အခန်း ၂၁၆

Chapter 216

ဟော်ချန်ယဲ့က ငြင်းဆန်ရန် လက်ကို မြှောက်သည်။

"ရပါတယ်၊ ငါတို့ မိသားစုက အချဉ်တည်ထားတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို သိပ်မစားဘူး၊ ပြီးတော့ စက်ရုံက လာဘ်စားတာကိုလည်း ခွင့်မပြုထားဘူး၊ မင်းအမေ ပင်ပန်းသွားတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မင်း အိမ်ပြန်ယူသွားပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ စားလိုက်ပါ"

ချင်လီလီ မနေနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် လာဘ်စားတာ ဖြစ်သွားရတာလဲ သူဌေးဟော်ရဲ့၊ ရှင်ကလည်း ချဲ့ကားလွန်းပါတယ်၊ အချဉ်တည်ထားတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် တစ်ပုလင်းလေးပါပဲကို"

"ဘာကိုမှ ခွင့်မပြုထားဘူး၊ ငါ လက်ခံလို့ မရဘူး"

ဟော်ချန်ယဲ့ သူ့ မှတ်စုစာအုပ်ထဲရှိ အချက်အလက်များကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောသည်။

"မင်းဘာသာ မင်းပဲ စားလိုက်"

ချင်လီလီ "..."

သူမ မသိမသာ လည်ပင်းကို ဆန့်ကာ ဟော်ချန်ယဲ့ကို ကြည့်သော်လည်း ထိုအမျိုးသားမှာ သူ့လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကိုသာ ငုံ့ကြည့်နေပြီး သူမကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ချင်လီလီ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူပြီး သတ္တိမွေးကာ တောက်ပစွာ ပြုံးသည်။

"သူဌေးဟော်က မစားဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်မပဲ ယူထားလိုက်ပါတော့မယ်၊ ဒါပေမယ့် အမေက သူဌေးဟော်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခိုင်းလိုက်လို့ပါ

လတ်တလော ရှင် စီးပွားရေးတွေနဲ့ အလုပ်များပြီး အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရလို့ အကြောအခြင်တွေကို နှိပ်နယ်ပေးပြီး အမောပြေစေမယ့် အထူးနည်းလမ်းတစ်ခုကို ကျွန်မ သိတယ်လေ၊ ရှင် စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်..."

ထိုသို့ပြောရင်း ချင်လီလီက ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်ကာ သူမ လှပသော လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ဟော်ချန်ယဲ့ ရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ ထို့နောက် ဟော်ချန်ယဲ့ ပါးပြင်ကို လှမ်းကိုင်ရန် ခြေဖျားထောက်လေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့ နောက်သို့ ဆုတ်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အဆုံးတွငိ သူ့ဘေးရှိလူကို အာရုံစိုက်မိသည်။

သူ့ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများက သူမကို အေးစက်စွာ ခြုံငုံကြည့်ပြီး ချင်လီလီ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ နာမည်ကတ်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။

"ချင်လီလီ... ဟုတ်လား၊ ငါ ဒါတွေ မလိုပါဘူး၊ မင်းကို အရင်ကလည်း ပြောဖူးသားပဲ၊ အခုက အလုပ်ချိန် မဟုတ်ဘူးလား

ကိုယ့်အလုပ်ခွင်ပြင်ပမှာ အချိန်ကြာကြာ နေတာကို အလုပ်ပျက်ကွက်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပြီး ဒဏ်ရိုက်ခံရမယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား

ဒီတစ်ခါတော့ အချိန်သိပ်မကြာသေးဘဲ အကြောင်းပြချက် ရှိနေလို့ ဒဏ်မရိုက်တော့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခါ မဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်"

ချင်လီလီ အပြုံးများ အေးခဲသွားသည်။

သူမက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး ဟော်ချန်ယဲ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တောင့်တင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ထိန်းထားရန် ခေါင်းကို လှည့်ထားကာ သူမ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ဗြောင်းဆန်နေသည်။

'ဘာဖြစ်တာလဲ'

ဟော်ချန်ယဲ့ မျက်နှာသေဖြင့် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အစောပိုင်းက သူ့ နက်မှောင်အေးစက်သော မျက်လုံးများကြောင့် အရိပ်ထင်နေသော အရပ်ရှည်ရှည် ကိုယ်ခန္ဓာကို တွေးကာ ချင်လီလီမှာ တုန်ယင်သွားပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူမ ခေါင်းကို ကုတ်မိသည်။

'ဒါ တကယ်ပဲ ယောကျ်ား တစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား၊ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် တုံ့ပြန်မှု မရှိရတာလဲ၊ ငါ အဲဒီလောက်တောင် ပြောပြီးပြီလေ... အချဉ်ပုလင်းကို ငြင်းရုံတင်မကဘူး၊ နှိပ်နယ်ပေးမယ် ဆိုတာကိုတောင် သူက ငြင်းလိုက်တယ်ပေါ့'

