အခန်း ၂၈၇

အခန်း (၂၈၇)

အလုံးစုံ စစ်မက်ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် လျှပ်စီးစစ်ဆင်ရေး

ဖန်းဟန်သည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ သဲပုံးစားပွဲပေါ်တွင် ရှည်လျားပြီး လှည့်စားမှုပါသော မျဉ်းကွေး တစ်ကြောင်းကို ဆွဲလိုက်လေသည်။

ထိုမျဉ်းကြောင်းသည် သူပုန်များ၏ အဓိကတပ်မတော် တပ်စွဲထားနိုင်သည့် နေရာများအားလုံးကို ရှောင်ကွင်း သွားပြီး အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်၏ အစွယ်များကဲ့သို့ မြက်ခင်းပြင်နက်နက်ထဲရှိ သတိမထားမိနိုင်သော နေရာတစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ထိုနေရာမှာ သူပုန်တပ်မတော်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော မဟာခန်မင်းကြီး ဟူယန်ကျိုး၏ တော်ဝင်နန်းဆောင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"လူကြီးမင်းတို့..."

ဖန်းဟန်၏ အသံက အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည့် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်၊

"ဒီမြက်ခင်းပြင်က မိတ်ဆွေတွေအတွက် ကျွန်တော် ဘယ်လို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လက်ဆောင်မျိုးကို ပြင်ဆင် ထားသလဲဆိုတာ လာကြည့်ကြပါ..."

စစ်သူကြီးများသည် သဲပုံးစားပွဲကို ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ထိုအရာပေါ်တွင် စူးစိုက်စွာ ကြည့်ရှုနေကြလေ၏။

"သံချပ်ကာမြင်းတပ် အင်အား တစ်သိန်း ရှိတယ်လို့ ကြွားဝါနေတဲ့ သူပုန်တွေရဲ့ အဓိကတပ်မတော်ဟာ လက်ရှိ မှာ ရိုးရာလမ်းကြောင်းအတိုင်း တောင်ဘက်ကို ဦးတည်လာနေပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြောက်ပိုင်း ကာကွယ်ရေး ခံတပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြတယ်... သူတို့ရဲ့ အကြံအစည်က ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိက တပ်မတော် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ သူတို့ရဲ့ မြင်းတပ် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုပြီး အကြီးအကျယ် လုယက်ကြဖို့နဲ့ ပြီးရင် ဘာထိခိုက်မှုမှမရှိဘဲ ထွက်သွားကြဖို့ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ဖန်းဟန်သည် သဲပုံးစားပွဲပေါ်ရှိ သူပုန်တို့၏ အဓိကတပ်မတော် တည်နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ရောယှက်နေလေသည်။

"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ဖုန်တေမွနေတဲ့အထိ နောက်ကနေ လိုက်ဖမ်းဖို့နဲ့ ခံစစ်ကိုပဲ အသေအလဲ ကာကွယ်နိုင် တဲ့ အရင်က မဟာကျင်း နယ်ခြားစောင့်တပ်လိုပဲ ထင်နေကြတုန်းပဲ... ဒါ့အပြင် သူတို့က ဖန်းဟန်ရဲ့ အခြေခံအုတ် မြစ်ဟာ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်မှာရှိပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိကတပ်မတော် အားလုံးက အဲဒီမှာရှိနေလို့ မြောက်ပိုင်း က အားနည်းနေတယ်လို့လည်း ထင်နေကြတယ်... အော်ရိုဘိုရော့စ် က အဲဒီ လူမိုက်တွေဟာ ဒီသတင်းအချက် အလက်တွေကို ရရှိဖို့အတွက် အတော်လေးကို အားထုတ်ခဲ့ရမှာ သေချာတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ တွက်ဆတာ တစ်ခုတော့ မှားယွင်းသွားခဲ့တယ်..."

ဖန်းဟန်၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ဓားသွားများကဲ့သို့ ထက်မြက်သွားခဲ့လေသည်၊

"ခေတ်ကြီးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ..."

သူသည် သူ၏ လက်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုထူးဆန်းသော မျဉ်းကွေးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက် လေ၏။

"ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး လျှပ်စီးစစ်ဆင်ရေး ကို အကောင်အထည်ဖော်မယ်..."

