အခန်း ၁၀၁

အခန်း (၁၀၁)

စုန့်ယီရှန်းသည် မိမိ၏ အတွေးများ မှားယွင်းနေခဲ့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ရှန်ယို့ယောင်၏ ပေးကမ်းစွန့်ကြဲမှုကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရမည်နည်း။ သူရဲ့ နေရာကို အစားထိုးလိုက်ရင် မပြီးဘူးလား။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က လွဲချော်ခဲ့သည့် ကံကြမ္မာကို အဘယ်ကြောင့် လမ်းမှန်ပေါ်သို့ ပြန်မတင်နိုင်ရမည်နည်း။ ရှန်ယို့ယောင်သည်သာ စုန့်မိသားစု၏ မွေးစားခြင်းကို ခံရမည့်သူ ဖြစ်သင့်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကသာ တုကတော် ဟဲရှန်းရှန်း ဖြစ်လာရမည် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ သူသည် ရှန်မိသားစု ဇနီးမောင်နှံထံသို့ အဖြစ်မှန်ကို ဖော်ထုတ်ပြခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ ကြီးမားသော ကျေးဇူးတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သမီးအရင်း မဖြစ်နိုင်လျှင်ပင် သူတို့၏ ရင်ထဲမှ ဒဏ်ရာများကို ကုစားပေးမည့် မွေးစားသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာလည်း မခက်ခဲလှပေ။

ဤအချက်ကို နားလည်သွားချိန်တွင် စုန့်ယီရှန်းသည် ဝမ်းသာသွားရပြီး နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရမည့် အစီအစဉ်များကို စတင် ရေးဆွဲတော့သည်။ ရှန်ယို့ယောင်... ငါတို့ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။

ငယ်စဉ်က ဆိုးရွားသော အတွေ့အကြုံများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် စုန့်ယီရှန်းသည် ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ထားရှိပြီးပါက မမျှော်လင့်နိုင်လောက်သော သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိသူဖြစ်သည်။ ထိုနေ့နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် တုဇယ်ချန်းကို မြှူဆွယ်သော အပြုအမူများကို လုံးဝ မလုပ်တော့ပေ။

ရှန်ယို့ယောင်က ထိုအကြောင်းကို တုဇယ်ချန်းအား ပြောပြသောအခါ သူက လှောင်ရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"သူက အတွေးပြောင်းသွားတာလေ။ အရင်က မင်းမျက်စိရှေ့မှာတင် ကိုယ့်ကို နှောင့်ယှက်တာက မင်းကို စိတ်ဒုက္ခပေးချင်ရုံပဲ၊ အခု မင်းကွယ်ရာမှာ လုပ်ဖို့ ပြင်နေတာကတော့ တကယ်ကို အကွက်ချနေတာပေါ့"

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ရှန်ယို့ယောင်က မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "သူက ရှင့်အပေါ်..."

တုဇယ်ချန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ဇာတ်ညွှန်းတိုက်တုန်းက မတော်တဆဆိုပြီး ကိုယ့်ပေါင်ပေါ်ကို ရေတွေ မှောက်ချတယ်လေ..."

ရှန်ယို့ယောင်က ချက်ချင်းပင် သူ၏ ပေါင်ကို ကြည့်ကာ လက်ဖြင့် စမ်းသပ်ရင်း စိတ်တိုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူ ဘာလုပ်လိုက်သေးလဲ”

တုဇယ်ချန်းက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ... ကိုယ်က မင်းအတွက်ပဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ထားတာပါ၊ ခြင်မတစ်ကောင်တောင် လာကိုက်ခွင့် မရှိစေရဘူး”

ရှန်ယို့ယောင်မှာ သူ၏ စကားကြောင့် ရယ်မောသွားရသည်။ တုဇယ်ချန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ အဲဒီလို လှည့်ကွက်တွေကို ကိုယ်က မြင်ဖူးလွန်းလို့ပါ။ သူ တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ပြင်လိုက်တာနဲ့ ကိုယ်က ချက်ချင်း ရှောင်လိုက်တာပဲလေ”

ရှန်ယို့ယောင်က သူ၏ ပါးပြင်ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် အသာအယာ နမ်းလိုက်တော့သည်။

စုန့်ယီရှန်းသည် လူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်ကို အလွန် အကဲခတ်တတ်သူ ဖြစ်ရာ သူ၏ လှည့်ကွက်လေးများ မအောင်မြင်သလို တုဇယ်ချန်းက သူအား ရှောင်ဖယ်နေသည်ကို သိရှိသွားသဖြင့် ထပ်မံ၍ မလှုပ်ရှားရဲတော့ပေ။ သို့သော် ရှန်ယို့ယောင်အပေါ် မနာလိုစိတ်မှာမူ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူမသည်သာ လူချစ်လူခင် ပိုများသူ ဖြစ်သင့်သော်လည်း ရှန်ယို့ယောင်က ရုပ်ရည်လှပရုံဖြင့် သူမ၏ အရှိန်အဝါများကို လုယူသွားသည်ဟု ယူဆနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရှန်ယို့ယောင်သည် တုဇယ်ချန်းကဲ့သို့ သစ္စာရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရသည်ကိုလည်း သူမ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။

