အခန်း ၁၃၉

အခန်း (၁၃၉)

သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခြင်း

ဤနေရာမှ လူအချို့သည် သူတို့၏ အမြစ်ဆီသို့ ပြန်သွားရန် မျှော်လင့်နေကြလေသည်။

သို့သော် အချို့မှာမူ လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ကောင်းယွမ်၏ ငါးရံ့နက် တပ်ဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြလေသည်။ ကောင်းယွမ်သည် ထိုခေါင်းမာသော အစွန်းရောက်များကို မည်သည့် သနား ညှာတာမှုမျှ မပြသဘဲ သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ပင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေ၏။

ကောင်းယွမ်သည် ထိုင်ဝမ် အစိုးရရေးရာ ဗဟိုအဆောက်အအုံသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့လေသည်။

ဦးနှောက်ဆေးခံထားရပြီး လမ်းမှားသို့ ရောက်နေသူများမှာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွား၍ မရနိုင်ပေ။ ချိုက်ချိုက်ဇီ၏ လက်အောက်ငယ်သား အများအပြားမှာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ချိုက်ချိုက်ဇီမှာမူ ထွက်မသွားရသေးဘဲ မည်သည့်နေရာသို့ ထွက်ပြေးရမည်မှန်းမသိကာ စတင်ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

လွန်ခဲ့သောခဏကပင် လေယာဉ်တစ်စင်း ပျံတက်သွားသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသော်လည်း စက်ရုပ် ဝတ်စုံတစ်ခုက အပေါ်သို့ ပျံတက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ဆွဲချလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ခရီးသည်တင် လေယာဉ်တစ်စင်းကို လေထဲမှနေ၍ အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လက်ချောင်းတစ်ချောင်းက လေယာဉ်တံခါးကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် စက်ရုပ်များသည် အတွင်းရှိ လူအားလုံးကို ဝင်ရောက်ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် ထွက်ပြေးလိုသူ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အပြစ်ကင်းစင်နေခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ကောင်းယွမ်၌ စက်ရုပ်အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးနေဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။

အချိန်မီ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော နေရာများမှာမူ ယခုအခါ ငရဲဘုံအလား ဖြစ်နေခဲ့ပေပြီဖြစ်ချေ၏။

အချို့က ကသောင်းကနင်း အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ လုယက်ကြပြီး အချို့က ကလဲ့စားချေရန် ကြိုးပမ်းကာ အချို့မှာမူ သက်သေများကို နှုတ်ပိတ်ရန် မီးရှို့ဖျက်ဆီးနေကြလေ၏။

တိုင်ပေမြို့၏ မြောက်ပိုင်းတွင်မူ မီးလောင်ကျွမ်းမှုကြီးတစ်ခု စတင်ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းယွမ် မှင်သက်သွားခဲ့ရပေသည်။

စက်ရုပ်များတွင် ကျွမ်းကျင်မီးသတ်ပစ္စည်းများ မရှိသလို စစ်သင်္ဘောများတွင်လည်း မီးငြှိမ်းသတ်နိုင် စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ အနာဂတ်ကမ္ဘာသည် စစ်သင်္ဘောများကို မီးငြှိမ်းသတ်ရန် အသုံးပြုရေးအတွက် ဘယ် သောအခါမျှ စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ကောင်းယွမ်သည် ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် စက်ရုပ်များကို ဦးဆောင်ကာ မီးတောက်များ၏ အရှေ့ သို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့လေသည်။ သူသည် မီးတားလမ်းတစ်ခုကို ရှင်းလင်းရမည်ဖြစ်ပြီး သို့မ ဟုတ်ပါက ယွမ်ပေ တစ်မြို့လုံး မီးလောင်ကျွမ်းသွားမည် ဖြစ်လေ၏။

ကောင်းယွမ်သည် ယွမ်ပေ တစ်မြို့လုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် သူ၏ စစ်သင်္ဘောများကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး လူတိုင်း အိမ်ထဲတွင်သာ နေထိုင်ရန်နှင့် သို့မဟုတ်ပါက သူပုန်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးချက်တစ်ခုကို ကြေငြာလိုက်လေသည်။

စက်ရုပ်များသည် ယွမ်ပေမြို့ မြောက်ပိုင်းတွင် အလျင်အမြန် စုရုံးလာကြလေသည်။ ကောင်းယွမ်သည် မီးတောက်များ မရောက်ရှိလာမီ မီးတားလမ်းတစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် မီးတောက်များ၏ အရှေ့ဘက်ရှိ အဆောက်အအုံများကို စတင်ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်လေ၏။

