အခန်း ၂၉၉

အခန်း (၂၉၉) မောင်နှမအရင်းတွေ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ယန်တုံ့ပင်းကို ဖမ်းဆီးမည်လား၊ ဝူလောင်စန်း - ဒီအလုပ်ကို ကျွန်တော် လုပ်ပေးမယ်။

ဝူပိုင်ရှန်းသည် တင်တောင်းစရိတ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ရယူခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

အတိအကျပြောရလျှင် သူ၏ဝမ်းကွဲဖြစ်သူ ယန်တုံ့ပင်းသည် ထိုတင်တောင်းစရိတ်များကို အသုံးပြု၍ သူ့အား အစားအသောက်များ ကျွေးမွေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ လုံကျန်းဟူ၏ ယွမ်တစ်ရာတန် တင်တောင်းစရိတ်ထဲမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို သူသုံးစွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ဝူပိုင်ရှန်း၏ သေးငယ်သော အကွက်ရွှေ့မှုမှာ လီလန်ကြောင့် ပေါ်သွားခဲ့ရသဖြင့် သူသည် စိတ်ကို လျှော့ချကာ သည်းခံရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

သူသည် ဤတိတ်ဆိတ်သော ဆုံးရှုံးမှုကို လက်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ပိုင်မိသားစု၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ အကြည့်အောက်တွင် ဝူပိုင်ရှန်းသည် စိတ်ဓာတ်ကျစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို အုပ်ကာ "အိုး.. အမလေး" ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။

သူသည် ခက်ခက်ခဲခဲ ထရပ်လိုက်ပြီး ပိုက်ဆံသွားယူရန် ဘေးခန်းဆီသို့ ခြေဆွဲပြီး လျှောက်သွား၏။

မကြာမီတွင် သူသည် ခြေဆွဲပြီး ပြန်ထွက်လာသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် ငွေစက္ကူအထပ်လိုက် ပါလာသည်။

၎င်းတို့မှာ အသစ်စက်စက် တာ့ထွမ်ကျဲ့ငွေစက္ကူများ ဖြစ်ပြီး အထပ်လိုက် ဖြစ်နေသည်။

ဝူပိုင်ရှန်းသည် လုံကျန်းဟူထံသို့ ခြေဆွဲလျှောက်လာကာ ငွေအထပ်လိုက်ကို ပေးအပ်ရင်း စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ... ဒါ ကျွန်တော့်အမှားပါ... ယန်တုံ့ပင်းကို ကျွန်တော် အလိုလိုက်မိလို့... ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ တင်တောင်းစရိတ်ပါ... တောင်းပန်ပါတယ်..."

လူကောင်းတစ်ယောက်ဆိုသည်မှာ အလျှော့ပေးရမည့်အချိန်နှင့် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ရမည့်အချိန်ကို သိရှိသည်။

ဝူပိုင်ရှန်းကို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိ။ သူသည် ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ တတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းမှာ မထူးဆန်းပေ။

သူ့ရှေ့ရှိ ငွေအထပ်လိုက်ကိုကြည့်ရင်း လုံကျန်းဟူမှာ အလွန်အံ့ဩသွားပြီး လီလန်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။

လီလန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြ၍ သူ့ကို အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။

လုံကျန်းဟူသည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ငွေကို ယူလိုက်သည်။

တင်တောင်းစရိတ် သုံးဆကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားရင်း လုံကျန်းဟူသည် အံ့ဩရသလို ဝမ်းသာလည်း ဝမ်းသာနေမိသည်။

ယနေ့တွင် ပိုင်ဟူဂိုဏ်းထံမှ တရားမျှတမှုကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

လိမ်လည်ခံလိုက်ရသော ယွမ်တစ်ရာကျော်ကို ပြန်ရရုံသာမက နောက်ထပ် ယွမ်နှစ်ရာပါ အပိုရရှိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

