အခန်း ၆၃

အခန်း ( ၆၃ ) – ကောလဟာလနောက်မှာ ပြဿနာတွေက လိုက်ပါလာတယ်

ဤအတန်း၏ ဆရာသည် ကျောင်းသားများကို မေးခွန်းများမေးရန် မကြိုက်သည်က ကံကောင်းပါသည်။

သို့မဟုတ်ပါက တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦး သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်။

အတန်းပြီးဆုံးသည်အထိ အောင့်အီးသည်းခံ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ရှန်ဟန်ယွဲ့၏ ဦးခေါင်းသည် ဖုန့်ချင်းယီ၏ ပခုံးပေါ်တွင် မှီနေပြီး သူမ၏ လက်သည် ဖုန့်ချင်းယီ၏ အဝတ်အစားကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"ချင်းယီ၊ ငါ့ကို အိပ်ဖို့ အဆောင်ကို ပြန်ခေါ်သွားပေးပါလား။"

ဖုန့်ချင်းယီတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ "မင်း ထမင်းမစားဘူးလား။"

ရှန်ဟန်ယွဲ့ : "ဗိုက်မဆာဘူး၊ မစားဘူး၊ အိပ်ချင်တယ်၊ အရမ်းအိပ်ချင်တယ်"

လော့ရှီက ဤအရာကို မြင်ပြီး "ငါလည်း အဆောင်ကို ပြန်မယ်၊ သူ့ကို ငါ ဂရုစိုက်လိုက်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ထို့ကြောင့် ဖုန့်ချင်းယီနှင့် ချွီကျင်းချိုးတို့သည် လော့ရှီက ရှန်ဟန်ယွဲ့ကို ဆွဲခေါ်သွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ချွီကျင်းချိုး : "ဟိုနှစ်ယောက် အရက်အတုတွေ ဘာတွေ သောက်လာကြတာများလား။"

"သူတို့အကြောင်း စိတ်မပူနဲ့တော့၊ စားသောက်ဆိုင်သွားပြီး စားကြစို့။" ဖုန့်ချင်းယီသည် ချွီကျင်းချိုး ဘေးတွင် လျှောက်သွားသည်။

သူတို့ ထမင်းများ ဝယ်ယူပြီးနောက် ထိုင်ရန် နေရာတစ်ခု ရှာလိုက်ကြသည်။

သူတို့ နှစ်လုတ် သုံးလုတ် စားသောက်ပြီးနောက် သူတို့ဘေးမှ ညင်သာသော ယောက်ျားလေးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်

"ဒီခုံက လူရှိလား။"

ဖုန့်ချင်းယီသည် သူမ၏ ညာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"မရှိဘူး"

ထို့နောက် စုန့်ကျင်းယွမ်သည် ဖုန့်ချင်းယီ၏ ညာဘက်ရှိ ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ချွီကျင်းချိုးသည် သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဖုန့်ချင်းယီကို ကြည့်ပြီး သူမဘေးရှိ စုန့်ကျင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ပန်းကန်နှင့် တူများကို ကောက်ယူကာ ထွက်သွားချင်စိတ် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် စုန့်ကျင်းယွမ်၏ ရှိနေခြင်းကို လုံးဝ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ထမင်းစားနေသည်။

သူမ ထမင်းစားပြီးသောအခါ ဖုန့်ချင်းယီသည် ဖြည်းညင်းစွာ ဝါးနေဆဲဖြစ်သော ချွီကျင်းချိုးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖုန့်ချင်းယီသည် သူမ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ချင်ယွီချွမ်နှင့် စကားပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

[ချင်းယီ : နေ့လယ်စာ စားပြီးပြီလား။]

[ယွီချွမ် : စားပြီးပြီ။]

[ချင်းယီ : ကျွန်မ စာသင်ချိန် ထပ်ရှိသေးတယ်။]

[ယွီချွမ် : အင်း။ ကြိုးစားပြီး သင်ယူပါ။]

[ချင်းယီ : ကျွန်မအဖေကလည်း ကျွန်မကို ကြိုးစားဖို့ အမြဲပြောတယ်။ ရှင်က အဖေနဲ့ နည်းနည်းတူတယ်။]

[ယွီချွမ် : ... ]

