့မှာပါ" တုဇယ်ချန်းက တုဟုန်ရိ ထပ်မံ၍ မကောင်းသော အကြံများ မထုတ်နိုင်စေရန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"မင်္ဂလာပွဲမှာ အဖေဖြစ်သူ မတက်ရောက်ရင် မကောင်းဘူးလို့လည်း မေမေက ပြောဖူးတယ်လေ။ အခုချိန်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ယို့ယောင်ကို မမီတာတောင်မှ အရှုပ်အထွေးတွေ ထပ်ရှိနေရင်တော့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီး အထင်သေးကုန်မှာပေါ့”
တုဟုန်ရိသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားရသည်။ သူတို့ဘက်တွင် စိုးရိမ်ချက်များ ရှိနေသရွေ့ သူ၏ အခြေအနေကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပြောင်းလဲနိုင်မည့် နည်းလမ်းများ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။
ထန်ရွှမ်သည် တုဇယ်ချန်းထံမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိပြီးနောက် ရှန်မိသားစု ဇနီးမောင်နှံ မသိစေဘဲ တုဟုန်ရိအား မည်သို့ ပြတ်သားစွာ အပြတ်ရှင်းရမည်နည်းဟု စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ ထိုစဉ် ရှန်ယုံနင်သည် အမေရိကန်ရှိ မိသားစုထံမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ထိုသို့ တစ်ခေါက် ပြန်သွားရန် လိုအပ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ရှန်ယို့ယောင်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဖေဖေ”
ရှန်ယုံနင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထန်ရွှမ်သည် ယနေ့တွင် အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးနေသဖြင့် အနားယူရန် အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့ပြီး အစေခံများမှာလည်း မိမိတို့ အလုပ်နှင့်မိမိ ရှိနေကြရာ သူက ယွဲ့ယာနင်နှင့် ရှန်ယို့ယောင်တို့ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ရှန်မိသားစုက စတုတ္ထမြောက် အစ်ကိုက ဖုန်းဆက်လာတယ်... တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ သမီးကို ရှာတွေ့ပြီတဲ့”
ယွဲ့ယာနင်က ထိတ်လန့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "တို့မှာ သမီးရှိတာကို သူက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”
ရှန်ယုံနင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး။ တို့ အခု ဝင်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ သမီးကို ပြောတာ”
ယွဲ့ယာနင်မှာ ခေတ္တ ကြောင်သွားရသည်။ "ဘာသမီးလဲ”
ယွဲ့ယာနင် ဝင်ရောက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဤကမ္ဘာတွင် ဆွေမျိုးသားချင်း မရှိတော့သော်လည်း ရှန်မိသားစုမှာမူ အလွန် ကြီးမားပြီး အရှုပ်အထွေး များလှသည်။ ရှန်ယုံနင်သည် စကားနည်းသူ ဖြစ်သော်လည်း ငတုံးတစ်ဦး မဟုတ်ရာ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ဤခန္ဓာကိုယ်၏ အခြေအနေများကို အနှံ့အစပ် စုံစမ်းထားခဲ့သည်။
"သူတို့မှာ အရင်က သမီးတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အသက် ရှစ်နှစ်အရွယ်မှာ ပြန်ပေးဆွဲခံခဲ့ရတာလေ။ နောက်ပိုင်းမှာ ငွေညှိနှိုင်းလို့ မရလို့ အသတ်ခံလိုက်ရပြီလို့ သတင်းထွက်ခဲ့ပေမဲ့ အလောင်းကိုတော့ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ သူတို့ကတော့ သမီးလေး မသေဘူးလို့ ယုံကြည်ပြီး အမြဲ လိုက်ရှာနေခဲ့ကြတာ။ ရှန်အဘိုးကြီးကလည်း အဲဒီတုန်းက ရဲတိုင်ခဲ့လို့ ပြန်ပေးသမားတွေက ကလေးကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်လို့ ယူဆပြီး နောင်တရနေခဲ့တာ၊ အဲဒါကြောင့် သူလည်း လိုက်ရှာပေးနေခဲ့တာပေါ့”
"အခု စတုတ္ထအစ်ကိုက ဖုန်းဆက်လာတာ... သမီးကို ရှာတွေ့ပြီတဲ့။ အဲဒီတုန်းက သူ တကယ်ပဲ အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ပြီး စွန့်ပစ်ခြင်း ခံခဲ့ရပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကယ်တင်ထားခဲ့လို့ အခုထိ အသက်ရှင်နေတာပေါ့”
