အခန်း ၂၉၂

အပိုင်း(၂၉၂) မျက်နှာသာပေးမှု၊ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်၏အသိုက်

လီမိသားစုသည် လီရွှမ်ကျင်း ကွယ်လွန်သွားခြင်းကြောင့် အလွန် ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေကြသည်။

ချင်လွမ်ထျန်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို အဖြူရောင် ပိုးသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ အိမ်တိုင်းတွင် ငိုကြွေးသံများ ကြားနေရသည်။ လီမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ၉၉%က လီရွှမ်ကျင်း၏ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး ကြီးပြင်းလာခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ သူက သူတို့အတွက် ဖခင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်၊ ဆရာတစ်ဦးလည်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းလှသည်။

သို့သော်လည်း။

လီရွှမ်ကျင်း သေဆုံးရခြင်း၏ အမှန်တရားကို လီမိသားစု၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများက ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး ၎င်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သဖြင့် လူအများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းသည်လည်း လီရွှမ်ကျင်း၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒပင်။

ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ကို ဆွဲချမည့်အစီအစဉ်မှာ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး နန်းဆောင်သခင် (၁၀)ဦးအနက် တစ်ဦးကို သေဆုံးစေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်က အလွန်ဒေါသထွက်နေမည်မှာ သေချာသော်လည်း ရေရှည်အစီအစဉ်အတွက် သေချာပေါက် သည်းခံကြလိမ့်မည်။ အကယ်၍ အမှန်တရားသာ ပေါ်ထွက်လာပါက ၎င်းသည် ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ကို အရှက်ခွဲခြင်းနှင့် ရန်စခြင်းနှင့် တူညီသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် လျှပ်စီးလို မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လက်တုံ့ပြန်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။

ကောင်းကင်ပြည်နယ်၏ ထင်ရှားသော မိသားစု(၅)ခုတွင် မိသားစုတစ်ခုစီတိုင်း၌ အနည်းဆုံး အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ် (၂)ဦးစီ ရှိကြသည်။ လက်ရှိတွင် လီမိသားစု၌ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ရုန်းကန်နေရသော လီယဲ့ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့သည်။ လီတိုင်ယွမ် ရင့်ကျက်မလာမီအထိ သူတို့သည် သိုသိုသိပ်သိပ် နေရမည်ဖြစ်သည်။

သုံးရက်အကြာတွင်။

လက်ရှိ လီမိသားစုခေါင်းဆောင် လီရှောင်သည် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့ပြီး လီတိုင်ယွမ်က မိသားစု ခေါင်းဆောင်အဖြစ်ဆက်ခံကာ လီမိသားစုအတွက် အခန်းကဏ္ဍသစ်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီတိုင်ယွမ် ရာထူးတက်သောနေ့တွင် သူသည် လီယွမ်ခုံးကို ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး သူ၏မြေး လီရှစ်ကို အကြီးအကဲရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍။

လီယွမ်ခုံးနှင့် လီရှောင်တို့ကြားရှိ ရန်ငြိုးများ လုံးဝပြေလည်သွားခဲ့သည်။ မငြိမ်မသက်မှုများကြားတွင် လီရှစ်သည် သူ၏နှလုံးသားဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး လီတိုင်ယွမ်ကိုကူညီရန် သူ၏အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

လီမိသားစုရွာ။

ပန်းပဲဖို။

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက အင်္ကျီမပါဘဲ သံတူကြီး တစ်လက်ဖြင့် သံကို ထုနှက်နေလေသည်။ သူ၏ ဂျုံရောင် ဖောင်းကြွနေသော ကြွက်သားများက ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏လည်ပင်းတွင် မျက်နှာသုတ်ပုဝါ အဖြူတစ်ထည်ကို တင်ထားလေသည်။ သူက ဓားကြမ်းထည် တစ်ခုကို ပုံသွင်းရန် လုံးဝအာရုံစိုက်နေလေသည်။

"မင်း ဘာလို့မသွားသေးတာလဲ။" လီယဲ့က မျက်လုံးကိုမော့ကာ ကြောင်တစ်ကောင်နဲ့ ဆော့ကစားရင်း တံခါးပေါက်တွင် ထိုင်နေသော မျက်နှာဖုံးတပ်လူငယ်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လုပ်စရာရှိတာတွေ မပြီးမချင်း ထွက်သွားဖို့ မလောပါဘူး။"

