အခန်း ၇၈

အခန်း ( ၇၈ ) – ဟွန့်၊ ရှင်နဲ့ စကားမပြောချင်တော့ဘူး

"ငါ မင်းကို စတာပါ၊ မသိဘူးလား။" ဖုန့်ချင်းယီသည် ချင်ယွီချွမ်အား အများကြီးပြောခဲ့ပြီးမှ သူက စနောက်နေသည်ဟု ပြောသောကြောင့် သူမသည် ပို၍ပင် စိတ်မချမ်းသာဖြစ်ခဲ့သည်။

"ရှင် အရမ်းပျင်းနေတာလား။ ကျွန်မကို စနောက်တာ ပျော်စရာကောင်းလား။"

ချင်ယွီချွမ်သည် ဖုန့်ချင်းယီ၏ သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာငယ်လေးကို ကြည့်ပြီး အတော်လေး ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်သည်။ "တော်တော်လေး ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်"

"ဟွန့်၊ ရှင်နဲ့ စကားမပြောချင်တော့ဘူး။"

သူသည် မျက်နှာတည်တည်နှင့် လိမ်ညာသော စကားများကို ပြောတတ်သည့် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးဖြစ်သည်ကို သူမ အရင်က သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ပြဿနာမှာ သူမသည် သူပြောတာကို တကယ်ယုံကြည်ပြီး သူ့မှာ သဘောကျသည့် မိန်းကလေးရှိလျှင် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်နှင့် ဝေးဝေးနေရန် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အကြံပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းကို ဒီလောက် စိတ်အခြေအနေကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့ မြင်ရတာ မင်း လုံးဝ နီးပါး သက်သာသွားပြီဆိုတာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ချရအောင် ဆေးထပ်သောက်သင့်တယ်"

"မင်းရဲ့ အတန်းတွေကို ဒီနေ့ နားထားလိုက်ဦး။ စာမေးပွဲတွေ ပြီးမှ ပြန်တက်လို့လည်း ရတယ်"

"မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ လေ့လာဖို့ အချိန်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ အလျင်စလိုလုပ်ဖို့ မလိုဘူး"

ဖုန့်ချင်းယီသည် ချင်ယွီချွမ်၏ သတိပေးချက်များကို နားထောင်ပြီး "သိပါပြီ၊ ရှင်က တကယ်ကို ပွစိပွစိပြောတတ်တဲ့သူပဲ။ တာ့တာ..." ဟု ပြောသည်။

ကျင်းတက္ကသိုလ်၏ နှစ်ဝက်စာမေးပွဲများသည် အချိန်ဇယားအတိုင်း ရောက်ရှိလာပြီး စာမေးပွဲခန်းများကို ကျောင်းသားတစ်ဦးစီ၏ ကျောင်းမှတ်ပုံတင်နံပါတ်အလိုက် အထူးစီစဉ်ထားသည်။

ဖုန့်ချင်းယီနှင့် ချွီကျင်းချိုးတို့သည် စာမေးပွဲခန်းတစ်ခုတည်းတွင်ရှိနေပြီး သူတို့အတူတူ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ချွီကျင်းချိုးက မေးသည်၊ "ချင်းယီ၊ နင် ဒီတစ်ခေါက် ဘယ်လောက် ပြင်ဆင်ထားလဲ။"

"ငါ သိတဲ့ဟာ သိသလို၊ မသိတဲ့ဟာ မသိသလို ကံစီမံရာအတိုင်းပဲ ထားလိုက်တော့မယ်။"

ငယ်စဉ်ကတည်းက စာမေးပွဲများဖြေဆိုခဲ့သော ဖုန့်ချင်းယီသည် ၎င်းနှင့် အသားကျနေပြီး လုံးဝ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ချွီကျင်းချိုးက "ဒီတစ်ခေါက် မေးခွန်းတွေ အရမ်းမခက်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်တယ်" ဟု ပြောသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ကျင်းတက္ကသိုလ်၏ စာမေးပွဲများသည် အလွန်တင်းကျပ်ကြောင်း အမြဲတမ်း သိထားသော်လည်း စာမေးပွဲခန်းသို့ ရောက်မှသာ ဤတစ်ကြိမ်သည် အရင်ကထက်ပင် ပို၍ တင်းကျပ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

