အခန်း ၈၃

အခန်း ( ၈၃ ) – ထူးထူးခြားခြား ယှဉ်ပြိုင်မှု

"နင် ပြောနေတဲ့ စကားကို နင်ကိုယ်တိုင်တောင် ယုံကြည်ရဲ့လား။" လော့နျူသည် သူတို့လေးယောက်ထိုင်နေသော နေရာသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဖုန့်ချင်းယီက လော့ချင်ယွီကို တိုးတိုးလေး ပြောသည် "ဥက္ကဋ္ဌ၊ လော့နျူ တကယ်ပဲ အဲ့လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား။"

"သူ ဘယ်လောက်ကောင်းလဲ မကြာခင် သိရလိမ့်မယ်"

သူ တကယ်တော့ လော့နျူကို ဘယ်လို ဖော်ပြရမှန်း မသိပေမယ့် သူမ ဒီမှာ ရှိနေမှတော့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို မရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်တယ်။

ဖုန့်ချင်းယီ : "စတော့မယ်ထင်တယ်။ ကျွန်မ အရင်သွားရမလား။"

လော့ချင်ယွီက စာရင်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ဖိအား မခံစားနဲ့။ ငါတို့ စတုတ္ထနေရာကိုပဲ ရည်မှန်းထားတာ။ ဂရုစိုက်ချေ"

ကျင်းတက္ကသိုလ်နှင့် ဖူတက္ကသိုလ်တို့၏ ပထမပွဲတွင် ဖုန့်ချင်းယီ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အလွန်ပိန်သော ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူသည် အနက်ရောင်ဘောင်ကွပ်မျက်မှန်ကို တပ်ထားပြီး ကိုယ်ခံပညာ လုံးဝ မတတ်ကျွမ်းသူတစ်ဦးနှင့် တူသည်။

သူတို့ အချင်းချင်း ဦးညွှတ်ပြီးနောက် တရားဝင်ပွဲ စတင်ခဲ့သည်။

ဖုန့်ချင်းယီ၏ ကိုယ်ခံပညာလေ့ကျင့်မှုသည် အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟုဆိုရမည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ လေ့ကျင့်ရေးအတန်းများတွင် ကျွမ်းကျင်ဆရာများက အထူးသင်ကြားပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လအနည်းငယ် လေ့ကျင့်ရေးဆင်းပြီးနောက် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုနှင့် အခြားကဏ္ဍအမျိုးမျိုးသည် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သူမ၏ ပထမဆုံး တကယ့်ပြိုင်ပွဲဖြစ်သောကြောင့် ဖုန့်ချင်းယီသည် အလွန်အလေးအနက်ထားခဲ့သည်။

ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် နှစ်ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသော်လည်း ဖုန့်ချင်းယီသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက် လှုပ်ရှားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြုလုပ်သည်ကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ငါတို့ မတိုက်ခိုက်ဘူးလား။

သို့သော် သူသည် လက်နက်ချနေပုံလည်း မပေါ်ဘဲ ဖုန့်ချင်းယီကိုသာ အလွန်အာရုံစိုက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် စိုက်ကြည့်ခံရခြင်းကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ပြီး သူမ ဦးဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူမ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်နှင့် ပြိုင်ဘက်သည် ချက်ချင်း လဲကျသွားသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် အင်အားများများ မသုံးခဲ့ပေ။

ထိုလက်သီးသည် စမ်းကြည့်ရန်သာ ရည်ရွယ်သည်။ သူသည် အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်၊ သို့သော် သူ အဘယ်ကြောင့် လုံးဝ မလှုပ်ရှားခဲ့သနည်း။

"အဆင်ပြေရဲ့လား။"

အဆိုပါကျောင်းသားသည် အဆောတလျင် ထရပ်ပြီး "ကျွန်တော် အဆင်ပြေတယ်၊ ဆက်ကြရအောင်" ဟု ပြောသည်။

"ဆက်မယ်။ သေချာရဲ့လား။"

ဖုန့်ချင်းယီသည် သူ့ကို တကယ် မနာကျင်စေလိုပါ။ သူမ သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေတယ်၊ ဆက်လို့ ရတယ်" ဟု ပြိုင်ဘက်ကျောင်းသားက အခိုင်အမာ ပြောသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် သူနှင့်အတူ ရွေ့လျားမှုအနည်းငယ်ကို ပုံဆောင်သဘောဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့ပြီး သူသည် အသံကျယ်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ဤသည်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လိမ်လည်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူမသည် ယခုလေးတင် သူ့ကို အနည်းငယ်သာ ထိတွေ့ခဲ့ပြီး ပေါ့ပါးသော ကန်ချက်ဖြင့် သူ၏ အဝတ်အစားအစွန်းကိုသာ ပွတ်တိုက်ခဲ့သည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား။"

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါးမိနစ် ပြည့်သွားပြီ။ ကျွန်တော် အရှုံးပေးတယ်။ မင်း နိုင်သွားပြီ"

