အခန်း ၉၇

အခန်း (၉၇)

ရှန်ယို့ယောင် သံသယဖြစ်နေစဉ်မှာပင် စုန့်ယီရှန်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ယို့ယောင်... နင့်ကို ပြောစရာ ကိစ္စလေး ရှိလို့”

ရှန်ယို့ယောင်သည် ရပ်၍ သူမအား စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်ရိပ်ကို ကြည့်ကာ ရှောင်မြောင်အား ခေတ္တ ဖယ်ခိုင်းလိုက်သည်။ နှစ်ဦးသားသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူတို့၏ စကားများကို ကြားနိုင်သူ မရှိသည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိမှသာ ရပ်လိုက်ကြသည်။ စုန့်ယီရှန်းသည် ရှန်ယို့ယောင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြုံး၍ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"သဝန်တိုနေတာလား”

ရှန်ယို့ယောင်က သူမအား နားမလည်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "နင် ငါ့ကို ဘာပြောမလို့လဲ။ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ”

စုန့်ယီရှန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘာမှ လုပ်ဖို့ စိတ်မကူးပါဘူး၊ လူဟောင်းချင်း တွေ့တုန်း အတိတ်အကြောင်းလေးတွေ ပြောချင်ရုံပါ။ ဒါပေမဲ့ နင်က ငါ့ကို အမြဲ ရှောင်နေတော့... ငါလည်း ဒီနည်းလမ်းကို သုံးလိုက်ရတာပေါ့”

ရှန်ယို့ယောင်သည် စုန့်ယီရှန်းနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေရန် ရှောင်ရှားခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပရိယာယ်များကြားတွင် မကျွမ်းကျင်မှန်း သိထားသဖြင့် အမြင်မကြည်သော စုန့်ယီရှန်းအား အတတ်နိုင်ဆုံး ရှောင်လွှဲကာ ပြဿနာ မတက်စေရန် ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း... ရှန်ယို့ယောင်မှာ ပို၍ နားမလည်နိုင် ဖြစ်လာကာ သူမက မေးလိုက်သည်။ "တို့တွေက သိကြလို့လား”

စုန့်ယီရှန်းမှာ ခေတ္တ ကြောင်သွားပြီးမှ ရှန်ယို့ယောင်၏ မျက်နှာကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"နင်က အခုတော့ သစ်ကိုင်းထက်ကို ပျံတက်သွားပြီဆိုတော့... အတိတ်က လူဟောင်းတွေကို အကုန် မေ့ပစ်လိုက်တော့မှာလား” ထိုသို့ ပြောရင်း သူမက တစ်စုံတစ်ခုကို သိမြင်သွားသည့်အလား ဆက်ပြောသည်။

"အော်... ဟုတ်တာပေါ့၊ အခု နင်က အဆင့်အတန်းရှိတဲ့သူ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့တောင် အချိန်မလောက် ဖြစ်နေမှာပေါ့”

"လူဟောင်း ဟုတ်လား” ရှန်ယို့ယောင်က ဝေဝါးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "နင်က တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ”

စုန့်ယီရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ဟဲရှန်းရှန်းကို မှတ်မိသေးရဲ့လား”

ရှန်ယို့ယောင်မှာမူ သေချာပေါက် မှတ်မိခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သူမ၏ ထိုအမူအရာက စုန့်ယီရှန်းကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"အတိတ်ကို ဖျောက်ချင်နေတာလား။ နင် အခုလို လုပ်တာက ကျေးဇူးကန်းလွန်းရာ မကျဘူးလား။ ဖန်ရွှယ်ယင်းက ဘာကြောင့် နင့်ကို ရွေးခဲ့တယ်လို့ထင်လဲ”

ရှန်ယို့ယောင်က အံ့ဩတကြီးဖြင့် သူမအား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "နင့်လက်ချက်လား”