တုဇယ်ချန်း၏ ရှန်ယို့ယောင်အပေါ် အလိုလိုက်မှုကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရပြီးနောက် သူမ၏ ကနဦး လက်စားချေလိုစိတ်မှာ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ရှန်ယို့ယောင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်လျှင် သူမရော အဘယ်ကြောင့် မရနိုင်ရမည်နည်း။

စုန့်ယီရှန်းသည် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အစပိုင်းတွင် သူငယ်ချင်းကောင်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် မိမိ၏ အလုပ်များကိုလည်း လျစ်လျူမရှုပေ။ တုဇယ်ချန်းသည် ရှန်ယို့ယောင်၏ အလုပ်အပေါ် ထားရှိသော စိတ်ထက်သန်မှုကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သူ သိမြင်ထားသည်။

ထိုစဉ် TDO ဘက်မှ ကြော်ငြာရိုက်ကူးရန် အကြောင်းကြားလာသဖြင့် စုန့်ယီရှန်းသည် အမေရိကန်သို့ အသည်းအသန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက် စုန့်ယီရှန်းသည် အောင်နိုင်သူတစ်ဦးပမာ ရိုက်ကူးရေးကွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်သည့် အလုပ်မှာ ရှန်ယို့ယောင်ကို သွားရှာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘာသတင်းတွေ ကြားလာလဲ သိလား” ရှန်ယို့ယောင် တစ်စုံတစ်ခု မပြောမီမှာပင် သူက မဆိုင်းမတွ ဆက်ပြောသည်။

"ရှန်ယုံနင်နဲ့ ယွဲ့ယာနင်တို့က သူတို့ရဲ့ သမီးအရင်းကို ပြန်ရှာတွေ့သွားပြီတဲ့"

ရှန်ယို့ယောင်က သူ၏ လှောင်ပြောင်လိုသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက နင့်အတွက် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ ငါက ရှန်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေး မဟုတ်တော့ရင် TDO ရဲ့ ကြော်ငြာစာချုပ်ကကော နင့်အတွက် အဆင်ပြေပါ့မလား”

စုန့်ယီရှန်းမှာ အလွန်ပင် တက်ကြွနေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အဆင်မပြေရမှာလဲ။ တရားဝင်လည်း ကြေညာပြီးပြီ၊ ကြော်ငြာတွေ၊ ဓာတ်ပုံတွေနဲ့ မဂ္ဂဇင်းတွေတောင် ထွက်နေပြီလေ... ဒါတင် မကသေးဘူး၊ ငါ ဘယ်သူနဲ့ တွေ့ခဲ့လဲ သိလား”

သူမ တွေ့ခဲ့သူမှာ ယွဲ့ယာနင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ယာနင်သည် စုန့်ယီရှန်းနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ရှန်ယို့ယောင်ထံ ဖုန်းဆက်ခဲ့သည်။ ရှန်မိသားစု၏ သမီးဦးကို ပြန်လည် ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့် ကိစ္စမှာ အမေရိကန်၏ အထက်တန်းလွှာ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့ရာ TDO သည်လည်း ထိုသတင်းကို ကြားသိခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ရှန်ယို့ယောင်မှာ သမီးအရင်း မဟုတ်ပါက သူ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သော စုန့်ယီရှန်းမှာလည်း တန်ဖိုး မရှိတော့သဖြင့် စုန့်ယီရှန်း၏ ကြော်ငြာစာချုပ်မှာ ပျက်ပြယ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုအခါ အသည်းအသန် ဖြစ်နေသော စုန့်ယီရှန်းသည် ယွဲ့ယာနင်ကို ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာကို ရှာဖွေ၍ လူကိုယ်တိုင် သွားရောက် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ယာနင်က ဖုန်းထဲတွင် လှောင်ရယ်လျက် ရှန်ယို့ယောင်အား ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တာတင် မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒါက တကယ့်ကို ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူစိတ်မရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ ငါ သမီးအရင်းကို ပြန်ရှာတွေ့တာကို မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သမီးက ငါ့ကို လိမ်နေပါတယ်ဆိုပြီး လာပြောသေးတယ်လေ။ အဲဒါနဲ့ သူကပဲ ကျေးဇူးရှင်ကြီးလို လုပ်ပြနေတာ” ထိုသို့ ပြောရင်း ယွဲ့ယာနင်က အေးစက်စွာ ဆက်ပြောသည်။

