← Chapters

အိန်ဂျယ် (၁)

Vol. 71 Ch. 1127

အိန်ဂျယ် (၁)

Vol. 71 Ch. 1127

၎င်း၏ အနားသတ်များတွင် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ထိုးထွက်နေသည့် တိုင်လုံးကြီးများကဲ့သို့သော လက်မောင်းပုံသဏ္ဌာန် တိုင်လုံးကြီးများ သို့မဟုတ် တွန့်ခေါက်နေသော ခြေလက်အင်္ဂါပေါင်းများစွာသည် ထိုမျက်နှာကြီးကို ထိုးဖောက်၍ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် အာကာသကို မွှေနှောက်လိုက်ကြပြီး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုစီတိုင်းက အောက်ခြေမြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစေပြီး ဟိန်းဟောက်သံများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤမြေငလျင်လှုပ်ခတ်လုနီးပါး မြင်ကွင်းကြီးထဲတွင် ထိုမျက်နှာကြီး၏ ဗဟိုချက်၌ တည်ရှိသော တွင်းနက်ကြီးကဲ့သို့ ဧရာမပါးစပ်ကြီးသည် တိတ်တဆိတ်ပွင့်ဟလာသည်။ သို့သော်လည်း အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဆွဲငင်အားနှင့်အတူ ၎င်း၏အဆုံးစွန်အထိ ရုတ်တရက်ပွင့်အာသွားတော့သည်။ ထိုဧရာမပါးစပ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ ကြီးမားလှသော စကြဝဠာသက်ရှိကြီးမှာ သေးငယ်ပြီး ကြွပ်ဆတ်လွန်းနေကာ အောက်ခြေမရှိသည့် တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည့် ငှက်ငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မြေကမ္ဘာတုန်ဟည်းမည့် အသံများမရှိ၊ သေလုမြောပါးအော်ဟစ်သံများမရှိဘဲ အသားစိုင်များအချင်းချင်းတိုးဝှေ့မိသည့် ဝါးမျိုမှုသာရှိနေပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ စကြဝဠာသက်ရှိကြီးသည် နှင်းဖြူရောင် ပင်လယ်ပြင်မျက်နှာပြင်၏ ဧရာမပါးစပ်ကြီးအတွင်းသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရကာ မည်သည့်အစအနမျှ မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဝါးမျိုမှုပြီးဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုကျယ်ပြန့်လှသော အသားစိုင်လူသားမျက်နှာကြီးသည် တစ်စုံတစ်ရာသော အာဟာရကို ရရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏သွင်ပြင်များမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းကာ ပိုမိုပြီးပြည့်စုံလာသည်။ အေးစက်သော်လည်း အားကောင်းလှသော မြင့်မြတ်သောအသက်စွမ်းအားလှိုင်းများသည် ၎င်း၏ အသားအရေလက်မတိုင်းနှင့် ဆန့်ထွက်နေသည့် ဧရာမလက်မောင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုချင်းစီထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းရောင်မှာ စူးရှတောက်ပလွန်းလှပြီး စင်ကြယ်သော်လည်း တွင်းနက်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ရွံရှာဖွေကောင်းသောမကောင်းဆိုးဝါးအငွေ့အသက်များကို ဆောင်နေကာ ကမ်းရိုးတန်းတစ်ခုလုံး၊ တောင်တန်းများနှင့် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နတ်ဘုရားဆန်သောစွမ်းအင်များဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

လင်းရှန်၏ နှလုံးသားမှာ မမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက်၏ ပြင်းထန်စွာ ညှစ်ခြေခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သိမြင်နိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်များကို ကျော်လွန်နေသည့် ဤခမ်းနားမှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များသည် အဆုံးမဲ့အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး လွှတ်ခနဲ ရေရွတ်မိသွားသည်။

“ဒါ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ”

ချူယန်က လင်းရှန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည် နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော ရှုပ်ထွေးမှုများ စီးဆင်းနေသည်။ သူမသည် မိမိ၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ထိုပွေ့ဖက်မှုတွင် လင်းရှန်၏ နားရွက်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော နွေးထွေးသည့် အသက်ရှူသံများ ပါဝင်နေပြီး သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ်တိမ်ဝင်နေသော်လည်း ရှင်းလင်းနေသည်။