လုံကျန်းဟူသည် ယန်တုံ့ပင်းကြောင့် လှည့်ဖြားခံခဲ့ရပြီး သူမအတွက် သူကုန်ကျခဲ့သမျှအားလုံးကို ပေါင်းလျှင် ယွမ်တစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့် ရှိသည်။

ယခုအခါတွင် ငွေများ ပြန်ရရုံသာမက နှစ်ဆပင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

လုံကျန်းဟူ မည်သို့ မပျော်ရွှင်နိုင်ဘဲ ရှိမည်နည်း။

သူ မည်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

လုံကျန်းဟူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အသက်ရှူရ ကြပ်မသွားစေနိုင်သည့် ခံစားချက်များမှာ ငွေများ ပြန်ရလိုက်သည့်အခါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသက်ရှူရ လွယ်ကူသွားတော့သည်။

"ဒီငွေတွေ ပြန်ရလာတော့ အမေလည်း စိတ်အေးနိုင်ပြီ... နေ့တိုင်း အကြွေးတောင်းတဲ့ ဆွေမျိုးတွေကြောင့် အိပ်မပျော်ရတာ မရှိတော့ဘူး..."

ဤကာလအတွင်းတွင် ငွေချေးထားသော ဆွေမျိုးများမှာ သူ့အိမ်သို့ မကြာခဏ လာရောက်၍ ပြဿနာရှာတတ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ သာမန်ပင် ဖြစ်သည်။ အားလုံး၏ ငွေမှာ လွယ်လွယ်ရလာသည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသော ခက်ခဲသည့် အချိန်ကာလဖြစ်ပြီး အိမ်တိုင်းမှာ စားဝတ်နေရေးအတွက် ရုန်းကန်နေကြရသည်။

ဤကာလအတွင်းတွင် လုံကျန်းဟူသည် လောက၏ အေးစက်သော အဖြစ်မှန်များနှင့် လူ့သဘာဝကို မြည်းစမ်းခဲ့ရသည်။

သူသည် အခက်အခဲကြုံချိန်တွင် သူတို့က ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူတို့က သူ့ကို နင်းခြေရန် မသင့်တော်ပေ။

“အိုး…”

လုံကျန်းဟူသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ခါးသီးမှုကို ခံစားနေရသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကျွမ်းခဲ့သော သူငယ်ချင်းကောင်းများနှင့် သွေးသားရင်းချာများမှာ သူ စိတ်ရောဂါရသွားပြီဟု ကြားလိုက်သည်နှင့် ငွေတောင်းရန် သူ့အိမ်သို့ အပြေးလာကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့မှာ ဒီနေ့မှ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံသည့် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီလန်လောက်ပင် မကောင်းကြပေ။

လီလန်သည် အပ်စိုက်ကုသခြင်းဖြင့် သူ၏အတက်ရောဂါကို သက်သာစေရုံသာမက ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးကို အသုံးပြု၍ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းထံမှ ယွမ်တစ်ရာတန် တင်တောင်းစရိတ်ကို ပြန်ရအောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ဤတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီဆိုသည်မှာ... တကယ့်ကို လုံကျန်းဟူ၏ ကျေးဇူးရှင်ကြီး ဖြစ်သည်။

မသေမျိုးရှစ်ပါးစားပွဲ၌ ထိုင်နေသော အရပ်ရှည်ရှည် ပုဂ္ဂိုလ်ကိုကြည့်ရင်း လုံကျန်းဟူသည် တင်တောင်းစရိတ် သုံးဆကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားရင်း လျှို့ဝှက်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

သူ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီကို ကောင်းစွာ ကျေးဇူးဆပ်ရမည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီ၊ ခေါင်းဆောင်ကျန်း... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ကျေနပ်ကြရဲ့လား..."

