အခန်း ၃၂၈

အခန်း ၃၂၈ - လှည့်စားခြင်း

ကောင်မလေး၏ စကားများက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေတော့သည်။

နျိုနျိုလေးက တကယ်ပဲ ဒီလောက်များများ သိနေတာလား...။

မယ်တော်ကြီးသည် ငါ့မြေးလေးက အတော်ဆုံးပဲ ဟူ၍ တွေးနေမိလေသည်။

ဧကရာဇ်ကလည်း မင်းအဖေက အမှုဘယ်လိုရှင်းရမလဲဆိုတာ တကယ်သိတာလားဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

နျိုနျိုလေးက ပြောလိုက်သည်။

"အမှုဘယ်လိုရှင်းရမလဲဆိုတာ ဖေဖေ သိမသိတော့ နျိုနျို မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက အမှုရှင်းတဲ့ ပုံပြင်တွေ အများကြီး ပြောပြဖူးတယ်... သူ နားလည်လောက်မှာပါ..."

ဧကရာဇ်သည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ကုမင်တာ့ကို လာကူညီရန် တောင်းဆိုမည့်စကားကို ပြောလိုက်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကိစ္စမှာ နန်းတွင်းနှင့် သက်ဆိုင်နေပေသည်။ မလိုအပ်လျှင် ဝန်ကြီးများကို မပါဝင်စေချင်ပေ။

"နျိုနျိုလေး... သမီးလေးကလည်း မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်... ဒါဆိုရင် ဦးလေး စမ်းသပ်ကြည့်မယ်... ဘယ်ကနေ စရမလဲ..."

ဧကရာဇ်သည် ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် ဆေးကုသမှု ခံယူရန် အမှန်တကယ် လိုနေပြီဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

လုပ်စရာ ဘာမှမရှိတော့သည်သာ မဟုတ်လျှင် အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို ဆွဲပြီး ဤသို့ မေးမည်မဟုတ်ချေ။

နျိုနျိုလေးသည် ဧကရာဇ်က သူမအား နောက်ပြောင်နေသည်ဟု မထင်ချေ။ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် မယ်တော်ကြီးအား သူမ အမှန်တကယ် ကူညီပေးချင်နေသည်။ ဤအချိန်တွင် ခေါင်းကိုစောင်းကာ မေးလိုက်သည်။

"မယ်မယ်ဖွားဖွား ဘယ်လို အဆိပ်မိသွားလဲဆိုတာ နျိုနျို မသိပေမယ့် အဲဒါကို စားလိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် အနံ့ရှူမိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါမှမဟုတ် မသုံးသင့်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကို သုံးလိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ..."

ဧကရာဇ်သည် ချန်ရုံရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံး မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ချန်ရုံရှန်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေးကု... မယ်တော်ကြီးရဲ့ အစားအသောက်နဲ့ အမွှေးတိုင်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပြီးပါပြီ... ဘာမှ လစ်လပ်သွားတာ မရှိဘူးလို့ အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်..."

နျိုနျိုလေးသည် ဘေးနားရှိ လီရွှန်းဖူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ နန်းတွင်းရှိ လူတိုင်းက သူမအား သခင်မလေးကု ဟု ခေါ်နေကြသဖြင့် သူမ အနေခက်နေဆဲပင်။

လီရွှန်းဖူသည် ကောင်မလေး ဘာတွေးနေသည်ကို သဘာဝကျစွာ နားလည်ပြီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ချက်ချင်း နမူနာပြလိုက်လေသည်။

"နျိုနျိုလေး... ဘယ်နေရာတွေမှာ လစ်လပ်သွားတယ်လို့ ထင်လဲ..."

ချန်ရုံရှန်းသည် လီရွှန်းဖူကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

နျိုနျိုလေးက မေးလိုက်သည်။

"အကုန်လုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းပြီးပြီဆိုတာ သေချာလား..."

