← Chapters

အခန်း ၈၈

Vol. 9 Ch. 88

အခန်း ၈၈

Vol. 9 Ch. 88

အခန်း ( ၈၈ ) – ခရစ္စမတ်အကြို

ညနေပိုင်းများတွင် ချင်ယွီချွမ်သည် များသောအားဖြင့် ပေါင်မုန့်နှင့် မုန့်များကို ပို့ပေးလေ့ရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ့ပါးပြီး အာဟာရရှိသော ဟင်းရည်အချို့နှင့်အတူ ပို့ပေးလေ့ရှိသည်။

ရိုးရှင်းသော်လည်း ထိုအစားအစာသည် ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဖုန့်ချင်းယီသည် ဤသည်မှာ ရှေးခေတ်မှူးမတ်များ၏ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုအစစ်အမှန်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားခဲ့သည်။

ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း နွေးထွေးသော ပေါင်မုန့်ကို စားနေသော ဖုန့်ချင်းယီသည် ဤအခိုက်အတန့်သည် တကယ်ပင် လှပသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်ကလူသာ သူမဘေးတွင်ရှိနေနိုင်ပါက ပို၍ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းပေမည်။

ထိုကဲ့သို့သော အတွေးသည် သူမအား အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို ဖုန့်ချင်းယီ မသိသော်လည်း ရောက်လာသကဲ့သို့ ခပ်မြန်မြန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"စားနေရင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ ဘာအကြောင်း စဉ်းစားနေတာလဲ။"

ကင်မရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းသွားပြီး ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းမြင်ကွင်းသည် ချင်ယွီချွမ်၏ ချောမောသော မျက်နှာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖုန့်ချင်းယီက ခေါင်းခါယမ်းပြီး "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာမှ မစဉ်းစားနေပါဘူး" ဟု ပြောသည်။

"မင်းမျက်နှာက တော်တော်လေး အပြစ်ရှိစိတ် ရှိနေသလိုပဲ"

ဖုန့်ချင်းယီနှင့် အချိန်များစွာ အတူကုန်ဆုံးခဲ့သော ချင်ယွီချွမ်သည် တစ်ခါတစ်ရံ သူမကို စနောက်ပြီး သူမ၏ ရှက်ရွံ့သော တုံ့ပြန်မှုများကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ဖုန့်ချင်းယီက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးပြီး "မဟုတ်ဘူး။ ရှင့်ကို မကြည့်ချင်ဘူး၊ နှင်းတွေကို ကြည့်ချင်တယ်"

"ကိုယ်က နှင်းထက် ကြည့်လို့ မကောင်းဘူးလား။" ချင်ယွီချွမ်၏ အသံတွင် ဆွဲဆောင်မှုအငွေ့အသက် ပါနေသည်။

"ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အတ္တကြီးနိုင်တာလဲ။" သူ ဒီလိုလူမျိုးမှန်း သူမ အရင်က မသိခဲ့ဘူး။

"အတ္တကြီးတယ်လား။" ချင်ယွီချွမ်သည် ဖုန့်ချင်းယီထံမှ စကားလုံးအသစ်များကို မကြာခဏ ကြားလေ့ ရှိသည်။

ဖုန့်ချင်းယီက ရှင်းပြသည်။ "အတ္တကြီးတယ်ဆိုတာ ယုံကြည်မှု လွန်ကဲပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွန်အမင်း စိတ်ကျေနပ်တာကို ဆိုလိုတာလေ။"

"ဘယ်လောက် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလဲ။ ရက်အနည်းငယ်လောက်က တစ်ယောက်ယောက် မှန်ထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ ချီးမွမ်းနေတာကို ကိုယ် မှတ်မိသေးတယ်။ ဒီစကားလုံးက အဲဒီအခြေအနေနဲ့ ပိုကိုက်ညီပုံရတယ်"

ဖုန့်ချင်းယီ စကားမပြောနိုင်တော့ပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က သူမသည် ဖုန်းချရန် မေ့သွားပြီး မှန်ရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို ပြန်ချီးမွမ်းသည့် အခိုက်အတန့်ကို ပြန်အမှတ်ရခဲ့မိသည်။

သူမသည် သူ ဘာမှ ကြားခဲ့သလားဟုပင် သေချာမေးခဲ့ပြီး သူ ဘာမှ မကြားခဲ့ဘူးဟု ဆိုသည်။ သူမသည် သူ့ကို တကယ် ယုံကြည်ခဲ့သည်။

"ရှင်နဲ့ စကားမပြောချင်တော့ဘူး။ ရှင်က အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်။"

ဖုန့်ချင်းယီ စိတ်တိုနေသည်ကို သိသော ချင်ယွီချွမ်သည် သူမကို စနောက်ခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ "စားပြီးရင် စာသွားကျက်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်း နောက်ကျတဲ့အထိ မနေနဲ့"

"သိပါတယ်၊ အခု ချလိုက်တော့မယ်" ဖုန်းချပြီးနောက် ဖုန့်ချင်းယီသည် ညစာကို အေးအေးဆေးဆေး စားခဲ့သည်။

...

