အခန်း ၁၃၇
Vol. 14 Ch. 137
အခန်း (၁၃၇)
နံနက်စာ စားသောက်ပြီးနောက် ယန်အာဟူက သူတို့ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမူအရာဖြင့် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ ကျေးလက်ဘဝကို ခံစားကြည့်ချင်ကြလား”
“ကျွန်တော့်ဆီမှာ အရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ရှိတယ်”
အက်ဘီက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အလုပ်မို့လို့လဲ”
ယန်အာဟူက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။
“စပါးရိတ်တာလေ”
“ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးကို ခင်ဗျားတို့ အရင်က သေချာပေါက် လုပ်ဖူးမှာမဟုတ်ဘူး၊
ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော်တို့ ယာတောအိမ်လေးရဲ့ ဧည့်သည်တွေ ဖြစ်နေလို့သာ ခင်ဗျားတို့ကို တစ်ကြိမ်လောက်တော့ ပါဝင်ခံစားခွင့်ပေးဖို့ ကျွန်တော် ဝန်လေးစွာနဲ့ပဲ လက်ခံလိုက်တာပါ၊
မဟုတ်ရင် အလည်လာတဲ့သူတိုင်းက ပိုက်ဆံပေးရတာ”
သူတို့ကဲ့သို့သော သူဌေးသားသမီးများအနေဖြင့် စပါးရိတ်ခြင်းဟူသည် ဘယ်အရာဖြစ်မှန်းကိုပင် လုံး၀သိရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။
ယန်အာဟူ၏ မြှူဆွယ်သွေးဆောင်မှုများကြောင့် သူတို့ လုံးဝကို ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။
လင်းယန်၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွား၏။
“မလုပ်ပါနဲ့၊ ကူညီပေးမယ့်သူတွေ ရှိနေပြီမဟုတ်ဘူးလား”
ယန်အာဟူက မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဟိုလူတွေက ဒီလူတွေလောက် သင့်တော်မယ်မထင်လို့ပါ”
အချိန်အတန်ကြာ အတူနေထိုင်လာခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ယန်အာဟူ ဆိုလိုရင်းကို လင်းယန် ချက်ချင်းနီးပါး သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
‘ဟိုတက်ကြွတဲ့ လူငယ်လေးတွေက အခကြေးငွေ တောင်းမှာလေ၊ ဒီက နိုင်ငံခြားသားတွေကတော့ ပိုက်ဆံမကုန်ဘူး မဟုတ်လား'
ဒန်နီရယ်သည် ဤကဲ့သို့သော စိတ်ဝင်စားဖွယ် လှုပ်ရှားမှုများကို အလွန်အမင်း နှစ်သက်သူဖြစ်ရာ လွယ်လင့်တကူပင် သဘောတူလိုက်၏။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယန်၊ ခင်ဗျားက တကယ့်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီထူးခြားတဲ့ မိတ်ဆွေသံယောဇဉ်ကို သက်သေပြဖို့အတွက် ကျွန်တော် သီးသန့်ဗီဒီယိုတစ်ခု တင်ပေးပါ့မယ်”
ယန်အာဟူက မျက်နှာတစ်ချက်မပျက်ဘဲ ခပ်တည်တည်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
“ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့အတွက် ဗီဒီယိုတင်စရာမလိုပါဘူး၊ လူတွေ အထင်လွဲသွားနိုင်တယ်”
ဒန်နီရယ်က ချက်ချင်းပင် ‘ငါနားလည်ပါတယ်’ ဟူသော အမူအရာမျိုးကို ပြသလိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား... ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ တရုတ်စကားနဲ့ပြောရင် ဒါကို ‘နောက်ပေါက်ကနေဝင်တယ်’ လို့ ခေါ်တာမလား”
လင်းယန်သည် အမှတ်မထင် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားကာ တိတ်တဆိတ် မျက်နှာလွှဲလိုက်ရသည်။
‘ဒီနိုင်ငံခြားသားအဖွဲ့က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ'
‘‘နောက်ပေါက်ကနေ ဝင်တယ်’ ဆိုတာကိုတောင် သူတို့ သိနေကြသေးတယ်'
ယန်အာဟူသည် ဤနိုင်ငံခြားသားအဖွဲ့ကို သူတို့နှင့်အတူ စပါးရိတ်ရန် မည်သို့ မြှူဆွယ်သွေးဆောင်နေသည်ကို သူ ငေးကြည့်နေမိသည်။
စပါးခင်းထဲတွင်။
ယန်အာဟူသည် ကြွေပန်းကန်လုံး ကြီးကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ထားရင်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအလား ဘေးတွင် ရပ်ကာ သူတို့ကို တစ်ခါတစ်ရံ အမှားပြင်ပေးနေလေ၏။
“ခင်ဗျားတို့ လက်ကို နည်းနည်း ထပ်နှိမ့်ပြီးကိုင်ရမယ်၊ ဒါမှ ပိုပြီးသက်သာမှာ”
