အခန်း ၂၆၉

အပိုင်း(၂၆၉) ကလေးများငှက်ဖမ်းခြင်းနှင့် ရွာကိုစူးစမ်းလေ့လာခြင်း

နောက်တစ်နေ့။

ရွာအဝင်ဝတွင် အရောင်အသွေးစုံလင်သော ကျီးကန်းတစ်ကောင် အော်မြည်နေသည်။ ကလေး တစ်ယောက်သည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားမှ ထိုကျီးကန်းကို ဖမ်းရန် လေထဲသို့ သုံးပေအမြင့်သို့ ခုန်တက်သွားလေသည်။ လန့်သွားသောကျီးကန်းက တောင်ပံခတ်ကာ ဖုန်လုံးကြီးတစ်ခုထသွားစေပြီး ပျံသန်းသွားလေသည်။

လူဆိုးခေါင်းဆောင်လို ပြုမူနေသော အကျင့်ဆိုးသည့် ကလေးခေါင်းဆောင်က သူ့နောက်လိုက်တစ်စုကို အမိန့်ပေးနေသည်။

"ကျီးကန်းစုတ်တွေ... မနက်စောစောစီးစီး ဒီလောက်တောင် ဆူညံအောင် လုပ်ရလား။ အိမ်ပြန်ပြီး ဒီမကောင်းဆိုးဝါးငှက်တွေကိုဖမ်းဖို့ ပိုက်ကွန်တွေ သွားယူကြစို့။"

နီရဲသောနှုတ်ခမ်းများနှင့် ဖြူဖွေးသောသွားများရှိသည့် ကြောက်ရွံ့တတ်သောပုံစံနှင့် ကလေးတစ်ဦးက သူ၏နှာခေါင်းကို သုတ်ရင်း တွန့်ဆုတ်နေလေသည်။

"အစ်ကိုကျွင်းအာ... ပုံပြင်ပြောပြတဲ့သူက ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ ကျီးကန်းတွေက ကံကောင်းစေတဲ့ ငှက်တွေတဲ့။ သူတို့ရဲ့တောင်ပံတွေက အရမ်းမည်းနက်နေလို့ နေရောင်ထဲမှာဆို အမည်းရောင်လို ဖြစ်နေတာ။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ဖမ်းလို့မရဘူး။"

အခြားသူငယ်ချင်းများကလည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တွန့်ဆုတ်သွားကြသည်။

ရွာတွင် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းများ ရှိပြီး အဖိုးတန်သော အခွင့်အရေး အမျိုးမျိုးနှင့် မကြာခဏ ကြုံတွေ့ရတတ်သည်။ သာမန်အရာများနှင့် ကစားခြင်းက အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း အကယ်၍ အခွင့်အရေး တစ်ခုခုကို စော်ကားမိပါက ၎င်းမှာ ကြီးလေးသောပြစ်မှု ဖြစ်ပြီး မိသားစုရှိ လူကြီးများက သေချာပေါက် ရိုက်နှက် အပြစ်ပေးကာ အသားကြော် ညှပ်ပေါင်မုန့်အလုပ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ကျွင်းအာက သူ့ကို စူးရဲစွာကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အာဏာကို စိန်ခေါ်ခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းက ဘာသိလို့လဲ။ ပုံပြင်ပြောပြတဲ့သူတွေက တစ်နေကုန် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာ။ မင်းက အဲဒါတွေကို ယုံနေသေးတာလား။ မင်းတော့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး။ လူကြီးတွေ အမြဲပြောနေတာကို မင်း မကြားဖူးဘူးလား။ ငါတို့က မတ်မတ်ရပ်တည်နိုင်မယ့် အနာဂတ်က ယောက်ျားတွေပဲ။ ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရာရာတိုင်းမှာ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာနိုင်မှာလဲ။ အင်အားကြီးတဲ့သူတွေက ကြောက်ရွံ့မှုကင်းပြီးတော့ စည်းကမ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ကြတယ်။"

ထိုစကားများက ကလေးများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မီးထိုးပေးလိုက်ပြီး သူတို့က တက်ကြွစွာ တုံ့ပြန်ကာ ကိရိယာများသွားယူရန် အိမ်သို့ အသီးသီး ပြေးသွားကြလေသည်။

သူတို့ ပြန်ဆုံကြသောအခါ။

ကလေး ဒါဇင်ကျော်ခန့်က ငှက်ဖမ်းကိရိယာများကို သယ်ဆောင်လာကြသော်လည်း အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့တတ်သော ကလေးတွင် လက်ချည်းသက်သက်ဖြစ်နေပြီး ခေါင်းငုံ့ထားကာ သူငယ်ချင်းများ၏ မေးခွန်းထုတ်နေသော အကြည့်များကို မကြည့်ရဲပေ။

