အခန်း ၁၉၃

Chapter 193

ယခု ယွီရွေ့ကျူး အရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော အိမ်လေးမှာ ယခင်အကြိမ်ကကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ယခင်က အုတ်နီနှင့် အုပ်ကြွပ်မိုးထားသော အိမ်များကဲ့သို့ တောက်ပလင်းထိန်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အမိုးအစွန်းများ ညီညာကာ အုတ်များနှင့် အုပ်ကြွပ်များမှာ ထူထဲပြီး ဆေးသုတ်ထားသော တံခါးများရှိကာ ရှေးကျပြီး အသက်ဝင်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူတို့ ဟင်းချက်လေ့ရှိသော အခန်းတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး လေတိုက်တိုင်း သစ်စများနှင့် လွှစာမှုန့်များ ကျလာကာ ကပ်လျက်ရှိ အနောက်ဘက် အခန်းတွင်လည်း အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ခေါင်မိုးကို ပြင်ဆင်ရခြင်းမှာ အထူးသဖြင့် အခန်းနှစ်ခန်းနှင့် နံရံတစ်ခု ပါဝင်နေသဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးစီးနိုင်မည့် အလုပ်မျိုး မဟုတ်ပေ။

သူမ သမီးနှစ်ယောက်နှင့် သားမက်များ ဤမျှ တိုက်ဆိုင်စွာ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ယွီမားမား မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့မှာ ခေါင်မိုးပြင်ရန် လူငှားဖို့ပင် စိုးရိမ်ခဲ့ရသည်။

ယွီပါးပါးက သူတို့ အနောက်ဘက်ရှိ ထွန်စက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ကိုင်ထားသောဆေးတံကို ခေတ္တချကာ ယွီမားမားကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်သည်။

"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ သူတို့ ဒီမှာ နေမယ် မနေဘူး ဆိုတာကို သူတို့ဆုံးဖြတ်ရမှာ၊ ငါကိုယ်တိုင် ဒီခေါင် မိုးကို ပြင်နိုင်ပါတယ်၊ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာ ကိုယ်ရှိကြတယ်၊ အဲဒီလို စကားမျိုး မပြောပါနဲ့"

ယွီမားမား လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

"အေး ဟုတ်သားပဲ၊ သမီးတို့ နှစ်ယောက် ထိုင်ဖို့နေရာတစ်ခု ရှာလိုက်ဦး၊ ခဏလောက် နားလိုက်ကြ၊ ဒီကို လာရတာတအား ပင်ပန်းနေမှာပဲ"

ယွီရွေ့ကျူးက ယွီပါးပါးကို တစ်ချက်ကြည့်ရာ ယခင်အကြိမ်ကထက် သူ့ သဘောထားမှာ များစွာ ပိုမိုနူးညံ့လာပြီး သူမတို့ ရှုထောင့်မှနေ၍ပင် စကားပြောဆိုနိုင်လာကြောင်း ခံစားမိသည်။

မူလပိုင်ရှင်ကို ထောင်ဟွာရွာ မှ သူစိမ်းတစ်ယောက်နှင့် အတင်းအကျပ် လက်ထပ်ပေးခဲ့စဉ်က သူ့ အာဏာရှင်ဆန်သော သဘောထားနှင့် ကွာခြားလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် ရွာသို့ ပြန်လာချိန်တွင် ရရှိသော ဆက်ဆံရေးမှာ ယခင်အကြိမ်နှင့် လုံးဝကွာခြားနေတော့သည်။ ယွီရွေ့ကျူး မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ယွီရှားက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဝင်ပြောသည်။

"လူနေလို့ မရလောက်အောင် ဆိုးရွားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ခေါင်မိုး နည်းနည်းပျက်သွားတာပဲကို၊ သမီးတို့ ပြန်လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ၊ ပါးနဲ့ မား မပူပါနဲ့၊ သမီးတို့ ဝိုင်းကူပေးပါ့မယ်၊ ခေါင်မိုးက မကြာခင် ပြင်လို့ ပြီးသွားမှာပါ"