“နင် သိချင်လား”

လင်းရှန်တစ်ယောက် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် ချူယန်၏ နူးညံ့ပြီး ခိုင်မာလှသော လက်မောင်းများသည် သူ့ကို အောက်သို့ အသာအယာတွန်းချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် သူတို့နောက်ဘက်ရှိ ကြီးမားဆန်းပြားသော ပန်းပွင့်ကြီး၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ပြုတ်ကျသွားကြရာ နူးညံ့လှသော ဝတ်ဆံဖိုများသည် သဘာဝကုတင်တစ်ခုကဲ့သို့ သူတို့ကို ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။ ကြီးမားလှသော ပွင့်ဖတ်များသည် ချက်ချင်းပင် ခေါက်ချိုးသွားပြီး သူတို့ကို အတွင်းထဲတွင် အသာအယာငုံလျှိုးပိတ်ဆို့လိုက်ကာ ပြင်ပကမ္ဘာရှိ ဆန်းပြားပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော ကမ္ဘာကြီးကို အပြင်၌ ဖယ်ထုတ်ကာ ဘေးကင်း၍ လုံခြုံသော သီးသန့်နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

လင်းရှန်လည်း သူ့၏ အသိစိတ်က ဝဲဂယက်ဆန်သော စကြဝဠာရေစီးကြောင်းတစ်ခုထဲသို့ ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ကြီးမှာ ချာချာလည်သွားကာ သူ၏အတွေးအခေါ်များလည်း လုံးဝပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။ ချူယန်၏ နွေးထွေးသောခန္ဓာကိုယ်သည် သူ့ထံသို့ တိုးကပ်လာသော်လည်း ၎င်းသည် အသွေအသားကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ ပြင်းထန်လှသော အချက်အလက်ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏အသိစိတ်ခုခံကာကွယ်မှုများကို တိုက်ရိုက်နှင့် အတင်းထိုးဖောက်ဝင်ရောက်၍ တဟုန်ထိုးစီးဆင်းဝင်ရောက်လာတော့သည်။

သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ အရာအားလုံးသည် ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းရှန်၏ အမြင်အာရုံသည် လုံးဝပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ချူယန်၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ အတင်းထည့်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် စကြဝဠာကြီးစတင်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော အလင်းနှင့် အရိပ်အစအနများသည် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်ကာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားပြီး အချိန်ရေစီးကြောင်းကြီးက သူ့ကို အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ကာလများဆီသို့ နောက်ပြန်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သူသည် ပူပြင်းခြောက်သွေ့ပြီး လူသူကင်းမဲ့သော ရှေးဦးကမ္ဘာဂြိုဟ်၏ မျက်နှာပြင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုနေရာတွင် ဆူပွက်နေသော ပင်လယ်ပြင်ထဲမှ အရိုးရှင်းဆုံးသော အော်ဂဲနစ်ဒြပ်စင်များသည် လျှပ်လက်ခြင်းနှင့် မြေအောက်အပူရှိန်တို့၏ ဓာတ်ကူမှုအောက်တွင် အချင်းချင်း ထိတွေ့မိကာ စုစည်းနေကြသည်။ ပရမ်းပတာဖြစ်မှုများကြားတွင် သက်ရှိများ၏ မီးပွားသည် တိတ်တဆိတ် စတင်တောက်လောင်လာသည်။

နှစ်သန်းပေါင်းများစွာသည် ခဏတာအတွင်း ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဆဲလ်တစ်ခုတည်းရှိသော သက်ရှိများသည် ရှေးဟောင်းပင်လယ်များထဲတွင် မျောပါလျက် ဆဲလ်ကွဲပွားနေကြသည်။ ထူးဆန်းသော ခေါင်းခြေရှိသတ္တဝါများနှင့် အဆစ်ပါခြေလက်ရှိသတ္တဝါများသည် နွေးထွေးသော ရေတိမ်ပိုင်းများတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရွှံ့နွံထူထပ်သော ကမ်းခြေများဆီသို့ တွားသွားကာ ကုန်းမြေပေါ်သို့ ခက်ခဲစွာ စတင်ခြေချလာကြသည်။ ကျောရိုးရှိသတ္တဝါများသည် ရှည်လျားလှသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်များကို ခိုင်မာစေပြီး အကြေးခွံများဖုံးလွှမ်းနေသော ငါးများသည် ရေထဲမှ ခုန်ထွက်ကာ ခြေလက်လေးဖက်ပေါက်လာပြီး ဖရောင်းတောအုပ်များ၏ အရိပ်အောက်တွင် တွားသွားကြသည်။