ကောင်းယွမ်၏ စက်ရုပ်ဝတ်စုံသည် ဆောက်လုပ်ရေး အပျက်အစီးများကို ရှင်းလင်းနေပြီး မီးပွားများ စတင်ထွက်ပေါ်လာတော့မည့် အချိန်တွင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့၏ အနီရောင်အလံများက အလွန်သိသာထင်ရှားနေသော လေယာဉ်အချို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့ ပေတော့သည်။

လေယာဉ်များသည် မီးတောက်များအထက်မှ ပျံသန်းသွားကာ ရေခဲခြောက်များကို စတင်ဖြန်းပက်လိုက် လေ၏။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် မီးငြိမ်းသွားခဲ့လေသည်။

တစ်ပတ်ဝဲပျံပြီးနောက် လေယာဉ်သည် ၎င်း၏ အပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့လေ၏။

ကောင်းယွမ်သည် စက်ရုပ်ဝတ်စုံ၏ ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းကို ဖွင့်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်ပတ်ဖုန်းနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

အပေါ်တွင် လွတ်သွားသော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု အများအပြားကို သူ တွေ့လိုက်ရလေ၏။ စက်ရုပ်ဝတ်စုံသည် အချက်ပြမှုများ အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်သဖြင့် သူ လုံးဝ မကြားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ ပြန်လည်ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။

တီခနဲ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

ကောင်းယွမ်သည် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

"အရာရှိကျိုး..."

"ကောင်းယွမ်... မင်္ဂလာပါ... ငါ ကျိုးကျန်းလီပါ..."

"ကျွန်တော် မြင်လိုက်ပါတယ်..."

"ရေတပ်က လာနေပြီ... မင်း နောက်ထပ် အကူအညီများ လိုအပ်သေးလား..."

ကျိုးကျန်းလီက မေးလိုက်လေသည်။

"လုံခြုံရေးထိန်းသိမ်းဖို့ စစ်သားတချို့ လိုအပ်နေပါတယ်..."

ကောင်းယွမ်က ပြောလိုက်လေသည်။ စက်ရုပ်များမှာ အလွန်နည်းပါးနေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

အကယ်၍ နေရာတစ်ခုတွင် လူအနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိနေပါက လူဦးရေမှာ အလွန်နည်းပါးသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။ မြို့ပေါင်းများစွာ ရှိနေသေးပြီး မြို့တိုင်းတွင် ကသောင်းကနင်း အခြေအနေကို အခွင့် ကောင်းယူ၍ ပြဿနာရှာတတ်သော လူယုတ်မာများ ရှိနေတတ်ကြလေ၏။

"ကောင်းပြီ... သူတို့ကို အမြန်ဆုံး ကမ်းတက်ဖို့ ငါ တိုက်တွန်းလိုက်ပါ့မယ်..."

ကောင်းယွမ်က တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

သူသည် ဒေါသများကို ဖြေဖျောက်ရန်နှင့် တပ်ဖွဲ့များကို လေ့ကျင့်ပေးရန် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ် သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခဲ့ရလေ၏။ ဤစက်ရုပ်များ သည် မီးရှို့ရန်အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မီးငြှိမ်းသတ်ရန် အသုံးပြုနေရပေ သည်။ သူသည် လူဖမ်းရန် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူလုပ်ခဲ့သမျှမှာ မီးငြှိမ်းသတ်ခြင်း သာ ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ ရှနိုင်ငံမှ တာဝန်ရှိသူများ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ကောင်းယွမ်သည် အစိုးရရေးရာ ဗဟို အဆောက်အအုံဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့လေသည်။ ချိုက်ချိုက်ဇီကို မဖြစ်မနေ ဖမ်းဆီးရမည် ဖြစ်ပေ၏။

"သွားကြစို့..."

"ဘယ်လမ်းက သွားရမလဲ…"

"ဂျပန်နိုင်ငံကို သွားမယ်... လှေတစ်စီး ယူထား... ငါးဖမ်းလှေတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ... သူတို့ လှေတိုင်း ကို လိုက်စစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချိုက်ချိုက်ဇီမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

"ငါတို့ ဘယ်ကို သွားနိုင်မှာလဲ... ဆာကူရာကျွန်းကိုလား... အရမ်းနီးလွန်းတယ်... ပြီးတော့ ဂျပန်မှာ တရုတ်လူမျိုးတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ... ငါတို့ သွားရင် မှတ်မိသွားကြလိမ့်မယ်..."