စုန့်ယီရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါသာ မဟုတ်ရင် ဖန်ရွှယ်ယင်းက ဘာလို့ နင့်ကို ရွေးမှာလဲ။ ဒါဆိုရင် နင်လည်း တုဇယ်ချန်းနဲ့ ဆုံတွေ့ခွင့် ရမှာ မဟုတ်သလို အခုလို တုကတော်လည်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ”

ရှန်ယို့ယောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဖန်ရွှယ်ယင်းကို တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်းမှာ စုန့်ယီရှန်း၏ စေတနာ မဟုတ်မှန်း သေချာလှသည်။ အကယ်၍ သူမသာ မူလပိုင်ရှင်၏ နေရာသို့ ရောက်မလာခဲ့ပါက မူရင်းဇာတ်လမ်းအရ မူလပိုင်ရှင်၏ အဆုံးသတ်မှာ များစွာ ဆိုးရွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ စုန့်ယီရှန်းသည် ထိုအချိန်ကတည်းက သူမကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စုန့်ယီရှန်းအား လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေသည်မှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူမှာ စေတနာ မမှန်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ယို့ယောင်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ငါက နင့်ကို ဘာများ ထိပါးခဲ့လို့လဲ”

အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ သူမ၏ အောင်မြင်မှုကို မနာလို ဖြစ်နေရသနည်း။

စုန့်ယီရှန်းက ရယ်မောလျက် သူမက ပြောလိုက်သည်။ "နင်က ငါ့ကို ဘာထိပါးလို့လဲ ဟုတ်လား။ တို့တွေက ညီအစ်မကောင်းတွေလေ... မေ့သွားပြီလား”

"ဒါပေမဲ့ အရင်က ငါ နင့်ကို တော်တော် အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ။ တုသခင်လေးကို နင့်အပေါ် အကြွင်းမဲ့ ချစ်လာအောင် လုပ်နိုင်ရုံတင် မကဘဲ မယုံနိုင်လောက်စရာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုကိုပါ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့” စုန့်ယီရှန်းက ထပ်မံ၍ လှောင်ရယ်ကာ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ငယ်ငယ်တည်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့တာလေ။ နင့်ရဲ့ အဲဒီ ရှန်မိသားစု သခင်မလေးဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို တခြားလူတွေ မသိရင်တောင်... ငါကတော့ အကုန်လုံးကို အမှန်အတိုင်း သိနေတာနော်”

ရှန်ယို့ယောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။ "နင် တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ”

စုန့်ယီရှန်းက ပြန်မဖြေဘဲ ဖုန်းကို ကြည့်ကာ သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ထွက်လာတာ ကြာပြီဆိုတော့ ငါ ပြန်ရတော့မယ်။ နောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့၊ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ ငါ့ကို ထပ်ပြီး ရှောင်မနေနဲ့ဦး”

ရှန်ယို့ယောင်သည် အတွေးများစွာဖြင့် အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ဤခန္ဓာကိုယ်မှာ မိဘမဲ့တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အတိတ်က လူများနှင့် ပတ်သက်စရာ မရှိဟု ယူဆကာ လျစ်လျူရှုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခုတော့ သေသေချာချာ စုံစမ်းရပေတော့မည်။ စုန့်ယီရှန်းသည် သူမအား စိတ်မအေးဖြစ်အောင် တမင် သွေးထိုးနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရှန်ယို့ယောင်မှာ မူရင်းပိုင်ရှင် မဟုတ်သဖြင့်လည်းကောင်း၊ သူမ၏ မိဘများ ကိစ္စမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နေသဖြင့်လည်းကောင်း စုန့်ယီရှန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မစိုးရိမ်ပေ။ စုန့်ယီရှန်းသည် အရင်က ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ဒုက္ခရောက်သည်ကို ကြည့်ချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤမျှအထိ ကတ်တီးကတ်ဖဲ့ လုပ်နေခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို လိုချင်တပ်မက်နေ၍သာ ဖြစ်ရပေမည်။