စာသင်ခန်းတစ်ခုစီတွင် လူသုံးဆယ်ရှိပြီး သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးသည် မီတာတစ်ဝက်ကျော်ရှိသည်။

ကြီးကြပ်သူနှစ်ဦးရှိပြီး စင်္ကြံများတွင်လည်း လှည့်လည်စစ်ဆေးသူများရှိသည်။

စာမေးပွဲတွင် လှည့်ဖျားမှု လုပ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

စာမေးပွဲသည် သုံးရက်ကြာမြင့်ပြီး အတန်းတက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အတော်လေး သက်သာသည်။

စာမေးပွဲပြီးသောအခါ ဖုန့်ချင်းယီသည် သူမ၏ အရံမစ်ရှင် ပြီးဆုံးကြောင်း အမှတ်အသားပြုထားသည်ကို တွေ့သောအခါ စိတ်ကြည်နူးနေသည်။

အံ့သြစရာကောင်းစွာ ရလဒ်များ မထွက်သေးမီပင် မစ်ရှင်သည် ပြီးဆုံးကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရလဒ်ကို အလိုအလျောက်ပင် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ တကယ်ပင် အဆင့်မြင့်သည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် အမှတ် ( ၁၀၀၀ ) ရရှိခြင်းအတွက် ပျော်ရွှင်နေဆဲတွင် အပိုမစ်ရှင်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ထပ်ဆောင်းလုပ်ဆောင်ရန်: နောက်ဆုံးစာမေးပွဲများတွင် သင်၏ ဌာန၌ ပထမရအောင် ဖြေဆိုပါ။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြီးမြောက်ပါက အမှတ် ( ၅၀၀၀ ) ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြီးမြောက်ပါက အမှတ် ( ၅၀၀၀ ) ရရှိမည်ကို မြင်သောအခါ ဖုန့်ချင်းယီသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

အဲဒါ အမှတ် ၅၀၀၀ တဲ့လား။ သူမသည် ချင်ယွီချွမ်နှင့် အသံရော ဗီဒီယိုဖုန်းခေါ်ဆိုမှုဖြင့်ပါ စကားပြောဆိုလျှင်ပင် ထိုပမာဏကို ရရှိရန် တစ်လကြာလိမ့်မည်။ သူမသည် ဤအပိုလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြီးမြောက်ရမည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ဆုံးဖြတ်ချက်အပြည့်ရှိပြီး သူမ၏စိတ်ထဲတွင် နောက်နှစ်လအတွက် သူမ၏ လေ့လာမှုအချိန်ဇယားကို စတင်စီစဉ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူမ အိမ်ရောက်သည်နှင့် ချင်ယွီချွမ်ထံမှ မက်ဆေ့ချ် တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

[ယွီချွမ် : စာမေးပွဲတွေ အကုန်ပြီးပြီလား၊ ဘယ်လိုနေလဲ။]

[ချင်းယီ : ကျွန်မ အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ၊ နှစ်ဝက်စာမေးပွဲမှာ ပထမရဖို့ဆိုတဲ့ အလုပ်တစ်ခုပါတဲ့ အပိုလုပ်ဆောင်ချက် ကျန်သေးတယ်။ ဒီမစ်ရှင်က စာမေးပွဲတွေ ပြီးတာနဲ့ ပြီးဆုံးကြောင်း ပြသခဲ့တယ်]

[ချင်းယီ : ဒါကြောင့် ကျွန်မ တော်တော်ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာ သေချာတယ်။ ပျော်လိုက်တာ။]

[ယွီချွမ် : ကောင်းပြီ၊ ဆက်ကြိုးစားပါ]

[ချင်းယီ : သိပါတယ်၊ ပြီးတော့ လုပ်ဆောင်ချက် ပြီးမြောက်လို့ အမှတ် ၁၀၀၀ ရခဲ့တယ်။ အခု အမှတ်တွေ အများကြီး စုထားပြီးပြီ]

ချင်ယွီချွမ်သည် သူ့ဖုန်းပေါ်ရှိ အမှတ်လက်ကျန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အမှတ် ( ၁၀၀၀ ) တိုးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် သူ့ထံ၌ ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့၏ အမှတ်များသည် ဆက်စပ်နေရမည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လုပ်ဆောင်ချက် ပြီးမြောက်သောအခါ သူလည်း သက်ဆိုင်ရာ အမှတ်များကို ရရှိသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ပါက သူမ၏ မွေးနေ့တွင် သူမကို တွေ့ဆုံနိုင်လောက်သည်။