ကျောက်ကျစ်ဖန်မှာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်ကို မုန်းတီးသော်လည်း ထွန်စက်ကိစ္စကြောင့်လားမသိ သူက ယခင်ကလောက် ဟော်ချန်ယဲ့ကို မကြောက် ရွံ့တော့ပေ။

ထိုအစား သူ့ စိတ်ထဲတွင် ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ သူက မေးစေ့ကို မာနတထောင်ထောင်ဖြင့် မော့ကာ ပြောသည်။

"မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ၊ ခေါင်မိုးက မကြာခင် ပြင်ပြီးသွားမှာပါ၊ ပြီးတော့ ဘေးက နံရံလည်း အက်နေတယ် မဟုတ်လား၊ အဆင်မပြေရင် ဖျက်ပြီး အတူတူ ပြန်ဆောက်ကြတာပေါ့၊ အားလုံးကို ပြီးအောင် လုပ်လို့ ရပါတယ်"

သူ စကားပြောပြီးနောက် ဟော်ချန်ယဲ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်သည်။ သို့သော် ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ထိုအချိန်တွင် အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်နေပေ။

သူက ယွီရွေ့ကျူးကို ခေါင်းအနည်းငယ် လှည့်ကြည့်ကာ သူမ အမြင်ကို တောင်းဆိုသည့်အလားပင်။ ယွီရွေ့ကျူး လျင်မြန်စွာ စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကျွန်မတို့ ပြန်လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ၊ အိမ်ကို အတူတူ ပြင်ကြတာပေါ့"

ယွီမိဘများက ထပ်တလဲလဲ ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့မှာ အပြုံးများကို မထိန်းနိုင်ကြပေ။ အထူးသဖြင့် ယွီပါးပါးပင်။

'လူတိုင်းက သမီးမွေးတာ သားမွေးတာလောက် မကောင်းဘူးလို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့သားမက် နှစ်ယောက်စလုံးက တအားတော်ပြီး ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှာနိုင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား

အရင်က ငါ့ကို ခေါင်းကိုက်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ သမီးငယ်လေးတောင် အခု သူ့ယောက်ျားအသစ်နဲ့ ဘဝကို တအားကောင်း ကောင်း ဖြတ်သန်းနေပြီလေ၊ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂုဏ်မယူဘဲ နေနိုင်မှာလဲ'

ရွာသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ရွာသားများက ယွီရွေ့ကျူး ထွန် စက်ကို ဝိုင်းအုံကာ မနာလိုအားကျစိတ်များဖြင့် ပြောဆိုကြသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်ခဲ့သည်။

သူ့ သမီးအငယ်ဆုံး အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍လှောင် ပြောင်ခံရသဖြင့် ယခင်က ခံစားခဲ့ရသော ရှက်ရွံ့မှုများပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူ့ ကျောကို မတ်မတ်ထားနိုင်သွားသည်။

အိမ်ဆောက်ရသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားစိုက်ရသော အလုပ်ဖြစ်သည်။ ကျောက်ကျစ်ဖန်မှာ ယခင်က သူ လုပ်နိုင်ကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်ခဲ့သော်လည်း အလုပ်စတင်ချိန်တွင် သူ့အားအင်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားတော့သည်။

ခေါင်မိုးပေါ်မှ အုတ်များနှင့် အုပ်ကြွပ်များကို ဖယ်ရှားကာ သယ်ယူရမည်၊ ဘိလပ်မြေ ဖျော်ရမည့်အပြင်၊ အုတ်ခဲများ သယ်ရမည်၊ သစ်လုံးများ သယ်ရမည်။

ဤအလုပ်များ အားလုံး ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ကျောက်ကျစ်ဖန်မှာ လျင်မြန်စွာပင် ဖိအားများအောက် ပြိုလဲသွားတော့သည်။

အိမ်နီးချင်း အများအပြားမှာ သစ်ပင်အောက်မှနေ၍ ကြည့်ရှုနေကြပြီး အမောတကောဖြစ်ကာ မျက်နှာများ နီရဲနေသော ကျောက်ကျစ်ဖန်မှာ အံ့ကို ကြိတ်ကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ဆက်လက် အလုပ်လုပ်ရသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့မှာမူ မည်သည့် ဒုက္ခမျှ မခံစားရပုံပေါ်ပေ။ ရာသီ ဥတုက ပူအိုက်ပြီး ခေါင်မိုးပေါ်တွင် အထူးသဖြင့် နေပူနေလေသည်။

