အခန်း ၂၉၂

အခန်း (၂၉၂) ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ ဒုတိယတာဝန်ခံ၊ ဤသည်ကို အဆက်အသွယ်ရှိသည်ဟု ခေါ်သလား

[လီရှောင်မိန်၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀၀]

[လီရှောင်မိန်၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀၀]

[ကျန်းရှောင်ဖုန်း၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀၀]

[ကျန်းရှောင်ဖုန်း၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀၀]

လီလန်၏ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော စကားများကြောင့် လီရှောင်မိန်နှင့် ကျန်းရှောင်ဖုန်းတို့၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထံမှ အမှတ်ပေါင်း တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ခန့် စုဆောင်းရရှိခဲ့လေသည်။

"အဆင့် ၆ လျှို့ဝှက်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်တော့ တစ်ကြိမ်ကို ရလာတဲ့ အမှတ်တွေက အတော်လေး များလာတာပဲ..."

စနစ်၏ အသိပေးသံကို နားထောင်ရင်း လီလန်က ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

သူသည် တစ်ကြိမ်လျှင် အမှတ်သုံးလေးထောင်ခန့် ရရှိမည်ဆိုပါက တစ်ရက်တည်းနှင့်ပင် အမှတ်တစ်သောင်း ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် လူအနည်းငယ်သာရှိပါက တစ်ရက်အတွင်း အမှတ်သောင်းဂဏန်းအထိ စုဆောင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အမှတ်တစ်သိန်းဆိုသည်မှာ ပြဿနာတစ်ရပ် မဟုတ်တော့ပေ။

အမှတ်တစ်သိန်းပြည့်မှသာ အာကာသလက်စွပ်ကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"အခုဆိုရင် တောင်ပေါ်က ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ငါ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပြီ... ဒီအတွေ့အကြုံနဲ့ဆိုရင် နောက်ပိုင်း တောင်ပေါ်တက်တဲ့အခါ ဆေးမြစ်တွေရှာရတာ ခက်ခဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်းသည် သဘာဝ ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် များပြားသော ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမျိုးအစားများ ရှိလေသည်။

ဝူဝေကျီ၊ ကျောက်ကပ်အားတိုးမြက်၊ တရုတ်ဆေးမြစ်၊ တောရိုင်း လင်ဇီးမှိုနှင့် ဂျင်ဆင်း စသည်တို့ ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ တောင်ကုန်းတောင်တန်းများနှင့် လယ်ကွင်းများအနှံ့ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေကြလေသည်။

သစ်ခေါက်မှိုနှင့် သစ်ကြားမှိုကဲ့သို့သော တောင်ပေါ်ထွက်ကုန်များနှင့် မှိုများအပြင် တောင်ပေါ်ရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များသည်လည်း ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်းအနီးရှိ ကျေးရွာများမှ ရွာသားများအတွက် ဝင်ငွေရလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မုဆိုးများက အမဲလိုက်ကြပြီး တောင်ပေါ်သားများက တောင်ပေါ်ထွက်ကုန်များနှင့် ဆေးမြစ်များကို စုဆောင်းကြကာ တံငါသည်များကမူ ပိုက်ကွန်ပစ်၍ ငါးဖမ်းကြသည်ဖြစ်ရာ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ မိမိတို့ နေထိုင်ရာ ဒေသ၏ မြေနှင့်ရေကို အမှီပြု၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လီလန်သည် ယခုအခါ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံရှိသော တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းမှာ စားသောက်ရသကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူရိုးရှင်းလှပေသည်။

ဤကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် သူသည် သဘာဝကျကျပင် ဆေးမြစ်များရှာဖွေရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ၎င်းတို့ကို အခြောက်ခံကာ ပြန်လည်ရောင်းချမည်ဖြစ်သည်။

"ချင်းလုံဂိုဏ်းက ခေါင်းဆောင်ကျန်းက ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်တယ်... ဒီကိစ္စအတွက် သူနဲ့ စကားပြောဖို့က အခွင့်ကောင်းတစ်ခုပဲ..."

နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ဆေးမြစ်များ ရှာဖွေရန် တောင်ပေါ်သို့တက်ရန် အချိန်ကောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် လီလန်သည် ယခုအခါ လျှို့ဝှက်သေတ္တာမှ အာကာသလက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ဤလက်စွပ်၏ အရွယ်အစားမှာ ၁ ကုဗမီတာသာ ရှိသော်လည်း တစ်ကုဗမီတာ ဆိုသည်မှာ ပစ္စည်းအတော်များများကို ထည့်သွင်းနိုင်သည်ဖြစ်ရာ သူ ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်သို့ သွားသည့်အခါတိုင်း စက်ဘီးနောက်တွင် ဂုန်နီအိတ်ကို ချည်နှောင်၍ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော တောင်ပေါ်လမ်းများကို စီးရသည့် ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုမှ သက်သာစေမည်ဖြစ်သည်။

"လီလန်... မင်းက မြေအောက်လောကက လူတွေကို တကယ်သိတာလား..."

သူ၏ဘေးနားရှိ လီရှောင်မိန်က လီလန်ကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

မြေအောက်လောကနှင့် ပတ်သက်နေသူများသည် အကြောင်းပြချက် မရှိတတ်ကြဘဲ အနည်းငယ် သဘောထားကွဲလွဲသည်နှင့် ဓားပြသိုင်းကြလေ့ ရှိသည်။

လီရှောင်မိန်သည် လီလန် အန္တရာယ်ကြုံမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထပ်မံ၍ မေးခွန်းထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"သိတယ်..."

လီလန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က မြေအောက်လောကရော တရားဥပဒေလမ်းကြောင်းက လူတွေကိုပါ သိထားတာ..."

လီလန်က ချက်ချင်းပင် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်မှ ဒုတိယတာဝန်ခံဟန်နှင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် အဆင်ပြေခဲ့ကြလေသည်။

ချင်းလုံဂိုဏ်းမှ ခေါင်းဆောင်ကျန်းနှင့်မူ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပြီး သူက ခေါင်းဆောင်ကျန်း၏ တပည့်များကို ဆုံးမပေးရန် ကူညီပေးခဲ့ရာ ခေါင်းဆောင်ကျန်းကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား လာရောက်ပြောကြားခဲ့ပြီး နှစ်သစ်ကူးအတွက် လီလန်အား ရက်ရောသော လက်ဆောင်များပင် ယူဆောင်လာခဲ့သေးသည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ စီးပွားရေးမိတ်ဖက်များ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ပြီး တောင်ပိုင်းရှိ ဆေးမြစ်ဈေးကွက်ကို ပူးပေါင်းစီစဉ်နေကြပြီဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာလှပေသည်။

မြေအောက်လောကနှင့် တရားဥပဒေလမ်းကြောင်း နှစ်ခုလုံးတွင် အဆက်အသွယ်များ ရှိနေသဖြင့် လီလန်အတွက် ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်သို့ သွားကာ အိမ်ထောင်ရေး လိမ်လည်သူကို အပြစ်ပေးရန်မှာ သဘာဝကျကျပင် ခက်ခဲသောကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။

လူလိမ်မ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဂိုဏ်းတစ်ခုခု ရှိနေလျှင်ပင် လီလန်အနေဖြင့် ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ အင်အားကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ပေသည်။

သူသည် ခေါင်းဆောင်ကျန်းကို ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခု တင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကိစ္စမရှိပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် စီးပွားရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးကြသည့်အခါ ဆေးဝါးဝယ်ယူမည့် ဈေးနှုန်းကို အနည်းငယ် လျှော့ချတောင်းဆိုနိုင်လေသည်။

"အစ်ကိုလီလန်... အစ်ကိုက တရားဥပဒေဘက်က လူတွေကိုတောင် သိနေတာလား..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

တရားဥပဒေလမ်းကြောင်းဆိုသည်မှာ ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်၏ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးကို စီမံခန့်ခွဲပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့်အတန်းနှင့် အကြီးမားဆုံး အာဏာကို ကိုင်စွဲထားသည့် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

အစ်ကိုလီလန်က ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုက လူတွေကို တကယ်သိနေသည်မှာ အံ့မခန်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှပေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖုန်းဟူသော ဤမိန်းကလေးငယ်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စန်းဟော့ရွာတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး စာများများစားစား မသင်ခဲ့ရသလို သူမ အဝေးဆုံး ရောက်ဖူးသည့် နေရာမှာလည်း ကီလိုမီတာ သုံးဆယ်ခန့် ကွာဝေးသော ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်သာ ဖြစ်လေသည်။

