အခန်း ၁၀၉
Vol. 11 Ch. 109
အခန်း (၁၀၉) - စမ်းသပ်ခြင်း (၁)
ချင်းလင်က သွက်လက်ဖျတ်လတ်စွာ ညဝတ်အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ချူချင်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်မိလေသည်။
'ဒီမိန်းကလေး... ဘာလုပ်နေတာလဲ...'
ဝတ်စုံလဲလှယ်ပြီးနောက် ချင်းလင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ညအမှောင်ထုအတွင်းသို့ တိုးဝင်ကာ အမှောင်ရိပ်ကို အကာအကွယ်ယူ၍ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။
သူမ၏ကိုယ်ဖော့သိုင်းမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပေသည်။
ချူချင်း မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်လိုက်သည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုမိန်းကလေး၏ ခြေရာကို လွဲချော်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရ၏။
နန်လင်၏ အလှနတ်သမီးသုံးဖော်မှာ မန်ထန်ချွန်း၏ အလှဆုံးပန်းများ ဖြစ်ကြပေသည်။
ဤကျော်ကြားသော ဘွဲ့အမည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမတို့မှာ ပြည့်တန်ဆာလောကမှ ဖြစ်သင့်၏။
သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူမက သူခိုးဂိုဏ်းမှလူတစ်ဦးနှင့် ပို၍တူနေချေသည်။
သူ၏စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားပြီး ခြံဝင်းထဲရှိ ချီကွမ်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းတစ်စုံတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။
ချူချင်း၏တာဝန်မှာ ချင်းရှီးရွာ လူသတ်ပွဲကြီး၏နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်၏။
ထိုနောက်ကွယ်မှကြိုးကိုင်သူမှာ လူနှစ်ဦးထက် မပိုနိုင်ချေ။
တစ်ဦးမှာ ချီကွမ်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ဖေးဝူကျိ ဖြစ်ပေသည်။
ချီကွမ်းကို ဦးစွာသတ်ဖြတ်ပြီး တာဝန်ပြီးမြောက်ခြင်းရှိမရှိ စောင့်ကြည့်ရန်မှာ အတည်ပြုရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပင် ဖြစ်၏။
အကယ်၍ မပြီးမြောက်သေးပါက ဖေးဝူကျိကိုပါ ဆက်လက်သတ်ဖြတ်ရုံသာ ရှိ၏။
မူလက ချူချင်း၏အစီအစဉ်အရ ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ လူမသတ်ချင်သေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူ့အသက်မှာ အရေးကြီးသောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ထိုနယ်မြို့လေးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများက ချူချင်း၏အတွေးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီ။
ချီကွမ်းသည် ဖေးဝူကျိ၏အမိန့်ကို နာခံပြီး ယင်ဖုန်းစခန်းမှ ဓားပြများအား အရပ်သားများကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းရန် ခွင့်ပြုထားကာ လူ့အသက်ကို မြက်ပင်ကဲ့သို့ သဘောထားခဲ့ချေသည်။
ဤကဲ့သို့သောလူမျိုးမှာ အကြိမ်တစ်သောင်း သေလျှင်ပင် အပြစ်မကျေသေးရာ သူတို့အပေါ် အဘယ်ကြောင့် အားနာနေရမည်နည်း။
ယခုအချိန်တွင် သူက သတိမေ့မြောနေသဖြင့် လူသတ်ရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ချေသည်။
လူသတ်သမားတစ်ဦးအနေဖြင့် အခွင့်ကောင်းကို အသုံးချခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။
သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် မူလက သတိမေ့မြောနေသောချီကွမ်းက ရုတ်တရက် ဖြည်းညင်းစွာ ထထိုင်လိုက်လေသည်။
သူက အိပ်ပျော်မနေသကဲ့သို့ သတိမေ့မြောနေခြင်းလည်း မရှိချေ။
'ဟန်ဆောင်နေတာလား...'
ချူချင်းက အသံတိတ်ပြုံးလိုက်သည်။
'ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... အားလုံးက ဒီလိုမျိုး ကစားနေကြတာပေါ့...'