ယွဲ့ယာနင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဖုန်းဆက်လာသည်အထိ ဆိုပါက အတည်ပြုပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရုတ်တရက် စိမ်းသက်လှသော သမီးတစ်ယောက် တိုးလာသည်ကို သူမအနေဖြင့် လက်ခံရန် များစွာ မလွယ်ကူလှပေ။
ရှန်ယုံနင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... တစ်ခေါက်တော့ ပြန်သွားကြည့်သင့်တာပေါ့။ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူထားမှတော့ သူတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကိုတော့ တို့တွေ ကူပြီး ထမ်းဆောင်ပေးရမှာပေါ့”
ရှန်ယုံနင်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ရှန်ယို့ယောင်အား ပြောလိုက်သည်။
"သမီးကတော့ ဒီမှာပဲ ခဏ နေခဲ့ပါဦး။ ဖေဖေတို့ ပြန်သွားပြီး အခြေအနေကို အရင် စုံစမ်းကြည့်လိုက်မယ်။ ရှန်မိသားစုရဲ့ အခြေအနေက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးတာလေ။ အခု အဘိုးကြီးက အနားယူသွားတော့ ညီအစ်ကိုတွေကြားမှာ အာဏာလုပွဲတွေက ပြင်းထန်နေတာ။ အမေရိကန်ဘက်မှာ ရှန်မိသားစုရဲ့ အရှိန်အဝါက အစိုးရကိုတောင် ယှဉ်နိုင်တာဆိုတော့ တခြား မိသားစုတွေကလည်း ဝိုင်းပြီး စောင့်ကြည့်နေကြတာလေ။ အပြင်ပန်းမှာတော့ ခမ်းနားတယ် ထင်ရပေမဲ့ အထဲမှာတော့ တိုက်ပွဲတွေချည်းပဲ၊ သမီးတော့ ဝင်မပါစေချင်ဘူး”
ရှန်ယို့ယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် သူမသည် လူကုံထံ အသိုင်းအဝိုင်း၏ အားပြိုင်မှုများကို ကောင်းစွာ သိမြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်မိသားစုသည် မိုမား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးအတွင်း နေရာတစ်ခု ရရှိထားသည် ဆိုပါက ပြင်ပနှင့် အတွင်းပိုင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုများမှာ သူတို့ ယခု ကြုံတွေ့နေရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပြင်းထန်ပေလိမ့်မည်။
အမေရိကန်ဘက်မှ အသည်းအသန် မခေါ်သော်လည်း မိဘများအနေဖြင့် သမီးအရင်းကို ရှာတွေ့ပြီဆိုပါက တွန့်ဆုတ်နေ၍ မရသဖြင့် ထိုနေ့မှာပင် သူတို့သည် အမေရိကန်သို့ အမြန် ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။
မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများ မဖြစ်စေရန်အတွက် ရှန်ယို့ယောင်မှလွဲလျှင် မည်သူ့ကိုမျှ အကြောင်းရင်းကို မပြောပြခဲ့ကြပေ။ ထန်ရွှမ်ကိုမူ အရေးကြီးကိစ္စရှိ၍ဟုသာ ပြောဆိုခဲ့ရာ ထန်ရွှမ်သည်လည်း ထပ်မံ မမေးမြန်းတော့ဘဲ လေဆိပ်သို့ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးရန်သာ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။
ထန်ရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အချိန်အခါက တကယ့်ကို ကောင်းလွန်းလှသည်။ သူတို့ ပြန်လာချိန်တွင် သူမသည် တုဟုန်ရိကို အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
ခက်ခဲစွာ ရရှိထားသော အေးချမ်းလှသော ဘဝကို၊ မည်သူ့ကိုမျှ ဖျက်ဆီးခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
ညနေပိုင်းတွင် တုဇယ်ချန်း အလုပ်မှ ပြန်လာပြီး ရှန်မိသားစု ဇနီးမောင်နှံ ထွက်ခွာသွားကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ခုန်ပေါက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ ရှန်ယို့ယောင်က သူ့အား မျက်စောင်းထိုးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ရှင်က ဘာလို့ ကျွန်မ ဖေဖေတို့ ပြန်သွားတာကို ဒီလောက်အထိ ဝမ်းသာနေရတာလဲ”
တုဇယ်ချန်းက သူမ၏ အနောက်မှနေ၍ ခါးကို ဖက်လိုက်ပြီး ပါးပြင်ကို အသာအယာ နမ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းအဖေက ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလဲ မင်းမသိလို့ပါ။ ကိုယ်ဆိုရင် သူ့ရှေ့မှာ လိမ်လိမ်မာမာ နေရတာ၊ မင်းကို တစ်ချက်လေးတောင် ထိဖို့ မဝံ့ရဲဘူး၊ သူ့ဆီက အထိုးခံရမှာ ကြောက်လို့လေ”