တစ်လခွဲကြာ မှိုင်းညို့သော ရာသီဥတုအပြီးတွင် မြို့တော်၏ ကောင်းကင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကြည်လင်လာခဲ့သည်။

နေရောင်ခြည်နှင့်အတူ ဆောင်း၏ အအေးဓာတ်ပင် ယခင်ကလောက် မပြင်းထန်တော့ပေ။

ဖုန့်ချင်းယီထံမှ လော့ရှီ၏ နှစ်သက်ရာများကို သိပြီးနောက် ဖုန့်ချင်းစီသည် ပြင်ဆင်မှုများ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဖုန့်ချင်းစီ၏ အခန်းဖော် စစ်ရွမ်သည် သူ၏ မကြာသေးမီက ထူးဆန်းသော အပြုအမူကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

"ချီကော၊ ဒါက ဖွင့်ပြောတာလေးပဲကို ဘာလို့ စစ်တိုက်တော့မယ့်အတိုင်း လုပ်နေတာလဲ။"

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ တယောတီးသံက သစ်သားကို လွှနဲ့ တိုက်နေသလိုပဲ။ တခြား တစ်ခုခု မတီးကြည့်ချင်ဘူးလား။"

ဖုန့်ချင်းစီက သူ့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ သီချင်းဆိုခြင်းတွင် အနည်းငယ်မျှပင် အရည်အချင်းမရှိသူက ဘာကို နားလည်နိုင်မှာလဲ။

စစ်ရွမ်သည် ဖုန့်ချင်းစီ ဘာကို တွေးနေသည်ကို သိလျှင် သူသည် သီချင်းကို နားမလည်သော်လည်း ကောင်းသော အသံနှင့် မကောင်းသော အသံကို ခွဲခြားနိုင်သည်ဟု သေချာပေါက် ငြင်းလိမ့်မည်။

စစ်ရွမ်နှင့် အခြား အခန်းဖော် နှစ်ဦးဖြစ်သော ပုဟွမ်နှင့် လော့ကျိုးတို့သည် ဖုန့်ချင်းစီ၏ ဝန်ခံချက် အောင်မြင်ရန် မျှော်လင့်ချက် များများ မထားကြပေ။

ဖုန့်ချင်းစီ၏ နေ့တိုင်း အဆောင်တွင် တယောလေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့ သုံးဦးတွင် မည်သည့် အတိုက်အခံမျှ မရှိခဲ့ပါ။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ဂိမ်းကစားနေစဉ် နားကြပ်တပ်ထားသောကြောင့် ဘာမှ မကြားရဘဲ ဖုန့်ချင်းစီသည် အခြားသူများ အိပ်နေချိန်တွင် တီးခတ်ရန် ရက်စက်လွန်းသူ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဖုန့်ချင်းစီ မရှိသောအခါ ထိုသုံးဦးသည် တစ်ခါတစ်ရံ သူ၏ မညီညာသော တယောသံများအကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

ခရစ္စမတ် နီးလာသည်နှင့်အမျှ ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ ဆိုင်အမျိုးမျိုးတွင် ခရစ္စမတ်သစ်ပင်များ၊ စားသောက်ဆိုင်တွင်ပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

နိုင်ငံခြား အားလပ်ရက်များသည် များသောအားဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ပရိုမိုးရှင်း လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ လိုက်ပါလာပြီး ထို့အပြင် စုံတွဲများ လက်ဆောင်များ လဲလှယ်ခြင်းနှင့် ချိုမြိန်သော ချိန်းတွေ့မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။

သို့သော် ဖုန့်ချင်းယီနှင့် သူမ၏ အဆောင်နေသူများအားလုံး တစ်ကိုယ်တည်းသမားများ ဖြစ်ကြသည်။ လော့ရှီသည် ဆက်ဆံရေးတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ရန် အလားအလာရှိသော လက္ခဏာများ ပြသသော်လည်း ဖုန့်ချင်းစီသည် ဖွင့်ပြောခြင်း မပြုသေးပေ။