"ငါလည်း သူဖြစ်ချင်တဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပေးလိုက်တာပေါ့”

ယွဲ့ယာနင် ကိုယ်တိုင် စုန့်ယီရှန်းအား TDO ဌာနချုပ်သို့ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သဖြင့် ကြော်ငြာရိုက်ကူးရေးမှာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် စုန့်ယီရှန်းသည် ယခုအခါ စိတ်ချလက်ချဖြင့် ရှန်ယို့ယောင်အား နင်းချရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်တော့သည်။

ရှန်ယို့ယောင်သည် သူမ၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ ကုစား၍ မရတော့မှန်း သူမ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

စုန့်ယီရှန်း ပြန်ရောက်လာခြင်းကို ကြိုဆိုသည့်အနေဖြင့် အဖွဲ့သားများက ဂုဏ်ပြုစားပွဲ တစ်ခု ကျင်းပပေးခဲ့သည်။ အလုပ်ပြီးနောက် အဓိက သရုပ်ဆောင်များ အတူတူ ထမင်းစားကြသည်။

စုန့်ယီရှန်းသည် တစ်ချိန်လုံး အတွေးများနေဟန် ပြသနေခဲ့ပြီး အရက်အနည်းငယ် ဝင်သွားချိန်တွင်မူ သူမသည် ရှန်ယို့ယောင်အား တစ်ခုခု ပြောချင်နေသော်လည်း ဝန်လေးနေသည့် ပုံစံကို လူတိုင်း သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

မော့ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"ဘာရှိလို့လဲ၊ ပြောစရာရှိရင်လည်း အမြန်ပြော၊ ဘာလို့ အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ ဖြစ်နေတာလဲ”

စုန့်ယီရှန်းက သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ယို့ယောင်... နင် အခုတလော နင့်အမေဆီ ဖုန်းဆက်ဖြစ်ရဲ့လား”

ရှန်ယို့ယောင်က သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။

စုန့်ယီရှန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အမေရိကန်မှာ ကြော်ငြာရိုက်တုန်းက ရှန်မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချို့ ကြားခဲ့တယ်၊ နင်နဲ့လည်း ဆိုင်မယ် ထင်တယ်။ ဖုန်းမဆက်ရသေးရင်လည်း အမြန် ဆက်လိုက်ပါဦး၊ စိတ်ကို ကြိုပြင်ထားနိုင်အောင်လို့ပေါ့”

မော့ယွဲ့က နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရှန်မိသားစုနဲ့ ယို့ယောင် ကိစ္စဆိုတာ မိသားစုဝင်အဖြစ် ပြန်လက်ခံတဲ့ ကိစ္စပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒီမှာ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ။ ဒါမှမဟုတ် ရှန်မိသားစုက လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံရခက်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် သားသမီး ခွဲခြားလို့လား”

စုန့်ယီရှန်းသည် ရှန်ယို့ယောင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တုဇယ်ချန်းကိုလည်း တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ လူအများရှေ့တွင် ပြောမိသည်ကို နောင်တရသည့်အလား ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကိုတော့ ယို့ယောင် ကိုယ်တိုင်ပဲ အတည်ပြုတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ငါလည်း သတင်းလေးပဲ ကြားခဲ့တာဆိုတော့ မသေချာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ”

မော့ယွဲ့သည် သူမက ဆက်မပြောလိုသဖြင့် ထပ်မံ မမေးမြန်းတော့ပေ။ သို့သော် တုဇယ်ချန်း သန့်စင်ခန်းမှ အပြန်လမ်းတွင်မူ စုန့်ယီရှန်းက လမ်းတွင် စောင့်ကြိုနေခဲ့သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ" သူက မေးလိုက်သည်။

စုန့်ယီရှန်းက စိုးရိမ်ဟန်ဖြင့် သူက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အမေရိကန်မှာ သတင်းဆိုးတချို့ ကြားခဲ့လို့ပါ။ လက်ဝှေ့ချန်ပီယံနဲ့ ရုပ်ရှင်မင်းသမီးကြီးတို့က သူတို့ရဲ့ သမီးအရင်းကို ပြန်ရှာတွေ့သွားကြပြီတဲ့... ယို့ယောင်က သူတို့ရဲ့ သမီးအရင်း မဟုတ်လောက်ဘူး” ထိုသို့ ပြောရင်း သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆက်ပြောသည်။