"ဒါကတော့ သေချာတာပေါ့... လူအများကြီးက အတူတူ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် စုံစမ်းခဲ့တာပါ... တကယ်ကို လစ်လပ်သွားတာ ဘာမှမရှိတော့ပါဘူး..."

ချန်ရုံရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နျိုနျိုလေး လမ်းပျောက်သွားပြီဟု ဧကရာဇ်က ထင်လိုက်မိသည်။

သို့သော် ကောင်မလေးက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။ ခဏအကြာတွင် မယ်တော်ကြီးထံသို့ လာကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"မယ်မယ်ဖွားဖွား... သူများမသိအောင် တစ်ခုခုကို ခိုးစားတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို သုံးလိုက်တာမျိုး ရှိလား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မယ်တော်ကြီးသည် ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ကောင်မလေး၏ နဖူးကို လက်ဖြင့်ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို သမီးလို ထင်နေတာလား... အိမ်မှာ ဖေဖေနဲ့ မေမေ မသိအောင် သရေစာတွေ ခဏခဏ ခိုးစားနေတာလား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နျိုနျိုလေးသည် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"မယ်မယ်ဖွားဖွား... နျိုနျိုနဲ့ အဖွားက အချစ်ဆုံးတွေလေ... ဖေဖေနဲ့ မေမေ့ကို ဒီအကြောင်း မပြောပြနဲ့နော်..."

မယ်တော်ကြီးက နျိုနျိုလေးကို သဘောကျပေသည်။ ရင်းနှီးသော လေထုကို ခံစားနေရသော်လည်း ကလေးကို ဆက်၍ အနေမခက်စေဘဲ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ... ငါက သမီးလေးအကြောင်း သွားမတိုင်ဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်..."

ဘေးနားရှိ ချန်ရုံရှန်းသည် သတိရသွားပုံပေါ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီး... အရင်က တစ်ခါတလေမှ စားတာ ဒါမှမဟုတ် သုံးတာမျိုး ရှိဖူးလား... အမြဲတမ်းတော့ မသုံးပေမယ့် စဉ်းစားမိတဲ့အချိန်မှ သုံးတာမျိုးလေ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မယ်တော်ကြီးသည် သူမ၏ နဖူးပေါ်ရှိ နားထင်ကို ညာလက်ဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ကာ ပြန်လည်မှတ်မိရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခဏမျှ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ချေ။

လီရွှန်းဖူနှင့် မယ်တော်ကြီး အားကိုးရဆုံးဖြစ်သော အဘွားစွန်းကို ဧကရာဇ် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလူနှစ်ဦးသည် ရှိုကန်းနန်းဆောင်တွင် စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း မခံရသော တစ်ဦးတည်းသော သူများလည်း ဖြစ်၏။ သူက မေးလိုက်သည်။

"မယ်တော်က ခဏလောက် စဉ်းစားလို့မရဘူး ဆိုတော့ မင်းတို့ အနီးကပ် ပြုစုပေးတဲ့သူ နှစ်ယောက်ရော စဉ်းစားလို့ မရဘူးလား..."

အဘွားစွန်းသည် သူမကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် အချိန်ပိုရသဖြင့် ကိုယ်တိုင် အစပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ပြန်လည်လျှောက်တင်ရရင် မယ်တော်ကြီးက တစ်ခါတလေ အိပ်ဆေးရည် သောက်လေ့ရှိပါတယ်... ဒီကာလအတွင်းမှာ မယ်တော်ကြီးက ညဘက် ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်တဲ့အတွက် အိပ်ဆေးရည် မသောက်တာ အတော်ကြာပါပြီ..."

ချန်ရုံရှန်းက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ပြန်လည်လျှောက်တင်ရရင် ကျွန်တော်မျိုးက ရှိုကန်းနန်းဆောင်ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် စုံစမ်းခဲ့ပါတယ်... အိပ်ဆေးရည်ဆိုတာကို လုံးဝမတွေ့ခဲ့ပါဘူး... အစေခံတွေကို စစ်ဆေးမေးမြန်းတော့လည်း အိပ်ဆေးရည်အကြောင်း ဘာမှမပြောကြပါဘူး..."

