အခန်း ၁၀၀

အခန်း။ ၁၀၀

ဂူချန်သည် သက်သေလူပုဂ္ဂိုလ်များကို တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူတို့မှာ အဆိုပါ ကျောင်းသား၏ မိဘများဖြစ်သည်။

မန်းဒယ်လျန်သည် ထိုမိဘနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

သူတို့မှာ သားဖြစ်သူ ကောင်းမွန်သော ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြိုးစားနေကြသည့် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားများ ဖြစ်သည်။

သားဖြစ်သူ၏ စာမေးပွဲရမှတ်မှာ အမှန်တကယ်တွင် ကောင်းမွန်သော်လည်း နေမကောင်းဖြစ်၍ တစ်နှစ်နားလိုက်ရသည့်အတွက် နောက်ကျသွားခြင်းသာဖြစ်သည်။

သူတို့ မည်မျှပင် တောင်းပန်ပါစေ မန်းဒယ်လျန်ကမူ ကျောင်းမှ ထုတ်ပယ်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုကျောင်းသားလေးသည် အဆောက်အအုံပေါ်မှ ခုန်ချ၍ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုမိဘများသည် ကျောင်းသားလေး ရေးသားခဲ့သော နောက်ဆုံးစာလွှာကို တင်ပြလိုက်သည်။

[အမေနဲ့ အဖေ သားကို ခွင့်လွှတ်ပါ]

[ဒီနေ့ ကျောင်းမှာ ဆရာတွေ၊ ကျောင်းသားတွေအားလုံးရှေ့မှာ သား ထပ်ပြီး အရှက်ခွဲခံရပြန်တယ်။ သူတို့က သားက ဒီကျောင်းနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။ စာမတော်ဘူး ခွေးတစ်ကောင်တောင် သားထက် အမှတ်ပိုရနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်]

[သူတို့က သားကို ကျောင်းကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားခိုင်းတယ်]

[သူတို့က သားကိုလည်း လှောင်ပြောင်ကြတယ်။ အဖေနဲ့အမေက တောင်သူတွေဖြစ်လို့ ရိုင်းစိုင်းတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သား မခံနိုင်တော့လို့ သူတို့ကို ပြန်ပြောလိုက်မိပြီး အဲဒီမှာတင် အထုတ်ခံလိုက်ရတယ်]

[စာမတော်တာက အပြစ်လား ဘာလို့ သားကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေး မပေးတာလဲ]

[ဘာလို့ သားကို ကျောင်းက ထွက်ခိုင်းတာလဲ ဘာလို့လဲ]

[ကျောင်းအုပ်ကြီး သားဆီလာပြီး အလိုလိုနေရင်း ထွက်သွားဖို့ ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျောင်းမှာ ရန်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုနဲ့ အထုတ်ခံရလိမ့်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်တယ်]

[သား ဒီလောကမှာ ဆက်နေစရာ အကြောင်းရင်း မတွေ့တော့ဘူး.....]

စာလွှာအပြင် ထိုကျောင်းသားလေး ကိုယ်တိုင် လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဗီဒီယိုဖိုင်များလည်း ရှိနေသည်။

အားကစားကွင်းတွင် လူအများရှေ့တွင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရှက်ခွဲသည့် အပြုအမူများကို ဖတ်ကြားနေရသည့် မှတ်တမ်းများလည်း ပါဝင်သည်။

ထို့အပြင် နောက်ထပ် မိဘအများအပြားလည်း သက်သေထွက်ဆိုရန် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

[သူပဲ သူက ကျွန်တော့်ကလေးကို ကျောင်းကနေ အတင်းနှင်ထုတ်ခဲ့တာ။ အခုထွက်ရင် တခြားနေရာမှာ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်လို့ ပြောပြီး အတင်းအဓမ္မ ပြောင်းခိုင်းခဲ့တာပါ]

[ကျွန်တော့်သားလည်း ဒီကျောင်းမှာ တက်ခဲ့တာ သူ့ကြောင့်ပဲ ထွက်ခဲ့ရတာပါ]

[ကျွန်မသမီးကလည်း စိတ်ဖိစီးမှု အရမ်းများလို့ အလိုလိုထွက်သွားခဲ့ရတယ်။ အမှတ်နည်းရင် ဆရာတွေက အရှက်ခွဲတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်ရှိကြောင်းစာပြန်ရေးခိုင်းတယ်၊ လူအများရှေ့မှာ ဖတ်ခိုင်းတယ်။ အိမ်စာတွေကလည်း အရမ်းများတယ်...]

သက်သေများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် မန်းဒယ်လျန်မှာ အံ့အားသင့်လျက် ရှိသည်။

ငါ အရာအားလုံးကို အကွက်ကျကျ စီမံထားပြီးပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ...

ဒါကို ဂူချန်က ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ရှာတွေ့သွားရတာလဲ...!

သူ၏ အနာဂတ်မှာ ပျက်စီးတော့မည်ပင်။

သို့သော် သူကမူ ကျောင်းသားသေဆုံးမှုနှင့် သူနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း ဆက်လက် ငြင်းဆိုနေဆဲပင်။

ဂူချန်က ဒုတိယမြောက် တောင်းဆိုချက်ကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"တန်ရှင်းရန် အဆုံးစီရင်ပြီးနောက်မှာ ဘာလို့ ကင်မရာမှတ်တမ်းတွေကို ဖျက်ပစ်ခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ ရဲတွေကို မပြခဲ့တာလဲ။ ကျောင်းသားတွေက အမှန်တရားကို ပြောဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ဘာလို့ သူတို့ရဲ့ စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့်တွေကို ပိတ်ပင်ခဲ့တာလဲ"