"လျှပ်စီးစစ်ဆင်ရေး လား..."

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် စစ်သူကြီးတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ သည်၊

"သခင်ကြီး... လျှပ်စီးဆိုတာ ဘာကိုခေါ်တာလဲ..."

"မေးခွန်းကောင်းပဲ..."

ဖန်းဟန်က ဖြူဖွေးသော သွားများကို ပေါ်လွင်စေလျက် ပြုံးပြလိုက်လေသည်၊

"လျှပ်စီးဆိုတာ မြန်ဆန်တာကို ပြောတာပဲ... ရန်သူတွေတောင် တုံ့ပြန်ဖို့ အခွင့်အရေးမရလောက်အောင် မြန်ဆန် လွန်းတာကို ဆိုလိုတာပဲ..."

သူသည် လူအုပ်ကြီးထံသို့ လျှောက်သွားကာ လက်တစ်ချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်လေ၏။

"သံချပ်ကာတပ်ဦး တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းဖို့အတွက် စုစုပေါင်း တင့်ကား အစီး တစ်ရာ ရှိတဲ့ လိပ်နက်အမှတ် (၁) တင့်ကားတပ်ရဲ့ ပထမတပ်ရင်းနဲ့ ဒုတိယတပ်ရင်းတို့ကို ရွေးချယ်မယ်..."

"အစီး တစ်ရာ တောင်လား..."

စစ်သူကြီးတစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပန်းကန်ပြားများကဲ့သို့ ပြူးကျယ်သွားခဲ့လေသည်။ အခြားသူများမှာလည်း အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး သူတို့၏ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်သွားခဲ့ရလေ၏။

တင့်ကားတစ်စီးသည် လူတစ်ထောင်ပါဝင်သော စစ်တပ်တစ်တပ်ကို ချေမှုန်းရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ရာ တင့်ကားအစီး တစ်ရာဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုသနည်း။ ထိုအကြောင်းကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် လူတစ်ယောက်၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များကို အားနည်းသွားစေနိုင်ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး သူ၏ ဒုတိယမြောက် လက်ချောင်းကို ထပ်မံ ထောင်ပြလိုက်လေသည်။

"လက်ရွေးစင် တပ်သား ငါးထောင် ပါဝင်တဲ့ အမှတ် (၁) စက်တပ်ဆင်ထားတဲ့ ခြေလျင်တပ်မကြီးက စစ်ဘက် သုံး ကုန်တင်ကားကြီးတွေနဲ့ အနောက်ကနေ အနီးကပ် လိုက်ပါလာလိမ့်မယ်..."

ယခုအခါတွင်မူ စစ်သူကြီးများသည် အံ့အားသင့်ရုံသာမကဘဲ သူတို့အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြကာ သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင် ဘယ်လိုလုပ် ဤသို့ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဆိုသည့် အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ လေတော့သည်။

"တပ်သားတွေကို သယ်ဆောင်လာမယ့် ကုန်တင်ကားတွေ ဟုတ်လား... အဲဒီအရာတွေက တစ်ရက်ကို မိုင်တစ် ထောင်လောက် သွားနိုင်တယ်၊ လူ ငါးထောင်တောင်... ဘုရားရေ..."

"ဒါ... ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခြေလျင်တပ်တွေဟာ မြင်းတပ်တွေလိုပဲ မြန်ဆန်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် မဟုတ် ဘူးလား..."

သူတို့ ထိုသတင်းကို ကောင်းစွာ နားမလည်နိုင်ကြသေးမီမှာပင် ဖန်းဟန်သည် သူ၏ တတိယမြောက် လက် ချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

"တပ်ရင်းတစ်ရင်းနဲ့ အမြောက်ကြီး သုံးဆယ့်ခြောက်လက် ပါဝင်တဲ့ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသ အလို အလျောက် ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ အမြောက်တပ်မဟာက အတူလိုက်ပါပြီး ပစ်ခတ်မှု အထောက်အပံ့အဖြစ် တာဝန်ယူ လိမ့်မယ်... သူတို့တပ်တွေမှာ ကမ္ဘာတစ်လွှားချိတ်ဆက် ရေဒီယိုတွေကို တပ်ဆင်ထားမှာဖြစ်ပြီး ရှေ့တန်းက လမ်းညွှန်မှုတွေအပေါ် အခြေခံကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကွာဝေးတဲ့ ပစ်မှတ်တွေဆီကို အချိန်မရွေး ဖျက်ဆီး ချေမှုန်းရေးတိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်ဆောင်နိုင်စေလိမ့်မယ်..."