[ချင်းယီ : ဟားဟား၊ ရှင့်ကို စတာပါ။]

[ချင်းယီ : ကျွန်မ အဆောင်ကို အတူနေသူနဲ့ ပြန်တော့မယ်၊ ဒီညမှ နောက်ထပ် စကားပြောကြမယ်။]

ဖုန့်ချင်းယီသည် ချွီကျင်းချိုး ထမင်းစားပြီးကြောင်းကို မြင်ပြီးနောက် သူမ၏ ညာဘက်ရှိ စုန့်ကျင်းယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"စီနီယာ။ ခဏလောက် ကျွန်မကို ထွက်ခွင့်ပေးလို့ရမလား။"

စုန့်ကျင်းယွမ်သည် ဖုန့်ချင်းယီကို လှမ်းကြည့်ပြီး ထရပ်ကာ ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" စုန့်ကျင်းယွမ်ကို ကျေးဇူးတင်ပြီးနောက် ဖုန့်ချင်းယီသည် ချွီကျင်းချိုးနှင့်အတူ ထွက်သွားခဲ့သည်။

ချွီကျင်းချိုး : "ချင်းယီ၊ အဲဒါ စုန့်ကျင်းယွမ်ပဲ၊ သူ မင်းဘေးမှာ တန်းထိုင်လိုက်တာ၊ နင်က လုံးဝ တည်ငြိမ်နေတာပဲ"

"ငါ တစ်ခုခု တုံ့ပြန်ရမှာလား။" ဖုန့်ချင်းယီက ပြန်ဖြေသည်။

ချွီကျင်းချိုးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အဲဒီလို စိတ်ထားနဲ့ဆိုရင် နင် တကယ်ပဲ တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်တည်း နေရတော့မှာပဲ။"

"တလောတုန်းက ဆိုင်မှာ သူက ဝီချက်မှာ နင့်ကို ထည့်လိုက်သေးတယ်"

"ဒီတစ်ခါ စားသောက်ဆိုင်မှာ ထိုင်ခုံတွေ အများကြီးရှိတာတောင် သူက နင့်ဘေးမှာ တန်းထိုင်ဖို့ ရွေးတယ်။ သူက ဒီတိုင်း ထိုင်ခုံရှာချင်ရုံပဲလို့ နင် မထင်ဘူးမလား။"

"မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ခဏလောက် သူမဘေးမှာ ထိုင်ရုံလေးနဲ့ သူ တခြား ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေတာတဲ့လား။

ချွီကျင်းချိုးသည် အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့နေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး "သူ နင့်ကို ကြိုက်နေပုံရတယ်လို့ ငါထင်တယ်"

"ဪ...၊ နင် ဘယ်လိုသိလဲ၊ သူ နင့်ကို ပြောခဲ့တာလား။" ဖုန့်ချင်းယီသည် ဂရုမစိုက်ဟန် ပြသည်။

ချွီကျင်းချိုးသည် ဖုန့်ချင်းယီနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် ခက်ခဲသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာကို ဖြုန်းတီးခဲ့သည်၊ သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ဦးတည်း ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

"အဲဒါ အရေးမကြီးဘူး၊ နင် ကျောင်းမှာ ရည်းစားထားဖို့ စဉ်းစားဖူးလား။"

ဖုန့်ချင်းယီက ခေါင်းခါယမ်းပြီး "အခုလောလောဆယ်တော့ အဲဒီအတွက် ဘာအစီအစဉ်မှ မရှိဘူး၊ ငါ နေ့တိုင်း အရမ်းအလုပ်များတယ်" ဟု ပြောသည်။

သူမသည် သူမ၏ နိုးထချိန်ကို ပိုစောစော ရွှေ့ဆိုင်းထားပြီး နံနက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်ခံပညာသင်တန်းများ တက်ကာ ညနေပိုင်းတွင် ဂီတနှင့် ပန်းချီသင်တန်းများ တက်ခဲ့သည်။

သူမသည် ရည်းစားထားရန် အချိန်ကို ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။ အချိန်ဖြုန်းတီးရာသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ချွီကျင်းချိုးသည် သူမမှာ ပြောစရာစကားမရှိတော့ဘူးဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စုန့်ကျင်းယွမ်ကဲ့သို့သော ကျောင်းမြက်လေးပင်လျှင် ဖုန့်ချင်းယီကို လိုက်ပိုးရန် မလွယ်ကူပုံရသည်။

