အခန်း ၈၁

အခန်း ( ၈၁ ) – အဆိပ်မိတာကို ဖြေရှင်းပြီးခြင်း

ယန်ချီက အစီရင်ခံသည်: "စစ်သူကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ သူတို့ရဲ့ နေ့စဉ်စားသောက်မှုပုံစံမှာ ထူးခြားတာ ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး။ သမားတော်တွေလည်း သူတို့ရဲ့ အစားအသောက်ထဲမှာ အဆိပ်တွေ့ရှိခြင်း မရှိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ခုနတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုအကြောင်း အဘွားအိုတစ်ယောက်ဆီက ကြားခဲ့တယ်။ ရှန်ကျင်းက ထွက်ခွာတော့မယ့် ဆားကုန်သည်တစ်ယောက်က မြို့အနောက်ပိုင်းမှာ ဆားကို ဈေးသက်သာစွာ ရောင်းချခဲ့တယ်"

"အနောက်ပိုင်းက လူတွေက ဆားဝယ်ဖို့ အလုအယက် ပြေးလာကြပြီး တချို့က စုဆောင်းထားတာတွေတောင် လုပ်ထားကြတယ်။ ကုန်သည်က ပုံမှန်ဈေးရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ဒါမှမဟုတ် ငါးပုံတစ်ပုံလောက်နဲ့ ဆားကို ရောင်းချခဲ့တယ်လို့ ဆိုတယ်"

"ဒါ ဘယ်အချိန်က ဖြစ်တာလဲ။" ဆားဈေးကွက်ကို အစိုးရက ချုပ်ကိုင်ထားတာဖြစ်ပြီး ဒီလောက် ဈေးသက်သာစွာနဲ့ ပုဂ္ဂလိက ရောင်းချမှု ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ယန်ချီက "လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်ကလို့ ဆိုတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"သူတို့ ဝယ်ထားတဲ့ ဆားကို စစ်ဆေးပါ" ဒါဟာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ အဆိပ်သင့်တဲ့ ဖြစ်ရပ်ရဲ့ အရင်းအမြစ် ဖြစ်နိုင်တယ်။

သမားတော်များ အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ စစ်ဆေးပြီးနောက် မည်သည့် ထူးခြားမှုများ မတွေ့ခဲ့ပါ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဖူကန်းသည် ထိုနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် အလျင်အမြန် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူငယ်ချင်းများနှင့် ရွယ်မြို့၌ အပန်းဖြေခရီး ထွက်နေသော်လည်း သတင်းရရှိသည်နှင့် ရှန်ကျင်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့သည်။

ဖူကန်းသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့မျက်နှာသည် ထူးခြားစွာ ချောမောကာ နတ်ဆိုးဆန်စွာ ခန့်ညားသော ဖီးနစ်မျက်လုံးများ ရှိသည်။

သူက ချင်ယွီချွမ်ကို မြင်သောအခါ သူ့အနားပတ်လည်ရှိ အေးစက်သော အရောင်အဝါသည် အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"စစ်သူကြီးချင် ဘာခက်ခဲတဲ့ ပြဿနာ ကြုံနေလို့ ဒီသခင်လေးကို ရှာဖွေဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာလဲ။"

ချင်ယွီချွမ်သည် သူ့ကို ဝေးဝေးမှနေပြီး "ဒီသတိလစ်နေတဲ့လူတွေကို သွားစစ်ဆေးပေးပါ။ သူတို့ ဘယ်လိုအဆိပ်တွေ မိထားတာလဲ။" ဟု ပြောသည်။

"မင်း တကယ် ယဉ်ကျေးမှု မရှိဘူး။"

ဖူကန်းသည် သူ့စကားများကြားသော်လည်း သူတို့၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးရန် သွားခဲ့သည်။

သူ့မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆိပ်သင့်၍ လဲလျောင်းနေသော လူအုပ်ကြီး ဝန်းရံထားသော်လည်း သူသည် အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိဘဲ ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများကို အသားကျနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူသည် သတိလစ်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်တွင် ညင်ညင်သာသာ လက်တင်လိုက်သည်။

