အခန်း ၂၄၅

Chapter 245

ဟော်ချန်ယဲ့က သူမ ခါးကို ဖက်ကာ နမ်းရှိုက်လာချိန်တွင် ယွီရွေ့ကျူးက အဆုံး၌ တွေးတောခြင်းများကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဟော်ချန်ယဲ့၏ လည်ပင်းကို ဖက်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်တော့သည်။

"လာလေ"

'ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရရင် ကောင်းတာပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းတာက ကောင်းတာပဲလေ၊ ပြီးတော့ နို့တွေလည်း မပိတ်တော့ဘူးဆိုတော့ ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ'

အိမ်ကို ဟော်ချန်ယဲ့က ပြန်လည် ဆောက်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူက မြို့ပေါ်ရှိ ဆိုင်များစွာတွင် ကြိုတင်၍ သိမ်မွေ့စွာ စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ပြီး အသံလုံဆုံး ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်ခဲ့ကာ အိမ်ကို သေချာစွာ ပိတ်ဆို့တည်ဆောက်ထားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ ကျေနပ်နေပုံရပြီး V ပုံသဏ္ဌာန် လိုင်းနှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများမှာ တင်းမာနေသည်။

ယွီရွေ့ကျူးက သူမ ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ အသံကို ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို သူ ကြားရချိန်တိုင်း ချော့မြူတက်သည်။

"ရွေ့ကျူး မကြောက်နဲ့၊ အခန်းက အသံလုံတယ်၊ အပြင်ဘက်က ဘယ်သူမှ မကြားရဘူး"

ယွီရွေ့ကျူး ရှည်လျားသော ဆံပင်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး ပါးပြင်များ နီမြန်းကာ သူမ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေသည်။

သူမ လက်များက ဟော်ချန်ယဲ့ ရင်အုပ်ကြွက်သားများပေါ်တွင် တင်ထားပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် သူ့ ရင်ဘတ်တုန်ခါမှုများကို ခံစားရကာ သူမ စိတ်များ လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။

သူမက ဟော်ချန်ယဲ့ စကားကို မကြားနိုင်တော့ပဲ သူ့ကို စိုက်ကြည့်ချင်စိတ် ပေါ်လာသော်လည်း ယခုအခါ သူမတွင် ခွန်အားမရှိတော့သဖြင့် သူ့ နာမည်ကို ခေါ်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

"ဟော်ချန်ယဲ့... ဟော်ချန်ယဲ့"

သူမ လက်လှမ်းသော်လည်း ဗိုက်ကို ကာကွယ်ရမည်လား တခြားတစ်ခုခု လုပ်ရမည်လား မသေချာသဖြင့် သူမ လက်လေး လေထဲတွင် တန့်သွားသည်။

ထိုစဉ် ဟော်ချန်ယဲ့က သူမ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး သူတို့ လက်ချောင်းများ ယှက်နွှယ်သွားကာ သူမ လက်ကို နမ်းရှိုက်သည်။

သူ့ အသက်ရှူနှုန်းများလည်း မညီမညာဖြစ်နေပြီး သူ့ အပေါ်တွင် မှီနေသော ယွီရွေ့ကျူးကို နက်မှောင်သော သူငယ်အိမ်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်ကာ အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောသည်။

"ကိုယ် ရှိတယ်လေ ကလေးလေးရဲ့"

ဤကမောက်ကမဖြစ်မှုများကြားတွင် ယွီရွေ့ကျူးက သူမ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုနှင့် ဝန်းကျင်တွင် သင်းပျံ့နေသော ခပ်ဖျော့ဖျော့ နို့ရနံ့လေးကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြတင်းပေါက်ပြင်ပရှိ နှင်းများမှာ တောက်ပဆဲဖြစ်ပြီး ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်ယံက တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာတော့သည်။

ယွီရွေ့ကျူးမှာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် အားအင်ကုန်ခမ်းကာ အုတ်ကုတင်ပေါ်တွင် ခွေယိုင်ကျပြီး ဟော်ချန်ယဲ့က သူ့ရှည်လျားသော လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ထွေးပိုက်ထားသည်။

သူမက ဟော်ချန်ယဲ့ကို ဖြစ်သလို တွန်းဖယ်ပြီး သူမ ရင်ဘတ်ကို သုတ်ရန် တစ်ခုခု ရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုသော်လည်း ဟော်ချန်ယဲ့က ရယ်သာ ရယ်လာသည်။

