အဆင့်မြင့်ယဥ်ကျေးမှု (၃)

ပြီးပြည့်စုံလွန်းပြီး ကျားမ ခွဲခြား၍မရသည့်အပြင် တစ်ခုချင်းစီမှာ အလွန်တရာလက်ရာမြောက်လှသော လူသားမျက်နှာရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ ထိုမျက်နှာများသည် ခရစ္စတယ်ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ဖောင်းကြွရုပ်လုံးများကဲ့သို့ မြှုပ်နှံထားပြီး မျက်နှာတိုင်းတွင် လွန်ကဲလှသော၊ ဗလာနတ္ထိဖြစ်လုနီးပါး အေးချမ်းတည်ငြိမ်မှုနှင့် ဟန်ချက်ညီမှုတို့ ထင်ဟပ်နေသည်။ မျက်လုံးများကို အသာအယာမှိတ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် ထာဝရကျေနပ်နှစ်သိမ့်နေသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားရာ ထိုအပြုံးသည် ဤမြင့်မြတ်ပြီး ထူးဆန်းဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာသည်။ ၎င်းလှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခါ ထိုမျက်နှာများသည် သက်ရှိများအသက်ရှူနေသယောင် အလင်းအောက်တွင် တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

လင်းရှန်သည် မသိစိတ်အရ ဖျာကော်ဇောကြီးကဲ့သို့ ထူထပ်လွန်းသော မြက်ခင်းပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချ၍ လုံးဝပုန်းကွယ်လိုက်ပြီး နှလုံးခုန်သံများမြန်ဆန်ဆူညံလာသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် နားလည်ရခက်လှပြီး မြင့်မြတ်ခြင်းနှင့် ထူးဆန်းဆန်းကြယ်ခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ အသက်အောင့်ထားပြီး မြက်ပင်များကြားမှတစ်ဆင့် အောက်ခြေချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ဦးရေပြားသည် ချက်ချင်းပင် ထုံကျင်သွားပြီး ပျို့အန်ချင်စိတ်က လည်ချောင်းဝအထိ ထိုးတက်လာသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခြေလက်အင်္ဂါများရှိပြီး ပုံစံတူအဖြူရောင်ခရစ္စတယ်ဘီလူးကြီးနှစ်ကောင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ဘီလူးကြီးထက် သေးငယ်သော်လည်း ထုထည်ကြီးမားဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ကောင်သည် အလွန်ထူးဆန်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောလုပ်ရပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေသည်။ ထိုအရာမှာ အခြားတစ်ကောင်ကို ဝါးမျိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟိန်းဟောက်သံများ မရှိ… ရုန်းကန်ခြင်း မရှိ… သွေးထွက်သံယိုလည်းမရှိချေ။

ဝါးမျိုခံရသော ဘီလူးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအချို့သည် နို့နှင့်ရေရောနှောသွားသကဲ့သို့ ဝါးမျိုသူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားသည်။ ဖြူစင်သော ခရစ္စတယ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် သေးငယ်သော အမျှင်တန်းများနှင့် ခြေလက်အင်္ဂါရပ်ပေါင်းများစွာသည် ဝါးမျိုခံရသူကို အသာအယာရစ်ပတ်ကာ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်၍ အဆီအနှစ်များကို စုပ်ယူနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝါးမျိုခံရသူ၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်၌ ပေါက်ရောက်နေသော မျက်နှာများသည်... မူးယစ်ရီဝေပြီး သာယာကြည်နူးနေသော အမူအရာများကို ပြသနေကြသည်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝါးမျိုသူ၏ ပတ်လည်တွင် အချို့သောထောင့်ချိုးများအတိုင်း လိမ်တွန့်နေပြီး သေစေနိုင်သောပေါင်းစပ်မှုကို တက်ကြွစွာ ပွေ့ဖက်ထားသည်။ ထိုအရာသည် သေဆုံးခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမြင့်မြတ်ဆုံးပူဇော်မှုနှင့် သာယာမှုတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

မိမိ၏မျိုးနွယ်တူကို ဝါးမျိုနေသော သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အလင်းရောင်သည် ပိုမိုပြင်းထန်ကာ စူးရှတောက်ပလာပြီး ခရစ္စတယ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုကြီးမားလာကာ ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံများ ပိုမိုထက်ရှလာသည်။ ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမျှင်တန်းများ ပိုမိုများပြားရှည်လျားလာပြီး တွန့်ခေါက်ထွက်ပေါ်လာသော အတောင်ပံများထွက်ပေါ်လာသည်။ ကိုယ်ထည်ပေါ်ရှိ မူလမျက်နှာများသည် ပိုမိုရှင်းလင်းကာ အေးချမ်းလာပြီး မှုန်ဝါးဝါးမျက်နှာအသွင်သဏ္ဌာန်အသစ်အချို့ပင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအရာသည် တိုက်ပွဲလည်းမဟုတ်၊ အစာရှာဖွေခြင်းလည်းမဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းဆန်းကြယ်၍ မြင့်မြတ်ပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော... ယုတ်ညံ့သောထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။ သက်ရှိတစ်ခုသည် အခြားသက်ရှိတစ်ခု၏ ပြီးပြည့်စုံမှုအတွက် မိမိဆန္ဒအလျောက် အရည်ဖျော်အသုံးချခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“နံပါတ် ၃၉၀၈၁ အထိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတဲ့ အဆင့်မြင့်ယဉ်ကျေးမှုက ဒါမျိုးလား”