သူက လက်တိုအင်္ကျီ ကြယ်သီးအချို့ကို ဖြုတ်ထားရာ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း လှပစွာ ကွေးညွတ်သွားသော ကြွက်သားအပြည့်နှင့် နေလောင်ထားသော ရင်ဘတ်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သူ့ ခါးမှာ ဆွဲဆောင်မှုအလွန် ရှိလှသည်။ တင်းကျပ်သော အင်္ကျီက သူ့ ကျဉ်းမြောင်းသော ခါးကို ပေါ်လွင်စေပြီး ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သား ကောက်ကြောင်းများကို ရှင်းလင်းစွာ တွေ့ရသည်။

အောက်ဘက်သို့ ဆက်ကြည့်လိုက်လျှင် အဝေးမှပင်လျှင် အနီးနားရှိ သစ်ပင်အောက်မှ ကြည့်ရှုနေကြသော အမျိုး သမီးငယ် အများအပြားမှာ ပါးပြင်များ နီမြန်းသွားကြသည်။

'ယွီရွေ့ကျူးက တအားကံကောင်းတာပဲ...'

'သူ့ပါးပြင်ပေါ်မှာ အမာရွတ်ရှိပေမဲ့ ဒီသားသတ်သမားက တအား သန်မာပြီးအရပ်ရှည်တာပဲ၊ သူ့ကြွက်သားတွေက အံ့ဩစရာပဲ'

'ပြီးတော့ သူ့မျက်နှာသွင်ပြင်က တအား ချောတာပဲ၊ အမာ ရွတ် ရှိနေရင်တောင် သူ့မျက်လုံးတွေနဲ့ မျက်ခုံးတွေက တအား ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်၊ ယွီရွေ့ကျူး ဒီလောက် ကြာတာတောင် သူ့ကို မကွာရှင်းတာ မဆန်းပါဘူး၊ ဒါက တအား ကောင်းတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးပဲကိုး'

အိမ်ထဲတွင် ယွီရွေ့ကျူး၊ ယွီရှားနှင့် အခြားသူများမှာ ခေါင်မိုးပြင်ရာတွင် မကူညီနိုင်ကြသဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်း အရသာရှိသော အစားအစာတစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေသည်။

မီးဖိုချောင်မှာ ပြင်ဆင်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် ခြံဝင်းထဲရှိ အိုးကြီးတစ်လုံးဖြင့် ချက်ပြုတ်ကြရသည်။

ယွီမိခင်က အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာကတည်းက မျက်လွှာချကာ အလုပ်ကို ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်နေသော ဟော်ချန်ယဲ့ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်လာသည်။

သူမက ခွေးခြေပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကြက်သွန်ဖြူများကို ပျင်းရိစွာ ခွာနေသော ယွီရွေ့ကျူးကို အမြန် ဆွဲခေါ်ကာ အလျင်စလို တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"ကျူးအာ... ဒီမှာ ထိုင်မနေနဲ့လေ၊ သွား... ချန်ယဲ့ကို ချွေးသွားသုတ်ပေး၊ သစ်သီး နည်းနည်းသွားလှီးပေး၊ ဒါမှမဟုတ် ရေခဲချောင်းဖြစ်ဖြစ် သွားဝယ်ကျွေးလိုက်၊ မဟုတ်ရင် နင်တို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ အဆင်မပြေဖြစ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ဘယ်သူက သူတို့ရဲ့ သားမက်သစ်ကို လာကူခိုင်းလို့လဲ၊ နင့်အဖေနဲ့ ငါလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်သွားတာ

ဒီအခန်းကြောင့် နင်တို့ နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်တာမျိုး အဖြစ်မခံနဲ့၊ အပြင်မှာလည်း ပူတယ်

အဲဒီမှာ တစ်ချိန်လုံး အလုပ်လုပ်နေရရင် သူ သေချာပေါက် စိတ်တိုနေမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ချန်ယဲ့ က စိတ်တိုတတ်တယ်လို့ မား ကြားထားတယ်နော်..."

