← Chapters

အခန်း ၆၄

Vol. 7 Ch. 64

အခန်း ၆၄

Vol. 7 Ch. 64

အခန်း ( ၆၄ ) – ရှင် ဘာလို့ ကျွန်မအပေါ် ဒီလောက်ကောင်းတာလဲ

ဒါက ကျောင်းတံခါးဝ အဝင်ပေါက်၊ စောင့်ကြည့်ကင်မရာကြီး နှစ်လုံးနဲ့ဆိုတော့ သူတို့ သူမကို မြင်သင့်တယ် မဟုတ်လား။

"ဝန်ခံလိုက်ပါ၊ နင် စုန့်ကျင်းယွမ်နဲ့ အတူရှိနေတာလား။"

ဖုန့်ချင်းယီက အချိန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်မ သူ့နဲ့ မရင်းနှီးဘူး၊ ဒီလို ငြီးငွေ့စရာကောင်းတဲ့ အကြောင်းအရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စကားပြောဖို့လည်း အချိန်မရှိဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို သွားခွင့်ပေးပါ"

"ဖုန့်ချင်းယီ၊ နင် အရင်က အကအသင်းက ထွက်မယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် နန်ဝေက သဘောမတူသေးဘူး။ အခု ထွက်ချင်ရင် စာလုံးရေ ၁၀၀၀၀ ပါတဲ့ လျှောက်လွှာကို ရေးရမယ်ဆိုတာ နင် သိသင့်တယ်"

"နင် အကအသင်းက ထွက်ချင်တယ်ဆိုရင် စာလုံးရေ ၁၀၀၀၀ ပါတဲ့ လျှောက်လွှာကို တင်ပါ၊ မဟုတ်ရင် နင် ထွက်လို့ မရဘူး"

ဖုန့်ချင်းယီသည် နန်ဝေကို လှမ်းကြည့်သော်လည်း သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ဘေးမှ ရပ်ကြည့်ရန် အားပေးသူဟန်တူသည်။

စာလုံးရေ ၁၀၀၀၀ ပါသော လျှောက်လွှာကို ရေးရမည်လား၊ ယနေ့ခေတ်တွင် အစ်မကြီးများသည် ဤမျှ မဆင်ခြင်နိုင်ကြတော့ဘူးလား။

"စီနီယာတို့၊ ဒီစည်းမျဉ်းကို ဘယ်မှာ ဖော်ပြထားလဲ ပြောပြပါဦး။ ဒါက စီနီယာတို့ သက်သက်မဲ့ တီထွင်လိုက်တာနဲ့ တူတယ်။"

"အရင်က ဖြစ်ခဲ့တာတွေနဲ့အတူ ဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ တင်ရင်လည်း ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်"

"စီနီယာတို့ သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်မက ကျောင်းဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ လူကြိုက်များပါတယ်"

"ဒီကိစ္စ ပေါ်သွားရင် ကျွန်မ ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စီနီယာတို့ကိုတော့ မသိဘူး"

သူတို့က သူမကို နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ ယုန်လေးလို့ တကယ်ထင်နေကြတာလား။

ဖုန့်ချင်းယီသည် သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကျောင်းတံခါးဝမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

"နန်ဝေ၊ အရမ်း အလေးအနက် မထားပါနဲ့။ စုန့်ကျင်းယွမ်က သူမကို စိတ်ဝင်စားမယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ဘူး။ ဝက်ဘ်ဆိုက်ပို့စ်တွေက အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ ကောလာဟလတွေပဲ"

"သူမက ဒီလောက် မာနကြီးတာတော့ မထင်ထားဘူး။ အရင်က ရှားယွီက သူမကို ဝန်ခံပြီး ကျရှုံးတုန်းက ကျောင်းတစ်ခုလုံးက လှောင်ပြောင်ခဲ့ပြီး အတန်းထဲမှာတောင် မျက်နှာမပြနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူမလည်း လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်နိုင်ဘူး"

"နန်ဝေ၊ စိတ်လျှော့လိုက်ပါ။ နင်နဲ့ စုန့်ကျင်းယွမ်က ငယ်ငယ်ကတည်းက အတူကြီးပြင်းလာတာ၊ ငယ်ချစ်လိုမျိုးပဲ။ နင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိသင့်တယ်"

"..."