[ယွီချွမ် : တခြား အပိုလုပ်ဆောင်ချက်တွေရှိသေးလား။]

[ချင်းယီ :ရှိတယ်။ အရင်တစ်ခေါက်ကကိုယ်ခံပညာပြိုင်ပွဲလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ခဲ့တယ်၊ ဒီလကုန်မှာ၊ ဒါပေမဲ့ အမှတ် ( ၅၀၀ ) ပဲ ရလိမ့်မယ်။]

[ချင်းယီ : အခုလေးတင် နောက်ဆုံးစာမေးပွဲအတွက် လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်တယ်၊ အမှတ် ( ၅၀၀၀ )။ ကျွန်မ အံ့အားသင့်သွားတယ်။]

[ယွီချွမ် : နောက်ဆုံးစာမေးပွဲတွေ ဘယ်တော့လဲ။]

[ချင်းယီ : ဇန်နဝါရီလလယ်ပိုင်း၊ ပြီးတော့ စာမေးပွဲတွေပြီးရင် နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်ပြန်မယ်။]

[ယွီချွမ် : သိပြီ]

[ချင်းယီ : စာမေးပွဲတွေပြီးရင် နည်းနည်း လှူချင်တာရှိတယ်။ ရှင် ဘာလိုချင်လဲ။ ကျွန်မ သွားဝယ်ပေးမယ်။]

[ယွီချွမ် : စူပါမားကတ်ကို နောက်တစ်ခေါက် သွားဦးမလို့လား။]

ချင်ယွီချွမ်သည် ဖုန့်ချင်းယီက စူပါမားကတ်သွားရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်ပုံရသည်ကို သတိပြုမိသည်။

[ချင်းယီ : ဒီတစ်ခေါက် စူပါမားကတ် မဟုတ်ဘူး၊ မောလ်ကို သွားမယ်။ အခု အေးနေပြီဆိုတော့ ဆောင်းတွင်းအဝတ်အစားတချို့ ဝယ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။]

[ချင်းယီ : အရင်က ရှင်ပေးခဲ့တဲ့ ရွှေတုံးကို သုံးပြီး ရှင့်အတွက်လည်း နည်းနည်း ဝယ်ပေးမယ်]

ဖုန့်ချင်းယီသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံကို သုံးလျှင် သူသည် ထပ်မံ ဒေါသထွက်နိုင်သည်ကို သိသောကြောင့် ရွှေတုံးအကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ယနေ့အထိ သူမသည် ရွှေတုံးများကို လဲလှယ်ရန် အချိန်မရသေးဘဲ သူမ၏ ဗီရိုထဲတွင် သော့ခတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

[ယွီချွမ် : ကောင်းပါပြီ။]

[ချင်းယီ : ဒါဆို ဒီတိုင်း ရွေးပေးလိုက်မယ်။ နောက်မှ ရှင် မညည်းညူနဲ့နော်။]

[ယွီချွမ် : ကောင်းပြီ]

[ချင်းယီ : ဝယ်ပြီးတာနဲ့ ရှင့်ဆီ ဆပို့ပေးမယ်။]

ရှန်ကျင်းရှိ စစ်သူကြီး၏ အိမ်တော်၌။

"စစ်သူကြီး၊ သတင်းဆိုးပါ။ ချိုးထုန်ဖူ ထောင်ထဲမှာ အဆိပ်သင့်ပြီး သေဆုံးသွားပါပြီ။" ယန်ချီက အလျင်အမြန် အစီရင်ခံသည်။

ချင်ယွီချွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "အဲ့တာ ဘယ်အချိန်က ဖြစ်တာလဲ" ဟု မေးသည်။

"မနေ့ညကပဲ။ တရားရေးဝန်ကြီးဌာနက တောင်ပိုင်းနယ်စပ်အကြောင်း အချက်အလက် တချို့ကို သူ့ဆီကနေ ရယူချင်ပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဘာမှ မပြောဘူး"