တုဇယ်ချန်း ပြန်လာချိန်တွင် ည ၁၀ နာရီကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်ယို့ယောင်မှာ ခုတင်ဘေးတွင် ထိုင်၍ စောင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အနားသို့ တိုးသွားကာ ပြုံး၍ သူက ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မဆိုးတော့ဘူး မဟုတ်လား”

ရှန်ယို့ယောင်က မေးလိုက်သည်။ "ရှင် စုန့်ယီရှန်းနဲ့ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ”

တုဇယ်ချန်းမှာ ခေတ္တ ကြောင်သွားပြီးမှ သူက ပြောလိုက်သည်။ "မင်းအကြောင်းတွေ ပြောနေတာလေ။ ငါက သူနဲ့မှ မရင်းနှီးတာ၊ တခြား ဘာပြောစရာ ရှိမှာလဲ။ မင်း အရင်က ရိုက်ကူးရေးကွင်းမှာ ရှိတုန်းက အကြောင်းတွေကို သူက ပြောပြနေတာပါ” ထိုသို့ ပြောရင်း သူက ထပ်မံ ရယ်မောကာ ဆက်ပြောသည်။

"မင်းက ရိုက်ကူးရေးကွင်းမှာ ဒီလောက်အထိ နာမည်ကြီးနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ လူတိုင်းက မင်းကို အလိုလိုက်ထားကြတာပဲ”

ရှန်ယို့ယောင်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရကာ ဘာမှ မဖြစ်နိုင်မှန်း သိရက်နှင့် မကျေမနပ် ဖြစ်မိသည့် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် ရယ်မောမိတော့သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဆိုသည်မှာ လူကို အသိဉာဏ်မဲ့အောင် လုပ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

တုဇယ်ချန်းသည်လည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကာ ခေါင်းလေးစောင်း၍ သူမအား ပြုံးကြည့်လျက် သူက ပြောလိုက်သည်။ "ချစ်လေး... မင်း သဝန်တိုနေတာလား”

ရှန်ယို့ယောင်က နှုတ်ခမ်းလေး စူကာ ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ နေလိုက်သည်။ တုဇယ်ချန်းသည် သူမအား ဖက်ကာ ခုတင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက မင်း စကားပြောလိုက်ပြီနော်၊ အဲဒါကြောင့် တို့တွေ အဖက်မလုပ်ဘဲ နေလို့ မရတော့ဘူး။ မဟုတ်ရင်တော့..."

ရှန်ယို့ယောင်က သူ့အား စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ”

တုဇယ်ချန်းက သူမ၏ ပါးပြင်ကို နမ်းရှိုက်ကာ အသနားခံသည့် လေသံဖြင့် သူက ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ရင်လည်း ကိုယ်ကပဲ အောက်ကျနောက်ကျခံပြီး သည်းခံရမှာပေါ့။ မင်းကို သဝန်တိုအောင် လုပ်မိတာကိုး”

ရှန်ယို့ယောင်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်ကတော့ တော်တော် ပါးနပ်တာပဲ”

တုဇယ်ချန်းသည် သူမ၏ သဘောထား ပြော့ပြောင်းသွားသည်ကို မြင်သဖြင့် ဆက်လက်၍ သူက ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါနော်။ နောက်ဆို မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး၊ တကယ်ပါ။ ကိုယ်က မင်းကို အံ့ဩအောင် လုပ်ချင်လို့ပါ၊ ဒါရိုက်တာကောင်းကပဲ အကုန် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ”

ရှန်ယို့ယောင်က ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ဆိုရင် ကျွန်မကို လိမ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့တော့”

တုဇယ်ချန်းက အလောတကြီး ကတိပေးလိုက်သည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် မလိမ်တော့ပါဘူး"