မန်းဒယ်လျန်က "ကျောင်းရဲ့ ကင်မရာတွေက အဲဒီနေ့က ပျက်နေလို့ ပြင်နေတာပါ။ မှတ်တမ်းဖျက်တာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ခုခံသည်။

ဂူချန်က "မှားတယ်။ အောက်တိုဘာ ၁၂ ရက်နေ့နဲ့ ၁၄ ရက်နေ့က မှတ်တမ်းတွေ ရှိနေလျက်နဲ့ အမှုဖြစ်ပွားတဲ့ ၁၃ ရက်နေ့မှာ ဘာလို့ မှတ်တမ်းမရှိတာလဲ"

မန်းဒယ်လျန်က "အဲဒါ ကင်မရာပြင်နေတာပါ။ ခင်ဗျားမှာ အထောက်အထားရှိလား ကျွန်တော် မှတ်တမ်းဖျက်တယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထား ရှိလား" ဟု ခေါင်းမာစွာ ပြန်လည်စိန်ခေါ်သည်။

တရားခွင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေသူများမှာလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဂူချန်တစ်ယောက်တည်းက ပြိုင်ဘက်ရှေ့နေသုံးဦးကို အသာစီးရယူပြီး မန်းဒယ်လျန်၏ မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲခွာလိုက်သည့်အခါ တရားခံဘက်မှ ရှေ့နေများပင် မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်မှန်း မသိဘဲ ငေးမောနေကြသည်။

[အို... တကယ့်ကို ရက်စက်လိုက်တာ]

[ရှေ့နေဂူက ဒီနေ့ တကယ့်ကို အားလုံးကို အံ့အားသင့်အောင် လုပ်နေပြီ။ သူပြောတာတွေက တကယ်ဆိုရင်တော့ မန်းဒယ်လျန်က လူသတ်သမားပဲ]

[တစ်မိနစ် တစ်စက္ကန့်တောင် တန်ဖိုးရှိတဲ့အချိန်မှာ သူတို့က အထောက်အထားဖျက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ဒါ လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်တာတင်မကဘူး လူသတ်မှုပဲ]

ဂူချန်က စူးရှသော အသံဖြင့် ဆက်လက်၍ တရားစွဲဆို လိုက်သည်။

"မန်းဒယ်လျန်... ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ အခုကြည့်ကြည့်ပါ။ တန်ရှင်းရန် ၅ လွှာကနေ ခုန်ချခဲ့ပေမဲ့ သူမ ချက်ချင်း သေဆုံးမသွားဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာ လူနာတင်ယာဉ်ကိုသာ ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူမ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီးရှိခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက ဘာလဲ ကင်မရာမှတ်တမ်းတွေကို ဖျက်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားတာပဲ အဖြစ်အပျက်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အားလုံးကို ရှင်းလင်းဖို့ ကြိုးစားတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့က အထောက်အထားတွေကို ဖျက်ဆီးနေချိန်မှာ ၂၅ မိနစ်တောင် ကုန်သွားခဲ့ပြီ။ အဲဒီလောက်မှပဲ ၁၂၀ ကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့တာ။ လူနာတင်ယာဉ် ရောက်လာချိန်မှာတော့ သူမမှာ အသက်ရှူနှုန်း မရှိတော့ဘူး။ သူမသေဆုံးရခြင်းရဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းက သွေးလွန်ခြင်းပဲ"

"ခင်ဗျားတို့က တိရစ္ဆာန်တွေပဲ ပထမဆုံးမိနစ်မှာတင် အရေးပေါ် ခေါ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူမ မသေရဘူး။ ခင်ဗျားတို့က ကိုယ့်အာဏာ၊ ကိုယ့်အနာဂတ်ကိုပဲ စိုးရိမ်ပြီး ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို စတေးခဲ့တာ။ အထောက်အထားဖျက်ဖို့၊ ရုပ်အလောင်းကို အမြန်ဆုံး မီးသင်္ဂြိုဟ်ဖို့အတွက် ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လောက်တောင် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ကြလဲ"

"မိဘတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ သမီးဖြစ်သူရဲ့ အရိုးပြာကိုပဲ ပြန်ရခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားတို့ လုပ်ရပ်အတွက် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ ကျောင်းရဲ့ အောင်ချက်ရာခိုင်နှုန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ ရာထူးတိုးဖို့အတွက် ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝနဲ့ အသက်ကို ပေးဆပ်ခဲ့တာလား။ ခင်ဗျားတို့မှာ ကျောင်းသားတွေကို ချစ်ခင်တဲ့စိတ် တစ်စက်ကလေးမှ မရှိတော့ဘူးလား"

တရားခွင်အတွင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

မန်းဒယ်လျန်သည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် တုန်ယင်နေပြီး မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေသည်။

ဂူချန် ဖော်ထုတ်လိုက်သည့် အချက်အလက်များမှာ အလွန်ပင် တိကျလွန်းနေသောကြောင့် သူ မည်သို့မျှ ငြင်းဆို၍ မရတော့ပေ။

[ဒါကမှ တရားမျှတမှုပဲ ဂူချန်... သူတို့အားလုံးကို ထောင်ချလိုက်စမ်းပါ]

[မိဘတွေကို အရိုးပြာပဲ ပြန်ပေးလိုက်တယ်ဆိုတာ... တကယ့်ကို လူမဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ]

တရားခွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ မှတ်ချက်စနစ်မှာ ရပ်တန့်မရအောင် စီးဆင်းနေသည်။ တရားသူကြီး ရှန်ကျားရွှေပင်လျှင် ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေပြီး ဂူချန်၏ အထောက်အထားများကို အသေအချာ ပြန်လည်စစ်ဆေးနေတော့သည်။