ဘေးမှ ထန်ရွှမ်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းကို ဆုံးမမဲ့ အဖေတစ်ယောက်တော့ လိုတာ အမှန်ပဲ။ အရင်ကတော့ မင်းက တကယ့်ကို ဆိုးခဲ့တာလေ”
သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ တုဇယ်ချန်းသည်လည်း ငြိမ်သက်သွားရသည်။ တုဟုန်ရိသည် သူ့အား တစ်ခါမှ ဆုံးမခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။ ရှန်ယုံနင်သည် သူ့အား အမြဲ အလိုမကျသလို ပြုမူနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အမှန်တကယ် ဖခင်တစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။ သူ အိပ်ရာထနောက်ကျလျှင် ဆူပူတတ်သလို၊ အလုပ်သွားရန်လည်း တိုက်တွန်းတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။
ရှန်ယို့ယောင်သည် အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်သဖြင့် တုဇယ်ချန်းကို ပြန်လည် ပွေ့ဖက်ထားလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဖေဖေက ရှင့်ရဲ့ ဖေဖေပဲလေ”
တုဇယ်ချန်းက ပြုံးရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းပြောတာ မှန်တာပေါ့” ထို့နောက် သူက ထန်ရွှမ်ကို ဆက်ပြောသည်။
"မေမေ... ကျွန်တော် အရာရာကို လုံးဝ လက်လွှတ်လိုက်ပါပြီ။ ယန်ရှောင်ယွမ်က ကျွန်တော့်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာကို သူက လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကတည်းက ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ သူ မရှိတော့ပါဘူး။ အခု သူ့ကို တွေးမိရင် စက်ဆုပ်ရွံရှာစရာလို့ပဲ ခံစားရတော့တယ်” ထို့ကြောင့် သူ၏ ခံစားချက်ကို ငဲ့ညှာနေစရာ မလိုတော့ပေ။
ထန်ရွှမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးမှ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကတော့ တကယ်ကို ကံကြမ္မာရဲ့ အချစ်တော်ပဲ။ ယို့ယောင်လေးကို မင်းဆီ ပို့ပေးလိုက်တာနဲ့တင် အရာရာက ပြည့်စုံသွားတော့တာပဲ”
တုဇယ်ချန်းက ငုံ့၍ ရှန်ယို့ယောင်ကို နမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့... မင်းက ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ သမီးတော်လေးလား မသိဘူးနော်”
ပြောပြီးမှ မိမိ စကားမှားသွားမှန်း သိသဖြင့် အလောတကြီး ပြင်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး။ မင်းနဲ့ ငါနဲ့က မောင်နှမ မဟုတ်ပါဘူး”
ရှန်ယို့ယောင်က ရယ်ရခက် ငိုရခက် အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရှင် ကလေးဆန်လွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား”
တုဇယ်ချန်းက သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ခေါင်းတင်ကာ ချွဲနွဲ့လျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ် လန့်သွားလို့ပါဗျာ၊ အနမ်းလေး ပေးမှပဲ ပြန်ကောင်းတော့မယ်”
ရှန်ယို့ယောင်က သူ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်တော့သည်။
တုဇယ်ချန်းက ရှန်ယို့ယောင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ထန်ရွှမ်အား မေးလိုက်သည်။ "မေမေ... တုဟုန်ရိက မေမေ့ကို ဘာတွေ ပေးခဲ့တာလဲ။ မေမေ ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲဟင်”
"ယန်ရှောင်ယွမ်ရဲ့ ပြစ်မှု သက်သေတွေပေါ့၊" ထန်ရွှမ်က ဖုံးကွယ်ခြင်း မရှိဘဲ လှောင်ရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
"သူက ငါ့ကို တော်တော် အထင်သေးတာပဲ။ ငါက ဒါတွေနဲ့တင် အလျှော့ပေးလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အခုတော့ ယို့ယောင်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားသလိုလို လုပ်ပြနေပေမဲ့ သူက အခွင့်အရေး ရရင် ရသလို လှည့်ကွက်သုံးတတ်တဲ့သူလေ။ သူ့ကိုသာ လူရာသွင်းလိုက်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်လောက်အထိ ဒုက္ခပေးဦးမလဲ မသိဘူး” သူမက ရှန်ယို့ယောင်ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။