"ရှားရှားပါးပါး အဆိပ်တစ်မျိုးလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ပဒိုင်း အနည်းငယ်လေးပဲ။ ဘာလို့ မင်းတို့ ဘယ်သူမှ ဒါကို မသိနိုင်တာလဲ။"

ချွင်ယွီချွမ် : "ပဒိုင်းဟုတ်လား။"

ဖူကန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြသည် "ပဒိုင်းပန်းက ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမှာ ပေါက်တယ်။ ငရဲပန်းလို့ လူသိများပေမယ့် အ့းလောက် ကြောက်စရာမကောင်းဘူး"

"သူ့အပင် တစ်ခုလုံး အဆိပ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပမာဏများများ စားသုံးမှသာ အမြင်မှားပြီး သေစေနိုင်တယ်"

"သူတို့ တကယ်ပဲ ပဒိုင်းသီးကို စားသုံးခဲ့မိကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီသတိလစ်ခြင်းဟာ အဲဒါတစ်ခုတည်းကြောင့် ဖြစ်ပုံမပေါ်ဘူး"

ဖူကန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ချင်ယွီချွမ်က "ဒါဆို ဒီအဆိပ်အပြင် တခြားတစ်ခုခုကြောင့်ပါ သူတို့ ထိခိုက်ခံရတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား" ဟု ပြောသည်။

ဖူကန်း ထရပ်လိုက်ပြီး "ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက အဆိပ် မဟုတ်ဘူး၊ သတိလစ်စေတဲ့ တစ်ခုခုပဲ။ မင်း ဘာတွေ့လဲ။" ဟု မေးသည်။

ချင်ယွီချွမ်သည် ယခုမှ စုဆောင်းရရှိသော ဆားကို ညွှန်ပြပြီး "ဆားထဲမှာ အဆိပ်ထည့်ထားတယ်လို့ သံသယရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ မတွေ့သေးဘူး" ဟု ပြောသည်။

"သူတို့ ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား။" ဖူကန်းက မထီမဲ့မြင်စွာ ပြောသည်။

ချင်ယွီချွမ်က တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူလည်း ဤသမားတော်အများစုသည် အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်မှုထက် နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ပိုမိုအာရုံစိုက်ကြောင်း သိသည်။

ဖူကန်းသည် အိတ်ထဲမှ ဆားအနည်းငယ်ကို ယူကာ အနံ့ခံပြီး လက်ချောင်းများကြားတွင် ပွတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မမှားယွင်းဘူး။ ပဒိုင်းအဆိပ်ကို ဆားထဲမှာ တကယ်ထည့်ထားတာ၊ ပြီးတော့ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် လုပ်ထားတယ်"

"ဆားကို သန့်စင်မယ်။ အရင် အဆိပ်ထည့်ထားရမယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ မသိနိုင်တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ဘူး"

"အဆိပ်ခတ်သူက တော်တော် စဉ်းစားတတ်တယ်။ ဒီလို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အမှုမျိုးနဲ့ မတွေ့ရတာ ကြာပြီ"

ဖူကန်းသည် ဆားထဲတွင် အဆိပ်ကို တွေ့ရှိကြောင်း သိသောအခါ ချင်ယွီချွမ်က "မင်းမှာ ဖြေရှင်းနည်းရှိလား။" ဟု မေးသည်။

"သတိလစ်စေတဲ့ တခြားအကြောင်းရင်းကို မသိမချင်း အဆိပ်ဖြေဖို့ကို စောင့်ရအောင်"

"မဟုတ်လို့ ပေးလိုက်တဲ့ ဆေးနဲ့ ဖြေဆေးက တစ်ခုနဲ့ တစ်ခု မတည့်တာမျိုးဆိုရင် သတိလစ်ရုံတင် မကဘူး၊ ပိုဆိုးတာတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"ဒီသခင်လေးက မင်းနဲ့အတူ ဒီနေရာကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရပါလိမ့်မယ်။ ဒါမှ ရလဒ်ကို မြန်မြန် သိနိုင်လိမ့်မယ်"