"ဒါတွေအားလုံးက နောက်မှ စဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စတွေပါ... အခု သွားကြစို့... မဟုတ်ရင် နောက်ကျသွား လိမ့်မယ်... ကားက အောက်ထပ်မှာ စောင့်နေတယ်... သင်္ဘောစီးဖို့ ကျီးလုံဆိပ်ကမ်းကို သွားမယ်..."

ချိုက်ချိုက်ဇီသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ ရုံးခန်းကို ကြည့်ကာ သူမ၏ နိမိတ်ဖတ်မှု မှန်ကန် ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။ ဤနေရာမှာ ဆက်ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ မသွားဘူး..."

ချိုက်ချိုက်ဇီသည် သေသပ်လှပစွာ ပြုလုပ်ထားသော သေနတ်ငယ်လေး တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ ခေါင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။

သူမ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်လေ၏။

"ငါတို့ ထွက်သွားလို့ မရဘူး... ထွက်သွားလို့ မရဘူး..."

သူမသည် ခလုတ်ကို ဆွဲရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မရခဲ့ပေ။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ၏ လက်ထဲမှ သေနတ်ကို လုယူသွားပြီး လူနှစ်ယောက်က သူမ၏ လက်မောင်းများကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ဆွဲကိုင် ကာ အပြင်သို့ ဒရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်သွားကြလေသည်။

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ..."

"ငါက ဒီနေရာရဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်ပဲ... ငါ မင်းတို့ရဲ့ တပ်မှူးကို တွေ့ချင်တယ်..."

"ဒါက လူမဆန်တာပဲ... ငါ့လက်မောင်းတွေ နာနေပြီ..."

သို့သော် မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

သူမကို ခေါ်ထုတ်လာသော စက်ရုပ်မှာ သဘာဝကျစွာပင် ကောင်းယွမ်၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ထဲမှ တစ်ရုပ် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းယွမ်သည် စက်ရုပ်ဝတ်စုံထဲတွင် ထိုင်လျက် ချိုက်ချိုက်ဇီကို စက်ရုပ်များက ယာဉ်ပျံပေါ်သို့ သယ်ဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ အတွင်းတွင် သူမ၏ အသိအကျွမ်းများစွာ ရှိနေခဲ့၏။ ထိုလူများ အားလုံးကို လူသိရှင်ကြား တရားစီရင်ရန်အတွက် ရှနိုင်ငံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်လေ တော့သည်။

ပြည်သူများကို ထိခိုက်နစ်နာမှု အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရင်း မြို့တစ်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ရခြင်းမှာ ကောင်းယွမ် စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပို၍ခက်ခဲလှပေသည်။

အဓိက ပြဿနာမှာ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေပြီး ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။ အချို့သော အစွန်းရောက်များသည် အသေခံတိုက်ခိုက်မှုများကိုပင် ပြုလုပ်ကြလေသည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အဆိုးရွားဆုံး အစိုးရများတွင်ပင် အာဇာနည်များ ရှိနေတတ်ရာ ဤအချက်က ကောင်းယွမ်အား လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့လေသည်။

သို့သော် အချို့လူများသည် မိမိ၏ သားသမီးအရင်းကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ကြပြီး အချို့က မစင်များကိုပင် စားသောက်နိုင်ကြကြောင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤသည်မှာ သိပ်တော့ မထူးဆန်းလှပေ။ တောကြီးမျက်မည်းထဲတွင် ငှက်မျိုးစုံ ရှိတတ်သည် မဟုတ်ပါလော။

သေလမ်းကို ရှာနေသူများအပေါ် ကောင်းယွမ် ဘယ်သောအခါမျှ သနားညှာတာမှု မပြသခဲ့ပေ။

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...၊

ရှနိုင်ငံ မရိန်းတပ်ဖွဲ့ဝင် အမြောက်အမြား ကမ်းတက်လာကြပြီး စက်ယန္တရားတပ်ဖွဲ့များသည် မြောက်ပိုင်း သို့ ချီတက်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ကောင်းယွမ်က တာဝန်များကို လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် တပ်ဖွဲ့များသည် စတင်ရုပ်သိမ်းခဲ့ကြလေ၏။

ယခုအခါ သူ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စများမှာ သူနှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

ကျွမ်းကျင်သူများကိုသာ လွှဲအပ်ထားလိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

