အခန်း ၂၈၃

အပိုင်း(၂၈၃) ဓားသူတော်စင်၏နာမည် ကောင်းကင်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး ပြန့်နှံ့သွားခြင်း

ကျိဝူရွှမ်၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ မိသားစု(၄)ခုမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် အံ့သြမှု၊ ဒေါသ၊ ဝမ်းသာမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ရောနှောကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နားမလည်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

မုန့်ချင်ကျိုး ဟုတ်လား...

ဘယ်သူလဲ။

ရုတ်တရက် ချူမိသားစုမှ လူငယ်မျိုးဆက်တစ်ဦးက တစ်ခုခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

"မုန့်ချင်ကျိုး... အဲဒီနာမည်က ရင်းနှီးနေတယ်။ နေဦး... အခု ငါ မှတ်မိပြီ။"

"သူက တောရိုင်းမြေရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ပဲ။ မဟာကျင်းတိုင်းပြည်ရဲ့စစ်နတ်ဘုရား၊ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်လို့ လူသိများတယ်။ ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ အချိန်-နေရာလွတ် နိယာမတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ပထမဆုံး ဓားကျင့်ကြံသူပဲ။ တစ်ခါက တောရိုင်းမြေကနေ ကျန်းချွမ်ခွန်းလို့ခေါ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ငါ ဖမ်းမိခဲ့တယ်။ သူဆီကနေတစ်ဆင့် ဒီလူက အတော်လေးကို ကြောက်စရာကောင်းပြီးတော့ သမိုင်းမှာ မကြုံစဖူးတဲ့သူလို့ ငါ သိခဲ့ရတယ်။"

"သူက... တစ်ချိန်က ကျိဝူရွှမ်ကို တိုက်ရိုက်ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှာ အနိုင်ယူခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်..."

ဤအချက်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ချူမိသားစု၏ လူငယ်မျိုးဆက်သည်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အနည်းငယ် မသေချာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျိဝူရွှမ်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် တကယ်ပဲ အနိုင်ယူခဲ့သည်တဲ့လား...

ဒါ ဖြစ်နိုင်လို့လား။

ကျိဝူရွှမ် ပွဲဦးထွက်လာကတည်းက ရှန်းယွီနှင့် လွီပုတို့ကဲ့သို့ပင် အရပ်ရပ်မှ သူရဲကောင်းများသည် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ခြင်းကို ဂုဏ်ယူစရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ အမြွှာညီအစ်မများ၊ လီတိုင်ယွမ်၊ လီရှစ် စသည့် မိသားစု(၄)ခုမှ ပါရမီရှင်များ အားလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးမွမ်းကြပြီး အဆင့်တူ ပါရမီရှင်များအဖြစ် တမင်တကာ ကြွေးကြော်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ ကျိဝူရွှမ်၏ခွန်အားမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း အလွန်ကြီးမားကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။

လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ခြင်းက သူ့ကို ကောင်းကင်ပြည်နယ်တွင် နံပါတ်တစ်ပါရမီရှင် ဖြစ်လာစေသည်။ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ခြင်းက သူ့ကို ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် အောက်တွင် ပြိုင်ဖက်ကင်း ဖြစ်လာစေသည်၊ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ခြင်းက သူ့ကို ဂိုဏ်း(၁၈)ခုကို ရှင်းလင်းပစ်ပြီး အဓိကမိသားစုကြီး(၄)ခုကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိစေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်တူသော ဤလူငယ်လေးက တစ်ချိန်တွင် တောရိုင်းမြေမှ မည်သူမှန်း မသိသော အမည်မသိ လူတစ်ယောက်ကို ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။

လူတိုင်းက ယုံကြည်မှုနှင့် သံသယများ ရောနှောကာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း။

ကျိဝူရွှမ်က အခြားမည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း ဆန္ဒများဖြင့် တောက်လောင်နေပြီး သူ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလေသည်။

သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လေးလံလှပြီး သူ ခြေရာများဖြင့် ကြယ်များကို မြေမှုန့်ဖြစ်သွားစေကာ နေရာလွတ်ကို တကျွီကျွီ မြည်သွားစေသည်။ ၎င်းမှာ မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုကို သမိုင်းမတင်မီခေတ်က သားရဲကြီးတစ်ကောင် နင်းခြေသွားပြီး မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် လေးလံလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းပဲ မဟုတ်လား။"