တစ်ဦးက 'အလှနတ်သမီး' အမည်ခံကာ ကိုယ်ကိုလာရောက်ရောင်းချသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေပေသည်။
အခြားတစ်ဦးကမူ ဆေးမိချင်ယောင်ဆောင်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်လည်ထလာပြီး လူကိုခြောက်လှန့်နေ၏။
လူ့စိတ်သည် အလွန်လှည့်စားတတ်သည်ဟူသောစကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
ချီကွမ်းက ထရပ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုမိန်းကလေး ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။
"ဖီးနစ်အတုမဲ့ခြေရာပျောက်ဆေးမှုန့်... ဒီပစ္စည်းက ရဖို့မလွယ်ဘူး... နည်းနည်းလောက် သုံးလိုက်ရင်တော့ အိပ်မက်ကောင်းတစ်ခု မက်နိုင်တာပေါ့..."
"နှမြောစရာကောင်းတာက အိပ်မက်လှလှလေးတွေက ခြေရာလက်ရာမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်တာပဲ... နောက်ဆုံးတော့ ဒါကအတုအယောင်ပဲလေ..."
"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ ရှင်တောက်အန်းကို ရောက်လာမှတော့ ဒီလိုလှည့်ကွက်လေးနဲ့ ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ..."
"ကစားပွဲက အခုမှ တကယ်စတာ..."
ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့လိုက်သည်။
"ဘယ်သူရှိလဲ..."
စကားသံအဆုံးတွင် အပြင်ဘက်မှခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ရှင်တောက်အန်းတပည့်တစ်စုက ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။
"တတိယဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."
"ဝင်းထဲက လူတွေအားလုံးကို ရှင်းထားလိုက်... ဒီည ငါအမဲလိုက်မှာမို့လို့ မင်းတို့တွေ နှောင့်ယှက်တာကို မလိုချင်ဘူး..."
ချီကွမ်းက တိုးညင်းစွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။
လက်အောက်ငယ်သားများက တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။
"ဟုတ်ကဲ့..."
သူတို့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဤဝင်းအတွင်းမှသာမက အခြားနေရာများမှလည်း လှုပ်ရှားသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
တစ်ခဏအတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် လူတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ချေ။
ထိုအချိန်ကျမှ ချီကွမ်းက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကိုလှုပ်ရှားကာ လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ထွက်ခွာသွားတော့၏။
သူထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချူချင်းသည်လည်း လေပေါ်သို့ပျံတက်လိုက်ပြီး ချီကွမ်း၏နောက်ကွယ်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားလေသည်။
ချင်းလင် မည်သည့်နေရာသို့သွားသည်ကို ချူချင်း မသိသော်လည်း ချီကွမ်းကမူ သိရှိနိုင်ပေသည်။
ချင်းလင်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုရတနာအတွက် ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ လွန့်ရှန်ဓားအတွက်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။
ဤဓားကို ချိရှန်သံရိုင်းဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသဖြင့် အလွန်ထူးခြားလှရာ အခြေအနေပေးပါက ချူချင်းအနေဖြင့် ၎င်းကိုရယူရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ချေ။
၎င်းကို စွန့်ပစ်သည်ဖြစ်စေ၊ ဖျက်ဆီးပစ်သည်ဖြစ်စေ မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။
အမှန်တကယ်တွင် ဤဓား၌ ပိုင်ရှင်ရှိသည်ဟု ပြောရလျှင် ထိုသူမှာ မိမိပင်ဖြစ်သင့်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပန်းပဲဆရာလေးက ၎င်းကို လူသတ်ခအဖြစ် မိမိအား ပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။
ချီကွမ်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိလှုပ်ရှားနေလေသည်။ သူက ဦးတည်ချက်မရှိ ပြေးလွှားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ နေရာတစ်ခုသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်သွားနေခြင်း ဖြစ်၏။
ချူချင်း ခန့်မှန်းမိသည်မှာ ယခင်က ထိုလူနှစ်ဦး ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ချီကွမ်းက သူမအား တစ်စုံတစ်ခုကို အရိပ်အမြွက်ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သင့်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူမက ချီကွမ်းကို မေ့မြောအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်သို့ တိတ်တဆိတ်သွားရောက်ခြင်း ဖြစ်၏။
ချီကွမ်းမှာမူ သတင်းပေးသူဖြစ်သဖြင့် ဖုံးကွယ်နေစရာမလိုဘဲ အတိုဆုံးလမ်းကြောင်းအတိုင်း တိုက်ရိုက်သွားနိုင်ရာ ၎င်းမှာ ပိုက်ကွန်ဖြန့်၍ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။