ရှန်ယို့ယောင်သည်လည်း သူ့အား ပြန်လည် ဖက်ထားလိုက်သည်။ ရန်သူများ ဝိုင်းနေသည့် အချိန်တွင် မိမိတို့ နှစ်ဦးကြား၌ ကြာရှည် စိတ်ကောက်နေ၍ မဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ တုဇယ်ချန်းက ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူက မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကိုယ့်ကို ခွင့်လွှတ်ပြီပေါ့"

ရှန်ယို့ယောင်က ပြောလိုက်သည်။ "မရသေးဘူး၊ အကြွေးမှတ်ထားမယ်။ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ရင်တော့ အကုန်လုံး ပေါင်းပြီး ပြန်ရှင်းမယ်”

တုဇယ်ချန်းက သူမအား အားပါပါ နမ်းလိုက်ပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါမှ တို့အိမ်က ချစ်လေးပေါ့"

ရှန်ယို့ယောင်သည် စုန့်ယီရှန်း၏ ကိစ္စကို တုဇယ်ချန်းအား မပြောပြခဲ့ပေ။ အဓိကမှာ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ရှင်းလင်းစွာ မသိသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စုန့်ယီရှန်းသည် အခြားသူများရှေ့တွင် အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးစွာ ပြုမူနေသူ ဖြစ်ရာ တုဇယ်ချန်းအား သူမနှင့် ဝေးဝေးနေရန် ပြောပါက သူ သေချာပေါက် လိုက်နာမည် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအား အကြောင်းမဲ့ ပြဿနာရှာသူအဖြစ် မထင်စေလိုပေ။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အရေးမပါသော ကိစ္စများဖြင့် အပွန်းအပဲ့ မခံလိုပေ။ ထို့ပြင် စုန့်ယီရှန်းသည် သူမအား အသည်းအသန် လိုက်ရှာနေခြင်းမှာ သူမ လိုချင်သောအရာမှာ မကြာမီ ပေါ်ပေါက်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုနေ့ နေ့လယ်စာ စားချိန်တွင် ကျူးယန်လင်းသည် ရှန်ယို့ယောင်နှင့် အလုပ်ကိစ္စ ပြောဆိုရန် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းသို့ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှန်ယို့ယောင်သည် သူနှင့်အတူ မိမိ၏ မိတ်ကပ်ပြင်ခန်းအတွင်းသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ စုန့်ယီရှန်းသည် စူးစမ်းလိုဟန်ဖြင့် လှမ်းကြည့်ကာ သူမက မေးလိုက်သည်။ "ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲဟင်”

မော့ယွဲ့က ရယ်မောလျက် သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ကျူးယန်လင်း ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတယ်ဆိုတော့ သတင်းကောင်း ဖြစ်မှာပေါ့။ အခွင့်အရေးကြီးကြီးမားမား တစ်ခုခု ရလို့ ဖြစ်မှာပါ”

စုန့်ယီရှန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "သူ့အတွက်ကတော့ အခုချိန်မှာ အခွင့်အရေးကောင်းတွေက အလိုလို ရောက်လာမှာပဲ မဟုတ်လား”

"ဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့၊ ကျူးယန်လင်းတောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်ဆိုရင် အဲဒါက တကယ့်ကို အခွင့်အရေးကြီးပဲ ဖြစ်ရမယ်” ဟု မော့ယွဲ့က ဆိုလိုက်သည်။

စုန့်ယီရှန်းသည် အတွေးများစွာဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ညနေပိုင်းတွင် ရှန်ယို့ယောင်နှင့် စုန့်ယီရှန်းတို့သည် အလုပ်စောစော ပြီးခဲ့ကြသည်။ တုဇယ်ချန်းမှာမူ နောက်ထပ် ဇာတ်ဝင်ခန်း နှစ်ခန်း ကျန်နေသေးသဖြင့် ရှန်ယို့ယောင်သည် စျေးသို့သွားကာ ဟင်းချက်ရန် ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။