'ဝမ်းကွဲအစ်မ စုလန်က ဟော်ချန်ယဲ့ကို ခက်ခဲတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဆန်းပါဘူးလေ၊ သူက တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်'

'အချစ်ရေးအချစ်ရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လုံးဝကိုမသိတာပဲ'

ချင်လီလီ မနေနိုင်ဘဲ အနီးရှိ ကောင်တာကို မှီပြီး မှန်ထဲတွင် အရိပ်ပေါ်နေသော သူမကိုယ် သူမ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ကာ ခါးကို ဆိတ်ကြည့်ပြီးနောက် အဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်သည်။

ဟော်ချန်ယဲ့ အမူအကျင့်၊ သူမအပေါ် အေးစက်မှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ အိမ်မှာလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။ သူက မိန်းကလေးများနှင့် မည်သို့ ဆက်ဆံရမလဲဆိုတာကို မသိတာပဲ ဖြစ်မည်။

'ဒါ ငါ့အမှား မဟုတ်ဘူး၊ ဟော်ချန်ယဲ့ဆီမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာ သေချာတယ်'

'သူတို့ လက်ထပ်ထားတာ အတော်ကြာနေပြီကို သူ့မိန်းမ ကိုယ်ဝန်ရှိတယ်လို့ သတင်း မကြားရသေးဘူး၊ သူနဲ့ သူ့မိန်းမ အဆင်မပြေတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူက သဘာဝအရကို လိင်စိတ် ကင်းမဲ့နေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါ့အပေါ် ပြတဲ့ သူ့ရဲ့အပြုအမူကို ဘယ်လိုရှင်းပြမလဲ'

ချင်လီလီက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာဖြင့် တီးတိုး ရေရွတ်မိသည်။ သူမက အလုပ်လုပ်နေစဉ် ဟော်ချန်ယဲ့ကို မကြာခဏ ခိုးကြည့်မိခြင်းမှ မရပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူမက ဟော်ချန်ယဲ့ကို သဘောမကျကြောင်း၊ သူက အေးစက်ပြီး စာနာမှုကင်းမဲ့သည်ဟု ထင်မြင်ကြောင်း ညည်းတွားခဲ့သော်လည်း တောက်ပသော မီးရောင်အောက်တွင် ရပ်နေသော သူ့ အေးစက်ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာ၊ အရပ်ရှည်ရှည်၊ ပခုံးကျယ်ကျယ်နှင့် ခါးကျဉ်းကျဉ်း ခန္ဓာကိုယ်တို့က အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်လီလီမှာ မနေနိုင်ဘဲ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုညနေတွင် မကျေနပ်ချက်များ အပြည့်ဖြင့် သူမ ဝမ်းကွဲအစ်မ ချင်စုလန် ဆေးခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။

ဆေးခန်းတွင် လူရှင်းနေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမ စိတ်ပျက်မှုများကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ရင်ဖွင့်တော့သည်။

"ဝမ်းကွဲအစ်မနဲ့ ဟော်ချန်ယဲ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အဆင်မပြေတာ မဟုတ်ဘူး အစ်မရဲ့၊ သူက မိန်းကလေးတွေကို ဘယ်လို ချစ်ရမလဲဆိုတာကို လုံးဝ မသိတာ၊ ပြီးတော့ သူ့မိန်းမနဲ့ရော သူ ဘယ်လိုများ အဆင်ပြေအောင် နေနေပါလိမ့်"

ချင်လီလီ နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောသည်။

"သူဌေးကတော်ကို တစ်ခေါက်တော့ ကျွန်မ မြင်ဖူးတယ်၊ သူမက ကျွန်မတို့ဆီ ပစ္စည်းလာပို့တာလေ၊ ကြည့်ကောင်းပေမယ့် ကျွန်မ သေချာတော့ မမြင်လိုက်ရဘူး၊ နည်းနည်းဝေးနေလို့၊ ပြီးတော့ အစ်မက သူနဲ့ သူဌေးဟော်တို့ နီးစပ်တယ်လို့ ပြောပေမယ့် သူတို့က အဲဒီလိုပုံ မပေါက်ပါဘူး

အစ်မလည်း သိတာပဲလေ၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ပိုက်ဆံရှာဖို့ အလုပ်များနေကြတာ၊ သူတို့က စီးပွားရေး ပါတနာတွေသက်သက်ပဲ ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်၊ သူတို့ဆီမှာ ဘယ်လို သံယောဇဉ်မျိုး ရှိနိုင်မှာလဲ၊ အစ်မရော အဲဒီလို မထင်ဘူးလား"

အနီရောင် ဂါဝန်လေး ဝတ်ဆင်ထားသော ယွီရွေ့ကျူးကို ဟော်ချန်ယဲ့က ပွေ့ချီထားသည့် မြင်ကွင်းကို တွေးမိလိုက်သော ချင်စုလန်မှာ ခေတ္တမျှ အတွေးလွန်သွားပြီး အံကြိတ်ကာ မျက်လွှာချလျက် တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။