ပြိုင်ဘက်ကျောင်းသားသည် တည်ငြိမ်စွာ ထရပ်ပြီး ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဖုန့်ချင်းယီသည် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ဆက်လက် စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှန်ဟန်ယွဲ့နှင့် လော့နျူတို့သည် အောက်မှ အသံကျယ်စွာ အားပေးနေကြသည် "ချင်းယီ၊ နင်က အကောင်းဆုံးပဲ။"

ဖုန့်ချင်းယီသည် သူမ၏ ယခင်နေရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှန်ဟန်ယွဲ့သည် သူမ၏ လက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ချင်းယီ၊ နင်က တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ နင် သူ့ကို နှစ်ခါတောင် လဲကျသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အခု နင် တကယ်ပဲ ကိုယ်ခံပညာ သင်ယူထားတယ်ဆိုတာ ငါ ယုံကြည်သွားပြီ"

ဖုန့်ချင်းယီ : "မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ သူ သူ့ဘာသာသူ လဲကျသွားတာ"

"ချင်းယီ၊ ဒီလောက် နှိမ့်ချမနေပါနဲ့။ ငါ မြင်တာ ငါ သိတယ်။ နင်က နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ မိန်းကလေးပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။" ရှန်ဟန်ယွဲ့က ဖုန့်ချင်းယီသည် ရိုးသားနေသည်ဟု ထင်သည်။

အဆုံးမှာတော့ သူမ အောက်ကနေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့ရသည်မှာ ဖုန့်ချင်းယီ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် လျင်မြန်ပြတ်သားပြီး လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်အတွင်း သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကို လှဲချနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ တကယ် နှိမ့်ချနေတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဟန်ဆောင်နေတာလို့ ငါ ထင်တယ်"

သူမသည် နာမည်ကြီး မဟုတ်ပါ၊ သူမသည် ဘာကြောင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိန်းကလေးပုံစံကို ပြသရမည်နည်း။

လော့ချင်ယွီကလည်း "နင် ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ မျှော်လင့်ချက် နည်းနည်းရှိပုံရတယ်။ ငါတို့ စတုတ္ထနေရာကိုတောင် ရနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် တတိယနေရာအတွက် တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ၊ နင် နည်းနည်း ပိုပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးလို့ မရဘူးလား။ ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ ပထမနေရာကို သေချာပေါက် ယူမယ်" လော့နျူက တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

လော့ချင်ယွီက သက်ပြင်းချပြီး "ဆိုရိုးစကားရှိတဲ့အတိုင်း မျှော်လင့်ချက်ကြီးလေလေ စိတ်ပျက်စရာကောင်းလေလေပဲ။ ငါတို့ မမျှော်လင့်ထားရင် ဘယ်လို တိုးတက်မှုမဆို ဂုဏ်ပြုထိုက်တယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ၊ ကျွန်မ အခု တက်တော့မယ်။ အစ်မကြီးတို့၊ ကျွန်မကို အားပေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်။" လော့နျူသည် စင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။

ဖုန့်ချင်းယီ အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ဤအားနည်းပုံရသော လော့နျူသည် တကယ်တမ်း ကျွမ်းကျင်မှုအချို့ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သုံးမိနစ်အတွင်း လော့နျူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ခိုင်မာသော ယောက်ျားလေးပြိုင်ဘက်ကို ကန်ချလိုက်ပြီး တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။

ရှန်ဟန်ယွဲ့သည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။

"ဒါဆို ငါတို့ ဗိုလ်လုပွဲကို ရောက်သွားပြီပေါ့နော်။ လော့ချင်ယွီ၊ နင် တက်စရာ မလိုတော့ဘူးနဲ့ တူတယ်"

"ဒီပြိုင်ပွဲက နည်းနည်း မြန်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့ ဒီမှာ မိနစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိနေသေးတာကို ဗိုလ်လုပွဲကို ရောက်သွားပြီတဲ့လား။"

ဖုန့်ချင်းယီသည် လော့ချင်ယွီ၏ အစောပိုင်းက ဤသည်မှာ တက္ကသိုလ်အချင်းချင်း ဖလှယ်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခဲ့ခြင်းကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။

ပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိခြင်းသည် အမှတ် ( ၅၀၀ )သာ ရရှိသည်ကို သူမ အံ့သြနေခဲ့သည်။ ယခုအခါ အဆိုပါ အမှတ် ( ၅၀၀ )သည်ပင် အနည်းငယ် များလွန်းနေပုံရသည်။

ရှန်ဟန်ယွဲ့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လော့ချင်ယွီက ပြန်ဖြေသည်: "သူတို့ရဲ့ အင်အားက ဒီနှစ်လည်း ဒီလောက် အားနည်းမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဟွားတက္ကသိုလ်ကတော့ အရမ်းသန်မာတုန်းပဲ"

"နောက်ပိုင်း သူတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် မနိုင်ရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ နောက်ဆုံးနေရာမှာ မဟုတ်ရင် ငါ တော်တော် ကျေနပ်ပြီ"

လော့နျူသည် သူမ၏ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်ပြီး "ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် ရည်မှန်းချက် မရှိတာလဲ" ဟု မေးသည်။