"ငါ့နှလုံးသားကို နှိုးဆွပေးပြီး စိတ်ခံစားမှုတွေကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေနိုင်တာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။"

"ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် အရှက်ခွဲနိုင်တာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်။"

ကျိဝူရွှမ်က ပြုံးပြီးအားရပါးရရယ်မောလိုက်ကာ အလွန်ကျေနပ်နေပုံရသည်။ သူက အနီးကပ် ရှိနေသော အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကာ မျက်လုံးများမှာ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ဖြင့် တောက်လောင်နေပြီး သူ၏ရှေ့မှလူကို ဖောက်ထွင်းမြင်ချင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ပြောလိုက်သည်-

"အရင်တုန်းကတိုက်ပွဲတွေက မင်းရဲ့အိမ်ကွင်းမှာ ဖြစ်ခဲ့တာ။ အဲဒါက ငါ့အတွက် အားနည်းချက် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ အခုတော့ မင်းက ဧည့်သည်ဖြစ်ပြီးတော့ ငါက အိမ်ရှင်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ပြရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။"

သူက လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ် လူငယ်ဆီသို့ လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"လာစမ်းပါ၊ ငါနဲ့ တိုက်ကြရအောင်။"

"အမြဲတမ်းလိုပဲ တူညီတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေပဲ။ မင်းနိုင်ရင် ငါ့ကို မင်းသဘောရှိ လုပ်ခွင့်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို သတ်နိုင်ရင် ငါနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ အချိန်-နေရာလွတ် နိယာမတွေက ငါ့ဟာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

စကားလုံးတိုင်းက လေးလံသော သံတူတစ်လက်ကဲ့သို့ လူအုပ်ကြီး၏ နုနယ်သော နှလုံးသားများကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်နေပြီး အလွန်အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ သူတို့၏ နားစည်များကို တုန်ခါသွားစေသည်။

သူ၏စကားများတွင် ပါဝင်သော သတင်းအချက်အလက်ပမာဏမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ်ပင်။ လုံးဝ တော်လှန်ရေးတစ်ခုပင်။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားအောင် ကျိဝူရွှမ်က အမှန်တကယ် ဝန်ခံလိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေမည့်အစား အလွန် ဝမ်းသာနေလေသည်။ သူ၏အမူအရာက သူ ချစ်ရသောမိန်းကလေးနှင့် တွေ့လိုက်ရသလားဟူ၍ပင် ထင်ရစေသည်။

"ပြောရရင် ကျိဝူရွှမ်က တောရိုင်းမြေမှာ တကယ်ပဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးတော့ မုန့်ချင်ကျိုးလို့ခေါ်တဲ့ ဓားသမား တစ်ယောက်ရဲ့ မျှမျှတတ အနိုင်ယူတာကို ခံခဲ့ရတာပေါ့..." ချူမိသားစုမှ သူရဲကောင်း(၃)ဦး၏ လည်ချောင်းများ ခြောက်ကပ်သွားပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့သြထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ကျိဝူရွှမ်၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော အရှိန်အဝါကို သူတို့ မျိုးဆက်မှ အခြားပါရမီရှင်များထက် မည်သူကမျှ ပို၍ နားမလည်နိုင်ကြပေ။ သူက အမှန်တကယ်ပင် ပထမဆုံး လူသားဧကရာဇ်၏ အမူအရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ပါရမီရှင်အားလုံး၏ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေသော ကျော်လွှား၍မရနိုင်သည့် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သူတို့ကို အသက်ရှူကျပ်စေသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် တောင်ထိပ်ကို မမြင်နိုင်သည့် အခြေအနေကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

ဒီလိုလူမျိုးက တကယ်ပဲ အရင်က ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို အနိုင်ယူတဲ့သူက အခုလက်ရှိမှာ အသက်ရှင်နေတယ်။

"ပြောရရင် မုန့်ချင်ကျိုးက ကျိဝူရွှမ်ထက်တောင် ပိုပြီးခမ်းနားတဲ့ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ တွေ့ရခဲတဲ့ ရွှေခေတ်ဆိုတဲ့အိုင်းပဲ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင်နှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မွေးဖွားလာခဲ့တယ်။"

...

