အခန်း (၂၅၄၇-၂၅၄၈)

အခန်း (၂၅၄၇) - ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်ခြင်း

ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် ကြယ်တာရာစင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်တန့်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ အမှန်စင်စစ် အောက်ခြေမခိုင်ဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသော်လည်း မျက်နှာပြင်ထက်တွင်မူ တည်ငြိမ်အေးစက်သော အမူအရာကိုသာ အတင်းအကျပ် ဟန်ဆောင်ပြသနေရတော့သည်။

‘မဟာကပ်ကမ္ဘာ ထာဝရမီးအိမ်’ ကိုမူ ပထမဆုံး အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်အနေဖြင့် ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းမှု ပြင်းထန်လွန်းကြောင်း ထိုးထွင်းမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

‘အတွင်းကမ္ဘာနယ်ပယ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆိုရင် စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းမှုနှုန်းက ကုန်ခမ်းသွားတဲ့နှုန်းကို မမှီနိုင်လောက်ဘူး၊ အချိန်အကြာကြီးလည်း ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး’

‘ဒါပေမဲ့ မိမိရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို သုံးပုံပုံ တစ်ပုံ အထိ တိုးတက်စေပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို သုံးပုံပုံ တစ်ပုံ အထိ လျော့ကျစေတယ်ဆိုတာက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြောရရင် အဆင့်တူချင်း ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ပြိုင်ဘက်ကို အဆနှစ်ဆနီးပါးအထိ ကွာဟချက် ဖြစ်ပေါ်သွားစေနိုင်တယ်’

ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ ဆန်းကြယ်ထူးဆန်းမှုကို တိတ်တဆိတ် တွေးတောဆင်ခြင်နေမိသည်။

သို့သော် အခုနက တိုက်ပွဲကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ‘မဟာကပ်ကမ္ဘာ ထာဝရမီးအိမ်’ ၏ အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ၎င်းကို နက်ရှိုင်းသော ဟင်းလင်းပြင်အလွှာထဲတွင် ထွန်းညှိထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အလွယ်တကူ မှုတ်ပိတ်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

၎င်း၏ ထူးခြားသော အစွမ်းအာနိသင်သည်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ နည်းလမ်းများနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကြောင့် အနည်းငယ်မျှ အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။

သီအိုရီအရ စွမ်းရည်တိုးမြင့်လာခြင်းမှာ သီအိုရီသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဆက်ခံသူများ၏ အောက်ခြေတွင် ရှိသော ထိုကဲ့သို့သော သူတော်စင်များနှင့် ကြုံတွေ့ရမှသာ အာနိသင်အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ပြောင်းပြန်အနေဖြင့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သော်လည်း ထိုမျှလောက်အထိ ပြင်းထန်လှလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဘာလဲ…… မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မတက်ရဲကြတော့ဘူးလား”

“တစ်ခါလာလည်း တာအိုနိယာမ ခိုးယူသူတွေဆိုပြီး တစာစာ အော်နေကြတာ၊ ငါတို့က မင်းတို့ထက် နိမ့်ပါးနေသလိုမျိုး လုပ်ပြနေပြီးတော့ ရလဒ်ကျတော့ ဒီလိုပဲ ပြသနိုင်တာလား”

“တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေက ဘာလို့ အသံတစ်ချက်မှ မထွက်တော့တာလဲ။ မြန်မြန် ထွက်လာပြီး စကားအချို့လောက် ပြောစမ်းပါဦး”

ဖန်ရွှေက တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းတို့ လင်ယောင်ဂိုဏ်းကကောင်တွေ သောက်ရမ်း မာနမထောင်လွှားစမ်းနဲ့ကွ၊ အောက်ခြေအထိ ပြောရရင် မင်းတို့က ထျန်းယွမ်ဒေသရဲ့ ပြင်ပက မှောင်မိုက်တဲ့ နေရာတွေမှာ တွားသွားရှင်သန်နေကြတဲ့ ပိုးကောင်တွေ သက်သက်ပဲ”