အလင်းနှင့် အရိပ်များသည် လျင်မြန်စွာ ချာချာလည်သွားပြီး ဒိုင်နိုဆောများမျိုးတုံးသွားသည့် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ အမွေးပွနို့တိုက်သတ္တဝါများပေါ်ထွက်လာသည်။ ဖျတ်လတ်သော လက်သည်းများသည် ကိရိယာများကို စတင်ကိုင်တွယ်လာကြပြီး အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ခံရသဖြင့် ကွဲအက်သွားသော သစ်ပင်များမှ မီးတောက်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

အာရုံစိုက်မှုက ပိုမိုစူးရှလာသည်။ ထူထပ်သော အမွေးအမှင်များရှိသည့် ရှေးဦးလူသားတစ်စုသည် ရိုးရှင်းသော ကျောက်လှံများနှင့် အရိုးကိရိယာများကို သုံး၍ ဧရာမသားရဲကြီးများကို အမဲလိုက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မီးပုံဘေးတွင် မပီမသလည်ချောင်းသံများကို ထုတ်ဖော်နေကြပြီး ကြမ်းတမ်းသော နံရံပန်းချီများက ကျောက်နံရံများပေါ်တွင် အစောဆုံးသော ယဉ်ကျေးမှုအမှတ်အသားများကို ချန်ရစ်ထားခဲ့ကြသည်။

အချိန်များသည် လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်ရွေ့လျားသွားပြီး လူနေအခြေချမှုများသည် ကျေးရွာများအဖြစ်သို့ တိုးချဲ့လာသည်။ အမျိုးသမီးများအုပ်စိုးသော မျိုးနွယ်စုများ၏ အိုးလုပ်ငန်းနှင့် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများမှသည် အမျိုးသားများအုပ်စိုးသော မျိုးနွယ်စုများ၏ ကြေးဝါနှင့် စစ်မက်ရေးရာများအထိ၊ လယ်ကွင်းများ ယှက်နွယ်နေပြီး ပဒေသရာဇ်နိုင်ငံများ၏ မြို့တော်များသည် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ တင့်တယ်နေသည်။ သံချပ်ကာမြင်းတပ်များသည် မီးခိုးမြူများကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး ရှေးဟောင်းမော်ကွန်းကဗျာများကို လှည့်လည်သီဆိုသူများက ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

ရေနွေးငွေ့သုံးသားရဲကြီးများသည် သတ္တုတွင်းများနှင့် စက်ရုံများတွင် ဟိန်းဟောက်နေပြီး စက်သွားများချိတ်ဆက်ကာ ထူထပ်သော မီးခိုးမြူများက ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ သံမဏိရထားလမ်းများသည် အဝေးဆီသို့ ဆန့်တန်းသွားသည်။

အချက်အလက်ခေတ်၏ အလင်းရေစီးကြောင်းသည် အရာအားလုံးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဒေတာစီးကြောင်းများသည် မမြင်နိုင်သော ကွန်ရက်များအတွင်း တဟုန်ထိုးစီးဆင်းနေသည်။ ဧရာမကြယ်သင်္ဘောကြီးများသည် ဂြိုဟ်၏ဆွဲငင်အားကို ဖြတ်သန်း၍ ကျယ်ပြောလှသော အာကာသအနက်ရှိုင်းဆီသို့ ရွက်လွှင့်သွားကြသည်။ သတ္တဝါ သို့မဟုတ် ကျောက်သားပစ္စည်းများ မဟုတ်ဘဲ ပြီးပြည့်စုံသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် မြင့်မားသော ဂျီဩမေတြီအဆောက်အအုံများသည် စိမ်းလန်းသော ဂြိုဟ်များပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး စကြဝဠာ၏ လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်လျက် ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာမှတစ်ဆင့် ပုံသေကြယ်များထံမှ ပြောင်းလဲလာသော စွမ်းအင်များကို လက်ခံရရှိပြီး မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်လှိုင်းများမှတစ်ဆင့် မြေပြင်သို့ ပေးပို့နေသည်။ ဤအရာသည် အဆင့်မြင့်ယဉ်ကျေးမှု၏ အစပျိုးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