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ အခု အက်ဒီလင်းလုပ်နေသလိုမျိုး”
“အက်ဒီလင်းရဲ့ နည်းလမ်းက စံအကျဆုံးပဲ”
ယန်အာဟူ၏ ချီးကျူးမှုကို ခံလိုက်ရသော အက်ဒီလင်းသည် အားလုံးကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော ဂုဏ်ပြုချီးကျူးမှုတစ်ခုအလားပင်။
လင်းယန်သည် သူတို့အတွက် ရေလာပို့ရင်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြုံကြိုက်စွာ တွေ့မြင်လိုက်ရသဖြင့် နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားကာ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။
‘ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ သူတို့က ဒါကို ဘဝအတွေ့အကြုံတစ်ခု ခံစားနေရတယ်လို့ တွေးနေကြမှတော့လည်း လုပ်ချင်တာ လုပ်ပါစေတော့'
ယန်အာဟူက သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဗီဒီယိုအတိုလေးတစ်ခု ရိုက်ကူးလိုက်သည်။
“ဒါကိုသာ အွန်လိုင်းပေါ် တင်လိုက်ရင် လူကြည့်များမှာ သေချာပေါက်ပဲမဟုတ်ဘူးလား”
“သူဌေး၊ ဒီည လိုက်ဖ်လွှင့်ကြမလား၊ ဒီလိုကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူးနော်”
ဒန်နီရယ်နှင့် အခြားသုံးဦး ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုတွင် လူကြည့်နည်းမည်ကို စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူများကလည်း ဒန်နီရယ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်နေရသနည်းဆိုသည်ကို အလွန်အမင်း သိချင်နေကြသည်။
လင်းယန်က ပြန်ပြောလိုက်၏။
“ဒီညမှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့”
“ပြီးတော့ မင်းလည်း သူတို့ကို အဲဒီလိုလိုက်မမြှောက်ပေးနေနဲ့တော့၊ မင်းမြှောက်ပေးလိုက်လို့ သူတို့ ဘာတွေဖြစ်ကုန်ပြီလဲ ကြည့်ဦး”
ထိုလေးဦးစလုံးမှာ ခါးကိုင်းကာ အမောတကောဖြင့် ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ အင်္ကျီများမှာ ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော်လည်း ပင်ပန်းသည်ဟု တစ်ခွန်းမျှ မညည်းညူကြပေ။
ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အလုပ်သမားမျိုးကို ဘယ်နေရာမှာ သွားရှာတွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။
လင်းယန်မှာ ဆက်လက်၍ ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။
“ခင်ဗျားတို့ အပေါ်တက်ပြီး ရေလေးဘာလေးသောက်ရင်း ခဏလောက် အနားယူကြပါလား”
ဒန်နီရယ်က နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး ဖြူဖွေးသော သွားများပေါ်သည်အထိ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ မပင်ပန်းပါဘူး”
“ယန်က ခုနကမှ ပြောတာ၊ ဘယ်သူမှ ဒီစပါးခင်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ အကုန်မရိတ်နိုင်ခဲ့ဘူးတဲ့၊ ဒါက အရမ်းကို စိန်ခေါ်မှုများတဲ့အလုပ်ပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် လုပ်နိုင်ရမယ်”
အက်ဘီက လက်တစ်ဖက်တွင် တံစဉ်ကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က စပါးပင်များကိုကိုင်ထားလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ တကယ်တော့ ခင်ဗျားတို့ တရုတ်လူမျိုးတွေက အရာရာတိုင်းမှာ တော်ကြပေမဲ့ ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားက နည်းနည်းတော့ညံ့တယ်၊ ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားကို ပြသပေးမယ်”
လင်းယန်၏ ခေါင်းထဲတွင် ကော်ရှင်မတ် အမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
‘ဘာလဲ၊ အခု သူတို့က ပြိုင်တောင် ပြိုင်နေကြတာလား’
‘တရုတ်လူမျိုးတွေ ခံနိုင်ရည်စွမ်းအား ညံ့တယ်လို့ ပြောတဲ့သူတွေက ကျေးလက်က လယ်သမားတွေကို မမြင်ဖူးကြလို့ နေမှာပေါ့'
