အခန်း ၂၄၁

Chapter 241

အများစုကို မျိုချပြီဖြစ်ရာ သူက ကျန်နေတာတွေကို သိပ်မသောက်တော့ပေ။ ယွီရွေ့ကျူး မျက်နှာမှာ နီမြန်းလာပြီး သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်သော်လည်း သူ မျိုချပြလိုက် ကာ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

"အရမ်း သန့်ရှင်းနေပြီပဲ"

ယွီရွေ့ကျူး "..."

သူမ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူမ လက်ချောင်းများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်ဆဲဖြစ်ပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ခွေယိုင်ကျသွားကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူမိသည်။

ထို့နောက် သူမ နှုတ်ခမ်းများကို သူက ဖုံးအုပ်ပြီး ညင်သာစွာ နမ်းရှိုက်လာသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့ လက်ချောင်းများက သူမ မေးစေ့ကို ပင့်တင်ပြီး အသားမာတက်နေသော သူ့ လက်ဝါးများက သူမ အဝတ်အစားများအောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောဆင်းသွားကာ ဖယ်ရှားပစ်သည်။

ယွီရွေ့ကျူးကလည်း နောက်ဆုတ်နေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူမက လက်မြှောက်ကာ သူ့ အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို ဆွဲဖွင့်ပြီး သူမ နေ့စဉ် ပွတ်သပ်လေ့ရှိသည့် ရင်အုပ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

အခန်းမှာ သက်တောင့်သက်သာရှိသော အပူချိန်တွင် ရှိနေရာ အဝတ်အစား အထပ်ထပ် မဝတ်ထားလျှင်တောင်မှ သူမ အေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဟော်ချန်ယဲ့က သူမ ခံစားချက်ကို ဂရုစိုက်ကာ အမြန် တိုးကပ်လာပြီး သူမ နားရွက်ကို နမ်းရှိုက်ရင်း တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်သည်။

"လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီးရင် မအေးတော့ဘူးနော်"

အနမ်းကြောင့် ယွီရွေ့ကျူးမှာ မူးဝေနေခဲ့ပြီး သူက သူမကို တခြားနေရာတွေမှာ နမ်းရှိုက်သည့် အသိနှင့် အနည်းငယ် ညစ်ပတ်သည်ဟု ခံစားရမှုကြား သူမ စိတ်များ ပြေးလွှားကာ လုံးဝ မအေးကြောင်း ပြန်လည် ချေပချင်စိတ်များ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူမ အလျင်အမြန်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ပန်းပွင့်ပုံပါသော အနီရောင် အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီလေးက ဆိုဖာဘေးတွင် ကျနေသည်။ ထို နူးညံ့သော ဆိုဖာလေးမှာ ဈေးဝယ်ထွက်စဉ်က သူတို့ အတူတူ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည့် အလှပဆုံးနှင့် သက်တောင့်သက်သာ အရှိဆုံး ဆိုဖာလေး ဖြစ်သည်။

ဟော်ချန်ယဲ့က ဤနေရာတွင် အတူလှဲလျောင်းပြီး တီဗွီကြည့်နိုင်ကြောင်းပင် ပြောခဲ့သေးသည်။ သူတို့က အတူတူ တီဗွီကြည့်မည့် အတွေ့အကြုံကိုတောင် မခံစားရသေးပေ။

ယွီရွေ့ကျူး ပါးပြင်များ နီမြန်းလာပြီး သူမ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်လာကာ မျက်နှာကျက်ကို မော့ကြည့်မိသည်။

မျက်နှာကျက်မှ တွဲလောင်းကျနေသော အဖြူရောင် မီးသီးလေးမှာ အဆက်မပြတ် ယိမ်းနွဲ့နေသည့်အလားပင်။

အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို ရုတ်တရက် ချွတ်လိုက်ရသဖြင့် အစပိုင်းတွင် သူမ အနည်းငယ် အေးစက်သလို ခံစားခဲ့ရသော် လည်း ယခုတော့ သူမက အလျင်အမြန်ပင် နွေးထွေးလာပြီး လွန်ကဲစွာပင် ပူနွေးလာသည်။

ယွီရွေ့ကျူး မော့ကြည့်ရာ သူမ အပေါ်သို့ ကိုင်းညွတ်ကာ မျက်နှာကို အနည်းငယ် ငုံ့ထားသော ဟော်ချန်ယဲ့ကို မြင်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အေးစက်တတ်သော်လည်း သူမအပေါ် ဖိကပ်လာချိန်တိုင်း ပြင်းပြသော ရမ္မက်များဖြင့် တောက်လောင်နေတတ်သည့် တင်းတင်းစေ့ထားသော သူ့ နှုတ်ခမ်းများကို သူမ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

နွေရာသီက အလုပ်များပြီး နေလောင်ထားသဖြင့် ညိုမည်းနေသော သူ့ အသားအရေမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမည်းနေကာ သူမ ဖြူဖွေးသော အသားအရေနှင့် သိသိသာသာကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို ပို၍ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော အသွင် ပေါက်စေသည်။

သူ့ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ သီးနေပြီး ပါးပြင်များမှာလည်း နီမြန်းနေသည်။ ကြီးမား၍ ပူလောင်သော ချွေးပေါက်ကြီးများက သူ့ နဖူးမှတစ်ဆင့် စီးကျလာပြီး ယွီရွေ့ကျူး ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ချွေးနံ့ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမက အလိုအလျောက်ပင် တုန်ယင်သွားသည်။ သူမ ရင်ဘတ်မှာ မီးလောင်ခံရသည့်အလား ခံစားရသည်။