*ဝုန်း...*

ဤစကားလုံးများသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော မိုးကြိုးသွားတစ်ခုကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက် ကွဲသွားခဲ့လေတော့သည်။

ရေဒီယို လမ်းညွှန်မှု...၊ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ အကွာအဝေး...၊ ဖျက်ဆီးချေမှုန်းနိုင်သော အမြောက်ပစ်ခတ်မှု များပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်မှာ သာမန်လူသားများ၏ စစ်ပွဲဆင်နွှဲသည့် နည်းလမ်း မဟုတ်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ စကားလုံးများက ဥပဒေဖြစ်လာသည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

စစ်သူကြီးအိုတစ်ဦးမှာ ယိုင်နဲ့သွားခဲ့ပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။ သူသည် ဖန်းဟန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ပြင်းပြ သော စိတ်အားထက်သန်မှုများသာ ပြည့်နှက်နေကာ မေးလိုက်လေသည်။

"သခင်ကြီး... သင်က... သင်က ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ် ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလား..."

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများထက်မှ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဖန်းဟန်သည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ ဤသည်မှာ သူ အလိုရှိသော အကျိုးသက်ရောက်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အဲဒါကြောင့် ဒီစစ်ဆင်ရေးကို လျှပ်စီး လို့ ခေါ်တာပဲ..."

ဖန်းဟန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်လေသည်၊

"ဟူယန်ကျိုးက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို လုယက်ဖို့ အိပ်မက်မက်နေတုန်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ ဌာနချုပ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ သံမဏိစစ်ကြောင်းကြီးကြောင့် မြေကြီးနဲ့တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အမိန့်တွေကို ဆင့်ကဲပေးလိုက်ကြ..."

ဖန်းဟန်၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး မေးခွန်းထုတ်ဖွယ် မလိုသော အာဏာစက်များဖြင့် ပြည့်နှက် နေခဲ့လေ၏။

"စစ်တပ်တစ်ခုလုံး အလုံးစုံ စစ်မက်ပြင်ဆင်ကြ... သက်ဆိုင်ရာ တပ်ဖွဲ့တွေအားလုံး ပထမအဆင့် တိုက်ပွဲဝင် အသင့် အနေအထားကို ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ကြ... ထျန်ကုန်းအလုပ်ရုံ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာနက နှစ်ဆယ့် လေးနာရီပတ်လုံး လည်ပတ်ပြီး လောင်စာဆီ၊ ခဲယမ်းမီးကျောက်နဲ့ အပိုပစ္စည်းတွေကို ဦးစားပေး ထောက်ပံ့နိုင် အောင် သေချာလုပ်ဆောင်ကြ... ခင်ဗျားတို့ကို အချိန် သုံးရက် ပေးမယ်... သုံးရက်ကြာရင် စစ်တပ်က အချိန်မီ ထွက်ခွာရမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

တုံ့ပြန်သံများသည် မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိကာ ကွပ်ကဲရေးစခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင် ထပ်သွားခဲ့လေသည်။ စစ်သူကြီးတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု ဟုခေါ်သော မီးတောက် တစ်ခု လောင်ကျွမ်းလျက်ရှိနေခဲ့ပေတော့၏။

သူတို့သည် ကျယ်ပြန့်သော မြက်ခင်းပြင်ကြီးပေါ်တွင် သံမဏိတပ်မတော်ကြီးတစ်ခုက ဖုန်တိမ်တိုက်များကို ထကြွစေလျက် သူတို့၏ လမ်းကြောင်းတွင် ရပ်တန့်ရန် ရဲတင်းသူ ရန်သူမှန်သမျှကို တားဆီး၍မရသော အင်အား များဖြင့် ချေမှုန်းပစ်နေသည်ကို မြင်ယောင်နေမိကြလေတော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရုံသာမကဘဲ သံမဏိနှင့် မီးတောက်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော ခေတ်သစ် တစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာလောကကြီးကို ကြေညာလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။