နှစ်ယောက်သား အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှန်ဟန်ယွဲ့သည် ခုတင်ပေါ်တွင် ဖုန်းကို ပွတ်နေသည်ကို တွေ့ရပြီး လော့ရှီက ခုံတွင်ထိုင်ကာ သူမ၏ ကွန်ပျူတာပေါ်ရှိ အစီအစဉ် တစ်ခုခုကို ကြည့်နေသည်။

"ချင်းယီ၊ ချင်းယီ၊ ဒီနေ့ စုန့်ကျင်းယွမ်နဲ့ နေ့လယ်စာ စားခဲ့တာလား။။"

ရှန်ဟန်ယွဲ့သည် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ရရှိလာပုံရကာ နံနက်ပိုင်း စာသင်ချိန်က သူမ၏ အိပ်ချင်မူးတူးနေသော အခြေအနေနှင့် လုံးဝ မတူဘဲ အားဆေးထိုးသွင်းခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဖုန့်ချင်းယီက "ငါတို့ အတူတူ စားတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျင်းချိုးနဲ့ ငါ စားနေတုန်း သူ ငါတို့ဘေးမှာ လာထိုင်တာ" ဟု ရှင်းပြသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် စကားတွေ ဘာတွေ ပြောဖြစ်ကြသေးလဲ။ ကျောင်းဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတူဖြစ်နေပြီလို့ လူတွေပြောနေတာကို တွေ့တယ်"

"အဲဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သုံးသပ်ချက်ပို့စ်တွေ အများကြီးပဲ။ တော်တော်လေးလည်း ယုတ္တိရှိပုံရတယ်။ မြန်မြန်ပြောပါဦး၊ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ။" ရှန်ဟန်ယွဲ့က စပ်စုစွာ စုံစမ်းသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ "အားလပ်ရက်တွေကလွဲရင် ငါ နေ့တိုင်း မင်းတို့နဲ့ အတူရှိနေတာပဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်နေရင် မင်းတို့ တကယ် မသိလို့လား။"

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ပုံမှန်အားဖြင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံတာကို သိပ်မတွေ့ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ တကယ်ပြောရရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူထိုင်နေတာ တော်တော်လေး လိုက်ဖက်ညီတယ်။"

ရှန်ဟန်ယွဲ့သည် ကျောင်းဝက်ဘ်ဆိုက်ရှိ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဓာတ်ပုံများကို ကြည့်ပြီး ၎င်းတို့ကို ကြည့်လေလေ ပို၍ လိုက်ဖက်ညီသည်ဟု ခံစားရသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် တကယ်ပင် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသည်။

ချွီကျင်းချိုးလည်း သူမ၏ ဖုန်းကို ဖွင့်ကာ ဝက်ဘ်ဆိုက်ပို့စ်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ "ဒါဟာ ငါတို့ သုံးယောက်အကြောင်း ဇာတ်လမ်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တာ ထင်ရှားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ နာမည်တောင် ပေးဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ သတ်မှတ်ခံလိုက်ရတယ်"

ရှန်ဟန်ယွဲ့ : "ကျင်းချိုး၊ နင်လည်း အဲဒီမှာ ရှိနေတာလား။"

"အေး၊ ငါ ချင်းယီ ရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေတာ" ဒါပေမဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်တဲ့လူက သူမရဲ့ အရိပ်ပုံကိုတောင် ဖြတ်ထုတ်ထားတယ်။

ရှန်ဟန်ယွဲ့က ပြုံးသည်။ "ဟားဟား၊ နင့်အတွက်တော့ အရမ်း ရက်စက်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ချင်းယီ၊ နင် သူ့အကြောင်း ဘာတွေ စဉ်းစားထားလဲ။ အဲလိုဆိုရင် မြန်မြန် လှုပ်ရှားသင့်တယ်"

"သူ့လို အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ ကျောင်းမြက်လေးက မကြာခဏ ပေါ်မလာဘူးနော်"

"နင်လည်း သူ့ကို ခံစားချက်ရှိရင် နည်းနည်း ပိုတက်ကြွစမ်းပါ။ ရှေးလူကြီးတွေ ပြောသလိုပဲ၊ မိန်းမက ယောက်ျားကို လိုက်ရင် ကြားမှာ မျက်နှာဖုံးလေး တစ်ခု လိုတယ်"