စုန့်ယီရှန်းက ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း နင်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်လေ၊ ဒီနေ့ နင့်ဆီမှာ ထမင်း တစ်နပ်လောက် လာကပ်စားလို့ ရမလား”

ရှန်ယို့ယောင်က ငြင်းဆိုခြင်း မပြုဘဲ ပြုံးပြလိုက်ရာ မော့ယွဲ့က အံ့ဩစွာဖြင့် သူမက မေးလိုက်သည်။

"နင်တို့ နှစ်ယောက်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အထိ ရင်းနှီးသွားတာလဲ”

စုန့်ယီရှန်းက ရှန်ယို့ယောင်၏ လက်မောင်းကို ချိတ်ကာ သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့တွေက အစတည်းက ရင်းနှီးကြတာပါနော်”

တုဇယ်ချန်းကမူ ဘေးမှနေ၍ ဟင်းမှာနေတော့သည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အရိုးစွပ်ပြုတ် သောက်ချင်တယ်နော်”

လူအများ၏ အမြင်မှ ကင်းလွတ်သွားချိန်တွင် စုန့်ယီရှန်းသည် သူမ၏ နူးညံ့လှသော မျက်နှာဖုံးကို ခွာချလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"တုသခင်လေးကတော့ နင့်အပေါ်မှာ တကယ်ကို ပြောစရာ မရှိအောင် ကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့... သူသာ နင်က သူ့ကို လိမ်နေမှန်း သိသွားရင် နင့်အပေါ် အခုလို ကောင်းပါဦးမလား”

ရှန်ယို့ယောင်က ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို မလိမ်ပါဘူး”

စုန့်ယီရှန်းက အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်းရှင်း မိဘမဲ့ဂေဟာ အကြောင်းကိုတော့ မေ့သွားပြီလို့ မပြောနဲ့ဦးနော်”

ရှန်ယို့ယောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူမအား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "နင်က တကယ်ကြီး ဘယ်သူလဲ"

ဤစကားက စုန့်ယီရှန်းကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဟန်ဆောင်မနေနဲ့။ အဲဒီတုန်းက ငါသာ နင့်ကိုယ်စား စုန့်မိသားစုရဲ့ မွေးစားတာကို မခံခဲ့ရင်..." ထိုသို့ ပြောရင်း သူမက စကားကို ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နင့်ရဲ့ မုသားတွေကို လူတွေ သိသွားမှာကို ငါလည်း မလိုလားပါဘူး။ အဲဒါက ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးအတွက် မကောင်းဘူးလေ”

ဤသည်မှာ သူမအား အပိုင်ချုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်ယို့ယောင်သည် မနေ့က စုန့်ယီရှန်း၏ အချက်အလက်များကို စုံစမ်းထားခဲ့ရာ သူမသည် မြောက်ပိုင်းရှိ သာမန် မြို့ငယ်လေးတစ်ခုတွင် ကြီးပြင်းခဲ့ပြီး ထူးချွန်သော အမှတ်များဖြင့် တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့ကြောင်း၊ ထို့နောက် အမှတ်မထင်ဘဲ သရုပ်ဆောင်လောကသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။ ယခု ကြည့်ရသည်မှာ အခြေအနေများမှာ ထိုမျှအထိ မရိုးရှင်းလှပေ။

ရှန်ယို့ယောင်သည် စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် စကားအကဲခတ်လိုက်သည်။ သူမက မေးလိုက်သည်။ "နင် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ”

စုန့်ယီရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

"TDO ရဲ့ ကြော်ငြာသံတမန် နေရာကို ငါ့ကို ပေးလိုက်” သူမသည် ရှန်ယို့ယောင်၏ အံ့ဩနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ဘာလဲ... ကျူးယန်လင်း လာတာက TDO ကိစ္စအတွက် မဟုတ်ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့ဦး”

ရှန်ယို့ယောင်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "နင် ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”