"ဦးလေး... ကြည့်။ အခုဆို ကျွန်တော် ဒီလေးကို အဆုံးထိ ဆွဲနိုင်နေပြီ။" လူတစ်ရပ်စာမြင့်သော လေးနှင့်မြားကို လွယ်ထားသည့် ကလေးငယ်တစ်ယောက်က ပြေးလာပြီး သူ့၏လေ့ကျင့်ရေး တိုးတက်မှုကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြွားလုံးထုတ်နေလေသည်။

လီကျိရှန်းက လေးကြိုးကို ဆွဲလိုက်ရာ နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းသံနှင့် ကျားတစ်ကောင်၏ အော်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ မြေကြီးထဲမှ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမှ တိမ်တိုက်များ လွင့်တက်လာလေသည်။ သူ၏မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး လေးကို လပြည့်ဝန်းပုံစံဖြစ်အောင် မနည်း ဆွဲထားရကာ မျက်နှာဖုံးတပ်လူငယ်လေးကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ရင်း အတင်း ပြုံးပြနေလေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ။"

"မဆိုးဘူး။ တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာပဲ။ ဒီမြားပစ်နည်းကို လမင်းကျဆင်းကြယ်ကြွေခြင်းလို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒါက ကောင်းကင်အဆင့် မြားပစ်နည်းတစ်ခုပဲ။ မင်းကို လက်ဆောင်အနေနဲ့ ငါ ပေးမယ်။"

မုန့်ချင်ကျိုးက မြားပစ်နည်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ လီကျိရှန်းကို ပေးလိုက်ပြီ အိမ်နီးချင်း အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်လို ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

၎င်းကိုမြင်သောအခါ လီကျိရှန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ သူက လေးနှင့်မြားကို ချထားကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ပြီး ၎င်းကို ယူရန် လက်လှမ်းတော့မည့် အချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် ရှက်သွားကာ၊ ခေါင်းကို ကုတ်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က အရည်အချင်းမရှိဘဲ ဆုကြေးကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး။ ဒါက ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုလို့ ဆရာက တစ်ခါ သင်ပေးဖူးတယ်။"

လီယဲ့က သံကိုထုနှက်နေစဉ် သူ၏ မူလက အနည်းငယ်ညိုမည်းနေသော မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း နူးညံ့သွားလေသည်။

ဟီးဟီး။

တခြားသူတွေကို မျက်နှာချိုသွေးဖို့ ကြိုးစားတာက အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူးလေ။

"ဒါဆို လူကြီးတွေပေးတဲ့ကျေးဇူးကို မငြင်းဆန်သင့်ဘူးလို့ မင်းကို တစ်ခါမှ မသင်ပေးဖူးဘူးလား။ ဒါကို လက်ခံလိုက်ပါ။"

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ဦးလေး။"

ထိုအခါမှသာ လီကျိရှန်းက လမင်းကျဆင်းကြယ်ကြွေခြင်း မြားပစ်နည်းကို တွန့်ဆုတ်စွာ လက်ခံလိုက်ပြီး ၎င်းကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ သေချာစွာ ထည့်ထားလိုက်သည်။

"ကျိရှန်း။" လီယဲ့၏မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သံတူကို ချထားကာ ဆူပူလိုက်သည်။

"ဟေး။ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို လက်ဆောင်ပေးတာက ဘာမှားနေလို့လဲ။ ခင်ဗျားက ဘယ်လိုများ ဒေါသထွက်ရဲတာလဲ။" မုန့်ချင်ကျိုးက ချက်ချင်းကန့်ကွက်ပြီး သူ့ကို ပြန်လည် ဆူပူလိုက်သည်။

လီကျိရှန်း လျှာထုတ်ကာ လေးနှင့်မြားကိုကောက်ကိုင်ပြီး ဘက်မလိုက်ဘဲ မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်ရာ လီယဲ့က ခေါင်းခါရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အမြဲတမ်း ငါတို့ဆီက နောက်ဆုံးအထိ ညှစ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။ နတ်ဘုရားအဆင့် မြားပစ်နည်း တစ်ခုတည်းနဲ့ ချင်လွမ်ဘိုးဘေးရဲ့ အဓိကတာအိုနိယာမတွေဆီကနေ မျက်နှာသာပေးမှု နည်းနည်းလေးကို မင်း ရသွားတယ်။ အဲဒါ ထိုက်တန်တဲ့ အပေးအယူပဲ။ မင်း အမြန်ဆုံး ထွက်သွားသင့်တယ်။"