"မကြာခင်မှာ မင်း အဖော်ကောင်းကောင်း ရှာတွေ့ပြီး ချစ်ခြင်းရဲ့ ချိုမြိန်မှုကို ခံစားရလိမ့်မယ်"

ဖုန့်ချင်းယီသည် အဘယ်ကြောင့် လူတိုင်းက သူမကို ရည်းစားရှာရန် တိုက်တွန်းနေသည်ကို အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"လောလောဆယ်တော့ အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက်မျိုး မရှိပါဘူး။ သူနဲ့ ကျွန်မ တွေ့တာလည်း နည်းနည်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ ရင်းနှီးမှုလည်း မရှိဘူး"

ရှန်ဟန်ယွဲ့နှင့် ချွီကျင်းချိုးတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်မပြောတော့ပေ။

"ချင်းယီ၊ ဒီအပတ်မှာ နင့်အိမ်ကို အလည်လိုက်လို့ရမလား။"

ရှန်ဟန်ယွဲ့သည် ဖုန့်ချင်းယီ၏ အိမ်ကို မြင်လိုစိတ် ရှိနေသည်။

ဖုန့်ချင်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဟုတ်တာပေါ့၊ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းတို့အားလုံးအတွက် ထမင်းကောင်းကောင်း ချက်ကျွေးမယ်"

"ချင်းယီ၊ နင် ချက်ပြုတ်တတ်တာလား။ နင်က အရမ်းမိုက်တာပဲ။" ချွီကျင်းချိုးသည် ချက်ပြုတ်ရာတွင် အရည်အချင်း လုံးဝ မရှိဘဲ မီးဖိုချောင်ကို ဖျက်ဆီးသူဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ရှန်ဟန်ယွဲ့ : "ငါ နင့်ကို ကူညီမယ်"

"ငါ ပန်းကန်ဆေးမယ်" လော့ရှီလည်း စကားဝိုင်းထဲ ပါဝင်လာသည်။

ဖုန့်ချင်းယီက သဘောတူပြီး "စနေ ဒါမှမဟုတ် တနင်္ဂနွေ၊ နင်တို့ ရွေးကြ၊ ဘယ်နေ့ဖြစ်ဖြစ် ငါ အားတယ်" ဟု ပြောသည်။

အနည်းငယ် ဆွေးနွေးပြီးနောက် တနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။

ကျောင်းဝက်ဘ်ဆိုက်တွင် ဖုန့်ချင်းယီနှင့် စုန့်ကျင်းယွမ်အကြောင်း ပို့စ်များကြောင့် သူမအပေါ် မလိုလားအပ်သော မှတ်ချက်အချို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ဤအရာများကို အရေးမထားပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ဝက်ဘ်ဆိုက်များကို ရှားပါးစွာသာ ဝင်ရောက်လေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒုက္ခသည် မလွဲမသွေ သူမထံ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ နောက်ဆုံးအတန်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဖုန့်ချင်းယီသည် အိမ်ပြန်ရန် ပြင်နေစဉ် ကျောင်းတံခါးဝတွင် နန်ဝေက တားဆီးခဲ့သည်။

"စီနီယာက ကျွန်မနဲ့ ဘာကိစ္စရှိလဲ မေးလို့ ရမလား။" ဖုန့်ချင်းယီက ပြောသည်။

နန်ဝေနှင့်အတူ ဖုန့်ချင်းယီ မသိသော သူမ၏ သူငယ်ချင်းအချို့လည်း ပါလာသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက "ဖုန့်ချင်းယီ၊ နင် စုန့်ကျင်းယွမ်နဲ့ ချစ်သူဖြစ်နေတာလား။" ဟု မေးသည်။

"ငါ သူ့နဲ့ ချစ်သူဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ်၊ နင်နဲ့ ဘာဆိုင်လဲ။" ဖုန့်ချင်းယီက ပြန်ပြောသည်။

ဒီမိန်းကလေး အနည်းငယ်ရဲ့ အပြုအမူတွေက ထူးဆန်းနေတယ်။ သူတို့ ရန်စချင်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုလား။

***