ဧကရာဇ်သည် အဘွားစွန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အိပ်ဆေးရည်က ဘယ်မှာလဲ... ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ဘယ်ကနေ ယူတာလဲ..."

အဘွားစွန်းက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီအိပ်ဆေးရည်ကို လိုအပ်တဲ့အချိန်တိုင်း သောက်တာပါ... နန်းတွင်းဆေးခန်းက တစ်ခါပို့ရင် ငါးထုပ် ပို့ပေးပါတယ်... ရှေ့တစ်ခါက ကုန်သွားပြီးပြီမို့ နောက်ထပ် မတောင်းရသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အကြိမ်တိုင်း သမားတော်ကြီးလီ ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ပေးတာပါ... သူ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးလို့ ဆိုပါတယ်... နောက်ဆုံး ဆေးသောက်ခဲ့တာက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လခွဲလောက်ကပါ..."

အချိန်အတော်ကြာသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ခဏတာမျှ မေ့နေခြင်းမှာ သာမန်ပင်ဖြစ်သည်။

"ဆေးကျိုဖို့ တာဝန်ရှိတဲ့သူကို စစ်ဆေးမေးမြန်းလို့ ရမလား..."

ဧကရာဇ်က မေးလိုက်သည်။

ချန်ရုံရှန်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"ဆေးကျိုတဲ့သူကိုလည်း အဓိကထား စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ပါတယ်... ဘာမှ ပုံမှန်မဟုတ်တာ မတွေ့ရပါဘူး..."

အဘွားစွန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဆေးကျိုပေးနေကျ နန်းတွင်းသူလေးက အမှားကြီးတစ်ခု လုပ်မိလို့ လူတွေကို လွှတ်ပြီး မောင်းထုတ်လိုက်ပါတယ်... အခု ဆေးကျိုဖို့ တာဝန်ရှိတဲ့သူက နန်းတွင်းသူအသစ်လေးပါ..."

"ဘာအမှားလဲ..”

"အဲဒီနန်းတွင်းသူက အမြဲတမ်း ပေါ့ဆတတ်တဲ့သူပါ... သူက အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ သတိမထားတတ်ဘူး... မယ်တော်ကြီး သုံးချင်တဲ့ ဆေးတွေကိုတောင် သူက ခဏခဏ မှားသုံးတတ်ပါတယ်... ကျွန်မက သူ့ကို အဝတ်လျှော်ဆောင်ကို ပို့လိုက်ပါတယ်..."

မယ်တော်ကြီး၏ ရှိုကန်းနန်းဆောင်မှ အဝတ်လျှော်ဆောင်သို့ ရောက်သွားခြင်းမှာ ကောင်းကင်မှ ငရဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ပင်။ ဤပြစ်ဒဏ်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

လူကို လွန်ခဲ့သည့် တစ်လကတည်းက ပို့လွှတ်လိုက်သောကြောင့် ဤစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွင် သူမအား မတွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်သည် ချန်ရုံရှန်းကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူက ချက်ချင်း အရိုအသေပေးကာ ထွက်သွားတော့သည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် လူတစ်ယောက်က လွန်ခဲ့သည့် တစ်လက မယ်တော်ကြီး၏ အမှုတွဲကို ယူလာလေသည်။

ဝါရင့်သမားတော်ကြီး အများအပြား အတူတကွ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပေးလာသော ရလဒ်များမှာ ဧကရာဇ်ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားစေတော့သည်။

"သမားတော်ကြီးလီရဲ့ အိပ်ဆေးရည် အချိုးအစားက တခြားသူတွေနဲ့ အတော်လေး ကွာခြားပေမယ့် သမားတော်ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှုက လူနာရဲ့ တကယ့်အခြေအနေအရ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရတာမို့ ဒါက ပြဿနာကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

"သမားတော်ကြီးလီက မယ်တော်ကြီးကို လုပ်ကြံဖို့ ဒီအိပ်ဆေးရည်ထဲမှာ အဆိပ်ရောထည့်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်မလား..."