ချင်ယွီချွမ်သည် ဖူကန်း၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူပြီး မြို့အနောက်ပိုင်းကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ဆောင်းဦးလေသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်ပြီး လူနှစ်ဦး၏ ဆံပင်များကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေသည်။

ဖူကန်းသည် လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိပုံရသည်။

ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပုံကို မြင်သော ချင်ယွီချွမ်က "တွေ့ပြီလား။" ဟု မေးသည်။

ဖူကန်း: "ဒီသခင်လေးက နတ်ဆေးသမားတော်လေ၊ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို တုံးအသွားစေနိုင်မှာလဲ။"

"အဆိပ်ခတ်သူက တော်တော် ကျွမ်းကျင်တယ်။ အဲဒီကျိုင်းပင်ကို မြင်လား။"

ချင်ယွီချွမ်သည် ဖူကန်း ညွှန်ပြသော သစ်ပင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး အဆိပ်ကို သစ်ပင်များပေါ်တွင်ပင် ထားနိုင်ပါ့မလားဟု တွေးနေသည်။

ချင်ယွီချွမ် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သော ဖူကန်းက "မယုံနိုင်ဘူးမလား။ တစ်ယောက်ယောက်က တကယ်ကို သစ်ပင်ပေါ်မှာ ဆေးထည့်ထားတာ။" ဟု

ပြောသည်။

"အဲဒီ အကိုင်းအခက်တွေပေါ်က ငှက်သိုက်တွေကို ကြည့်။ သူတို့က အဲဒီအသိုက်ထဲမှာ အမှုန့်တွေ ထည့်ထားလိမ့်မယ်"

"အဲဒီအမှုန့်က အရောင်နဲ့ အနံ့ မရှိဘူး၊ လေနဲ့အတူ ပျံ့နှံ့သွားတယ်"

"ပဒိုင်းအဆိပ်မပါရင် မေ့ဆေးအမှုန့်က လူတွေကို ဘာမှ အန္တရာယ် မဖြစ်စေဘူး"

ချွင်ယွီချွမ် : "ဒါပေမဲ့ တူညီတဲ့ဆားကို စားမိတဲ့လူတိုင်း ဘာဖြစ်လို့ အဆိပ်မသင့်တာလဲ။"

ဖူကန်းက ရှင်းပြသည် "ဒါဟာ လူတစ်ဦးစီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ သူတို့ စားသုံးတဲ့ ဆားပမာဏပေါ် မူတည်တယ်"

"ယေဘုယျအားဖြင့် သက်ကြီးရွယ်အိုတွေက အရသာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စားရတာ ပိုကြိုက်ကြပြီး အများစုက အိမ်ပြင်ကို မကြာခဏ မထွက်ကြဘူး။ သူတို့ဟာ ပဒိုင်း

ဒါမှမဟုတ် မေ့ဆေးမှုန့်ကို အများကြီး စားသုံးမိ၊ ရှုရှိုက်မိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျ အဆိပ်သင့်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဆိပ်ခတ်သူက တော်တော် စိတ်ရှည်ပြီး တကယ်ကို ထူးခြားတယ်"

"ဒီအဆိပ်ကို ဘယ်လို ကုသသင့်လဲ။" ချင်ယွီချွမ်က မေးသည်။

ဖူကန်း: "နောက်မှ ဆေးညွှန်း ရေးပေးမယ်။ လူလွှတ်ယူခိုင်းပြီး ဆေးရည်ကျိုခိုင်းလိုက်။ သူတို့ သောက်ပြီး ခဏလောက်နေရင် အန်ပြီး ဝမ်းလျှောလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ မြန်မြန် ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ်"

"တခြား ဘာမှ မရှိတော့ရင် ဒီသခင်လေး ပြန်တော့မယ်။ ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ပေမယ့် ရင်းနှီးတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေတောင် ငွေကြေးကိစ္စမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိရမယ်"