"လီကျိရှန်း... မင်း ငါတို့နဲ့ ဆက်မကစားချင်တော့ဘူးလား။ မင်းက တော်တော် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး မကောင်းတာပဲ။" ကျွင်းအာက လက်ပိုက်ကာ သူ့ကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။

လီကျိရှန်းက အင်္ကျီအောက်နားစကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အချိန်အတော်ကြာ ဗလုံးဗထွေး ပြောနေသော်လည်း ပြီးပြည့်စုံသော စကားတစ်ခွန်းမျှ မထွက်လာပေ။

သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရစဉ်အတွင်း။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ကျွင်းအာက မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရွာအလယ်ရှိ သစ်ပင် အောက်တွင် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ပြုံးပြီး သူတို့ဘက်သို့ လှည့်ထိုင်နေသည့် မျက်မမြင် ဗေဒင်ဆရာတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဟင်။"

"ခင်ဗျားက ဘယ်ကလာတာလဲ မျက်မမြင်ကြီး။ ရွာထဲမှာ ခင်ဗျားကို အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။"

ကျွင်းအာက ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ မေးခွန်းများ ဆက်တိုက် မေးလေတော့သည်။

မျက်မမြင် ဗေဒင်ဆရာက ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါလား..."

"ငါက မင်းရဲ့အဘိုးလေးပဲ။ အရင်က ကမ္ဘာအနှံ့ ခရီးသွားခဲ့တယ်။ နှစ်(၁၀၀)က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားတယ်။ ငါ့ရဲ့ဇာတိကို ပြန်လာသင့်ပြီဆိုတာ သဘောပေါက်သွားလို့ အိမ်ပြန်လာတာ။ မင်း ငါ့ကို မသိတာ ပုံမှန်ပါပဲ။"

ကျွင်းအာက နောက်လိုက်များကို ဦးဆောင်ကာ မျက်မမြင်၏ဗေဒင်ဆိုင်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ပြီး သံသယ အနည်းငယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားကို ကြည့်ရတာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်လောက်ပဲ ရှိဦးမယ့်ပုံပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှစ်(၁၀၀) အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားနဲ့။"

လီကျိရှန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဆံပင်ကို အထက်သို့စည်းထားပြီး လက်ပိုက်ကာ မျက်မမြင် ဗေဒင်ဆရာကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အစ်မတိုင်ယွမ်ပဲ။ ကျောင်းဆရာက အစ်မပညာဆက်သင်ဖို့ မြို့ကိုသွားတယ်လို့ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ ပညာသင်ပြီးလို့ ပြန်လာတာလား။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီတိုင်ယွမ်၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှု အနည်းငယ် လျော့ကျသွား၏။ သူက လီကျိရှန်းကိုကြည့်ကာ အတင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ အစ်မ ပြန်လာပြီ..."

ဘိုးဘေးက သူ့ကို ဘာပြောနေမှန်း နားမလည်နိုင်သောကြောင့် သူ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူက သူ့ကို "ယွမ်"အား အချိန်တိုင်း အနားတွင် ရှိနေစေရန် သေချာညွှန်ကြားခဲ့သည်။

သို့သော် ယွမ်က မည်သည်မှကြောက်ပုံမရဘဲ မည်သည့်အကြံပေးချက်ကိုမှ နားမထောင်ပေ။ သူက လီမိသားစုရွာတွင်သာ နေနေပြီး ထွက်သွားရန်ကို လုံးဝငြင်းဆန်၏။ သူက ဒေသဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများကို လေ့လာချင်သည်ဟုဆိုကာ နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်ဆက်နေရန် အတင်းပြောနေခဲ့သည်။

လီတိုင်ယွမ် တွေးလိုက်မိသည်။

"ယွမ်"က တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ သခင်လေးများလား။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဘိုးဘေးရဲ့ သဘောထားက ဘာလို့ ဒီလောက်ဝေဝါးနေရတာလဲ။

"ရှင် သွားမှာလား မသွားဘူးလား။ မျိုးနွယ်စု(၅)ခု ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးရက်က (၁၀)ရက်ပဲ လိုတော့တယ်။ ကျွန်မ ပြန်သွားပြီးတော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ရဦးမယ်။"

လီတိုင်ယွမ်၏သဘောထားမှာ ယခင်ကလို ယဉ်ကျေးပျူငှာခြင်း မရှိတော့ပေ။

ယွမ်၏ သရုပ်မှန်မှာ လောလောဆယ်တွင် မရှင်းလင်းသေးသော်လည်း သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော ကောင်းကင်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးတော့ လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း သေချာ၏။ အကြောင်းမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စိန်ပွင့်ပုံစံပုံဆောင်ခဲမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ နတ်ဘုရားမီးပွား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် လီတိုင်ယွမ်က ဤလူကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။

