အခန်း ၂၅၁

Chapter 251

အမှန်တော့ ကြီးမားလှသော ရင်အုပ်ကြွက်သားကြီးကို ကိုင်ရသည်မှာ အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသည်ကို ခံစားရပြီး သူမ မျက်လုံးများ မှေးစင်းကာ ကျေနပ်ပြီး စိတ်ကြည်နူးမိသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သူမက ဟော်ချန်ယဲ့ကို အင်္ဂလိပ်စာ စတင် သင်ကြားပေးသည်။

ယွီရွေ့ကျူး သဘောထားမှာ လေးနက်သည်။ သူမက တစ်နေရာရာမှ ကျောက်သင်ပုန်း တစ်ခုကိုပင် သွားယူလာပြီး တူတစ်ချောင်းကို ထောက်တံအဖြစ် အသုံးပြုကာ အသေးစိတ် စတင် သင်ကြားပြသသည်။

အစောပိုင်း အဆင့်များတွင် အက္ခရာများနှင့် စကားလုံးများ အသံထွက်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ် ချသည့်အလား အလွန် အရေးကြီးသည်။

ထို့ကြောင့် ယွီရွေ့ကျူးက အလွန် ဂရုတစိုက်ရှိပြီး ဟော်ချန်ယဲ့ကို သူမ ဘေးတွင် ထိုင်စေကာ သူမ နှုတ်ခမ်း လှုပ်ရှားမှုများကိုပြသပြီး စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ အသံထွက်နှင့် သူမ ပါးစပ်၊ လျှာ အပြောင်းအလဲများကို လက်တွေ့ ပြသပေးသည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အလင်းရောင်က ကွက်တိဖြစ်ပြီး နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်က ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖြာကျလာကာ စားပွဲပေါ်တွင် ကခုန်နေသော နူးညံ့သည့် အလင်းတန်းလေးများကို ဖန်တီးပေးထားသည်။

ယွီရွေ့ကျူး ဆံပင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် အလင်း ရောင်တစ်လွှာ ဖုံးအုပ်သွားသည့်အလား အလွန်တရာ တောက်ပနေသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ အနည်းငယ် ငေးမောမိသွားသည်။

ယွီရွေ့ကျူး စကားလုံးများကို အသံထွက် ဖတ်ပြသည်ကို သူ ကြားရသည်။ သူက အလွတ်ကျက်မှတ်ရန် အာရုံစိုက်သင့်သော်လည်း သူ့ အာရုံများက ယွီရွေ့ကျူးထံတွင်သာရှိပြီး အထူးသဖြင့် သူမ နှုတ်ခမ်းများထံတွင်သာ ရောက်မိတော့သည်။

ယွီရွေ့ကျူး နှုတ်ခမ်းများမှာ သဘာဝအတိုင်း နီရဲကာ ပြည့်အင်ပြီး စကားလုံးများကို အသံထွက်ရန် လျှာလိပ်ချိန်တွင် သူတို့မှာ အလွန်နီးကပ်နေသဖြင့် ဟော်ချန်ယဲ့က သူမ အသက်ရှူငွေ့ကိုပင် ရှူရှိုက်မိသည်။ ၎င်းက အလွန် မွှေးပျံ့လှသည်။

ထို့နောက် သူမ နှုတ်ခမ်းများနှင့် သွားများကြားတွင် ပုန်းကွယ်ထားသော နီရဲသည့် လျှာလေးနှင့် ယခင်က အနမ်းများမှတစ်ဆင့်သာ ၎င်းကို မြည်းစမ်း ခံစားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အသံထွက် မှန်ကန်သော ထောင့်ချိုးကို သူ့အား ပြသရန်အတွက် ယွီရွေ့ကျူးက လျှာလေးကို အနည်းငယ် ထုတ်ပြကာ သွားများဖြင့် ညင်သာစွာ ကိုက်ခဲထားပြီး N ဟူသော အသံမျိုးကို ဖန်တီးပြသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ သူ့ ဝိညာဉ်များ လွင့်ထွက်သွားတော့မည့်အလား ခံစားရပြီး ယွီရွေ့ကျူးက သူ့ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စကားလုံးများကို အသံထွက်ကြည့်ရန် တောင်းဆိုလာချိန်တွင် သူ့ စိတ်များ ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။

ယွီရွေ့ကျူးက လှည့်ကြည့်ရာ စာအုပ်ပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ သူမထံတွင်သာ စူးစိုက်နေသော ဟော်ချန်ယဲ့ တောက်လောင်နေသည့် မျက်ဝန်းနက်ကြီးများနှင့် ဆုံလေသည်။

ယွီရွေ့ကျူး "..."