မြင်ကွင်းသည် မြင့်မားသော မျှော်စင်တစ်ခု၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော အတွင်းပိုင်းတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ တိကျလှသော ဓာတုဗေဒစက်ရုံများသည် တိတ်တဆိတ်လည်ပတ်နေပြီး လိုအပ်သော အာဟာရဓာတ်အားလုံး ကြွယ်ဝစွာပါဝင်သည့် ပျစ်ချွဲသောအာဟာရရည်များသည် ပိုက်လိုင်းများမှတစ်ဆင့် ပန်းထွက်နေသည်။ လင်းရှန် ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချူယန်၏ အေးစက်သော အသံသည် သူ၏ဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“နင် မြင်နေရတာတွေက လူသားတွေရဲ့ အမြင်အာရုံအပေါ် အခြေခံပြီး ပုံဖော်ထားတဲ့ မြင်ကွင်းတွေပဲ၊၊ မျှော်စင်လူသားတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပုံသဏ္ဌာန် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို အပါအဝင်ပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဆိုလိုရင်းကတော့ အတူတူပဲ”

“မျှော်စင်လူသားတွေက ကုန်ကျစရိတ်သက်သာတဲ့ နည်းပညာတွေကနေတစ်ဆင့် အာဟာရဓာတ်အားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြတယ်၊၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုတွေကို ပယ်ဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး နည်းပညာအသစ်တွေနဲ့ လူဦးရေထိန်းချုပ်မှုကနေတစ်ဆင့် သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့ကြတယ်၊၊ ဒါကြောင့် ထိရောက်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုတွေကို ရရှိခဲ့ပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်း တည်ငြိမ်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ကြတယ်”

လင်းရှန်၏ ရှေ့မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သက်ရှိများနှင့် စနစ်တကျရှိမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အလွန်ခမ်းနားထည်ဝါပြီး တက်ကြွလှသည့် ယဉ်ကျေးမှုမြို့တော်ကြီးကို ပြသလာသည်။ ၎င်းသည် ယခင်က အသိပညာဝါဒယဉ်ကျေးမှု နံပါတ် ၈၀၇ ထက် ပိုမိုအဆင့်မြင့်ပြီး အဆပေါင်းများစွာ ခမ်းနားလှသော မြို့ပြအစုအဝေးကြီးဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် လူသားဘီလီယံပေါင်းများစွာသည် ငတ်မွတ်မှုဘေးမှ ကင်းဝေးခဲ့ကြပြီး အဆုံးမရှိသောစွမ်းအင်နှင့် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြကာ အနှိုင်းမဲ့ပျော်ရွှင်မှုခေတ်ကာလကို ကြိုဆိုနေကြသည်။

ချူယန်၏ အသံက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အဲဒီနောက်မှာတော့ မျှော်စင်လူသားတွေက ထာဝရပျော်ရွှင်မှုဆီကို သွားမယ့် လမ်းကြောင်းကို စတင်ရှာဖွေခဲ့ကြတယ်၊၊ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲဖြစ်တဲ့ သို့မဟုတ် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်တဲ့ ရင်းမြစ်တွေနဲ့အတူ ကမ္ဘာကြီးကို ထာဝရငြိမ်းချမ်းမှုဆီ ဘယ်လိုခေါ်ဆောင်သွားမလဲလို့ စဉ်းစားခဲ့ကြတယ်၊၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကိုယ်တိုင်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတဲ့ အသိပညာနဲ့ နည်းပညာတွေက ယဉ်ကျေးမှုကို ရှေ့သို့တွန်းတင်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့... ဒီလိုဖြစ်လာဖို့အတွက် ကြိုတင်လိုအပ်ချက်က တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ကွဲပြားမှုတွေနဲ့ အလိုဆန္ဒတွေအပါအဝင် ဆက်သွယ်ရေးအတားအဆီးတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာကို သူတို့ သဘောပေါက်ခဲ့ကြတယ်၊၊ ဒါက မကောင်းတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေနဲ့ အတ္တတွေကို ပယ်ဖျက်ပစ်တာနဲ့ အတူတူပဲ”

All Chapters