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် လီလန်နှင့် အခြားလူကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းချင်းလုံသည် ဘာမှမပြောဘဲ လှောင်ပြောင်သည့်အပြုံးဖြင့်သာ ပြုံးလိုက်ပြီး လီလန်ဆီသို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဤကိစ္စတွင် သူ့တွင် ပြောပိုင်ခွင့် မရှိပေ။ အားလုံးမှာ လီလန်အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

လီလန်သည် ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အဆင်ပြေပါတယ်"

ပိုင်မိသားစု၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

အဆင်ပြေပါတယ်တဲ့လား။ ဘယ်လောက်တောင် စကားလုံးကောင်းလိုက်သလဲ။

တတိယခေါင်းဆောင်ဝူကို လည်ပင်းကို ဖိထားပြီး တောင်းပန်ခိုင်းခြင်း၊ တင်တောင်းစရိတ်၏ သုံးဆကို ပေးဆောင်ခိုင်းခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ပြီးမှ အဆင်ပြေပါတယ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သလား။

တင်တောင်းစရိတ် သုံးဆဆိုသည်မှာ ယွမ်သုံးရာအပြည့် ဖြစ်ပြီး "သုံးလှည့်တစ်သံ" ပစ္စည်းကြီး နှစ်ခု ဝယ်နိုင်လောက်သည့် ပမာဏဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ဒါကိုပဲ "အဆင်ပြေပါတယ်" တဲ့လား။

ပိုင်မိသားစု၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြသည်။

ဤတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီမှာ လောကအတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်ပြီး နောက်ခံကောင်းရှိရမည်။

တရားဥပဒေလမ်းကြောင်းမှ မည်သည့် ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်မည်နည်း။

ကျန်းချင်းလုံကိုယ်တိုင်ကပင် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလေးစားမှု ပြသနေရသနည်း။

နှစ်ယောက်သား လီလန်၏ အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းနေစဉ်တွင် လီလန်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ပိုင်မိသားစု၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို မျက်လုံးဖြင့် ဝေ့ကြည့်ကာ ဝူပိုင်ရှန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းရဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ပြီးသွားပြီ"

ပထမခေါင်းဆောင်ပိုင်မှာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မှင်သက်သွားသည်။ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီ၏ စကားအရ မပြီးဆုံးသေးသော ကိစ္စများ ကျန်ရှိနေသေးပုံ ရသည်။

သူသည် ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး လီလန်၏ စကားကို နားမလည်ပုံရသည်။

သို့သော် ကျန်းချင်းလုံသည် မျက်လုံးကိုမှေးကာ ပိုင်မိသားစု၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"စိတ်မပူကြနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး"

ကျန်းချင်းလုံ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရမှ ပိုင်မိသားစု၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စမှာ သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

ပထမခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် အခွင့်အရေးကို ယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီ၊ ခင်ဗျား ဘယ်သူ့အပေါ်မှာပဲ မကျေနပ်ချက် ရှိသေးပါစေ၊ ပြောသာပြောလိုက်ပါ..."

"ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းငယ်လေး ဖြစ်ပေမဲ့ ဟေးရွှေမြို့နယ်မှာ ခေါင်းမော့ပြီး လမ်းလျှောက်နိုင်ပါတယ်၊ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေက ခင်ဗျားအတွက် ချက်ချင်း ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်..."

ပထမခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုမှုကို ပြသလိုက်ခြင်းမှာ ကျန်းချင်းလုံကို မျက်နှာသာပေးလို၍လည်းကောင်း၊ လုံကျန်းဟူ၏ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ လီလန်နှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ရသည်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ရ၍လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

လီလန်သည် ပထမခေါင်းဆောင်ပိုင်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ပထမခေါင်းဆောင်ပိုင်ကိုပဲ ယန်တုံ့ပင်းကို ပြန်ခေါ်လာပေးဖို့ အနှောင့်အယှက်ပေးရတော့မယ်”

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်၏ မျက်လုံးမှာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အဲဒီ မိန်းမယုတ်ကိုပဲ..."