စုန့်ယီရှန်းက လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"နင်က အခုတော့ ရှန်မိသားစု သခင်မလေး ဖြစ်နေသလို၊ ထန်မိသားစုရဲ့ ကတော်လည်း ဖြစ်နေပြီလေ။ ဘာမှ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘဲ အခွင့်အရေးတွေက အလိုလို ရောက်လာမှာပေါ့။ အိုက်ဝေနျာ (Ivyna) နဲ့ TDO ရဲ့ စာချုပ်က ဒီနှစ် ကုန်တော့မှာလေ၊ ထိပ်တန်း မင်းသမီးတွေ အကုန်လုံးက ဒီအခွင့်အရေးကို စောင့်နေကြတာ”

စုန့်ယီရှန်းသည်လည်း ထိုနေရာကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်ယို့ယောင်ကမူ သူမကိုယ်သူမ အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီနေရာက ထိပ်တန်း မင်းသမီးတွေကိုပဲ လိုချင်တာလေ၊ ငါ့မှာ ပြသစရာ ဇာတ်ကားကောင်းတောင် တစ်ကားမှ မရှိသေးဘူး”

စုန့်ယီရှန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် သူမက ပြောလိုက်သည်။ "တော်စမ်းပါ... နင် အဲဒီနေရာကို ရသွားပြီဆိုတာ ငါ သိပြီးသား”

ရှန်ယို့ယောင်က ခေါင်းခါပြလျက် သူမက ပြောလိုက်သည်။ "မရပါဘူး”

ကျူးယန်လင်း လာခဲ့သည်မှာ TDO ကိစ္စအတွက် အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ရှန်ယို့ယောင်၏ ရှန်မိသားစု သခင်မလေး အရှိန်အဝါကို အလွန် အလေးထားသဖြင့် ကောင်းမွန်သော ကမ်းလှမ်းချက်များ ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ရှန်ယို့ယောင်ကမူ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သူမသည် သရုပ်ဆောင်ကောင်း တစ်ဦးသာ ဖြစ်ချင်သဖြင့် ဤသို့သော ကြော်ငြာမျိုးမှာ သူမအတွက် ယခုအချိန်တွင် အကျိုးမရှိဟု ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုန့်ယီရှန်းကမူ သူမအား လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။ သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို လာပြီး လှည့်စားမနေနဲ့”

"အခု နင်က ထန်မိသားစုရဲ့ သူဌေးကတော်လည်း ဖြစ်နေပြီ၊ မိုမား ရှန်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေးလည်း ဖြစ်နေပြီလေ။ နင်က အသားကောင်းတွေကို စားနေရတာဆိုတော့... ငါက နင့်အနောက်ကနေ အရည်လေး သောက်ချင်တာကိုတောင်၊ နင်က ဒီလောက်အထိ ကပ်စေးနှဲနေဖို့ လိုလို့လား”

ရှန်ယို့ယောင်က သူမအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အပြုအမူများအရ အရည်သောက်ရုံနှင့် ကျေနပ်မည့်ပုံ မဟုတ်ပေ။ ရှန်ယို့ယောင်က ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ လိုချင်တာက ထိပ်တန်း မင်းသမီးလေ။ နင်က ဇာတ်လမ်းတွဲ နည်းနည်းပဲ ရိုက်ဖူးသေးတာ၊ ရုပ်ရှင်ဆိုရင်လည်း တစ်ကားပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား။ ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးတောင် မဟုတ်ဘူးလေ”

အဓိကမှာ ထိုဇာတ်ကားမှာ အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူမအနေဖြင့် ဇာတ်လမ်းတွဲများဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာစရာ မလိုပေ။

"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း" ဟု စုန့်ယီရှန်းက ဒေါသတကြီး သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို လာပြီး ဆရာမလုပ်နဲ့။ ငါ ပြောလိုက်မယ်... ငါ အဲဒီ ကြော်ငြာကို လိုချင်တယ်၊ နင် လုပ်ပေးနိုင်မှန်း ငါ သိတယ်”