သူမ၏သူငယ်ချင်း၏ နှစ်သိမ့်မှုများကြားမှ နန်ဝေသည် စိတ်အခြေအနေ သိပ်မကောင်းသေးပါ။

အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ ကောလာဟလတွေလား။ သူ အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက် မရှိရင် ဘာလို့ ထွက်ပြီး ရှင်းမပြတာလဲ။

စားသောက်ဆိုင်မှာ ထိုင်ခုံအလွတ်တွေ အများကြီးရှိတာတောင် သူ ဘာလို့ သူမဘေးမှာ တမင်လာထိုင်တာလဲ။

လွန်ခဲ့တဲ့ နောက်ကွယ်မှာ သူမက သူ့ကို ခက်ခဲနေတဲ့ အနေအထားကနေ ကူညီပေးနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ အဲလိုမဟုတ်နိုင်ဘူး။

သူတို့ အတူကြီးပြင်းလာခဲ့ကြပေမယ့် သူက သူမအပေါ် ဘယ်တုန်းကမှ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတဲ့ ခံစားချက် မရှိခဲ့ဘူး၊ သူတို့ဟာ သူငယ်ချင်းလို့တောင် မသတ်မှတ်နိုင်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူမက သူ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုက်ခဲ့တာ၊ ဒီလို အလွယ်တကူ လက်လျှော့ဖို့ သူမ ဆန္ဒမရှိဘူး။

သူမက ကလေးမလေးတစ်ယောက်ပဲ၊ သူမက တကယ်ပဲ သူနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူးလား။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ဗီလာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချင်ယွီချွမ် ပို့ပေးသော ရွှေတုံး တစ်ဘူးနှင့် ညစာကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ရွှေတုံးဘူးလေးကို ကြည့်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေသည်။

[ချင်းယီ : ဒါ အရမ်းများတယ်၊ ရှင် ကျွန်မကို ဝယ်ပေးခဲ့တဲ့ အဝတ်အစားဖိုး ပြန်ဆပ်ဖို့ ရွှေတုံး အနည်းငယ်ဆို လုံလောက်ပြီ]

[ချင်းယီ : ကျန်တာ ရှင့်ကို ပြန်ပေးမယ်]

[ယွီချွမ် : ပိုလျှံတာကို မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ပေးချေမှုအဖြစ် သဘောထားလိုက်ပါ]

[ယွီချွမ် : အခု စားလိုက်ဦး၊ ဒီညအတွက် ပြုတ်ထားတဲ့ ဆန်ပြုတ်က မီးဖိုချောင်ကို အထူးမှာပေးထားတယ်]

[ချင်းယီ : ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မ အရင်စားလိုက်ဦးမယ်]

သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ပေးချေမှုသည် အလွန်များပြားလွန်းလှသည်။ သူသည် သူမအား ဤကဲ့သို့သော ပမာဏ အနည်းငယ် ထပ်ပိုပေးခဲ့လျှင် သူမသည် ချမ်းသာသွားဖွယ် ရှိသည်။

ချင်ယွီချွမ် ပို့ပေးသော ဆန်ပြုတ်နှင့် ဟင်းလျာများကို စားပြီးနောက် ဖုန့်ချင်းယီသည် ရွှေတုံး အများစုကို ပြန်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ဖုန်းတွင် စာကြောင်းလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်: လက်ခံသူသည် သင့်ပစ္စည်းကို ငြင်းပယ်လိုက်ပါသည်။

ဘာလဲ။ သူ ငြင်းပယ်လို့ရပေမယ့် သူမမှာ အဲဒီ ရွေးချယ်ခွင့် ဘာလို့ မရှိတာလဲ။

[ချင်းယီ : ………]

[ယွီချွမ် : ဘာဖြစ်လို့လဲ။]

[ချင်းယီ : ရှင် ဘာလို့ ငြင်းပယ်လိုက်တာလဲ။]

[ယွီချွမ် : ငါ မင်းကို ပေးပြီးသားဆိုတော့ ပြန်ယူစရာ အကြောင်းမရှိဘူး]

[ချင်းယီ : ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ တကယ် အဲလောက် မလိုဘူး]

[ယွီချွမ် : ဘာဝယ်ချင်လဲ ဝယ်ပါ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိပ်စက်ပါနဲ့။ များများစားပါ၊ မင်း အရမ်းပိန်တယ်]