ထိုမှတ်ချက်များကို ကြားသောအခါ၊ မုန့်ချင်ကျိုးက စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

မဟုတ်ဘူး။

နှစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊။ အနည်းဆုံး လေးယောက်ပဲ။

ကျောက်ကော်က အချိန်မတိုင်ခင် သေသွားလို့။ ပြီးတော့ တုန်းဖန်လျိုလီရဲ့ နောက်ကျမှ ပွင့်ဖူးလာတဲ့ ပါရမီ...

"သခင်လေးကျိက နောက်နေတာပဲ။ ကျွန်တော်က နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က သခင်မလေး တိုင်ယွမ်ရဲ့ နောက်လိုက်တစ်ယောက်လေ။ ခင်ဗျား ပြောတဲ့ ချောမော၊ ခန့်ညား၊ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိ၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီးသော မွန်မြတ်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် ကကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

ကျိဝူရွှမ်၏ နဖူးပေါ်တွင် အမည်းရောင်မျဉ်းသုံးကြောင်း ပေါ်လာသော်လည်း သူက တိုးညင်းစွာ ရယ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် အရှက်မရှိတာ မင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

"ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ မင်းက ကပ်ဘေးရဲ့ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရကို ခိုးယူခဲ့တယ်။ ဒီရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က နတ်ဘုရားအနှစ်သာရအပေါ်မှာ အခြေခံပြီးတော့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အတုအယောင် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ် ဘယ်မှာ ပုန်းနေလဲ။ ပြောစမ်း။"

စုချင်ချိုးက မှတ်စုစာအုပ်ငယ် တစ်အုပ်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူကာ လျှာဖြင့် စုတ်တံကို စွတ်လိုက်ပြီး သူ မြင်တွေ့ ကြားသိရသမျှကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။

[ ကျိဝူရွှမ်မှာ လိင်တူချစ်တဲ့ အလားအလာ ရှိနေတဲ့ပုံ ပေါက်နေတယ်။ ဧကရာဇ်နဲ့ အမြဲတမ်း မျက်ပစ်ပြီး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်နေတယ်။ ခြိမ်းခြောက်မှုအဆင့် - အက်စ်သုံးလုံး၊ အန္တရာယ်အလွန်များ ]

ထို့နောက် လီတိုင်ယွမ်ကို ထပ်မံကြည့်ရှုပြီးနောက် ဆက်လက်ရေးသားလိုက်သည်။

[ လီတိုင်ယွမ်က ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ နန်းဆောင်သခင် ဝင်ပူးခံထားရတယ်လို့ သံသယရှိရတယ်။ သူ့ရဲ့ တကယ့်လိင်က ဘာလဲဆိုတာ မသိရဘူး။ သူ့ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုအဆင့်ကို ယာယီအားဖြင့် ၃၀%လို့ သတ်မှတ်ထားပြီးတော့ ရန်သူကနေ အချစ်ရူးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေ ရှိတယ်။ သတိထားဖို့ အကြံပြုပါတယ် ]

နောက်ဆုံးတော့။

စုချင်ချိုးက စာအုပ်၏အဆုံးတွင် စာတစ်ကြောင်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

[ ဧကရာဇ်က ကောင်းကင်ပြည်နယ်မှာ တော်တော်လေး နာမည်ကြီးတယ်။ ပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မြေခွေးမတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ အရှင်မ... ဒီအစေခံက ဧကရာဇ်ကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။ အဖိုရော အမရော ဘယ်မြေခွေးကမှ ဒီအဖိုးတန် ဂေါ်ဖီထုပ်လေးကို ခိုးယူသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ]