"သူတို့က နာမည်ကြီးတွေဆိုတော့ ဒီကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားရင် ယို့ယောင် အတွက် မကောင်းဘူးလေ။ သူကလည်း အရာရာကို ရင်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားတတ်တဲ့သူဆိုတော့ ရှင် သိသွားရင်တောင် မပြောရဲမှာ စိုးလို့ပါ။ ဒီရက်ပိုင်း သူကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပေးလိုက်ပါဦး” ထို့နောက် သူက အားနာဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်မ ပြောတာက ပိုနေမလားတော့ မသိဘူး၊ ရှင်က သူအပေါ် ဘယ်တုန်းကမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ မနေခဲ့တာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ မိန်းမတွေ အထူးသဖြင့် ယို့ယောင်လို ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်ချင်တဲ့သူမျိုးက အခက်အခဲဆိုရင် ယောကျ်ားကို အားကိုးဖို့ထက် ကိုယ့်ဘာသာ ဖြေရှင်းဖို့ပဲ စဉ်းစားတတ်ကြတာကိုး”

သူမ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ သူမ မပြောရဲခြင်းမှာ စိတ်ထဲတွင် အပြစ်ရှိနေ၍ဖြစ်ပြီး အားမကိုးခြင်းမှာ မယုံကြည်၍ဖြစ်ကြောင်း ရည်ရွယ်ကာ သွေးထိုးပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တုဇယ်ချန်းသည် သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုများကို ကြည့်ရင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ ကျေးဇူးပါပဲ။ ယို့ယောင်မှာ မင်းလို သူငယ်ချင်းမျိုး ရှိနေတာ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ”

စုန့်ယီရှန်းက ရှက်သွေးဖြာဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ရာ ထိုအမူအရာမှာ ရှန်ယို့ယောင်နှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှသည်။

တုဇယ်ချန်းက ခေတ္တ ငြိမ်သက်သွားပြီးမှ လေသံကို လျှော့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျေးဇူးပါပဲ၊ ငါ အရင် သွားလိုက်ဦးမယ်”

စုန့်ယီရှန်းသည် သူ၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ အောင်နိုင်သူတစ်ဦးပမာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူအား ကျောခိုင်းသွားသော တုဇယ်ချန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ အေးစက်လှသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို သူမ မသိရှိခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် စုန့်ယီရှန်းသည် ရှန်ယို့ယောင်အား စိုးရိမ်သည့်အယောင်ပြကာ တုဇယ်ချန်း၏ အနားသို့ မကြာခဏ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ သူသည် မသိမသာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် သွေးထိုးပေးခဲ့သော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တုဇယ်ချန်း၏ ရှန်ယို့ယောင်အပေါ် ဆက်ဆံမှုမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ကောင်းမွန်နေသဖြင့် သူ တွက်ဆရ ခက်နေခဲ့သည်။ မိမိ၏ နည်းလမ်းများ မအောင်မြင်ဟု သူ ယူဆနေစဉ်မှာပင် ရိုက်ကူးရေးကွင်းမှ အလောတကြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်နေသော တုဇယ်ချန်းနှင့် တိုးတော့သည်။

စုန့်ယီရှန်းက သူ မျက်နှာပျက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တုသခင်လေး... ဘယ်သွားမလို့လဲဟင်”

တုဇယ်ချန်းက မျက်လုံးလေး ကစားလိုက်ပြီး သူမ ပိုမို၍ ထင်ရာစိုင်းစေရန်အတွက် ဒေါသထွက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မေမေက ရှန်မိသားစု ကိစ္စကြောင့် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေလို့လေ”

စုန့်ယီရှန်းက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ယို့ယောင်က တကယ်ပဲ..."

တုဇယ်ချန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟန်ဆောင်တာပေါ့..." သူသည် ရင်ထဲမှ ထိန်းချုပ်ထားမှုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အလား စုန့်ယီရှန်းအား သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ဦးပမာ သဘောထားကာ ဆက်ပြောသည်။

"ငါက သူအပေါ်မှာ မကောင်းခဲ့လို့လား။ သူ မိဘမဲ့ ဖြစ်နေတုန်းကတောင် ငါ သူကို လက်ထပ်ခဲ့တာပဲ၊ တစ်ခါမှလည်း အထင်မသေးခဲ့ဖူးဘူး။ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုးတွေ လိမ်ရတာလဲ မသိဘူး..."

ပြောပြီးမှ မိမိ စကားလွန်သွားသည့်အလား ဟန်ဆောင်ကာ သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို ယို့ယောင်ကို သွားမပြောနဲ့ဦးနော်၊ ငါ သေသေချာချာ ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်။ သူလဲ ခဏလောက် စိတ်မှားသွားတာ ဖြစ်မှာပါ”

စုန့်ယီရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ... မပြောပါဘူး၊ တို့တွေက သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ” သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။

စုန့်ယီရှန်းသည် ထွက်ခွာသွားသော တုဇယ်ချန်းကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲ၌ စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ အချိန်အခါ ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

…