အခန်း ၂၈၄

အခန်း (၂၈၄)

အဆုံးမဲ့သံသရာ၏ ရေခဲတောင်ထိပ်ဖျား

စစ်ဆေးမေးမြန်းရေးခန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ဇီယင်းသည် အသက်မဲ့နေသော ပန်းပုရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ် ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့လေသည်။

ဖန်းဟန် ထွက်လာသောအခါ သူမသည် ချက်ချင်းပင် သွားရောက်ကြိုဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မေးခွန်းများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

ဖန်းဟန်၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် အောင်မြင်သော စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတစ်ခုမှ ရရှိလာမည့် ပေါ့ပါးမှုမျိုး မရှိဘဲ ယခင်က မကြုံဖူးသော လေးနက်တည်ကြည်မှုတစ်ခုသာ ရှိနေချေသည်။ သူသည် မှတ်တမ်းဖိုင်တွဲကို ဇီယင်းထံ သို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ တိုးညင်းကာ ခြိမ်းခြောက်မှုအပြည့် ပါဝင်နေလျက်ရှိလေသည်။

“ဒါကို ကြည့်လိုက်...၊ ဒီတစ်ကြိမ် ငါတို့ ဖမ်းမိလိုက်တာက ငါးတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ ရေနက်ပိုင်းက မိစ္ဆာကောင် ကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ ရေဘဝဲလက်တံ ဖြစ်နိုင်တယ်...”

ဇီယင်းသည် ဖိုင်တွဲကို ယူလိုက်ပြီး အမြန်လှန်လှော ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။ ၎င်းအထဲတွင် သဲကင်းမြီးကောက် ၏ ဝန်ခံချက်အပေါ် အခြေခံ၍ ပြုစုထားသော ပထမလက်ရ သတင်းအချက်အလက်များ ပါဝင်နေပေသည်။

ပို၍ ဖတ်ကြည့်လေလေ ဇီယင်း၏ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်နေတတ်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် လှိုင်းလုံးများ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် တိုက်ရိုက် အဖြေမပေးဘဲ ကြီးမားသော သဲစားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အနောက်ဘက်ဒေသ မှ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် အထိ သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲလိုက်လေသည်။

“ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေက ကျင်းပေမြို့စားကြီး နဲ့ အန်းကော်မြို့စား လို့ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့ကြတာ...”

ဖန်းဟန်၏ အသံတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေကာ၊

“ဒါပေမယ့် အခုမှ ငါတို့သိလိုက်ရတာက ငါတို့ဟာ ရုပ်သေးရုပ် နည်းနည်းနဲ့ သေမတတ် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြပြီး အစစ်အမှန် အလိမ္မာယ်ဆရာကတော့ နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းကွယ်ရင်း ပွဲကြည့်နေခဲ့တာပဲ...”

သူသည် သဲစားပွဲပေါ်သို့ သူ၏ လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်လေသည်။

ဤရူးသွပ်နေသူများသည် မျှော့များကဲ့သို့ ဤကမ္ဘာလောက၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် တွယ်ကပ်နေကြပြီး ၎င်း၏ အသက်သွေးကြောများကို စုပ်ယူနေကြခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဇီယင်း၏ သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့လေ၏။

“သူတို့ရဲ့ ဌာနချုပ်က ဘယ်မှာလဲ...”

ဇီယင်းက ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

“သဲကန္တာရဗိမ္မာန် ရဲ့ ဌာနချုပ်က အနောက်ဘက်ဒေသ သဲကန္တာရရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ရှိတယ်...”

ဖန်းဟန်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အံ့အားသင့်မှုများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီးနောက် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော တိုက်ခိုက် လိုစိတ်များဖြင့် အစားထိုးကာ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်လေသည်။

အဆုံးမဲ့သံသရာ သည် ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းနေသော ဗိုင်းရပ်စ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူသည် ၎င်းကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းရန် တာဝန်ရှိသည့် ဗိုင်းရပ်စ်နှိမ်နင်းရေး ပရိုဂရမ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