"ဒီလောက် ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက်တွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဟော်ချန်ယဲ့က သူ့ မျက်ဝန်းနက်ကြီးများကို အောက်သို့ချကာ ယွီရွေ့ကျူး အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး ရေရွတ်သည်။

"ကိုယ် ရှိတယ်လေ"

ညအမှောင်ထဲတွင် သူတို့ လက်ချောင်းများ ယှက်နွှယ်နေပြီး အနွေးဓာတ်များက ရောနှောပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

ယွီရွေ့ကျူးက သူမ ဗိုက်ကလေးကို အလိုအလျောက်ပင် ပွတ်သပ်မိသည်။

'အင်း... နေရမခက်ဘူးပဲ၊ တော်တော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိသား'

...

ဟော်ချန်ယဲ့ ရိုးရှင်းမြန်ဆန်သော နည်းလမ်းကြောင့် ယခုအခါ ယွီရွေ့ကျူးတွင် ရင်ဘတ်တင်းကျပ်မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှု မှန်သမျှအတွက် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်အတွင်း ဟော်ချန်ယဲ့မှာ အပျော်ရွှင်ဆုံးလူ ဖြစ်သည်။ သူက အားပါးတရ စားသောက်ကာ တံတွေးများပင် ကျလာလုမတတ် ကျေနပ်ပျော်ရွှင်မိတော့သည်။

ယခင်က ဤမျှ ဇိမ်ကျသော အစားအစာများကို သူ စားရခဲသော်လည်း ယခုအခါ အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ခံစားနေရပြီဖြစ်သည်။

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ သူ့ အစားအစာများအတွက် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားမိပြီး နေ့စဉ် အလုပ်တွင်လည်း ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေသည်။

ယခင်က သူ မနှစ်သက်ခဲ့သော စွန်းမော်ပင်လျှင် သူ့အတွက် ပို၍ လက်ခံနိုင်ဖွယ် ဖြစ်လာပုံရပြီး သူ့အပေါ်ထားရှိသော သဘောထားမှာလည်း အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းလာခဲ့သည်။

သူ့ အလုပ်ကြိုးစားမှု တိုးတက်လာသော်လည်း တစ်ချိန်က အကြိုးစားဆုံး အလုပ်သမားဖြစ်ခဲ့သူသည် ယခုအခါ အလုပ်ဆင်းချိန်ကို မျှော်လင့်လာကာ အိမ်ပြန်ရမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်ရင်း သူ့ နာရီကို မကြာခဏ ကြည့်တတ်သည်။

သူ အလုပ်မသွားရဘဲ ချိုမြိန်နူးညံ့သော သူ့ ဇနီးလေးကို ဖက်ကာ တစ်နေ့လုံး အချိန်ဖြုန်းနိုင်ရန်ပင် ဆန္ဒရှိသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ လုံးဝကို ပြုစားခံထားရပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် ဇနီးဖြစ်သူနှင့် ပတ်သက်သော အတွေးများမှလွဲ၍ ဘာမှ မရှိတော့ပေ။

မနေ့ညကမှ အချိုတည်းစရာလေး အနည်းငယ် စားထားရသော်လည်း ယခုအခါ သူက နှုတ်ခမ်းကို သပ်ဆဲဖြစ်ပြီး ပိုးသားလို နူးညံ့ကာ သင်းပျံ့သော နို့ရနံ့လေးကို အရသာခံနိုင်ဆဲပင်။။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် သူက ဇနီးဖြစ်သူကို ရှာရန် အိမ်သို့ ချက်ချင်း ကားမောင်းပြန်လာခဲ့သည်။

သူ အလုပ်ရှုပ်စွာဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ဆေးကြောလှီးဖြတ်ရင်း သူမအတွက် ဟင်းစချက်နေစဉ် ယွီရွေ့ကျူးက သူ့ အနောက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟော်ချန်ယဲ့"

ဟော်ချန်ယဲ့ လည်စေ့မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်သွားပြီး သူမကို လှည့်ကြည့်ကာ မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ မေးသည်။

"ရွေ့ကျူး ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ထို့နောက် ယွီရွေ့ကျူးက မီးဖိုချောင် ကောင်တာပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး သူမ အဝတ်အစားများကို ဖြည်းညင်းစွာ ကြယ်သီးဖြုတ်ရာ သူမ ဖြူဖွေးသော အသားအရေ ပေါ်လာပြီး သူမ ခြေထောက်များဖြင့် သူ့ကို ရစ်ပတ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမက သူ့ကို လက်ညှိုးလေးကွေးကာ အနားသို့ခေါ်သည်။

"လာလေ၊ ဒါလေးကို ဂရုစိုက်ပေးပါဦး"

ဟော်ချန်ယဲ့ "!"