ထင်သည့်အတိုင်းပင် တစ်ခဏမျှကြာသောအခါ ချီကွမ်းက နှစ်ထပ်တိုက်ငယ်လေးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။
ချူချင်းက အနားမကပ်သေးဘဲ ချီကွမ်း ထိုတိုက်ငယ်လေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ အမိုးပေါ်သို့ ပျံတက်လိုက်၏။
သူက အမိုးအုတ်ကြွပ်ပြားတစ်ချပ်ကို ဖယ်ရှားကာ ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုနှစ်ထပ်ဆောင်မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရလေသည်။
ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် ကန့်လန့်ကာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထောင်ထားပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် စားပွဲတစ်လုံးရှိနေ၏။
စားပွဲပေါ်တွင် ဓားတင်စင်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။
နက်မှောင်သောဓားတစ်စင်းမှာ ဓားတင်စင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေ၏။
သို့သော် ချူချင်းက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဓားအတုဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်လေသည်။
ချင်းရှီးရွာတွင်ရှိစဉ်က ချူချင်းက ထိုဓားကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ဖူး၏။
ဤနေရာတွင် တင်ထားသောဓားနှင့် လုံးဝမတူညီချေ။
ထိုလွန့်ရှန်ဓားမှာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မျက်လုံးလွှဲရန် ခက်ခဲလှသောဓားတစ်စင်း ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤဓားမှာ အလွန်ပင် သာမန်ဆန်လွန်းလှ၏။
'ထောင်ချောက်ပဲ...'
ချူချင်း၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာလေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ချီကွမ်းသည်လည်း အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာပြီး တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ အလယ်စားပွဲကို ရှောင်ကွင်းကာ နံရံဘက်ရှိ ကန့်လန့်ကာနောက်သို့ ဝင်ရောက်ပုန်းကွယ်လိုက်၏။
ချူချင်း၏မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မည်သို့တိုက်ခိုက်ရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။
ချီကွမ်း၏သိုင်းပညာကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူက မိမိတို့လူစု၏ မျက်စိအောက်တွင် လွန့်ရှန်ဓားကို ယူဆောင်သွားနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ပင် စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။
သို့သော် ချူချင်းအနေဖြင့် မိမိ၏လက်ရှိသိုင်းပညာဖြင့် သူ့ကိုသတ်ရန် မခက်ခဲကြောင်း ယုံကြည်ထား၏။
ပြဿနာမှာ ယခုအခါ ချီကွမ်းက သူ့အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးထားပြီး ဝင်းအတွင်းရှိ ရှင်တောက်အန်း တပည့်များကို ဖယ်ရှားပေးထားသဖြင့် လှုပ်ရှားမှုအချို့ ရှိခဲ့လျှင်ပင် အခြားသူများ သတိပြုမိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါက သူ၏နှုတ်မှ အချက်အလက်အချို့ကို မေးမြန်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။
စိတ်ကူးအမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အမှောင်ထုအတွင်းမှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် အရိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။
"ဟင်... တံခါးက သော့မခတ်ထားဘူးလား..."
"အနီးဝန်းကျင်မှာ တကယ်လူမရှိဘူးပဲ... ဘယ်သူထင်မှာလဲ... ဘာအစောင့်အရှောက်မှ မရှိတဲ့နေရာမှာ အဖိုးတန်ဆုံးပစ္စည်းကို ဝှက်ထားလိမ့်မယ်လို့..."
ချင်းလင်က တံခါးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူမက တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်သွားပြီး ခြေလှမ်းများမှာ အလွန်ပေါ့ပါးသဖြင့် မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာချေ။
အမိုးပေါ်ရှိ ချူချင်းက ကန့်လန့်ကာနောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ချီကွမ်းက မသိစိတ်အရ အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေချေပြီ။
တစ်ခဏမျှကြာပြီးနောက် ချင်းလင်၏ပုံရိပ်မှာ ဒုတိယထပ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။
သူမ၏အကြည့်မှာ စားပွဲအလယ်ရှိ ဓားဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွား၏။
"ရှင်တောက်အန်းမှာ ဓားကလွဲရင် တခြားဘာကောင်းတာ ရှိဦးမှာလဲ..."
"လောကမှာ အကောင်းဆုံး... မင်းတို့ရဲ့ လောကမှာ အကောင်းဆုံးဆိုတဲ့ ရတနာက ဘယ်လောက်တောင် ထူးခြားဆန်းပြားလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်..."
ချင်းလင်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်ရင်း ထိုဓားရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။