စူပါမားကတ်မှာ အစားအသောက်နဲ့ အချိုရည်တွေ အများကြီးရှိတော့ သူ့ရဲ့ လက်ဆောင်နဲ့ ဘယ်လောက်ဝယ်လို့ရမလဲ သူ မသိဘူး။ မလုံလောက်ရင် သူ ထပ်ထည့်ပေးနိုင်တယ်။

[ချင်းယီ : ...] ဒီလူက တကယ် ချမ်းသာပြီး ရက်ရောလိုက်တာ။

[ယွီချွမ် : မင်း တစ်ယောက်တည်းနေရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ဖို့ မမေ့ပါနဲ့။ ဘာဝယ်ချင်လဲ ဝယ်ပါ၊ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောပါ]

[ချင်းယီ : ချွင်ယွီချွမ်၊ ရှင် ဘာလို့ ကျွန်မအပေါ် ဒီလောက်ကောင်းတာလဲ။]

သူမအပေါ် အရမ်းကောင်းလွန်းသောကြောင့် လွန်လွန်ကဲကဲဟုပင် ခံစားရသည်။

ချင်ယွီချွမ်သည် ဤမေးခွန်းကို မြင်ပြီးနောက် အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။

[ယွီချွမ် : ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေလို့ မင်း မပြောခဲ့ဘူးလား။]

သူငယ်ချင်းတွေလား။ သူက သူ့သူငယ်ချင်းအားလုံးအပေါ်ကို ဒီလောက် ရက်ရောတာလား။

[ချင်းယီ : အင်း၊ သူငယ်ချင်းတွေပေါ့။]

[ယွီချွမ် : အများကြီး မတွေးပါနဲ့။ အခု စာကျက်ချိန်ရောက်ပြီ၊ မင်းပြီးရင် ဗီဒီယိုဖုန်းခေါ်လိုက်မယ်]

[ချင်းယီ : ကောင်းပါပြီ]

ဖုန့်ချင်းယီသည် ပန်းကန်များနှင့် တူများကို သိမ်းဆည်းပြီး သူမ၏ အိပ်ခန်းသို့ ပြန်ကာ ညနေပိုင်း စာကျက်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် ချင်ယွီချွမ်သည် သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်အချိန် ပြန်တွေ့မည်ကို မသိဘဲ သူ၏ ဖုန်းကို ငေးကြည့်နေသည်။

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်း တရားရုံးတက်အပြီးတွင် ချင်ယွီချွမ်သည် ရွှမ်းယွမ်ရှန့်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး လျှောက်တင်စရာ တစ်ခု ရှိပါတယ်။"

ရွှမ်းယွမ်ရှန့်သည် ချင်ယွီချွမ်ဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ "ယွီချွမ် ဒီနေ့ ဘယ်ကိစ္စအတွက်များ ငါ့ကို အထူးတလည် လာတွေ့တာလဲ" ဟု မေးသည်။

"မကြာသေးမီက ကျွန်တော်မျိုး ရှန်ကျင်းမှာ တောင်ပိုင်းနယ်မြေက လူအချို့ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ သူတို့ ပြင်ဆင်လာပုံရတယ်၊ ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီးကို ပိုပြီး သတိရှိဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

ဤအရာကို ကြားသောအခါ ရွှမ်းယွမ်ရှန့်သည် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။

"ဝူချီရဲ့ အုပ်ချုပ်သူက ဒီကိစ္စကို အရင်ကတည်းက တင်ပြပြီးပြီ။ ယွီချွမ်က ငါ့ရဲ့ ကိုင်တွယ်ပုံကို သဘောမတူလို့ ထပ်ပြောနေတာလား။"

"ကျွန်တော်မျိုး မရိုမသေ လုပ်လိုတဲ့ သဘောမရှိပါဘူး။ ဒီကိစ္စက အလွန်အရေးကြီးတာကြောင့် အရှင်မင်းကြီးကို လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်" ချင်ယွီချွမ်သည် ယဉ်ကျေးသော်လည်း အလေးအနက် ပြောကြားခဲ့သည်။