"မင်းလို ကြီးကျယ်တဲ့ဗုဒ္ဓတစ်ပါးကို လက်ခံဖို့ ငါတို့ လီမိသားစုဗိမာန်က သေးငယ်လွန်းပါတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ချင်ကျိုး၏အပြုံး မှေးမှိန်သွားသည်။ ပန်းပဲဖို၏ ထောင့်တစ်နေရာရှိ ဧကရာဇ်အဆင့် ဓားရှည်ကို အာရုံခံမိပြီး သူ ရုတ်တရက် ပပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့ အပေးအယူတစ်ခု လုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။"

လီယဲ့က ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မလုပ်ဘူး။"

"မသေခင်မှာ နှင်းခဲပြာက ငါ့ကို စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီးတော့ သတိပေးခဲ့တယ်။ သူသေသွားရင် မင်းက ငါ့ဆီက သတင်းအချက်အလက်တွေ နှိုက်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်တဲ့။ မင်းက ကောက်ကျစ်ပြီး ယုတ်မာတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို မယုံနဲ့တဲ့။ ငြင်းလိုက်ရုံပဲတဲ့။"

ဟေး။

မုန့်ချင်ကျိုး ဒေါသထွက်သွားသည်။

ချီးပဲ။

အဲဒီအဘိုးကြီးက သေသွားတာတောင် သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်က ငါကို ခြောက်လှန့်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ငါ ကြိုတွေးထားခဲ့ပါတယ်။

"ကျွန်မကို ပြောပြပါ။"

ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး အေးမြသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီတိုင်ယွမ် လျှောက်လာပြီး လီယဲ့ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ ဘိုးဘေး။"

"အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်က ကောက်ကျစ်တယ်ဆိုပေမယ့် သူက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဒါက အပေးအယူတစ်ခုဆိုတော့ သူ ကျွန်မတို့ကို ငတုံးတွေလို ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူပြောတာကို နားထောင်ကြည့်ရအောင်။"

ဤအချိန်တွင် လီတိုင်ယွမ်က နဝမမြောက် နန်းဆောင်သခင် ဝင်ပူးခံထားရစဉ်ကရှိခဲ့သော တင်းမာမှုနှင့် သံသယများ လုံးဝမရှိတော့ပေ။ သူက ခန့်ညားပြီးလှပကာ စူးရှသော မျက်လုံးများနှင့် မျက်ခုံးများ ရှိလေသည်။

သူက သိုင်းလောကမှ လူတစ်ဦး၏ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ပွင့်လင်းပြီး ရိုးသားသော စရိုက်လက္ခဏာ ရှိလေသည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်လီက တကယ်ကို အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်နိုင်တာပဲ။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ယွမ်ယန်နယ်ပယ်တိုက်ပွဲမှာ လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်သေပြီး တစ်ယောက် ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။ ချူမိသားစုရဲ့ဘိုးဘေးက အသက်ကိုစတေးပြီး လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို သုံးခဲ့တယ်။ သေစေနိုင်တဲ့ အားနည်းချက်ကိုထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေကနေ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းမွန်လာဖို့ သူ အနည်းဆုံး လအတော်ကြာ အနားယူဖို့ လိုလိမ့်မယ်။"

"တကယ်လို့ ငါသာ ကျိဝူရွှမ်ဆိုရင် ဒီလိုမျိုး အခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ မိသားစု(၄)ခုက အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ရည်ရွယ်ထားရင်တောင် ကျိမိသားစုကို ကောင်းကင်စောင့်ကြည့်သူက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတယ်။ ယွမ်ယန်နယ်ပယ်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အသေးစိတ် အခြေအနေကို သူတို့ မသိရင်တောင် မင်းတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကောင်းကင်စောင့်ကြည့်သူဆီကနေ သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မကြာခင်မှာ ကျိမိသားစုက လှုပ်ရှားလာပြီးတော့ မိသားစု(၄)ခုကို ကြီးမားတဲ့အင်အားနဲ့ အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်။ ဒါက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။"

...