စုချင်ချိုး ရေးပြီးသွားသောအခါ မည်သူမျှ သတိမထားမိကြောင်း သေချာစေရန် စစ်ဆေးပြီးနောက် မှတ်စုစာအုပ်ကို သိုလှောင်ရေးလက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဤမှတ်စုစာအုပ်လေး၏ သာမန်ရုပ်ထွက်ကို အထင်မသေးပါနှင့်။ ၎င်းက တကယ်တမ်းတွင် အလွန် စွမ်းအားကြီးသော လုပ်ဆောင်ချက်များ ပါဝင်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုပင်။ ထိုအထဲတွင် အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ပါဝင်သည်။ မိတ္တူခွဲက စုချင်ချိုးလက်ထဲမှာ ရှိပြီး မူရင်းကတော့ ဧကရာဇ် တုန်းဖန်လျိုလီ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

မည်မျှပင် ဝေးနေပါစေ၊ ထိုအပေါ်တွင် ရေးလိုက်သည်နှင့် မူရင်းပေါ်မှာ အလိုလို ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

စုချင်ချိုးက မဟာကျင်းမှ ထွက်ခွာလာကတည်းက ဤမှတ်တမ်းတင်ခြင်းနှင့် သတင်းပို့ခြင်းအလုပ်ကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်မှန်း မသိပေ။

လေထုက ရုတ်တရက် အနည်းငယ် သိမ်မွေ့လာသည်ဟု စုချင်ချိုး ခံစားလိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လီတိုင်ယွမ်နှင့် ကျိဝူရွှမ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက သူ့ကို သိမ်မွေ့စွာ ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"သူက..."

ကျိဝူရွှမ်သည် နောက်သို့လှည့်ကာ စုချင်ချိုးကို ရန်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ရုပ်ရည် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ၏ ထူးခြားသော၊ ပါးဖောင်းဖောင်းနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော အသွင်အပြင်မှာ အထူးပေါ်လွင်နေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်။

နက်ရှိုင်းပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သခင်လေးကျိ... သူက လီမိသားစုရဲ့ နောက်လိုက်တစ်ယောက်ပါ။ တကယ်လို့ မင်းက အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စွပ်စွဲမှုတွေ လုပ်ရဲရင် မင်းကို ကျောခိုင်းသွားတယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့။"

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး မုန့်ချင်ကျိုးပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

အခြေအနေကို ပြေလည်စေရန် ဝင်ရောက်ပြောဆိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။ ယခင်က ဤကိစ္စကို ဂရုမစိုက်ဘဲနေခဲ့သော လီရွှမ်ကျင်းပင်။

"အဘိုးကြီး... သူ့ကို အလောတကြီး မကူညီခင် သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း တကယ် သိရဲ့လား။" ကျိဝူရွှမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီရွှမ်ကျင်း၏အကြည့်များ မှေးမှိန်သွားပြီး ပပြောလိုက်သည်။

"ငါ ထပ်ပြောမယ်။ ယွမ်က ငါ့လီမိသားစုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ပဲ။"

"မင်း လီကျောက်ကို သတ်လိုက်တာ ကိစ္စမရှိဘူး။ အဲဒါကို တောင်းပန်တာလို့ မှတ်ယူလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ လီကျောက်ရဲ့ ပျက်စီးသွားတဲ့ဝိညာဉ်ကို ငါ ပြန်ရယူပြီးပြီ။ အဲဒါက ဆယ်ရက်ကနေ အများဆုံး လဝက်အတွင်းမှာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီးတော့ လှုပ်ရှားရဲရင်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့လီမိသားစုမှာ အားကိုးစရာ မရှိဘူးဆိုတဲ့အချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူပ၊ ငါ့ခေါင်းပေါ်တက်နင်းပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စော်ကားနေတာပဲ။"

"အဲဒီလိုဆိုရင် စမ်းကြည့်လိုက်လေ။"

ကျိဝူရွှမ် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ကာ ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အမှန်ပင်။

ဒီခန္ဓာကိုယ်က အတုအယောင်ပဲဆိုတော့ ဘာလို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဒုက္ခခံနေဦးမှာလဲ။ တစ်ဖက်လူက ကောင်းကင်ပြည်နယ်ကို ရောက်နေပြီဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ရင် ဒါက ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်ပဲ။

ဖြည်းဖြည်းချင်းရှာရင် နောက်ဆုံးတော့ တွေ့လာမှာပါ။ အလောတကြီး မလိုပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပျော်အောင်နေလိုက်…

…