ယွီရွေ့ကျူး "ဟင်၊ ချွေးသုတ်ပေးပြီး သစ်သီး ကျွေးရမယ် ဟုတ်လား"

ယွီမားမား သူမကို အကြံပေးသည်။

"နင် ခေါင်းမာတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်၊ ကျူးအာ ဒါပေမဲ့ လင်မယား နှစ်ယောက်စလုံးက ခေါင်းမာနေလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ၊ နင်တို့ နှစ်ယောက် အခု အဆင်ပြေနေပြီပဲ

တစ်ယောက်ယောက်က နောက်ဆုတ်ပေးမှ ဖြစ်မှာပေါ့၊ နင် သူ့ကို သစ်သီး သွားပေးရင် သူက နင့်ကို ဂရုစိုက်တတ်တယ်လို့ ထင်သွားမှာပေါ့

သူ့ချွေးတွေကို သုတ်ပေးပြီး စကားချိုချိုလေးတွေ ပြောပေးလိုက်ရင် သူ ပိုတောင် ကြိုးစားပြီး လုပ်ဦးမယ်၊ ငါတို့က ယောက်ျားတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ သင်ယူရမယ်၊ သူတို့ကို သဘောကျအောင် ဘယ်လို ပြောဆိုဆက်ဆံရမလဲ ဆိုတာကိုပေါ့"

အနီးတွင် ရပ်နေသော ယွီရှားမှာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ယခင်က ဟော်ချန်ယဲ့အပေါ် သူမတွင် မကောင်းမြင်မှု အနည်းငယ် ရှိခဲ့ပြီး ကောလဟာလများအရ သူက ရုပ်ကြမ်းပြီး စိတ်တိုတတ်ကာ ပြဿနာရှာတက်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာသေးမီက ဝက်သားနှပ်ဆိုင်တွင် ယွီရွေ့ကျူးနှင့် ဟော်ချန်ယဲ့တို့ကို အတူတကွ တွေ့ရလေ့ရှိသည်။

သူတို့ ဆက်ဆံရေးမှာ လုံးဝ မဆိုးရွားလှပေ။ အမှန်တော့ သူတို့ လက်ချင်းချိတ်ထားသည်ကို သူမ မကြာခဏ မြင်ရသည်။

သူမတို့ အမေပြောသည့်အတိုင်း အမျိုးသမီးက အရှုံးပေးကာ ဟော်ချန်ယဲ့ကို ချော့မော့နေရလောက်အောင် သူတို့ ဆက်ဆံရေးက ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်ပုံမရပေ။

ယွီရွေ့ကျူးမှာ လှုပ်ရှားရန် ပျင်းရိမိသည်။ သူမက ဟော်ချန်ယဲ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရာ သူ့ ပါးပြင်များပေါ်ရှိ ချွေးများကို ဝေဝါးစွာ မြင်နိုင်သည်။ သူမ စိုးရိမ်တကြီး အမူအရာကို လျစ်လျူရှုကာ သူမက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် မော့ကြည့်ပြီး သူ့ကို ခေါ်သည်။

"ဟော်ချန်ယဲ့၊ အောက်ဆင်းလာပြီး ခဏလောက် နားဦး"

မနားတမ်း အလုပ်လုပ်နေခဲ့သော အမျိုးသားမှာ ယွီရွေ့ကျူး အသံကို ကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းကို ချက်ချင်း လှည့်လာပြီး နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အင်း"

သူ့ ဘေးရှိ ကျောက်ကျစ်ဖန်မှာ ပိုမြန်ဆန်လှသည်။ ခေါင်းမိုးပေါ်မှ တွားသွားကာ ဆင်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အမောတ ကော အသက်ရှူကာ မထီမဲ့မြင် အမူအရာဖြင့် ယွီရှားက သူ့ကိုကူညီပြီး အောက်သို့ခေါ်သွားရသည်။