အခန်း ၁၉၀

Chapter 190

ထို့နောက် တုန်ရီနေသော ဟော်ချန်ယဲ့ အကြည့်အောက်တွင် သူမက ဗီရိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားကာ မူလပိုင်ရှင်က စုန့်ချင်းရှန်းနှင့် အပြန်အလှန် ပေးပို့ထားခဲ့သော ရည်းစားစာများ အားလုံးကို ဆွဲထုတ်လာသည်။

စာပုံကြီးမှာ အတော်လေး များပြားလှသည်။

ယခင်က ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းရန် ယွီရွေ့ကျူး မေ့နေခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရှင်းလင်းရန် ပျင်းခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဤအမှိုက်ပုံကြီးက အသုံးဝင်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမက စာရွက်တစ်ရွက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆုတ်ဖြဲကာ မီးမွှေးရန် မီးညှိသည်။

မီးတောက်များက မီးဖို ဦးတည်ရာသို့ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး မီးလောင်နေစဉ် ယွီရွေ့ကျူး စိတ်ထဲတွင် စုန့်ချင်းရှန်း အောက်တန်းကျသော မျက်နှာက ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်လာသည်။

အမှန်တွင် ငွေကိုသာ လိုချင်လျက်နှင့် နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ အပြည့်ပါဝင်သည့် မျက်နှာဖြင့် သူမကို ဝိုင်းရံကာ ချစ်ရေးဆိုခဲ့သော သူ့ပုံရိပ်က သူမအား ပျို့အန်ချင်စိတ်ပေါ်လာစေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ထသွားစေတော့သည်။

သူမက မီးမွှေးသည့် အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်သည်။

ဂရုမစိုက်ဟန်ဆောင်နေသော ဟော်ချန်ယဲ့ မျက်လုံးများမှာ အတော်လေး တောက်ပလာပြီး သူ့ ဒူးပေါ်တွင် တင်ထားသော လက်ချောင်းများပင် လှုပ်ရှားနေကာ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော တေးသွားတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်

ရည်းစားစာပုံကြီး အကူအညီဖြင့် ထင်းများက လျင်မြန်စွာ မီးစွဲသွားပြီး အိုးအောက်ခြေမှ အနီရောင် မီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာကာ တဖြောက်ဖြောက် မြည်လာသည်။ နွေးထွေးမှုကြောင့် ယွီရွေ့ကျူးမှာ ကျေနပ်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားမိသည်။

၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အရာအားလုံးက အတော်လေး ကောင်းမွန်ပုံရသည်။

နေ့လယ်စာအတွက် သူတို့ သိပ်များများစားစား မချက်ခဲ့ပေ။ မနက်စာကို ပြန်နွှေးထားခြင်းနှင့် ခေါက်ဆွဲအနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပြီးနောက် ဗိုက်ဆာလာသဖြင့် အနားယူရန် လှဲလျောင်းကြသည်။

ယွီရွေ့ကျူးမှာ မြို့ပေါ်ရှိ ဆိုင်အတွက် စိုးရိမ်မိသည်။ ထောင်ဟွာရွာတွင် မိုးရွာသွန်းမှု အခြေအနေ မည်မျှ ဆိုးရွားခဲ့သည်ကို ကြည့်ကာ မြို့ပေါ်တွင် အခြေအနေ မည်သို့ရှိမည်နည်းဟု သူမ တွေးမိသည်။

နောက်တစ်နေ့သည် တောက်ပပြီး နေသာသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သည်။

နေမင်းက တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေပြီး မနေ့က ရှုပ်ထွေးမှုများ လုံးဝ မဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့်အလား နွေးထွေးသောအလင်း ရောင်ကို ဖြာကျနေသည်။ ယွီရွေ့ကျူးက နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်ကို ထိတွေ့ရန် လက်ဆန့်ထုတ်မိသည်။

သူမ ခေါင်းကို စောင်းရာ ဟော်ချန်ယဲ့က သူမ ပခုံးပေါ်သို့ အပေါ်ထပ်အင်္ကျီ တစ်ထည်ကို လွှမ်းခြုံလာသည်။

"မနေ့က မိုးရွာထားတယ်လေ၊ ဒီရက်ပိုင်း နေ့နဲ့ ညအပူချိန် ကွာခြားချက်က ကြီးတယ်၊ ဒါကြောင့် နွေးနွေးထွေးထွေး နေဖို့ အဝတ်အစား ပိုဝတ်ထား၊ မဟုတ်ရင် အအေးမိဖို့ လွယ်တယ်"

မနေ့က သူတို့ မိုးမိထားခဲ့ကြသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်ကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ထိုနေ့က ဖရဲခင်းစောင့်တဲလေးထဲတွင် တိုက်ခတ်နေသော လေအေးများကြောင့် သူတို့ အအေး မိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယွီရွေ့ကျူး "အို..."