"တောင်ပိုင်းနယ်မြေက သာမန်အရေးကိစ္စလေးပဲ၊ ဘာကို ကြောက်စရာရှိလဲ။ ယွီချွမ်က ဒီကိစ္စကို ဦးဆောင်ပြီး တင်ပြလာတာဆိုတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးတာကို မင်းကိုပဲ လွှဲအပ်လိုက်မယ်။ မင်း အရင်းအမြစ်ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"

ရွှမ်းယွမ်ရှန့်၏ လေသံသည် မကျေနပ်ဟန်ရှိသည်။

ရှန်ကျင်း၏ ဤကြီးမားသောမြို့တော်တွင် တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှ လူအနည်းငယ်သည် စိုးရိမ်စရာ အကြောင်း မဟုတ်ပေ။ ဤစစ်ခေါင်းဆောင်များသည် အမြဲတမ်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်တတ်ကြသည်။

ချွင်ယွီချွမ် : "ဒီကျွန်တော်မျိုး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ၊ သွားတော့။" ဒါဟာ စစ်ပွဲတောင် မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကိုယ့်အတွက် အလုပ်ရှာရလောက်အောင် ပျင်းရိနေကြတယ်။

ချင်ယွီချွမ် ထွက်သွားပြီး မကြာမီ နန်းတွင်းအစေခံတစ်ဦးက လာရောက်သတင်းပို့သည် "အရှင်မင်းကြီး၊ တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော်က အပြင်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်"

"ယန်အာ ရောက်လာပြီလား၊ မြန်မြန်ဝင်လာခိုင်းလိုက်" မုရုံယန် ရောက်လာကြောင်း ကြားသောအခါ ရွှမ်းယွမ်ရှန့်၏ စိတ်နေစိတ်ထား တိုးတက်လာသည်။

မုရုံယန်သည် လှပစွာ ယန်ရှင်းခန်းမသို့ လျှောက်ဝင်လာပြီး "ကျွန်တော်မျိုးမ အရှင်မင်းကြီးကို အရိုအသေပေးပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ယန်အာ ရောက်လာပြီ၊ လာထိုင်" ရွှမ်းယွမ်ရှန့်က မုရုံယန်ကို လှမ်းခေါ်သည်။

မုရုံယန်သည် လှပစွာ ပြုံးကာ ရွှမ်းယွမ်ရှန့်ဘေးတွင် လာထိုင်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဘူးလား။"

ရွှမ်းယွမ်ရှန့်က မဖုံးကွယ်ဘဲ "စစ်သူကြီးက လာတွေ့ပြီး တောင်ပိုင်းနယ်မြေကလူတွေ မြို့တော်ကို မသမာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ရောက်လာတယ်လို့ ပြောပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အမိန့်ထုတ်ဖို့ တောင်းဆိုနေတာ။" ဟု ပြောပြလိုက်သည်။

"သူက သူ့အိမ်တော်မှာ ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘဲ ပျင်းနေလို့ ပြဿနာရှာနေတာလို့ ငါထင်တယ်။ သူ့ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပြီ။ သူ ဘာတွေ ဖော်ထုတ်နိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်"

မုရုံယန်က နှစ်သိမ့်ပေးသည်။ "စစ်သူကြီးမှာလည်း အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှုထားတာ သေချာပါတယ်"

"သူလျှိုတွေ ရှန်ကျင်းကို စိမ့်ဝင်လာပြီး သာမန်ပြည်သူတွေနဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ခြိမ်းခြောက်နေမှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ စစ်သူကြီး ချင်ယွီချွမ်က အင်အားကြီးမားတဲ့ တပ်ဖွဲ့ကို အမိန့်ပေးထားပြီး မြို့တော်အတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေက ပြည်သူတွေရဲ့ ဘဝတွေကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမှာ သေချာတယ်"

ရွှမ်းယွမ်ရှန့်၏ လေသံသည် တည်ငြိမ်သွားသည်။ "မုရုံယန်၊ မင်း အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

မုရုံယန်သည် သူမ အလွန်အကျွံ ပြောမိပြီဟု သဘောပေါက်ကာ အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ငယ်ငယ်ကတည်းက လမ်းမတွေကြားမှာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး အရာရှိတွေနဲ့ စစ်သားတွေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ စစ်သူကြီး ချင်ယွီချွမ်က အဲဒီလိုမျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုနဲ့ ရိုးသားမှုက အပြစ်ဆိုဖွယ် မရှိပါဘူး"

***

All Chapters