အင်အားမသုံးဘဲ သူ့ကို ခေါ်ထုတ်သွားခြင်းကပင် အလွန်ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"အလောတကြီး မလိုပါဘူး။ ငါ အိမ်ကို မနည်းပြန်ရောက်လာတာ။ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် နေလို့ မရဘူးလား။"

မုန့်ချင်ကျိုးက နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျွင်းအာကို လက်ပြကာ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ခတ်လိုက်ရင်း လေထဲမှ လေးနှင့်မြားတစ်စုံကို ဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရော့... မင်းကို လက်ဆောင်ပေးမယ်။ ဒါကို သုံးရင် ငှက်ဖမ်းတာ ပိုပြီး ထိရောက်လိမ့်မယ်။"

ကျွင်းအာ၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အလျင်စလို ခေါ်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ဦးလေး။"

ထို့နောက် သူက လေးနှင့်မြားများကို လုယူကာ အလွန် ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ ပွတ်သပ်လေသည်။

"မြားတွေက ဘယ်မှာလဲ…" ကျွင်းအာက တစ်ခုခု လိုအပ်နေသလို ခံစားရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီလေးမှာ မြားမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ရင် အလင်းတန်းတွေ ထွက်လာလိမ့်မယ်။ လေးကြိုးကို အဆုံးထိဆွဲလိုက်ရင် တောင်တစ်လုံးကိုတောင် ချေမှုန်းနိုင်တယ်။" မုန့်ချင်ကျိုးက ရှင်းပြသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ကျွင်းအာက ချက်ချင်းပင် တက်ကြွသွားပြီး လေးကိုချိန်ကာ ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ရာ သူ၏ခွန်အားများက ခန္ဓာကိုယ်၏လက်မတိုင်းတွင် ပြည့်နှက်လာလေသည်။

သို့သော် သူ မည်မျှပင် ကြိုးစားအားထုတ်ပါစေ လေးကြိုးကို အနည်းငယ်မျှပင် မရွေ့နိုင်ခဲ့ပ။

မုန့်ချင်ကျိုးက စူးစမ်းလေ့လာရန် သူ၏နယ်ပယ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်-

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပေါ့လျော့ပြီး သိပ်မကောင်းသေးဘူး ထင်တယ်။ တခြားသူတွေကို စမ်းခိုင်းလိုက်။ လေးကို အဆုံးထိဆွဲနိုင်တဲ့သူက ဒီလေးကို ရလိမ့်မယ်။"

လီတိုင်ယွမ်မှာ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရွာစည်းကမ်းတွေကို မချိုးဖောက်နဲ့။ မဟုတ်ရင် ဘိုးဘေးက ဒေါသထွက်လိမ့်မယ်။ ဒီလောကမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်။ ရှင် ပြဿနာရှာရင် သေချာပေါက်သေလိမ့်မယ်။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ပြုံးပြီး သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

သူက လီရွှမ်ကျင်း၏သဘောထားကို အဖြေရှာပြီး ဖြစ်သည်။ လီရွှမ်ကျင်းက သူ့ကို မဆွချင်သော်လည်း သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်များကိုတော့ သိချင်နေသည်။ သူ၏သရုပ်မှန်ကို မရှာတွေ့ခင် လီရွှမ်ကျင်းသည် သေချာပေါက် ဒေါသထွက်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ မဟုတ်ပါက သူသည် မနေ့ကတည်းက လှုပ်ရှားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ။

ဧကရာဇ်နန်းတော်၏ မဏ္ဍိုင်လေးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သည့် ချင်လွမ်ဘိုးဘေး ချန်ရစ်ခဲ့သော အဓိက နိယာမများကဲ့သို့သော လီမိသားစုရွာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုသာ ဖော်ထုတ်လိုသည်။

မနေ့ညက သူ၏စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအပေါ် အခြေခံ၍ ချင်လွမ်ဘိုးဘေးမြေ၏ အဓိက တာအိုနိယာမများက စည်းမျဉ်းများ သို့မဟုတ် မဟာတာအိုအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းခြင်း မရှိသေးကြောင်း သူ အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ အဓိကနိယာမများက မြက်ပင်တစ်ပင်၊ သစ်ပင်တစ်ပင်၊ သို့မဟုတ် သက်ရှိသတ္တဝါ တစ်ကောင်၊ ကျောက်ခဲတစ်လုံး၊ သစ်ပင်တစ်ပင်၊ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်တစ်ရွက် သို့မဟုတ် ရေတစ်စက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွာခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မနေ့ညက လီရွှမ်ကျင်း သူ၏သရုပ်မှန်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သောအခါ သူ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားတယ်။