"ကျွန်မ ဒီမှာရှိနေပြီး အခု အစ်မချင်းယီလည်း ရှိနေမှတော့ ဒီတစ်ခေါက် ပထမနေရာကို သေချာပေါက် အရယူမယ်လို့ အရင်က ပြောပြီးပြီမလား"

"အစ်မချင်းယီ၊ မင်း သဘောတူတယ် မဟုတ်လား။"

"ငါ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်" နောက်ဆုံးတော့ သူမ ဒီကို ရောက်လာခဲ့ပြီး အဲဒီ အမှတ် ( ၅၀၀) ကိုလည်း တကယ်ရချင်သေးတယ်။

ပြိုင်ပွဲသည် သုံးပွဲတွင် အကောင်းဆုံးစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဖုန့်ချင်းယီသည် လော့ချင်ယွီ၏ အင်အားကို သေချာမသိသေးပေ။

သို့သော် သူမ မြင်ခဲ့သည့်အရာများအရ လော့နျူသည် တော်တော်လေး အားကောင်းသည်။ အထူးသဖြင့် အင်အားကြီးသော ပြိုင်ဘက်များကို မတွေ့ပါက ချန်ပီယံဆုရရှိခြင်းသည် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

နောက်ပိုင်းပွဲများသည် အရင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်။ အနည်းဆုံး ဖုန့်ချင်းယီသည် သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအချို့ကို ပြသခွင့်ရခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အနည်းငယ် ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းရုံသာ ရှိသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ယခင်က ပြိုင်ပွဲအမျိုးမျိုးတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဤကဲ့သို့သော စိန်ခေါ်မှုမရှိသော အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော အပန်းဖြေပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့ချင်ယွီသည် စင်ပေါ်တက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ဘဲ လော့နျူလည်း အလွန်ကျေနပ်ပုံမပေါ်ပေ။

လော့နျူ: "တိုက်ကွမ်ဒို ဒါမှမဟုတ် လက်ဝှေ့လို ပြိုင်ပွဲကြီးတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါက ဘာလဲ။ ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်အဆင့်ကိုတောင် မပြလိုက်ရဘူး။"

"ငါ ဒါကို ကြိုသိခဲ့ရင် အနီးနားက တိုက်ကွမ်ဒိုကလပ်ကို ဝင်သင့်တယ်။ သူတို့က စာမေးပွဲတွေတောင် ရှိတယ်"

ရှန်ဟန်ယွဲ့သည် သူမ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ဂိမ်းကစားနေပြီဖြစ်သည်၊ "ငါ ဒီမှာ ပုံရိပ်တစ်ခုအနေနဲ့ပဲရှိနေသလို ခံစားရတယ်။ နင်တို့ ဆက်လုပ်ကြ။"

ဖုန့်ချင်းယီလည်း သူမ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ချင်ယွီချွမ်အား ဤထူးဆန်းသော ပြိုင်ပွဲအကြောင်း တိုင်ကြားခဲ့သည်။

[ချင်းယီ : ကျွန်မ ဒီပြိုင်ပွဲကိုလေ ကိုယ်ခံပညာပြိုင်ပွဲကြီးတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အပျော်သက်သက် ဖြစ်နေတယ်]

[ယွီချွမ် : ဘာဖြစ်လို့ အဲလို ပြောတာလဲ။]

[ချင်းယီ : ပြိုင်ဘက်တွေက လုံးဝ မသန်မာဘူး။ ကျွန်မ သူ့ကို အနည်းငယ်လေးပဲ ထိလိုက်တာနဲ့ လဲကျသွားတဲ့သူတောင်ရှိတယ်]

[ချင်းယီ : ခဏတဖြုတ်လောက် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကွန်ဖူးပညာကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ပြိုင်ဘက်ကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အနိုင်ယူလိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အများကြီး တွေးနေမိတာ ဖြစ်နေတယ်]

[ချင်းယီ : သူက ငါးမိနစ် စင်ပေါ်မှာ နေချင်ရုံပဲ၊ ပြီးတော့ သူ ထွက်သွားတယ်။]

[ယွီချွမ် : ...]

[ချင်းယီ : ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်မလည်း နည်းနည်း ဆွံ့အနေမိတယ်]

[ချွင်ယွီချွမ် : အားလပ်ချိန်မှာ နည်းနည်း အပန်းဖြေရတာ တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ။]

[ချင်းယီ : ဟုတ်တယ်၊ ဒါကို အပန်းဖြေဖို့ လာခဲ့တယ်လို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ကြရအောင်]

ဖုန့်ချင်းယီနှင့် လော့နျူတို့ကြောင့် ကျင်းတက္ကသိုလ်သည် ဤအပန်းဖြေပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ပီယံဆုကို အောင်မြင်စွာ ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည်။

လော့ချင်ယွီသည် မူလက နောက်ဆုံးနေရာ မရောက်ရန်သာ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ပထမနေရာ ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ပြီး ဆုယူရန် လူတိုင်းကို စင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဆုများမှာ ပန်ဒါအရုပ် ရှစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်ခုလျှင် ယွမ်ငွေ ( ၅၀ )ထက် မပိုသော်လည်း မည်သူမျှ ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ပေ။

***