လင်းရှန်၏ ရင်ထဲတွင် ဗြောင်းဆန်နေပြီး လည်ချောင်းများခြောက်သွေ့ကာ ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့က သူ့ကို လွှမ်းမိုးထားသည်။

“ဒါက အဆင့်မြင့်ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုလား။ ဒါက ရှေးဦးမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ အသန်မာဆုံးသူက ရပ်တည်ခြင်းထက် ပိုပြီးထူးဆန်းပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေတယ်။ ဒါက အချင်းချင်းဝါးမျိုစားသောက်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုပဲ”

တုန်လှုပ်ဖွယ်မြင်ကွင်းကြောင့် သူ ဂယောင်ခြောက်ခြားဖြစ်နေစဉ်မှာပင် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမရှိဘဲ တည်ငြိမ်လှသော အသံတစ်ခုသည် မြက်ခင်းပြင်နှင့် သူ၏တင်းမာနေသော အာရုံကြောများကို ဖြတ်သန်း၍ သူ၏နောက်ကျောဘက်မှ မမျှော်လင့်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“နင် သေသွားပြီလို့ ငါ ထင်နေတာ”

ထိုအသံတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ သက်ပြင်းချသံအနည်းငယ်ပါဝင်နေသည်။

“ဒီနေရာမှာ နင်နဲ့ ပြန်တွေ့နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားသားပဲ”

လင်းရှန်သည် မိုးကြိုးအပစ်ခံရသကဲ့သို့ဖြစ်သွားကာ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မြက်ခင်းပြင်ကို ဖြူဖျော့သောလက်တစ်ဖက်ဖြင့် အသာအယာဖယ်ရှားလိုက်ရာ ရင်းနှီးသောပုံရိပ်တစ်ခုက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်။ သူမတွင် အဝတ်အစားများမရှိဘဲ အသားအရေမှာ နို့နှစ်ရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေကာ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်ပြီး လှပဆဲပင်ဖြစ်သည်။ မျက်ဝန်းများသည် ရှေးဟောင်းရေတွင်းတစ်တွင်းကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းနေပြီး အရာအားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများနှင့်... လင်းရှန် နားမလည်နိုင်သော ခံစားချက်အချို့ ရှိနေသည်။ သူမသည် သူ့ကို တိတ်တဆိတ်စိုက်ကြည့်နေပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အမူအရာအနည်းငယ် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းရှန်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “ချူယန်”

ချူယန်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောသည်။

“အဆင့်မြင့်မျှော်စင်ယဉ်ကျေးမှုအကြောင်းကို နားလည်ချင်လား”

သူမပြောပြီးနောက် သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်ဟလိုက်ပြီး လင်းရှန်ကို တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် စကားသုံးခွန်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို ဝါးမျိုလိုက်”

လင်းရှန်သည် မိမိရှေ့တွင် တစ်ကိုယ်လုံးဗလာကျင်းလျက် အဝတ်အစားတစ်ခုမျှ မရှိဘဲ ဖြူစင်ချောမွေ့နေသည့် ချူယန်ကို ကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်ပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးဝှေ့တက်လာသည်။ သူ့တွင် မေးခွန်းပေါင်းများစွာနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦးယုံကြည်စိတ်ချပြီး ပခုံးချင်းယှဉ်၍ အတူတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည့် ရဲဘော်ရဲဘက်များဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ချူယန်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်တွင် သူမထံမှ ပထမဆုံးကြားလိုက်ရသည့် စကားမှာ သူမကို ဝါးမျိုလိုက်ရန် ဖြစ်နေသည်။

သူသည် အလိုလိုသိစိတ်အရ ဝါးမျိုခြင်းဟူသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို အခြားသော ရှုထောင့်များမှ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း လင်းရှန်၏ ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ အဆန်းကြယ်ဆုံးနှင့် စာသားအတိုင်း တိုက်ရိုက်ဖြစ်မည့် ရလဒ်အပေါ်တွင်သာ အာရုံရောက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူက ပြန်မေးလိုက်ဆဲပင်။

“မင်း... ဘာပြောလိုက်တာလဲ”

“ငါ့ကို ယုံစမ်းပါ ဒါက အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းပဲ”

ချူယန်က လင်းရှန်ကို နက်ရှိုင်းသောမျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အကြည့်များသည် ဤဆန်းပြားသော ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ ပင်လယ်နှင့် တောင်တန်းများဆီသို့ ဝဲဘက်ယာဘက် ရွေ့လျားသွားသည်။