‘အထူးသဖြင့် ဟို ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားတွေဆိုရင် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှာ တစ်နေ့လုံး အလုပ်လုပ်နိုင်ကြတယ်'
‘ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ သူတို့က အဲဒီလိုပြောချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပြောကြပါစေတော့'
‘နောက်ကျရင် သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြမှာပါ'
အမှန်တိုင်းပြောရလျှင် ဤနိုင်ငံခြားသား လေးဦး၏ အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းမှာ တော်တော်လေး မြင့်မားသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ညနေစောင်းချိန်တွင်တော့ သူတို့သည် စပါးခင်း သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ရိတ်သိမ်းပြီးစီးသွားခဲ့လေပြီ။
ညနေပိုင်း။
အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူများ၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် လင်းယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် လိုက်ဖ်လွှင့်မှုကို စတင်လိုက်ရတော့သည်။
“မင်္ဂလာပါ ပရိသတ်ကြီးရေ၊ ဒီည လိုက်ဖ်လွှင့်မယ့် အကြောင်းအရာကတော့ တိရစ္ဆာန်လေးတွေကို ရေချိုးပေးတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်”
“အကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့အိမ်မှာ တိရစ္ဆာန်လေးတွေ မွေးထားတယ်ဆိုရင် ဒီလိုက်ဖ်လွှင့်မှုကို သေချာ ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်”
“နောက်တစ်ခေါက် လိုက်ဖ်လွှင့်ရင်တော့ ယူရီယာ ပျားရည်တွေကို ရောင်းချပေးသွားမှာပါ၊ ဝယ်ယူချင်တဲ့သူတွေအနေနဲ့ နောက်တစ်ခေါက်အထိ စောင့်မျှော်ပေးကြပါဦး”
အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူများအားလုံး ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
“သူဌေးလင်း၊ ဒန်နီရယ်နဲ့ သူ့ရဲ့ စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့က ခင်ဗျားရဲ့ ယာတောအိမ်မှာ အခု တည်းနေကြတယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား”
“ဒီစထွင်းမာက တရုတ်လူမျိုးလား၊ သူက တော်တော်လေး ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ အားနည်းတဲ့ပုံပဲနော်”
“တရုတ်လူမျိုးတွေ အားလုံးက ဒီလိုပဲ ပိန်ကြတာလား”
“ဒန်နီရယ်ရော ဘယ်မှာလဲ၊ ဒန်နီရယ်ကို ကင်မရာရှေ့ ထွက်လာခိုင်းပါဦး”
“ကျွန်တော် အန်နီကို မြင်ချင်တယ်”
“သူက ကျားပေါက်လေးနှစ်ကောင် မွေးထားတဲ့ တရုတ်လူမျိုးဆိုတာ ဟုတ်ရဲ့လား၊ သူနဲ့က သိပ်မလိုက်သလိုပဲနော်၊
ဒီလောက် ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ အားနည်းတဲ့ပုံစံရှိတဲ့ တရုတ်လူမျိုးတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတွေကို ယဉ်ပါးအောင် ဆုံးမနိုင်တာလား”
“တရုတ်နိုင်ငံက လူတွေက ကူ (Gu - မှော်ပညာတစ်မျိုး) အသုံးပြုတဲ့နေရာမှာ တော်ကြတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်၊ အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခုနဲ့ ထိန်းချုပ်ထားတာများလား”
“အပေါ်ကလူက တီဗီဇာတ်လမ်းတွဲတွေ အရမ်းကြည့်များနေပြီလား၊ ငါတို့ တရုတ်လူမျိုးတွေက ကူ အသုံးမပြုပါဘူး၊ ကောလာဟလတွေ လျှောက်မဖြန့်ပါနဲ့တော့၊
စထွင်းမာက ဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို ယဉ်ပါးအောင် ဆုံးမနိုင်တာက သူက တိရစ္ဆာန်လေးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်လို့ပါ၊ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေသလိုမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘူး”
“ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလို ဆန်းကြယ်တဲ့အရာမျိုး တကယ်ရှိလို့လား၊ တိရစ္ဆာန်လေးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်တယ်ဆိုတာက... ပုံပြင်တွေထဲမှာပဲ ရှိတာမဟုတ်ဘူးလား”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတော့ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးပါဘူး၊ စထွင်းမာရေ… ငါတို့ကို ဒီစွမ်းရည်လေး ပြပေးလို့ရမလား”
လင်းယန်သည် ညစ်ပတ်နေသော ကျားပေါက်လေး နှစ်ကောင်ကို ရေကန်ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ သူသည် စခရင်ပေါ်ရှိ ကွန်းမန့်များကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။
“မင်းတို့ ကောင်စုတ်လေးနှစ်ကောင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ညစ်ပတ်နေရတာလဲ၊ ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်ကမှ ရေချိုးပေးထားတာလေ”
လင်းယန်က အနည်းငယ် ရွံရှာသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ကျားပေါက်လေးများကဲ့သို့သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်သို့ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမည်ကို ကောင်းကောင်းမသိကြပေ။
နေ့စဉ်ရေချိုးရန်ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် အလှမ်းဝေးလှသည်။
အထူးသဖြင့် ဟွမ်မောင်သည် အပြင်ဘက်မှ ရွှံ့ဗွက်များထဲတွင် လူးလှိမ့်ပြီး ပြန်လာတိုင်း ဘာမှမဖြစ်သည့်အလား သူ၏အသိုက်ထဲသို့ ဝင်၍သာ အိပ်လေ့ရှိသည်။ ထိုအခါ အသိုက်တစ်ခုလုံး ညစ်ပတ်ပေရေသွားတော့၏။
လင်းယန်အနေဖြင့် သူတို့နှစ်ကောင်လုံးကို နေ့တိုင်းရေချိုးပေးရန် အချိန်မရှိနိုင်ပေ။ သူသည် သူတို့၏ တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှုကို အလွန်ဂရုစိုက်လင့်ကစား ဤကောင်လေးနှစ်ကောင်ကမူ အလွယ်တကူပင် ရှုပ်ပွညစ်ပတ်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် စပါးရိတ်ပြီးသွားကြပြီဖြစ်သော ဒန်နီရယ်နှင့် အခြားသုံးဦးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ တစ်နေကုန် နေပူထဲတွင် အလုပ်လုပ်ထားသဖြင့် သူတို့၏ အသားအရေများပင် နီရဲနေလေပြီ။
ဒန်နီရယ်က အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒီလှုပ်ရှားမှုက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ၊ မနက်ဖြန်ရော ငါတို့ ထပ်သွားဦးမလား”
ယန်အာဟူသည် သူတို့ကို အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုပြင်းထန်လာစေရန်အတွက် မည်သူက ပို၍ မြန်မြန်ရိတ်နိုင်မည်နည်းဆိုသည်ကို ကြည့်ရန် သူတို့အတွက် သီးသန့်နယ်မြေများ ခွဲဝေပေးထားခဲ့သည်။
မထင်မှတ်ထားစွာပင် သူတို့သည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အလေးထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် အနိုင်အရှုံး အတိအကျ မပေါ်သေးသဖြင့် မနက်ဖြန်တွင်ပါ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်နေကြခြင်းပင်။
ယန်အာဟူက ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ သွားချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ခင်ဗျားတို့သဘောပါပဲ၊ သေချာတာကတော့ ကျွန်တော်တို့က ဧည့်သည်တွေရဲ့ ဆန္ဒကို ဦးစားပေးတာပါ”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပရိသတ်များနှင့် မိတ်ဆွေများက ရွှံ့များ ပေကျံနေသော ဒန်နီရယ်နှင့် အခြားသူများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြင်းထန်သော သိချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
“ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဘာတွေများ သွားလုပ်နေကြတာလဲ၊ တောင်ပေါ်မှာ ဂျင်ဆင်းသွားတူးနေကြတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား”
“ဒီပုံစံတွေက ဂျင်ဆင်းသွားတူးနေတဲ့ပုံနဲ့ မတူပါဘူး”
“အို ဘုရားရေ၊ ဒန်နီရယ်က ဘာလို့ ကာယအလုပ်တွေ လုပ်နေရတာလဲ”
“ငါ့အချစ်လေးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ညစ်ပတ်နေရတာလဲ”