မည်သူကများ ထို စွဲဆောင်မှုကို ခုခံနိုင်မည်နည်း။ ဟော်ချန်ယဲ့တွင် ခုခံရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပေ။ သူက အလွန်ကို ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေသည်။

သူ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ တစ်ဝက်ခန့် ထိုင်ချပြီး အမြဲတမ်းလိုလို ဇနီးဖြစ်သူကို ဦးစွာပြုစုပေးပြီးမှ သူမကို ဆွဲယူကာ မီးဖိုချောင် ကောင်တာနှင့် ဖိကပ်ထားသည်။

ကောင်တာကို ဘိလပ်မြေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ၎င်းပေါ်ရှိ ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကတော့ ဘိလပ်မြေများ မဟုတ်ကြသဖြင့် ပစ္စည်းများက ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘဲ အောက်သို့ ဆက်တိုက် ပြုတ်ကျလေသည်။

ယွီရွေ့ကျူး ခြေထောက်တစ်ဖက်က ဟော်ချန်ယဲ့ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားပြီး ချစ်စရာ ယုန်နားရွက်လေးများ ပါသော သူမ အိမ်စီးဖိနပ်လေးမှာ ခြေဖျားတွင် မပြုတ်ကျတကျ တွဲလောင်းကျနေသည်။

သူတို့ အသက်ရှူသံများမှာ ပူလောင်မြန်ဆန်လာပြီး အနမ်းသံများနှင့်အတူ တီးတိုးပြောဆိုနေသော ချိုမြိန်သည့် စကားသံများ၊ အက်ရှရှ အသံများနှင့် ရယ်မောသံများ ရောယှက်ကာ သူ့ ဂျုံရောင် အသားအရေမှာ သူမ ဖြူဖွေးသော အသားအ ရေနှင့် သိသိသာသာကို ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်တော့သည်။

ယွီရွေ့ကျူးက ခေါင်းကို နောက်သို့ မော့ထားရာ သူမ နားရွက်နောက်ဘက်တွင် ဟော်ချန်ယဲ့ အနမ်းများမှ ထင်ကျန်ရစ်သော အနီရောင် အမှတ်အသားများကို တွေ့လိုက်သည်။ သူမက သူ့ ရင်အုပ်ကြွက်သားများကို ပွတ်သပ်ရင်း မော့ကြည့်သည်။

"ဒီလို ကိုယ်ဝန်ဆောင် ပညာပေးမျိုးက သိပ်မကောင်းဘူးထင်တယ်..."

သို့သော် သူမ သဘောကျပါသည်။

စာရေးသူ မှတ်စု:

ကိုးယောက်မြောက် အယ်ဒီတာ : ဟေး... မသိတဲ့လူတွေက ငါ တခြားတစ်ခုခု ရေးထားတယ်လို့ ထင်ကုန်ကြဦးမယ်၊ ဒါက ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှာ Female lead နို့ထွက်လာတာလေး သက်သက်ပါပဲ [ယုန်နားရွက်ခေါင်းပုံ]

ပထမ အယ်ဒီတာ : ငါက ခြံဝင်းထဲက စပျစ်နွယ်ပင်အောက်မှာ လုပ်တဲ့ ဇာတ်ကွက်လေး ရေးမလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နေရာ အကန့်အသတ်ရှိလို့ ထည့်ရေးလို့ မရလိုက်ဘူး၊ ဒါနဲ့... လူရိုင်းကောင်လေးက ဘာလို့ ဒီလောက် အများကြီး စားနေရတာလဲ၊ သူ နေမကောင်း ဖြစ်တော့မယ် [ခွေးခေါင်းပုံ]

ဘာသာပြန်သူ မှတ်စု:

ယွစိထိုးဘာသာပြန်သူ : ကျေးဇူး (⁠눈⁠‸⁠눈⁠)