သူမ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူမက တူကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရိုက်ချပြီး တမင်သက်သက် တင်းမာ သော မျက်နှာထားဖြင့် ဟော်ချန်ယဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"ဟော်ချန်ယဲ့၊ ကျွန်မတို့ အတန်းတက်နေတာလေ၊ ရှင် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"

ထို့နောက် သူမက တူကို မြှောက်ကာ ကျောက်သင်ပုန်းကို ညွှန်ပြသည်။

"ရှင် ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်က ဟာတွေ အကုန် ဖတ်ပြနိုင်လား"

ဟော်ချန်ယဲ့က မဖြေဘဲ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ သူ့ တောက်လောင်နေသော အကြည့်များက ယွီရွေ့ကျူးထံသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

သူ သေချာပေါက် သူ့ ရွေ့ကျူးလေးအကြောင်းကို တွေးနေခြင်းပင်။ သူမ နှုတ်ခမ်းလေးများက နမ်းချင်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖိတ်ခေါ်နေသည်။

နေရောင်ခြည်အောက်တွင် တောက်ပသော သူမ လက် ချောင်းလေးများက ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လှပပြီး သွယ်လျဖြူဖွေးကာ လက်ချောင်းထိပ်လေးများမှာ ပန်းသွေးရောင် သန်းနေသည်ကိုလည်း သူ တွေးမိသည်။ သူ ထိုအရာကိုလည်း နမ်းချင်မိသည်။

ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ကုလားထိုင်ကို ယွီရွေ့ကျူး အနားသို့ တိုးပြီး သူမကို မော့ကြည့်သည်။

"မရဘူး၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကိုယ် တကယ် စာလုပ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီပြဿနာကို မဖြေရှင်းရမချင်း ကိုယ် ဒါကိုပဲ ဆက်တွေးနေမိမှာ"

ယွီရွေ့ကျူးက သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်မိသည်။

"ဘာကို..."

သူမ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီ ဟော်ချန်ယဲ့က ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လာရာ သူ့ နားရွက်များမှာ နီရဲနေသည်။

"မိန်းမ... ကိုယ့်ကို နမ်းလို့ရမလား၊ ကိုယ့်ကို နမ်းလိုက်ရင် ဒီနေ့ ဒီစာမျက်နှာကို အလွတ်ရအောင် ကျက်ပါ့မယ်၊ မဟုတ်ရင် ကိုယ် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်ပြီး အာရုံတွေက မင်းဆီမှာပဲ အမြဲ ရောက်နေလိမ့်မယ်"

ပုံမှန်အားဖြင့် ပြတ်သားပြီး စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားသော စီအီးအို ဟော်တစ်ယောက်မှာ ယခုအခါ အိမ်၌ ဇနီးဖြစ်သူ စိတ်ဆိုးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမကို ထိတွေ့ရန်ပင် ယွီရွေ့ကျူး ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံလာသည်။

တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ရင်း ယွီရွေ့ကျူးမှာ ခါးအောက်ပိုင်းတွင် တစ်လှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေသော အမြီးလေးတစ်ခု ရှိသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွီရွေ့ကျူးက ပြုံးလျက် ငြင်းဆန်သည်၊။

"မရဘူး၊ ဆုမချခင် ဒီစာမျက်နှာကို အရင် အလွတ်ကျက်ရမယ်၊ ဘယ်သူဌေးကများ ဝန်ထမ်းတွေကို လစာ ကြိုပေးဖူးလို့လဲ၊ ဒါကို ဆုကြေး နောက်ဆုတ်တာလို့ ခေါ်တယ်၊ ကျွန်မ စကားကို နားထောင်..."