ဒန်နီရယ်သည် လင်းယန်၏အရှေ့တွင် ထောင်ထားသော ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဘော့စ်လင်း၊ ခင်ဗျား လိုက်ဖ်လွှင့်နေတာလား”
လင်းယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့အလုပ်လို့ ပြောလို့ရတာပေါ့”
ဒန်နီရယ်က သူ့ပရိသတ်များနှင့် မိတ်ဆွေများကို ချက်ချင်းပင် တက်ကြွစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ တရုတ်နိုင်ငံကမိတ်ဆွေတို့ရေ၊ နေကောင်းကြရဲ့လား”
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တရုတ်နိုင်ငံက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ နေရာလေးပဲ၊ စပါးရိတ်ရတာလေးကတောင် အရမ်းပျော်စရာကောင်းတယ်”
ဤစကားက တရုတ်နိုင်ငံမှ အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူများကို လုံးဝ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားက စပါးသွားရိတ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား”
“ဘုရားရေ၊ ငါ မှတ်မိတာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒန်နီရယ်က ဂရုတစ်ခုရဲ့ သခင်လေးမဟုတ်ဘူးလား၊ သူ့မှာ ပိုင်ဆိုင်မှု သန်းထောင်ချီ ရှိတာလေ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ဆီမှာ စပါးလာရိတ်နေရတာလဲ”
“ဟိုက်ရှားပါး၊ ဒီစထွင်းမာက တကယ်ပဲ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ခိုင်းရဲတာပဲနော်”
“သူတို့က တော်တော်လေးကို သဘောကျပြီး ကျေကျေနပ်နပ်နဲ့ လုပ်နေကြတာကို မင်းတို့ သတိမထားမိကြဘူးလား”
“စပါးရိတ်တယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ၊ ဒါက ခင်ဗျားတို့တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ဖျော်ဖြေရေးလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုလား”
“ဆောရီးနော်၊ ဒီမှာ နိုင်ငံခြားသားတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ငါမေ့သွားလို့”
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ စပါးရိတ်တာက ငါတို့ရဲ့ ဖျော်ဖြေရေးလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပဲလေ၊ သဘာဝတရားကြီးနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်နေနိုင်ပြီး ကျေးလက်ရှုခင်းတွေကို အနီးကပ်ခံစားနိုင်တယ်လေ”
“ဒါက အရမ်းစိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမယ့်ပုံပဲ၊ အဲဒီမှာ စပါးရိတ်ဖို့ လူလိုသေးလား၊ ကျွန်တော်ရော ဒီလှုပ်ရှားမှုမှာ ပါဝင်လို့ရမလား”
“ဒီလှုပ်ရှားမှုက အခမဲ့မဟုတ်ဘူးနော်၊ တကယ်လို့ ပါဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် အရင်ဆုံး စာရင်းသွင်းပြီး တန်းစီရမယ်”
“ငါတော့ ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နိုင်ငံခြားက လူတွေကို စကားလုံးနည်းနည်းလေးနဲ့ အရူးလုပ်ဖို့ မကြိုးစားကြပါနဲ့တော့လား”
“အားလုံးပဲ၊ သူတို့ပြောတာတွေကို နားမယောင်ကြပါနဲ့၊ ပိုက်ဆံပေးပြီး ပါဝင်ရတယ်ဆိုတာက လိမ်ပြောနေတာသက်သက်ပဲ”
ဒန်နီရယ်က သူ၏ ကြီးမားလှသော သွားများပေါ်သည်အထိ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
“အို ဘုရားသခင်၊ ဒါက ကျွန်တော် ဒီနှစ်ထဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ဖူးသမျှ လှုပ်ရှားမှုတွေထဲမှာ အစိတ်ဝင်စားရဆုံးပဲ”
“အက်ဒီလင်း၊ ဂျင်းတို့ ဒီလှုပ်ရှားမှုမှာ မပါဝင်လိုက်ရတာ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ၊ ငါတို့ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သူတို့ကို ဒီအကြောင်း သေချာပြန်ပြောပြရမယ်”
အက်ဒီလင်းကလည်း သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒန်နီရယ်၊ မနက်ဖြန်ကျရင် နင် ငါအနိုင်ယူတာကို သေချာပေါက် ခံရတော့မှာ”
ဒန်နီရယ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ငါတော့ အဲဒီလို မထင်ပါဘူး”