“သူတို့က ရှုပ်ထွေးမှုတွေကြားထဲကနေ အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်...၊ အဲဒါကြောင့် ငါက ရေတွေကို ဖောက်ထုတ်ပစ်ပြီး သူတို့ကို နေပူထဲမှာ လှန်းထားလိုက်မယ်...၊ အမိန့်ပေးလိုက်...၊ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတွေကို ဆက်လုပ်ရမယ်...၊ သဲကင်းမြီးကောက် ရဲ့ ခေါင်းထဲကနေ သဲကန္တာရဗိမ္မာန် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စကားလုံးတိုင်းကို ညှစ်ထုတ်ပစ်လိုက်...၊ လူအင်အား...၊ လက်နက်တွေ...၊ ကာကွယ်ရေးစနစ်တွေ အားလုံးကိုပဲ...”

ဖန်းဟန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ထကြွလာခဲ့လေ၏။

“ပြီးတော့ စုမေနျန် ကို ငါ့ဆီ လာတွေ့ခိုင်းလိုက်...၊ ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တချို့ကို အရှိန်မြှင့်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ...”

သူသည် လှည့်ကာ ကွပ်ကဲရေးစခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ရာ သူ၏ ကျောပြင်မှာ ပြတ်သားပြီး စိတ်ပိုင်းဖြတ် ထားမှု အပြည့် ရှိနေလေသည်။

ယခု ကြွက်သိုက် ဘယ်နေရာမှာ ရှိသည်ကို သိသွားပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို ဆက်လက် တည်ရှိနေခွင့် ပေးရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။

...

ခဏအကြာတွင်။

ဖန်းဟန်၏ ယာယီကွပ်ကဲရေးစခန်း အတွင်းရှိ လေထုမှာ လေးနက်ပြီး တင်းမာနေခဲ့လေသည်။

ကြီးမားလှသော သဲစားပွဲပေါ်တွင် ပိုင်နက်နယ်မြေများမှာ မဟာကျင်းမင်းဆက် ၌သာ ကန့်သတ်မထားတော့ဘဲ အနောက်ဘက်သို့ ဆန့်တန်းသွားကာ ကျယ်ပြောလှသော အနောက်ဘက် သဲကန္တာရကြီးအထိ လွှမ်းခြုံထားပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည့် တောက်ပသော အနီရောင် အမှတ်အသား တစ်ခုမှာ သဲကန္တာရ၏ ဗဟိုချက်တွင် စိုက်ထူထားလေသည်။

ထိုနေရာမှာ သဲကင်းမြီးကောက် ထံမှ ရရှိထားသော သဲကန္တာရဗိမ္မာန် ၏ ခန့်မှန်းခြေ တည်နေရာပင် ဖြစ်လေ သည်။

“ငါတို့ အခုရောက်နေတဲ့ နေရာကနေ အဲ့နေရာအထိ တိုက်ရိုက်အကွာအဝေးက မိုင်ခြောက်ထောင်ထက်မက ပိုဝေးတယ်...”

လမ်းကြောင်းသည် ဂိုဘီသဲကန္တာရ၊ သဲခုံများနှင့် တောင်တန်းမြင့်များကို ဖြတ်သန်းသွားရမည်ဖြစ်ပြီး မြေပြင် အနေအထားမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

“တပ်မတော်ကြီးတစ်ရပ် ချီတက်မယ်ဆိုရင် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်းတွေကတင် ငါတို့ကို ဒုက္ခ ရောက်စေနိုင်တယ်...”

စစ်ဦးစီးအရာရှိတစ်ဦးက သူ၏ မျက်နှာတွင် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် သဲစားပွဲကို လက်ညှိုးထိုးကာ ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာပြလိုက်လေသည်။

“ပိုအရေးကြီးတာက တပ်မတော်က သဲကန္တာရထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်သွားတာနဲ့ နောက်တန်းနဲ့ ဆက် သွယ်ရေးက လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်...၊ ငါတို့ရဲ့ အမြန်ဆုံး ကြိုးတပ်ကြေးနန်း တွေကိုတောင် ဒီလိုမျိုး နေရာမျိုးအထိ သွယ်တန်းလို့ မရနိုင်ဘူး...၊ သောင်းနဲ့ချီတဲ့ တပ်သားတွေက ကွပ်ကဲမှုကို ဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့ ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်မှုမရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့မရနိုင်တဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့် မယ်...”