ဟော်ချန်ယဲ့က အံ့ကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ယခင်က သူ အာရုံလွင့်ပါးကာ စာလုပ်ရန် အာရုံမစိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ယွီရွေ့ကျူး စကားများကို ကြားရချိန်တွင် သူ့ မျက်ဝန်းများမှာ ပြင်းပြမှုများဖြင့် တောက်လောင်သွားပြီး အလွန် အာရုံစိုက်လာသဖြင့် အချိန်ကိုပင် မေ့လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ထိုစာမျက်နှာကို အလွတ်ကျက်ကာ ဖတ်ပြပြီးသွားသည်နှင့် သူက ဆက်၍ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ယွီရွေ့ကျူးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ ကြမ်းတမ်းပြင်းပြစွာ နမ်းရှိုက်တော့ သည်။

အနမ်းက အတန်ကြာသွားပြီး ယွီရွေ့ကျူးမှာ အသက်လုရှူရင်း သူ့ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် မှီကာ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောသည်။

"ဟော်ချန်ယဲ့... ရှင် ထပ်ပြီး တိုးတက်နိုင်သေးတယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်၊ ဆက်ကြိုးစားပါ၊ တခြား ဆုတွေလည်း ရှိသေးတယ်နော်"

ဟော်ချန်ယဲ့ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူ့ အသံများ အက်ရှရှဖြစ်နေသည်။

"ဘာ တခြားဆုတွေလဲ..."

ယွီရွေ့ကျူးက သူ့ကို ပိုမို တိုးကပ်စေပြီး စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ဟော်ချန်ယဲ့ အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာကာ သူ့ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး အံ့ကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် ပြောသည်။

"လုပ်မယ်၊ ကိုယ် ထပ်ပြီး တိုးတက်နိုင်သေးတယ်"

...

လအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် နိုင်ငံခြားသားများ စီးပွားရေးလာလုပ်ရန် ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ဘာသာပြန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သူ ကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်လာခဲ့ပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ကာ စံချိန်မီသော အင်္ဂလိပ်စကားကြောင့် စက်ရုံရှိ လျန်စစ်နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားသည်။

အစ်ကိုချန်ယဲ့ အိမ်မှာ အင်္ဂလိပ်စာ လေ့လာနေကြောင်း သူတို့အားလုံး ကြားထားကြသော်လည်း သူ မည်သို့ မြန်မြန် တတ်သွားရသနည်း။

အချိန်သိပ်မကြာသေးဘဲ သူက နိုင်ငံခြားသားများနှင့်တောင် ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်သည်။

ရှဲ့ချီက မနေနိုင်ဘဲ ချီးကျူးမိသည်၊

"အစ်ကိုချန်ယဲ့... အစ်ကို ဘယ်လိုများ လေ့လာထားတာလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် တော်နေရတာလဲ"

ထို ရိုမန်တစ်ဆန်သော အခိုက်အတန့်များကို တွေးမိပြီး ဟော်ချန်ယဲ့မှာ ခေတ္တမျှ ငေးမောသွားကာ အလျင်အမြန်ပင် ချောင်းဟန့်၍ ပြုံးသည်။

"ငါက မွေးရာပါ အရည်အချင်း ပိုပါလို့ နေမှာပေါ့"

အရာအားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသော ယွီရွေ့ကျူးက သူ့ကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ တစ်ချက် ကြည့်မိသည်။ အိမ်ရောက်သောအခါ သူမက ဟော်ချန်ယဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"မွေးရာပါ အရည်အချင်း ဟုတ်လား၊ ရှင့် အရည်အချင်းကို ရှင် ပိုပြီး လေ့ကျင့်သင့်တယ်၊ ကျွန်မ ကျောင်းကျောင်းနဲ့ သွားအိပ်လိုက်ဦးမယ်"

ဟော်ချန်ယဲ့ "!!!"

သူ့ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသွားလေသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ မိန်းမရယ်..."