"ခရစ္စမတ်ကို နင်တို့ ဘယ်လို ကုန်ဆုံးဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။" ရှန်ဟန်ယွဲ့က မေးသည်။

ဖုန့်ချင်းယီက ခေါင်းခါယမ်းပြီး "ခရစ္စမတ်မှာ ဘာထူးခြားတာရှိလို့လဲ။ တခြားရက်တွေနဲ့ အတူတူပဲလေ။"

"ပန်းသီးတွေ ဝယ်သင့်လား။" ချွီကျင်းချိုးက အကြံပြုသည်။

ဖုန့်ချင်းယီက ချက်ချင်း ငြင်းဆိုသည်။ "လုံးဝ မဖြစ်ဘူး၊ အောက်ထပ်က သစ်သီးဆိုင်က ပုံးသေးသေးလေးထဲမှာ ပန်းသီးတစ်လုံးကို ၁၅ ယွမ်နဲ့ ရောင်းနေတယ်"

"ပုံးတွေထဲက ပန်းသီးတွေကို ယွမ် ၃၀ နဲ့ ရောင်းနေတာတောင် မြင်လိုက်သေးတယ်၊ ရယ်စရာကောင်းတယ်။"

"အရင်တုန်းက အဲဒီပန်းသီးတွေ တစ်ပေါင်ကို ၅ ယွမ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ အခု ဈေးက တက်သွားပြီ။ ငါ အဲလိုတွေ လက်မခံဘူး"

"နေ့တိုင်း စာသင်ချိန်တွေ အများကြီး မရှိရင် ပန်းသီးကိုယ်တိုင် ရောင်းဖို့ စဉ်းစားမယ်။ ဒါက ငွေအများကြီး ရနိုင်တဲ့ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်မှာ သေချာတယ်" ရှန်ဟန်ယွဲ့က လွတ်သွားတဲ့ စီးပွားရေး အခွင့်အရေးကို နှမြောတသစွာ ပြောသည်။

ချွီကျင်းချိုးက "ဒါဆို ငါတို့ အတူတူ ဟော့ပေါ့ သွားစားကြမလား။" ဟု အကြံပြုသည်။

"၂၄ ရက် ညနေပိုင်းမှာ စီစဉ်ထားတာ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ၂၅ ရက်နေ့မှာတော့ အားတယ်" လော့ရှီက ပြောသည်။

ဖုန့်ချင်းယီက ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါဆို ၂၅ ရက် ညနေပိုင်းအတွက် စီစဉ်ကြရအောင်။ ငါတို့ အတူတူ ဟော့ပေါ့ မစားရတာ ကြာပြီ၊ ပြီးတော့ အခု ရာသီနဲ့ ဟော့ပေါ့က အလိုက်ဖက်ဆုံးပဲ"

"ဒါဆို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။" ရှန်ဟန်ယွဲ့က သဘောတူသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ဖုန့်ချင်းစီ၏ ၂၄ ရက် ညနေပိုင်းတွင် လော့ရှီအား ဖွင့်ပြောရန် အစီအစဉ်ကို အရင်ကတည်းက သိထားသည်။

ဖုန့်ချင်းစီအတွက် လျှို့ဝှက်ထားရန် ဖုန့်ချင်းယီသည် လော့ရှီအား ဘာမှ မပြောခဲ့ပါ။

ဖုန့်ချင်းစီက ဘယ်လို စီစဉ်ထားသည်နှင့် ပတ်သက်၍ ဖုန့်ချင်းယီသည် သိပ်မသေချာပေ။

သို့သော် သူမသည် သူ့အား ယုံကြည်စိတ်ချရသော အချက်အလက်အချို့ကို ပေးထားပြီး ကျန်တာက သူ့အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

ခရစ္စမတ်အကြိုနေ့သည် သောကြာနေ့ ဖြစ်သည်။ စာသင်ချိန်မရှိသော ဖုန့်ချင်းစီသည် သူ၏ ကြာရှည်စီစဉ်ထားသော ဝန်ခံချက်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် နံနက်စောစော ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူနှင့်အတူ သူ၏ အခန်းဖော် သုံးဦးဖြစ်သော စစ်ရွမ်၊ လော့ကျိုးနှင့် ပုဟွမ်တို့ပါ အတူ လိုက်ပါလာကြသည်။ ဖုန့်ချင်းစီက သူတို့ကို အနောက်တိုင်း စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