သူသည် လီလန်၏ နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး နှလုံးသားမှာ ထုံကျင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဤတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီမှာ အလွန် ငယ်ရွယ်သော်လည်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူသည် ကျေးဇူးနှင့် အငြိုးကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားတတ်ပြီး သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ထက်မြက်ပြီး ရက်စက်သည်။

သူသည် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာဖြစ်သော သူတို့၏ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းကို အရင်ဖြေရှင်းပြီးမှ နောက်ဆုံးတရားခံဖြစ်သော ယန်တုံ့ပင်းကို ယုံကြည်မှုရှိစွာ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို သိထားသည်။

*ဒီလို အတွေးအခေါ်မျိုး... တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ*

"ဘာလို့ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက ဒီလောက်ငယ်ရွယ်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိနေရတာလဲ..."

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် မြေအောက်လောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာခဲ့သော်လည်း ငယ်ရွယ်သူတစ်ယောက်တွင် ဤမျှ ထက်မြက်သော အရည်အချင်းမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ တိကျ၊ လျင်မြန်ပြီး မှန်ကန်သည်။

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် မသိစိတ်ဖြင့် ပွန်းပဲ့ဖူးရောင်နေသော တတိယခေါင်းဆောင် ဝူကို ကြည့်ကာ အတွင်းစိတ်တွင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တတိယခေါင်းဆောင် ဝူမှာ ထည့်သွင်းပြောဆိုရန်ပင် မထိုက်တန်ပေ။

"အစ်ကိုကြီး... တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီကို ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းရဲ့ တတိယခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ... အစ်ကိုကြီး ဘယ်လိုထင်လဲ..."

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် ပထမခေါင်းဆောင်ပိုင်သာ ကြားနိုင်သည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပထမခေါင်းဆောင်ပိုင်မှာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူသည် ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်ကို မယုံနိုင်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် မကြာမီတွင် သူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ငါ သဘောတူတယ်"

ပထမခေါင်းဆောင်ပိုင်မှာ သူ၏ညီငယ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သည်၊ သူ အသိအမှတ်ပြုသော မည်သူမဆိုမှာ အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်ပြီး မှားယွင်းနိုင်စရာ မရှိပေ။

ထိုကဲ့သို့သော အရည်အချင်းရှိသူကို စုဆောင်းခြင်းသည် ပိုင်ဟူဂိုဏ်းကို သေချာပေါက် သန်မာစေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ လောင်အာ... ဒါက ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ဆုံးဖြတ်ရမယ့် ကိစ္စမဟုတ်ဘူး၊ ကျန်းချင်းလုံ အရင်ခေါင်းညိတ်ရမယ်"

ပထမခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီမှာ ကျန်းချင်းလုံ၏ လူဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကျန်းချင်းလုံက ထိုကဲ့သို့သော ထူးချွန်သည့် အရည်အချင်းရှိသူကို လက်လွှတ်ပေးလိမ့်မည်လား။

မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျန်းချင်းလုံကသာ ထိုကဲ့သို့သော အနစ်နာခံမှုမျိုး ပြုလုပ်မည်ဆိုလျှင် သူသည် ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးရလိမ့်မည် မဟုတ်လော။

ပိုင်မိသားစု၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာ ကျန်းချင်းလုံ၏ နည်းလမ်းများကို ကိုယ်တိုင် ကြုံဖူးပြီး ဖြစ်သည်။

ပိုင်မိသားစု၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်မှာ စကားမပြောတော့ဘဲ လီလန်ကိုသာ ကြည့်နေကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လီလန်က ယန်တုံ့ပင်းကို ပြန်ခေါ်လာရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝူပိုင်ရှန်းသည် သူ့ကို ယွမ်သုံးရာ ပေးဆောင်ရအောင် လုပ်ခဲ့သည့် ဝမ်းကွဲဖြစ်သူကို အငြိုးထားကာ ချက်ချင်းပင် ရှေ့တိုးလာပြီး စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်လိုကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ကျွန်တော် သွားမယ်"