"ငါ့ကို အခကြေးငွေပေးတာ မနည်းနဲ့။ ငွေကို ဓာတ်ကြီးငါးပါးဆေးခန်းကို ပို့လိုက်။ ငါ့မှာ တခြား အရေးကိစ္စတွေ လုပ်စရာရှိလို့ ဒီမှာ ကြာကြာ မနေနိုင်ဘူး"

ဖူကန်းသည် ဆေးညွှန်းရေးပေးပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထွက်သွားသည်။ ချင်ယွီချွမ်သည် ဆေးခန်းမှ ဆေးယူရန် လူများစေလွှတ်ခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဆေးသောက်ပြီးနောက် လူနာများသည် မကြာမီ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွီချွမ်သည် ကျန်ရှိသော ဆားများကို စုဆောင်း၍ စွန့်ပစ်ရန် လူများစေလွှတ်ခဲ့သည်။ နောက်ထပ် အဖြစ်အပျက်များ မဖြစ်ပွားစေရန်အတွက် ကျိုင်းပင်ပေါ်ရှိ ငှက်သိုက်များကိုလည်း ဖယ်ရှားခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ရှန်ကျင်းသည် ၎င်း၏ ပုံမှန် စည်ကားသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ရွှမ်းယွမ်ရှန့်သည် ကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ပြီး သူတို့အား ငွေတစ်သောင်း ဆုချီးမြှင့်ခဲ့သည်။

ချင်ယွီချွမ်သည် ချိုးထုန်ဖူကို သေစေခဲ့သော အဆိပ်သည် မြို့အနောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုခဲ့သော အဆိပ်နှင့် အတူတူနီးပါးဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သူ သေချာခဲ့သည်။

ဤအဆိပ်သည် လူအများအပြား သေဆုံးစေခဲ့ခြင်းမရှိသော်လည်း အချို့သော အပြစ်မဲ့ အရပ်သားများသည် အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် နှောင့်နှေးမှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

ဖူကန်း မရှိလျှင် ၎င်းတို့သည် ဖြေရှင်းနည်းကို ရှာဖွေနိုင်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။ တရားခံများကို ဤမျှ လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေး၍ မရပေ။

ဝှက်ထားသော ရန်သူများရှိနေသမျှ ရှန်ကျင်းသည် ဘယ်သောအခါမျှ ငြိမ်းချမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွီချွမ်သည် ရွှမ်းယွမ်ရှန့်အား သူ၏ အမြင်များကို ရှင်းပြကာ အထူးလျှောက်ထားခဲ့သည်။

ရွှမ်းယွမ်ရှန့်သည် ဤကိစ္စကို အလွန်အလေးအနက်ထားခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် တိုင်းပြည်ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ လူယုံတော်ကို ထိုကိစ္စအား စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ယခု စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းဝေးသွားသော ချင်ယွီချွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် စစ်သူကြီး၏ အိမ်တော်တွင် အနားယူရန် အချိန်ရခဲ့သည်။

ဤရက်များအတွင်း သူသည် ဤကိစ္စတွင် မမောမပန်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ စစ်သူကြီး၏ အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ရွှမ်းယွမ်ရှီသည် အဝင်ဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အမေ၊ ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ။"

ချင်ယွီချွမ်သည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ဒဏ်ရာမရကြောင်း မြင်သောအခါ ရွှမ်းယွမ်ရှီ၏ စိုးရိမ်သော နှလုံးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်သာသွားခဲ့သည်။

"ရက်အတော်ကြာ မင်းကို မမြင်ရတော့ အမေ စိတ်ပူနေခဲ့တာ။ အခု ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ မင်းအခန်းကို အမြန်သွားပြီး အနားယူလိုက်ပါ"

ချင်ယွီချွမ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး "အမေ၊ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက နောက်ဆက်တွဲကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လူတွေ စေလွှတ်ပြီးပါပြီ" ဟု ပြောသည်။

"ကောင်းတယ်။ နန်းတော်မှာ လူတွေ အများကြီးပဲ၊ အရာအားလုံးအတွက် မင်းကိုပဲ အမြဲတမ်း မစေလွှတ်သင့်ဘူး..."

***