စက်ရုပ်များ အားလုံး စစ်သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် စစ်သင်္ဘောကြီး စတင်ပျံ တက်သွားခဲ့လေသည်။ ကောင်းယွမ်သည် အောက်ဘက်ရှိ စစ်သားအများအပြားက စစ်သင်္ဘောကြီးကို အလေးပြုနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

ကောင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် စိုစွတ်လာခဲ့ပေသည်။

ထိုင်ဝမ်၏ ရာသီဥတုမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိုစွတ်လှပေသည်။ ကောင်းယွမ်၏ အမြင့်ပေ တိုးလာသည် နှင့်အမျှ သူသည် ပို၍ပို၍ အဝေးသို့ မြင်တွေ့လာရလေ၏။ ရုတ်တရက် အနီးအနားရှိ ရေပြင်တွင် ရေ ကြောင်းတိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကောင်းယွမ် မှင်သက်သွားခဲ့ရပေသည်။

*ဒီအချိန်ကြီးမှာ ဘယ်သူကများ စတင်လှုပ်ရှားရဲတာလဲ…*

သူသည် အာကာသ စစ်သင်္ဘောကို ရေကြောင်းတိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ချက်ချင်းပင် မောင်းနှင် သွားလိုက်လေ၏။

အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ၎င်းမှာ ရှနိုင်ငံ၏ မြောက်ပိုင်းပင်လယ် ရေတပ်က ဂျပန် ရေကြောင်း ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းယွမ် သဘောပေါက် သွားခဲ့လေသည်။

ကောင်းယွမ်မှာ ဒေါသထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

သူသည် ဂျပန်တို့ကို နှိမ်နင်းရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာနေခဲ့သည်မှာ အတန်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်ခြင်းက အကြံကောင်းတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ယဉ်ကျေးသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။

ပြီးခဲ့သည့် ဖြန့်ချီရေးကိုယ်စားလှယ်များ ညီလာခံတွင် ဂျပန်များ ရောက်လာချိန်က ကောင်းယွမ်သည် သူတို့ကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။ စီးပွားရေးဆိုသည်မှာ စီးပွားရေးသာ ဖြစ်လေသည်...။

သို့သော် ယခုအခါ ဂျပန်တို့က ရှနိုင်ငံကို အမှန်တကယ်ပင် တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ယင်းမှာ ရှနိုင်ငံ၏ ရေပြင်အနီးတွင် ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ပြဿနာကို ရှာနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေ တော့၏။

သို့ဆိုလျှင် သူတို့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ချေမှုန်းပစ်ရန် မိမိအတွက် အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ယခင်က ကောင်းယွမ် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော အမေရိကန် လေယာဉ်တင်သင်္ဘောက တရုတ်လူ မျိုး အများအပြားကို ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့သော်လည်း သေဆုံးသူအရေအတွက် အတော်လေး နည်း ပါးခဲ့သဖြင့် လုံလောက်သော ဟန့်တားနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

ယခုအခါ မိမိသည် လွယ်လွယ်နှင့် ရန်စ၍ရသောသူ မဟုတ်ကြောင်း မှတ်ဉာဏ်များကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု ကောင်းယွမ် ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ကောင်းယွမ်၏ စစ်သင်္ဘော မရောက်လာမီမှာပင် ပင်လယ်ပြင်အခြေစိုက် ဒုံးကျည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သည် ၎င်းထံသို့ ခက်ခဲသော ထောင့်များမှနေ၍ ပျံသန်းလာပြီး လမ်းကြောင်းကို အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲကာ အများအပြား ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

သို့သော် ထိုဒုံးကျည်များသည် ကောင်းယွမ်၏ စစ်သင်္ဘောအနီးသို့ လုံးဝ ကပ်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။ လေဆာ ကာကွယ်ရေးစနစ် အသက်ဝင်လာပြီးနောက် ဒုံးကျည်များသည် လေထဲတွင်သာ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲ နေခဲ့လေတော့သည်။

"ဂျပန်နိုင်ငံနဲ့ ဂျပန် ရေကြောင်း ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ဟာ ငါ့ရဲ့ ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် အခုချက်ချင်း ဂျပန်နိုင်ငံကို ငါးရံ့နက် နည်းပညာကုမ္ပဏီ ရဲ့ ရန်သူတော်နိုင်ငံအဖြစ် သတ်မှတ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ပြီး သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်သွားမယ်..."

သတင်းစကားတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ အင်တာနက် အသုံးပြုသူ များ အားလုံး မြင်တွေ့သွားကြလေတော့သည်။