ချီးပဲ။ ငါက တခြားသူတွေကို လျှို့ဝှက်ကြံစည်တဲ့သူ။ တခြားသူတွေက ငါ့ကို ပြန်လုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး။

ငါ လက်စားချေရမယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက အတုအယောင် သရုပ်တစ်ခုပဲဆိုတော့ ငါ လိုချင်တာ ဘာမဆို လုပ်လို့ရပြီးတော့ ပျက်စီးသွားရင်တောင် နှမြောစရာ မရှိဘူး။

တစ်ညလုံး မုန့်ချင်ကျိုးက လျှောက်သွားနေသယောင် ဟန်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူက နေရာအနှံ့ကို ရှာဖွေနေသော အလိုအလျောက် လမ်းလျှောက်စကန်နာ တစ်ခုလိုပင်။

သို့သော်လည်း ဘာကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ယနေ့မနက် ဤကလေးများကြောင့် လန့်နိုးလာသော အချိန်ရောက်မှသာ ခံစားချက်တစ်ခုခု စတင် ရရှိလာခဲ့သည်။

ချင်လွမ်ဘိုးဘေးရဲ့ အဓိကနိယာမတွေက လူသားတစ်ယောက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတာများလား...

မနေ့ညက ကျောင်းတွင် အသံထွက်ဖတ်နေသောအသံကို သူ သတိရလိုက်သည်။ ဤကလေးများက မနေ့ညက ကျောင်းတွင် ရှိနေသော ကျောင်းသားတွေပင်။

ထို့ကြောင့်။

မုန့်ချင်ကျိုးတွင် ရဲတင်းသော အကြံတစ်ခု ရလာခဲ့သည်။

လီရွှမ်ကျင်းက ကျောင်းဖွင့်ပြီး ဆရာအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေတာက စိတ်ဝင်စားလို့ သက်သက် မဟုတ်ဘဲနဲ့ လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခုကြောင့်များလား။ မနေ့ညက ငါ ရုပ်ဖျက်ထားမှုကို ဖောက်ထွင်းမြင်ခဲ့တာက တကယ်တမ်းတော့ ကျောင်းက ကလေးငယ်တစ်ယောက်ရဲ့စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေတာများလား...

ဤသို့နှင့်။

သူက လီတိုင်ယွမ် အာရုံမစိုက်သောအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လေးကြိုးထဲကို ကပ်ဘေးနှင့် ဘေးဒုက္ခ အနည်းငယ်ကို ထည့်သွင်းရန် အတော်လေး အားထုတ်ခဲ့သည်။

ဤကလေးများထဲ အမြင့်ဆုံးကျင့်ကြံမှုအဆင့်က တောင်ရွှေ့နယ်ပယ်ထက် မပိုပေ။ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အနည်းငယ် ပါဝင်နေသောလေးကြိုးကို ဆွဲရန်မှာ သူတို့အတွက် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ခြွင်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ချင်လွမ်ဘိုးဘေး၏ အဓိကတာအိုနိယာမ လူ့အသွင်ယူခြင်း မဟုတ်လျှင်သာ။ နတ်ဘုရားများက လူသားဧကရာဇ်၏ နောက်လိုက်များကို မုန်းတီးကြပြီး ထိုစွမ်းအား ဝင်ရောက်လာသည်ကို အာရုံခံမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေချာပေါက် လက်စားချေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပင်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ချင်လွမ်ဘိုးဘေး၏ အဓိကနိယာမများက သေချာပေါက် ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ လူ့အသွင်ယူခြင်းကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်။

"ငါက ပါရမီရှင်ပဲ။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ထိုအကြောင်း တွေးတောလိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် စိတ်ပျက်သွားသည်။

ကလေးများက အလှည့်ကျ လေးကို ဆွဲခဲ့ကြသော်လည်း အားလုံးက မအောင်မြင်ခဲ့ကြပေ။ ယခုအခါ လီကျိရှန်းအမည်ရှိ ရှက်တတ်သော ကောင်လေးသာ ကျန်တော့သည်။

သူက ခွန်အားအကုန်သုံးပြီး လေးကိုချိန်လိုက်ရာ သူ့သူငယ်ချင်းများက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေစဉ် မြားက တဖြည်းဖြည်း ကွေးလာသည်...

လူတိုင်း အသက်အောင့်ထားကြ၏။

ထို့နောက် စူးရှသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေးကြိုးမှာ ပြတ်ထွက်ကာ လီကျိရှန်း၏နဖူးကို ရိုက်မိသွားသဖြင့် ထိုနေရာမှာပင် သတိလစ်သွားတော့သည်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

…