လီတိုင်ယွမ်က မုန့်ချင်ကျိုးကို အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်ပြီး ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"စကားကို လှည့်ပတ်မပြောနေနဲ့တော့။ လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်။"

ဤအခြေအနေများကို မိသားစု(၄)ခု မသိခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သူတို့သည် ၎င်းကို ကာကွယ်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ မလွဲမရှောင်သာသော အခြေအနေပင်။ မည်သူက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

"ကောင်းပြီလေ။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ဌာနချုပ် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကို ပြောပြပါ။ အကျပ်အတည်း ကြုံလာရင် ကျုပ် ကူညီပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ။"

"သိပ်ကောင်းတဲ့ အပေးအယူပဲ။"

လီယဲ့က ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်။ "ငါတို့ အဲဒါကို သဘောမတူနိုင်ဘူး။ ရွှမ်ကျင်းက သူ့ကို မပြောပြခဲ့ဘူး။ အဲဒီလို မပြောပြတာ သူ့အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ ရှိရမယ်။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ချက်ချင်း ပြန်လည်ချေပပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မမေ့နဲ့ဦး။ မင်းက လီမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ။"

"လီရွှမ်ကျင်းကို ငါ လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်တော့ သူက အရှုံးသမား တစ်ယောက်ကလွဲပြီး ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ သူ့ကိုကယ်ဖို့ မင်းအသက်ကို စွန့်ရမှာလဲ။"

"သူ မင်းကို မပြောပြခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက မင်းကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးချင်လို့လို့ ငါ ထင်တယ်။ သူက တစ်သက်လုံး အကြံအစည်တွေ လုပ်ခဲ့ပေမယ့် ထွက်ပေါက်ကို မတွေ့ခဲ့ဘူး။ တခြားသူတစ်ယောက်ကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးတာက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ရလဒ်တွေ ရလာနိုင်တယ် မဟုတ်လား။"

လီယဲ့၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်ကာ အော်လိုက်သည်။

"မင်း နှင်းခဲပြာကို ဘယ်လိုများ စော်ကားရဲတာလဲ။"

"အမှန်အတိုင်း ပြောတာပါ။"

"ကောင်စုတ်လေး။"

"မိုက်မဲတဲ့ လူယုတ်မာ။"

လီတိုင်ယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တော်ကြပါတော့..."

"ပြောပြမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပဲ။ ဘိုးဘေးမသေခင် ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်ထဲမှာ စာတစ်ကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။ ကျိမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးဖြစ်တဲ့ ကျိရှီးယွဲ့က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားပဲ။ သူက ကျိမိသားစုအသိုက်ထဲက ဥသြငှက် တစ်ကောင်လိုပဲ။ ကျိဆိုတဲ့မျိုးရိုးနာမည်ကို ယူပြီးတော့ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ဖို့ ဧကရာဇ်ရဲ့ဇနီးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေတာ။"

"ဒါက ဧကရီလို ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ မြွေပါတစ်ကောင်ရဲ့ အပြုအမူပဲ။"

"တကယ်တော့ ကျိမိသားစုကို အဓိကအကိုင်းအခက်နဲ့ ဒုတိယအကိုင်းအခက်ဆိုပြီးတော့ နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားတယ်။ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အမြင်မှာရှိတဲ့ ကျိမိသားစုက တကယ်တော့ ဒုတိယအကိုင်းအခက်ပဲ တကယ့် အဓိကအကိုင်းအခက်က သာမန်လောကကြီးနဲ့ကင်းကွာပြီး အမှောင်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ပုန်းကွယ်နေခဲ့တာ။"

လီယဲ့က တားဆီးရန် နောက်ကျသွားသဖြင့် သက်ပြင်းချကာ သံများကို ထုနှက်ရင်း အလုပ်ထဲတွင်သာ ခေါင်းနှစ်ထားလိုက်သည်။

သူက စိတ်ပျက်မှုများအားလုံးကို ဓားကြမ်းထည်ပေါ်တွင် ပုံချလိုက်လေသည်။

သံထုသံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။

မုန့်ချင်ကျိုးက စိတ်ထဲတွင် မိုးကြိုးပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင် နေရာမှာတင် အေးခဲသွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

အဓိကအကိုင်းအခက်၊ ဒုတိယအကိုင်းအခက်...

"ဒီသတင်းက ရှင့်အတွက် အသုံးဝင်မလား။" လီတိုင်ယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"အသုံးဝင်ပါတယ်။"

"အပေးအယူပြီးပြီ။"

မုန့်ချင်ကျိုးက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ ဓားအဆောင်တစ်ခုကို ကမ်းပေးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို လိုအပ်လာတဲ့အချိန် ဒီဓားအဆောင်ကို ဖိချေလိုက်။ ငါ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့မယ်။”

…