ဆင်းရဲမွဲတေမှုက သူမ၏ အမြင်ကျယ်မှုကို ကန့်သတ်ထားသဖြင့် သူမသည် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုမှ ရဲဘော်များကဲ့သို့သော လူများနှင့် သဘာဝကျကျပင် အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် လီလန်သည် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုမှ ရဲဘော်များကို သိကျွမ်းသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမမှာ အလွန်ပင် အထင်ကြီးသွားခဲ့ရလေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည် လီလန်ကို မျက်လုံးလေးများ တလက်လက် တောက်ပစွာဖြင့် ကြည့်နေပြီး အမာခံ ပရိသတ်လေး တစ်ယောက်လိုပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဟုတ်တယ်... ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို သိထားတယ်..."

လီလန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖုန်းကို လန့်သွားစေမည်စိုးသဖြင့် ရဲအရာရှိဟန်ဆိုသည်ကို သူ ထည့်မပြောခဲ့ပေ။

သူတို့သုံးယောက်သည် ခြံဝင်းထဲတွင်ရပ်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြလေသည်။

မကြာမီမှာပင် နာရီဝက်ကျော် အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... စောင့်ခိုင်းထားမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်..."

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံသည် သပ်ရပ်သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ညင်သာသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လိုက်ကာကို ဆွဲဖယ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"ဝိုး..."

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းရှောင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်လက်သွားခဲ့သည်။

"ဝိုး... တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ... ရှင်က ချောမောနေတာပဲ... သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြင်ဆင်ပြီး သန့်ရှင်းတဲ့ အဝတ်အစားတွေ လဲဝတ်လိုက်တော့ တော်တော်လေး ကြည့်ကောင်းသွားတယ်..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းက သူ့ကို ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

"ဒါမှန်ပေမယ့် သူက အစ်ကိုလီလန်ထက်တော့ နည်းနည်း သေးငယ်နေသေးတယ်... ရှင်က သူ့လောက် အရပ်မရှည်ဘူး... ရှင့်နှာခေါင်းကလည်း သူ့လောက် မစင်းဘူး... ပြီးတော့ ရှင့်မျက်လုံးတွေကလည်း သူ့လောက် ကြည့်မကောင်းဘူး..."

"ကျန်းရှောင်ဖုန်း... တော်လောက်ပြီ..."

လီလန်က သူမကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆူပူလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ သူမက တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံကို ချီးကျူးမည်ဆိုလျှင် ချီးကျူးရုံသာ ချီးကျူးသင့်သည်။ အဘယ်ကြောင့် အရင်ချီးကျူးပြီးမှ ပြန်လည်နှိမ့်ချကာ တစ်ယောက်ကို နင်းပြီး တစ်ယောက်ကို မြှင့်တင်ပေးနေရသနည်းဟု တွေးမိလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်ဖုန်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံနှင့် အခြားသူများအားလုံး ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံမှာ ထိုစကားများကို စိတ်ထဲသို့ လုံးဝ မထည့်ထားပေ။

သူသည် လီလန်ကို နားလည်သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ဤလူငယ်လေးကို ရုတ်တရက် အနည်းငယ် အားကျသွားမိလေသည်။

နုနယ်သော မျက်နှာလေးနှင့် သွက်လက်တက်ကြွသည့် ဤမိန်းကလေးငယ်မှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီကို သဘောကျနေသည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။

"တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ... ခင်ဗျားရုပ်ရည်က မဆိုးပါဘူး... ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လက်လျှော့လိုက်ရမှာလဲ... တခြားတစ်ယောက်ကိုသာ ရှာလိုက်ပါ... လမ်းဘေးက ပုပ်ဟောင်နေတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်ကို ကောက်ရခဲ့ရင်တောင် လွှင့်ပစ်လိုက်ရုံပေါ့... ခင်ဗျားအတွက် သန့်ရှင်းလှပတဲ့ ပန်းပွင့်လေးတွေ အများကြီး စောင့်ကြိုနေပါသေးတယ်..."

"ဘာလို့ ပုပ်သိုးနေတဲ့ သစ်ပင်တစ်ပင်အတွက်နဲ့ သစ်တောတစ်ခုလုံးကို စွန့်လွှတ်ရမှာလဲ..."

လီလန်က လုံကျန်းဟူကိုကြည့်ကာ အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

လုံကျန်းဟူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ခင်ဗျားပြောတာ မှန်တယ်..."

"တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ... ခင်ဗျားမှာ စက်ဘီးရှိလား..."

လီလန်က သူ၏ ထာဝရတံဆိပ် ၂၈-လက်မ စက်ဘီးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။

"ရှိတယ်..."

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်ရုံဘက်သို့ လှည့်ကာ ချိုးပျံတံဆိပ် စက်ဘီးတစ်စီးကို တွန်းထုတ်လာခဲ့လေသည်။

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံမှာလည်း အဝိုင်းသုံးမျိုး အသံတစ်မျိုး ရှိနေသည်ပင်။

စက်ဘီးမှာ အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းနေပြီး ထိုင်ခုံမှာလည်း ပွန်းပဲ့နေကာ မော်ဒယ်အဟောင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေပေသည်။

သို့သော် တစ်ပတ်ရစ်ဖြစ်စေကာမူ ၂၈-လက်မ စက်ဘီးတစ်စီးကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည် ဆိုခြင်းကပင် တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ၏ မိသားစုနောက်ခံမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြောင်း ပြသနေလေသည်။

"ရှောင်ဖုန်း... မင်း ကျားသစ်ပေါက်စလေးနဲ့အတူ ငါ့အဒေါ်အိမ်မှာ ခဏနေခဲ့... ဒီည ငါ ပြန်လာရင် မင်းကို လာခေါ်မယ်..."

ကျားသစ်ပေါက်စလေးမှာ နေမကောင်းဖြစ်နေသဖြင့် ခရီးရှည်ကြီးကို မခံနိုင်သောကြောင့် ၎င်းကို ဝူယန်ရွာတွင် ထားရစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်မှ ဆေးများ ဝယ်ယူပြီးနောက် ၎င်းကို ပြန်လာခေါ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းရှောင်ဖုန်းကမူ နှုတ်ခမ်းစူကာ မပျော်မရွှင်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာလို့ ကျွန်မကို မခေါ်သွားရတာလဲ... ကျွန်မလည်း လိုက်ချင်တယ်..."

"ကျွန်မ မြို့ကိုသွားပြီး တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ အဲ့ဒီလူလိမ်မကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ပစ်ချင်တယ်... အဲ့ဒီမိန်းမယုတ်ကို ရိုက်ပစ်မယ်..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းက လက်သီးများကို ဆုပ်ထားရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ခင်ဗျားရဲ့ ကောင်မလေးကို ခေါ်သွားသင့်တယ်... ကျားသစ်ပေါက်စလေးကို ကျွန်တော့်အိမ်မှာ ထားခဲ့လို့ရပါတယ်... ကျွန်တော့်အမေက သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံက အကြံပြုလိုက်လေသည်။

လီလန်၏ မျက်နှာမှာ မှုန်မှိုင်းသွားပြီး

"ရှောင်ဖုန်းက ငါ့ကောင်မလေး မဟုတ်ဘူး..."

"ဟင်..."

"ဟင်…”

"ဟင်..."

လီရှောင်မိန်၊ လုံကျန်းဟူနှင့် အဒေါ်ကြီးကျူး တို့ သုံးယောက်စလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း "ဟင်..." ဟု အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားကြလေသည်။

"လီလန်... မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်... ရှောင်ဖုန်းက မင်းကောင်မလေး မဟုတ်ဘူးဟုတ်လား..."

လီရှောင်မိန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်ပြီး ထိုသို့ပြောစဉ်မှာပင် ကျန်းရှောင်ဖုန်းကို မမျှော်လင့်ဘဲ ကြည့်လိုက်လေသည်။

ကျန်းရှောင်ဖုန်းမှာ ထိုအကြည့်အောက်တွင် မျက်နှာများ ရဲတက်သွားပြီး အလွန်ရှက်ရွံ့ကာ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားနိုင်တော့သည်။

"အစ်ကိုလီလန်နဲ့... ကျွန်မနဲ့က... အဲ့ဒီ... အဲ့ဒီအဆင့်အထိ... မ... မရောက်သေးပါဘူး..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းက ဗလုံးဗထွေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လုံကျန်းဟူနှင့် အခြားနှစ်ယောက်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဤမိန်းကလေးငယ်မှာ လီလန်အပေါ် ခံစားချက်များ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားစွာ နားလည်သွားကြလေသည်။

ဤသည်မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်ကို လိုက်နေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။