ချန်ရုံရှန်းက ဧကရာဇ်ကိုယ်စား မေးခွန်းများ မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သမားတော်ကြီးများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

"နန်းတွင်းဆေးရုံက ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ အဝင်အထွက်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်... သိသာထင်ရှားတဲ့ မှားယွင်းတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ရောနှောပါဝင်နေရင် စောစောကတည်းက သိခဲ့ရမှာပါ... သူက အဆိပ်ကို အမှုန့်လုပ်ပြီး ဆေးထုပ်ထဲမှာ ဖြူးလိုက်တာမှ မဟုတ်ရင်ပေါ့... ဆေးကျိုတဲ့ နန်းတွင်းသူလေးကသာ ပေါ့ဆမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ပဲ ရောနှောသွားနိုင်ပါတယ်..."

သမားတော်ကြီးလျူက ပြောလိုက်သည်။

ဤကိစ္စ၏ အမှန်တရားအပေါ် ကောက်ချက်မချနိုင်သေးသော်လည်း ယခုအခါ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ထပ်မံရရှိလာပြီဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဝက်ရက်အကြာတွင် ဆေးကျိုခဲ့သော ယခင်နန်းတွင်းသူလေး၏ ထွက်ဆိုချက်လည်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

နန်းတွင်းသူလေးမှာ ပေါ့ဆသော်လည်း ဆေးကျိုတိုင်း ဆေးထုပ်ထဲတွင် အဖြူရောင်အမှုန့်များစွာ ပါဝင်နေကြောင်းကိုတော့ သတိထားမိခဲ့၏။

အိပ်ဆေးရည်ထဲတွင် ဝါးဖြူဟုခေါ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်မျိုး ပါဝင်ပြီး ဝါးဖြူမှာ ဖြန့်ကျဲလိုက်သောအခါ အဖြူရောင်အမှုန့်များ အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်တတ်သောကြောင့် မည်သူကမျှ အများကြီး မတွေးမိကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သမားတော်ကြီးလျူသည် ရောဂါကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လူသတ်ရန်ကြံနေကြကြောင်း အလျင်အမြန် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... နန်းတွင်းဆေးခန်းက အရည်အသွေးမြင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို သုံးပါတယ်... အသုံးပြုတဲ့ ဝါးဖြူက အရမ်းကို မာပါတယ်... မယ်တော်ကြီးအတွက် အကောင်းဆုံး ဆေးဖက်ဝင်အပင်လည်း ဖြစ်ပါတယ်... အမှုန့်ဖြစ်ဖို့ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူပါဘူး..."

ဧကရာဇ်သည်လည်း နျိုနျိုလေးကို မရှောင်ဘဲ ချန်ရုံရှန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"သမားတော်ကြီးလီကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စစ်ဆေးပြီး လှည့်စားဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပါ..."

နျိုနျိုလေးက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"နျိုနျို နားလည်ပြီ... ဖေဖေပြောပြတဲ့ အမှုထဲမှာတော့ သူက လှည့်စားမှုအပေါ် မှီခိုပြီး ဝန်ခံခိုင်းတာပဲ..."

မယ်တော်ကြီးသည် နျိုနျိုလေးကို ဖက်ထားပြီး ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်က တကယ်ကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

နျိုနျိုလေးသည် ရင်ဘတ်လေးကော့ကာ အတိတ်ကို ဂုဏ်ယူစွာ ထပ်ပြောပြလိုက်သည်။

"မယ်မယ်ဖွားဖွား... နျိုနျိုက အများကြီး လုပ်နိုင်ပြီး အများကြီး ကူညီပေးနိုင်တယ်လို့ အစောကြီးကတည်းက ပြောထားတယ်လေ..."