"မင်းတို့ မင်္ဂလာပွဲမှာ သူ ပါဝင်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ယို့ယောင်... သမီး အဆင်ပြေရဲ့လား”
ရှန်ယို့ယောင်က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျွန်မ ဖေဖေတို့နဲ့ ပြောလိုက်ပါ့မယ်။ မေမေက အရှုပ်အထွေးတွေကို မကြိုက်တဲ့သူဆိုတော့ ဘာမှ ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ စိတ်ချပါ”
"ကောင်းပါပြီ... ဒီကိစ္စမှာ သမီးကို အားနာမိပါတယ်” ထန်ရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ဇယ်ချန်းမှာကတော့ ဖခင်ကောင်းတစ်ယောက် မရှိခဲ့ရှာဘူး”
ရှန်ယို့ယောင်က ထန်ရွှမ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာ စိုးသဖြင့် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ မေမေ တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲလေ၊ ဒါက အားလုံးထက် သာပါတယ်”
တုဇယ်ချန်းက မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။ "အို... မင်းကတော့ စကားပြောတတ်လာပြီပဲ”
ထန်ရွှမ်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါ့၊ အဖေနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ မေမေကတော့ မင်းတို့ကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး။ ဒီကိစ္စကို မေမေ့လက်ထဲပဲ အပ်ထားလိုက်။ မင်းရဲ့ ယောက္ခမတွေ ပြန်မလာခင်မှာ အပြတ်ရှင်းထားလိုက်မယ်၊ သူ ထပ်ပြီး ပြဿနာ မရှာနိုင်အောင်လို့ပေါ့”
"မေမေ ဘယ်လို လုပ်မလို့လဲဟင်” တုဇယ်ချန်းက စပ်စုလိုက်သည်။
ထန်ရွှမ်သည် တုဟုန်ရိ ပေးအပ်ထားသော ယန်ရှောင်ယွမ်၏ ပြစ်မှု သက်သေများကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား... သူ ငါ့ဆီကို နောက်တစ်ခါ လာတွေ့တဲ့ အချိန်ဟာ သူ ငရဲကို ဆင်းရမဲ့ အချိန်ပဲလို့”
သူမသည် သက်သေများကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီထဲမှာ တကယ် အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေ တစ်ခုမှ မပါဘူး။ အခွန်ရှောင်တဲ့ ကိစ္စလောက်ကတော့ တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်ပဲ ထောင်ကျမှာလေ။ ကြည့်ရတာ ယန်ရှောင်ယွမ် လက်ထဲမှာ တုဟုန်ရိ ကြောက်ရတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေတုန်းပဲ။ သူက ဒီလောက် ရက်စက်တတ်တာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ သူမ လုပ်ခဲ့တဲ့ ပြစ်မှုတွေကို ငါတောင် တချို့တလေ ရှာတွေ့ထားတာလေ။ တုဟုန်ရိကတော့ ဒါလေးတွေကိုပဲ ထုတ်ပြတယ်ပေါ့”
"သူက ငါတို့ကို ဟန်ပြ လုပ်ပြပြီး လှည့်စားနေတာပေါ့။ နှမြောစရာပဲ... သူက ယန်ရှောင်ယွမ်ကို အပြတ်မရှင်းရဲပေမဲ့ ယန်ရှောင်ယွမ်ကတော့ သူ့ကို သေချာပေါက် အပြတ်ရှင်းလိမ့်မယ်” ထန်ရွှမ်သည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် ထိုသက်သေများ အားလုံးနှင့်အတူ မိမိ ရှာဖွေထားသော အခြား ပြစ်မှု သက်သေများကိုပါ ဓာတ်ပုံရိုက်၍ ယန်ရှောင်ယွမ်ထံသို့ အကုန် ပေးပို့လိုက်တော့သည်။
"ဝါး... မေမေကတော့ တကယ်ကို တော်တာပဲ” တုဇယ်ချန်းက ချီးကျူးလိုက်သည်။
ယန်ရှောင်ယွမ်သည် တုဟုန်ရိက မိမိအား သစ္စာဖောက်၍ အကျိုးအမြတ်အတွက် အသုံးချရန် ကြိုးစားနေကြောင်း သိရှိသွားပါက သူမသည် ဆက်လက် သည်းခံနေမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
ထင်သည့်အတိုင်းပင် ယန်ရှောင်ယွမ်သည် ထန်ရွှမ် ပေးပို့လိုက်သော အရာများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဖုန်းဆက်ကာ တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုခဲ့သည်။
ထန်ရွှမ်သည် အခြားနေရာသို့ မသွားဘဲ ထန်အိမ်တော်ဟောင်း၌ပင် တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယန်ရှောင်ယွမ်ကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ် ပုပ်ဆွေနေသူနှင့် ပတ်သက်လာပါက သူမအနေဖြင့် သတိထားရမည် မဟုတ်ပါလား။
…