“နင် အချိန်တွေ ထပ်မဖြုန်းချင်ဘူးဆိုရင် ဒါမှမဟုတ် ငါ့လိုမျိုး သူတို့ရဲ့ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရပြီး အသိစိတ်အချို့ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတာမျိုးမဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင်ပေါ့”

လင်းရှန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အောက်ခြေချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် ဝါးမျိုမှုခံယူနေကြသည့် ထူးဆန်းသောသတ္တဝါများနှင့် ထိုဖော်ပြမတတ်အောင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့လှသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချူယန်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ဂိမ်းတစ်ခုမှန်း ငါသိပါတယ်၊၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို ဝါးမျိုမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဘာလို့ ဒီဂိမ်းထဲ ရောက်နေလဲဆိုတာကိုလည်း ငါမသိဘူး… ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မင်းကို ကယ်ထုတ်မှာပါ”

ချူယန်၏ အမူအရာမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည် လင်းရှန်၏ အကြည့်များကို ရှောင်လွှဲသွားသည်။ အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူမက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်သည်။

“ဘာလို့လဲ”

“အခြားဘာအကြောင်းပြချက်ရှိဦးမှာလဲ”

လင်းရှန်က ဂရုမစိုက်သလို ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရဲဘော်ရဲဘက်စိတ်ဓာတ်ကြောင့်ပေါ့… ငါတို့က စိတ်တူကိုယ်တူရဲဘော်တွေပဲလေ။ ပြီးတော့ ငါတို့က ဘောင်းဘီတောင်မဝတ်ဘဲ အတူတူတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတာပဲမဟုတ်လား”

သူ့စကားကြောင့် ချူယန်သည် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမသည် လင်းရှန်ကို အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ မော့ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ အကြည့်ထဲတွင် မြောက်အမေရိကပေါင်းစည်းတပ်ဦး၏ ဤထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူဆီမှ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နူးညံ့မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လင်းရှန်ပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

“သွားစို့”

ထိုအချိန်တွင် ချူယန်က လင်းရှန်ကို ရုတ်တရက်ဆွဲခေါ်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆန်းပြားသော အပင်များ ထူထပ်နေသည့် မြက်ခင်းပြင်များကို တိတ်တဆိတ်ဖြတ်သန်းကာ ကမ်းရိုးတန်းရှိ တောင်ကုန်းတောင်တန်းများကို ကျော်ဖြတ်၍ တောင်စောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထို့နောက် တောက်ပလှပသော ပွင့်ဖတ်များရှိသည့် ပန်းပွင့်ကြီးအချို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်လိုက်ကြသည်။

“ကြည့်လိုက်”

ချူယန်က လင်းရှန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖျားများသည် အေးစက်နေသော်လည်း ငြင်းပယ်၍မရသော အားအင်တစ်ခုပါဝင်နေပြီး သူ့အကြည့်များကို အဝေးဆီက ကျယ်ပြောလှသော အပြာရောင်ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။ လင်းရှန် ကြည့်လိုက်ရာ ဆန်းကြယ်သော ကောင်းကင်အလင်းရောင်အောက်တွင် လှိုင်းတံပိုးများ ထက်ထက်အောက်အောက် လှုပ်ခတ်နေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော အပြာရောင်ရင့်ရင့်ကို ပြသနေသည့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ လှိုင်းလုံးများ လိမ့်ဆင်းလာပြီး နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အမြှုပ်ပေါင်းများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အဆုံးမရှိသော အသက်စွမ်းအားနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများကို သိုလှောင်ထားသယောင်ရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏအကြာတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခုသည် ကြိုတင်သတိပေးချက်မရှိဘဲ ရောက်ရှိလာသည်။ ဖော်ပြ၍မရသော ထုထည်ကြီးမားလှသည့် စကြဝဠာသက်ရှိကြီးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး ၎င်း၏ဧရာမအရိပ်ကြီးသည် ပင်လယ်ပြင်နှင့် ထိတွေ့မိသည့် ကာလတွင် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် လိမ်တွန့်သွားတော့သည်။ ခမ်းနားလှသော အပြာရောင်သည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက်က အရောင်အသွေးများနှင့် အရည်သဘာဝ အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် စုပ်ယူလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ၎င်း၏နေရာတွင် အဆုံးမရှိသော၊ ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသည့် နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အသားစိုင်ကြီးတစ်ခု အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

၎င်းသည် ပင်လယ်ပြင်မဟုတ်တော့ဘဲ စိတ်ကူးပုံဖော်၍မရနိုင်လောက်အောင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကျယ်ပြောလှသည့် ဧရာမမျက်နှာကြီးတစ်ခုဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် တစ်ချိန်က ပင်လယ်ပြင်ရှိခဲ့သည့် နေရာတွင် တိတ်တဆိတ်ပေါ်ထွက်လာပြီး အသားအရေမှာ အဆီခဲကဲ့သို့ ချောမွေ့နေသော်လည်း အေးစက်ခြောက်သွေ့ကာ အသက်ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့နေသည်။ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ မှုန်ဝါးပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်နေကာ လူသားမဟုတ်သော စိမ်းသက်မှုမျိုးကို ဖော်ဆောင်နေသည်။