စားသောက်ဆိုင် ဗလာကျင်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း စစ်ရွမ်က "ချီကော၊ ဘာလို့ ဘယ်သူမှ မရှိတာလဲ။" ဟု မေးသည်။

"ငါ ဒီတစ်ရက်လုံး နေရာတစ်ခုလုံးကို ငှားဖို့ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး သုံးလိုက်လို့ အခု ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ ညီအစ်ကိုတွေ စားသောက်ဆိုင်ကို အလှဆင်ရာမှာ ကူညီဖို့ လိုအပ်တယ်။"

"ဒီည ညစာအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်ဖို့ လိုသေးတယ်။ ပန်းတွေနဲ့ ဘောလုံးတွေ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ၊ ဒါကြောင့် ဒီပုံကြမ်းအတိုင်း တပ်ဆင်ပေးပါ"

ဖုန့်ချင်းစီသည် သူ၏ အခန်းဖော် သုံးဦးကို ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ဖုန့်ချင်းစီ ပေးထားသော ပုံကြမ်းကို ကြည့်ရင်း လော့ကျိုးသည် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

စစ်ရွမ်က သူ့လက်ထဲက ပုံကြမ်းကို ယူလိုက်ပြီး "သြော်၊ သူတို့က ငါတို့ကို အံ့ဖွယ်အလုပ်သမားတွေလို့ ထင်နေတာပဲ။ ဒါက သူ မင်္ဂလာပွဲတစ်ခု စီစဉ်နေပုံပဲ။"

"သူ တော်တော် ပြင်ဆင်ထားတာပဲ။ ငါတို့ လုပ်နိုင်မလား မသေချာပေမယ့် အကောင်းဆုံး လုပ်ကြတာပေါ့။" ပုဟွမ်က ပြောသည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် စာသင်ချိန် ပြီးဆုံးခါနီးတွင် ဖုန့်ချင်းစီထံမှ အကူအညီတောင်းခံသော မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး ပရောဂျက်သည် အလွန်ကြီးမားပြီး အရေးပေါ် အကူအညီ လိုအပ်သည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ရှန်ဟန်ယွဲ့နှင့် ချွီကျင်းချိုးတို့ကို သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် ဖုန်းခေါ်ခဲ့ပြီး လူအများအပြား ပါဝင်လုပ်ဆောင်ပါက အလုပ် ပိုမို လွယ်ကူမည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ရှန်ဟန်ယွဲ့၊ ချွီကျင်းချိုးတို့နှင့်အတူ စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ အတန်းဖော် ယောက်ျားလေး သုံးဦးသည် ဘောလုံးများ လေမှုတ်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရပြီး ဖုန့်ချင်းစီ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။

"မင်္ဂလာပါ၊ ဖုန့်ချင်းစီ ဘယ်သွားလဲ သိလား။" သူမက မေးသည်။

စစ်ရွမ်က ဖုန့်ချင်းယီကို မြင်ပြီး "ချီကောက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်ဖို့ သွားတယ်လို့ ပြောတယ်။ မင်း ရောက်လာတဲ့အခါ နေရာကို ပြင်ဆင်ရာမှာ ကူညီစေချင်တယ်လို့လည်း ပြောတယ်"

"ဒါက ချီကော ပေးထားတဲ့ ပုံကြမ်းပါ။ ဒီအတိုင်း အလှဆင်ရမယ်"

ဖုန့်ချင်းယီသည် ပုံကြမ်းကို ကြည့်ပြီး "ငါတို့အားလုံး အတူတူ လုပ်ရင်တောင် ဒါကို ပြင်ဆင်ဖို့ တစ်နေကုန် ကြာလိမ့်မယ်ထင်တယ်" ဟု မှတ်ချက်ချသည်။

"သူ လက်တွေ့ကျတဲ့ အပိုင်းတွေကို ထည့်မစဉ်းစားဘူးလား။ များသောအားဖြင့် ဒီလို ပွဲစီစဉ်တဲ့ အလုပ်တွေအတွက် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေကို ငှားကြရတာလေ။"

စစ်ရွမ်က "ချီကောမှာ ဒီလို ကြီးကျယ်တဲ့ စိတ်ကူးတွေရှိပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူ့ရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်က သဘောမတူဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ အပင်ပန်းခံ လုပ်ရတော့မယ်" ဟု ပြောသည်။

***

All Chapters