သူတို့ ကားပေါ်သို့ ရောက်သွားပြီးနောက်တွင်ပင် ဟော်ချန်ယဲ့က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ယွီရွေ့ကျူး၏လက်ထဲသို့ သကြားလုံး လက်တစ်ဆုပ်စာ ထည့်ပေးသည်။

"ဒါက ထောက်ပံ့ရေးနဲ့ စျေးကွက်သမဝါယမကနေ ကိုယ် ဝယ်လာတာ၊ ကျုးပါကျဲပျားရည်လို့ ခေါ်တယ်၊ ကိုယ်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းက အများကြီး စားခဲ့ဖူးတယ်၊ မင်း ကြိုက် မကြိုက်တော့ ကိုယ် မသိဘူး"

မနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များအပြီးတွင် ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ယွီရွေ့ကျူးကို နားလည်ရန် ပိုစိတ်အားထက်သန် လာသည်။

သူ့ စကားများထဲရှိ သတိထား စူးစမ်းမှုများကို ယွီရွေ့ကျူး သတိမထားမိခဲ့ချေ။ သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ သကြားလုံး အခွံကို ခွာ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးလေးများ လျင်မြန်စွာ မှေးကျသွားသည်။

"အရမ်းချိုတာပဲ ဟော်ချန်ယဲ့"

နေရောင်ခြည်မှာ ပြီးပြည့်စုံနေပြီး သူမမျက်နှာပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်။

နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်က သူမ ဖြူဖွေးသော အသား အရေကို လာရောက် ထိတွေ့ပြီး အလင်းရောင် အလွှာတစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သည့်အရာက ပိုမို နွေးထွေးသည်ကို ခွဲခြားရန် ဟော်ချန်ယဲ့အတွက် ခက်ခဲနေသည်။

သကြားလုံး စားနေစဉ် တစ်ခါတစ်ရံ အပြင်သို့ ထွက်လာတတ်သော သူမ အနီရောင် လျှာလေးမှာ ကွေးတက်သွားပြီး ပန်းရောင်သန်းနေသော နှုတ်ခမ်းများကို ပေါ်လွင်စေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူမ ပြည့်ဖောင်းသော နှုတ်ခမ်းများမှာ စိုစွတ်မှု အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူမကို အလွန်တရာ လှပကာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိစေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့ ခေတ္တမျှ မှင်သက်ကြည့်နေမိပြီးနောက် အနေရခက်စွာဖြင့် အကြည့်လွှဲသွားတော့သည်။

သူက သကြားလုံး အမျိုးမျိုး လက်တစ်ဆုပ်စာကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ရာ နားရွက်များမှာ နီရဲသွားသည်။

"ဒီမှာ နောက်ထပ် ရှိသေးတယ်၊ အကုန်လုံးကို မြည်းကြည့်လိုက် ရွေ့ကျူး... ဘယ်ဟာကို ကြိုက်လဲ ကိုယ့်ကို ပြောပြ၊ နောက်ခါကျရင် ကိုယ် ထပ်ဝယ်ပေးမယ်"

"အဲဒီလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး၊ ကျွန်မတို့ မြို့ကို သွားမှာပဲလေ၊ ထောက်ပံ့ရေးနဲ့ စျေးကွက်သမဝါယမနဲ့ နီးတယ်၊ ကြိုက်တာကို ကျွန်မဘာသာကျွန်မ ဝယ်လို့ ရပါတယ်"

ဟော်ချန်ယဲ့က သဘောမတူဘဲ ခေါင်းကို လေးနက်စွာ ခါယမ်းသည်။

"အဲဒါက မတူဘူးလေ"

လူနေမှု အဆင့်အတန်းများ တိုးတက်လာပြီး ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် ပိုမို လွယ်ကူလာသော်လည်း ဟော်ချန်ယဲ့ကမူ ယွီရွေ့ကျူးအတွက် ဤအံ့အားသင့်စရာ အသေးအမွှားလေးကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားရန် တောင်းဆိုဆဲပင်။

ယွီရွေ့ကျူးက သကြားလုံး စားရင်း မျက်လုံးများ မှေးကာ ဗလုံးဗထွေး ပြန်ပြောသည်။

"အာ... အင်းပါ"

ဟော်ချန်ယဲ့ကလည်း သကြားလုံး တစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ယခင်က ပွဲတော်ရက်များတွင်သာ သူ စားခွင့်ရခဲ့သော သကြားလုံးမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ချိုမြိန်နေပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း နွေးထွေးလာသည်။

သို့သော် ယွီရွေ့ကျူးကဲ့သို့ သူ မခံစားရပေ။ ထို့အစား ပုံမှန်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်နေသည်ဟု မခံစားရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆို သူ ပိုချိုမြိန်သော အရာများကို မြည်းစမ်းခဲ့သောကြောင့်ပင်။