ယွီရွေ့ကျူးက အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

သူမ အလိုအလျောက်ပင် ဟော်ချန်ယဲ့ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပြီး အမာရွတ်များရှိနေသော သူ့ ကျောပြင်ပေါ်တွင် သူမ လက်သည်းများဖြင့် ကုတ်ခြစ်ရာများ ထင်ကျန်စေသည်။

သူတို့ ဆန့်ကျင်ဘက် အသားအရေနှစ်ခုကြားရှိ အပူရှိန်က သိသိသာသာကို ခံစားရသည်။ သူမက ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အဆုံးတွင်တော့ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ဟော်ချန်ယဲ့ ပခုံးကို ကိုက်ခဲထားတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို မကြုံရသည်မှာ အတန်ကြာပြီဖြစ်ရာ အရာအားလုံးကို အစကနေ ပြန်စရသကဲ့သို့ပင်။

ဟော်ချန်ယဲ့ လွန်ကဲသော ပြင်းပြမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားရာ အနီးကပ် ထိတွေ့မှုတိုင်းတွင် ယွီရွေ့ကျူး နဖူးမှ ချွေးအေးများပင် ပြန်လာတော့သည်။

တစ်ခုခုဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမ အလိုအလျောက်ပင် လက်လှမ်းကာ သူမ ဗိုက်ကို ကာကွယ်ထားသော်လည်း ဘာမှတော့ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ သူမ ခန္ဓာကိုယ်သာ တုန်ယင်နေပြီး မရည်ရွယ်ဘဲ တောင့်တင်းနေသည်။

ထိုသို့ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းနှင့် ကပ်စေးစေးနိုင်သော တိုးဖျော့သည့် ညည်းတွားသံများ သူမ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်နေလိမ့်မည်ဟု ယွီရွေ့ကျူး ကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။

လေထုက နည်းပါးသွားသည့်အလား ယွီရွေ့ကျူး အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာပြီး စိတ်များလည်း ရှုပ်ထွေးမိသည်။ လွှမ်းမိုးလာသော ခံစားချက်များနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုများက သူမကို ဗလာကျင်းသွားစေသည်။

"ဟော်ချန်ယဲ့..."

ယွီရွေ့ကျူးက ရှိုက်ငင်သံကဲ့သို့ အသံဖြင့် ညည်းတွားမိသည်။

"ဟင့်... လူဆိုးကောင်ကြီး၊ ရှင် ကျွန်မကို ကတိပေးထားတာလေ..."

သူသည် အနည်းငယ်ပင် နှေးကွေးမလာခဲ့ချေ။

သူ့ ရင်ခွင်ထဲရှိ ယွီရွေ့ကျူးကို စိုက်ကြည့်စဉ် ဟော်ချန်ယဲ့ လည်စေ့မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော သူ့ မျက်ဝန်းများမှာ သွေးကြောများဖြင့် နီရဲလာသည်။

သူက ကိုင်းညွတ်ကာ သူမကို အကြိမ်ကြိမ် နမ်းရှိုက်ရင်း သူမ နာမည်ကိုသာ ခေါ်တော့သည်။

သူက အက်ရှရှအသံဖြင့် သူမကို ချော့မြှူသည်။

"ကျူးကျူး... မငိုနဲ့နော်၊ ခဏနေရင် ပြီးသွားမှာပါ'

ဟော်ချန်ယဲ့ လူခွန်အားထက် လွန်ကဲသော စွမ်းရည်များကို သိထားပြီးဖြစ်သည့် ယွီရွေ့ကျူးက ဤသည်မှာ လိမ်ညာမှုတစ်ခုမှန်း ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။

သူမ ခေါင်းများ မူးဝေပြီး ခန္ဓာကိုယ် နေရာတိုင်းနှင့် အထူး သဖြင့် ရင်ဘတ်က မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို ခံစားရသည်။

ယွီရွေ့ကျူးကို ထွေးပိုက်ထားသော ဟော်ချန်ယဲ့က တစ်စုံ တစ်ရာ ကွဲပြားခြားနားနေကြောင်းကို ပိုရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ဘလေထုထဲရှိ နို့ရနံ့လေးက ပိုမို ပြင်းထန်လာပုံပေါ်သည်။

ယခင်က သူ့ နှာခေါင်းဝတွင် သင်းပျံ့ရုံသာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုတော့...

ဟော်ချန်ယဲ့က ထိုနို့ရနံ့လေး အရင်းအမြစ်ကို အလိုအ လျောက်ပင် ရှာဖွေရာ အသက်ရှူများ မြန်ဆန်လာပြီး ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ရှုပ်ထွေးနေသော သူ့ အကြည့်များက ယွီရွေ့ကျူး ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူ့ ပူနွေးသော အသက်ရှူငွေ့များက ထိုအရာပေါ်သို့ ဖြာကျသွားရာ ကြီးမားကာ နူးညံ့သော အသားအရေမို့မို့လေး ပေါ်လွင်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တံတွေးမျိုချသံတစ်ခုက အခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်ဘာတော့သည်။

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ထူးထူးခြားခြားကို ရှက်ရွံ့မိသွားသည်။