"သူ ဘယ်လိုအဆိပ်သင့်ခဲ့တာလဲ" ချင်ယွီချွမ်က မေးသည်။

ယန်ချီက "အဆိပ်သင့်တဲ့အကြောင်းကိုလည်း သမားတော်တွေ မသိကြဘူး။ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က အဆိပ်တစ်မျိုးနဲ့ တူတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဒီကာလအတွင်း ဘယ်သူ သူ့ဆီကို လာလည်ခဲ့လဲ။"

သူ့မှာ အဆိပ်ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က လျှို့ဝှက်လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ယန်ချီက ခေါင်းခါယမ်းပြီး "ဘယ်သူမှ မလာဘူး" ဟု ပြောသည်။

ချင်ယွီချွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ယန်ချီကို လွှတ်လိုက်သည်။

ဤကိစ္စသည် တဖြည်းဖြည်း ရှုပ်ထွေးလာနေသည်။ နာမူချီသည် ၎င်းတို့ တွေ့ရှိခဲ့သော တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှ လူအားလုံးကို ဖမ်းဆီးထားပြီးပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုက်ကွန်ကြားမှ လွတ်မြောက်သွားသူအချို့ ကျန်ရှိနေပုံရသည်။

တော်ဝင်ကိုယ်လုပ်တော်သည် ဤအရာအားလုံးတွင် မည်သည့်အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သနည်း။

ရွှမ်းယွမ်ရှန့်သည် သူ၏ အိပ်ဖော်ကို အလွန်ယုံကြည်ပုံရပြီး သူသည် သူ့ကို သတိပေးပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း သူက အလေးအနက်ထားပုံမရပေ။

ထိုအကျိုးဆက်ကို သူကိုယ်တိုင် ခံစားရလိမ့်မည်။

သူသည် ဤတိုင်းပြည်အတွက် လုံလောက်သော ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် စိတ်နှလုံးကို မြှုပ်နှံခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်နှင့် စစ်ပွဲသည် ယခု ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ပေ။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားသည်နှင့် သူသည် သူ၏ မိခင်ကို ခေါ်၍ ရှန်ကျင်းမှ ထွက်ခွာမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်အတွက်လည်း အစီအစဉ်အချို့ ရေးဆွဲထားသင့်သည်။

ချိုးထုန်ဖူသည် ထောင်ထဲတွင် အဆိပ်သင့်၍ သေဆုံးပြီးနောက် ရွှမ်းယွမ်ရှန့်သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လူများ စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကြောက်ရွံ့စွာ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ဖြင့် တရားစွဲခံရပြီး အဆိုပါကိစ္စကို ပိတ်သိမ်းခဲ့သည်။

နန်းတွင်း၌ အမတ်ချုပ်ကြီးရာထူး လစ်လပ်သွားသောအခါ အရပ်ဘက်အရာရှိများသည် ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာရရန် မျှော်လင့်လျက် မိမိတို့၏ အရည်အချင်းများကို ပြသရန် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားကြသည်။

ချင်ယွီချွမ်သည် တရားရုံးသို့ တက်ရောက်သည့် နေ့တိုင်း အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ် အမတ်ကြီးများ ရင်ဘတ်ကို ကော့၍ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

၎င်းတို့သည် ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် ရှန်ကျင်း မြို့အတွင်း၌ အဆိပ်သင့်ခြင်း အကြီးအကျယ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဤအဆိပ်သင့်ခြင်း၏ လက္ခဏာများသည် ထူးဆန်းပြီး သုံးရက်အတွင်း လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ကြသည်။

ရှန်ကျင်းမှ လူများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေကြသည်။ ရွှမ်းယွမ်ရှန့်သည် ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ ချင်ယွီချွမ်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ချင်ယွီချွမ်၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို စိုးရိမ်သောကြောင့် နာမူချီသည် သူ့ကို လိုက်ပါရန် ဆန္ဒအလျောက် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် အဆိပ်သင့်သူများအားလုံးသည် မြို့၏အနောက်ပိုင်း၊ သုံးမိုင်ပတ်လည်အတွင်း၌ နေထိုင်ကြသည်။ ချင်ယွီချွမ်နှင့် နာမူချီတို့သည် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

"နန်းတော်မှာ လူအများကြီးရှိတာနဲ့အညီ ဧကရာဇ်က စစ်သူကြီးကို အထူးခန့်အပ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းတာ။ ဘယ်သူ့ကိုမဆို သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။"

***