ရှန်ယို့ယောင်က ပြတ်သားစွာ သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး”

စုန့်ယီရှန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ပြောပြီးသားနော်၊ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဟန်ဆောင်မနေနဲ့။ တုဇယ်ချန်းကို နင့်အပေါ် အသေအလဲ ချစ်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သလို ရှန်မိသားစု ဇနီးမောင်နှံကိုလည်း နင်က သူတို့ သမီးပါလို့ အယုံသွင်းနိုင်ခဲ့တာပဲ။ ကြော်ငြာတစ်ခုလောက်ကတော့ နင့်အတွက် အသေးအဖွဲပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်အပတ်ကျရင် ငါ သတင်းကောင်း ကြားချင်တယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့... တို့တွေရဲ့ သံယောဇဉ်ကို မငဲ့တော့ဘူးလို့သာ မှတ်လိုက်တော့။ နင်က ကောင်းတာတွေ စားနေပြီး ငါ့ကို ဘာမှ မပေးဘူးဆိုရင်... ငါကရော နင့်ကို ဘာလို့ အေးဆေး ပေးနေရမှာလဲ”

ရှန်ယို့ယောင်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နင် အနုပညာလောကထဲ ရောက်တာ သုံးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ အခုဆိုရင် တခြားလူတွေ အားကျရတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေပြီပဲ။ နင်သာ ပုံမှန်အတိုင်း ကြိုးစားသွားရင် လိုချင်တာတွေ အကုန် ရမှာပဲလေ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အသည်းအသန် ဖြစ်နေရတာလဲ။ နင့်ရဲ့ အခု အခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ဒီကြော်ငြာကို ယူလိုက်တာက နင့်အတွက် ကောင်းကျိုးထက် ဆိုးကျိုးက ပိုများလိမ့်မယ်”

"နင်က အနုပညာလောကထဲ ရောက်တာ တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ၊ ရုပ်ရှင်တစ်ကား၊ ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးနေရာ တစ်ခု ရထားတဲ့သူက ငါ့ကို လာပြီး ဝေဖန်နေရအောင် နင်က ဘာအဆင့်မို့လို့လဲ” စုန့်ယီရှန်းက လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကြော်ငြာကို ရတာက ဘာလို့ မကောင်းရမှာလဲ။ ဒါက အနုပညာလောကထဲက အဆင့်အတန်းနဲ့ ဩဇာအာဏာကို ပြသတာလေ။ ဒါကို ရတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားမှာပေါ့! ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင် ငါ့ကို ဒါကို ပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ တို့တွေ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီပြီး ညီအစ်မကောင်းတွေအဖြစ် ဆက်နေကြတာပေါ့”

ရှန်ယို့ယောင်သည် သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်အတွင်းမှ ရူးသွပ်မှုများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ အတိတ်ကို သေသေချာချာ စုံစမ်းရန် လိုအပ်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စကို သူမ တစ်ဦးတည်း လုပ်ဆောင်ရန်မှာ ခက်ခဲသဖြင့် တုဇယ်ချန်းအား အကူအညီ တောင်းရပေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ တုဇယ်ချန်းနှင့် တိုင်ပင်၍ ရပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ မတိုင်ပင်မီ သူမ၏ ဘဝအမှန်ကို တုဇယ်ချန်းအား မည်သို့ ဖွင့်ပြောရမည်နည်း ဆိုသည်ကို သူမ အရင် စဉ်းစားရပေဦးမည်။ သူ လန့်သွားမှာကိုတော့ သူမ စိုးရိမ်မိသည်လေ။

ရှန်ယို့ယောင်သည် သင့်တော်သော အချိန်ကို ရှာဖွေနေစဉ်မှာပင် ယန်မြို့ဘက်မှ အရေးပေါ် ဖုန်းတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။ တုဟုန်ရိ တစ်ခုခု ဖြစ်ပြီ။

…