ဂိုဏ်းသားအချို့သည် ဖန်ရွှေ၏ ဝင့်ကြွားလှသော အရှိန်အဝါကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်ကြတော့သည်။

“ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ မင်းတို့ကို အသေရိုက်သတ်ပစ်မယ်”

“အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီးတော့ ထျန်းယွမ်ဒေသရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေ ဘယ်လိုမျိုး ခိုးဝင်လာကြလဲဆိုတာကို သေသေချာချာ နှိပ်စက်မေးမြန်းရမယ်”

“ယောကျာ်းတွေကိုတော့ ပြည့်တန်ဆာအိမ်မှာ ဖောက်သည်ရှာတဲ့သူ လုပ်ခိုင်းပြီး မိန်းမတွေကိုတော့ ဧည့်သည်လက်ခံခိုင်းရမယ်”

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဖူယာယာနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီကောင်တွေက တကယ်ကို ယုတ်မာလွန်းတာပဲ၊ ပါးစပ်က သောက်ရမ်း ညစ်ပတ်တာပဲ”

လဲ့လဲ့က လက်သီးဆုပ်လေးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသမီးလျှံများ တောက်လောင်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။

“ဒေါသထွက်မနေပါနဲ့၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ သူတို့နဲ့ ဘာပတ်သက်မှုမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဖူယာယာသည် အေးစက်စက် အကြည့်တစ်ခုဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ပါးစပ်သရမ်းပြီး ဆဲဆိုနေသော ဂိုဏ်းသားကို တစ်ချက်ဝဲပတ်ကြည့်လိုက်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ရည်ကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်တော့သည်။ တကယ်လို့ နောက်ပိုင်းတွင် မှတ်မိနိုင်သေးပြီး တစ်ဖက်လူနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခွင့် ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုသူ၏ ပါးစပ်ကို သေချာပေါက် ဆုတ်ဖြဲပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ဖန်ရွှေ၏ ဤကဲ့သို့ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်လိုက်မှုကြောင့် ဂိုဏ်းသားများသည် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကို ကြည့်သော အကြည့်များထဲတွင် သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေသည့်အလား အငြိုးအတေးများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်လျက် ရှိနေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ တိတ်တဆိတ် ချွေးပြန်နေခဲ့ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန်ရွှေကို ကြည့်လိုက်သော အကြည့်များထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ၁၅ မိနစ် မျှ အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့သည်နှင့်အမျှ ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ စင်မြင့်ထက်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

“ဟဲဟဲ…… ကြည့်ရတာ ကောင်းကင်ဘုံကလည်း ငါ့ကို ထျန်းယွမ်ဒေသ ပြင်ပက မင်းတို့လို ပိုးကောင်တွေကို ရှင်းလင်းသုတ်သင်ခိုင်းဖို့ စီမံပေးလိုက်တာပဲ”

တစ်ဖက်လူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘယ်လို မျိုးရိုးနောက်ခံလဲ၊ နာမည်ပြောစမ်း”

ဆွေ့ထျန်းဟွမ်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း သိဖို့ မတန်ဘူး”

တစ်ဖက်လူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက်ပင် ဟုန်းကနဲ ကြီးထွားလာခဲ့ကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဧရာမ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အလား ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာမူ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်အလား သေးငယ်လွန်းနေခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုဘီလူးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးကြောများသည် အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းနေသော မြစ်ကြီးများအလား ဖြစ်နေပြီး မွေးညင်းပေါက် တစ်ချောင်းချင်းစီကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ကာ ထူထပ်လှသော ချွေးပေါက်ကြီးများမှာမူ နက်ရှိုင်းလှသော ချောက်ကမ္ဘာကြီးများအလား ထင်မှတ်ရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများကြောင့် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ပင်လျှင် မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ရသည်။

“ဒါက ဝူရှန်ဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပဲ၊ တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ”

“ဒီတာအိုနိယာမ ခိုးယူသူကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ ပြဿနာရှိလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူး”

“သိုင်းနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ဟုတ်လား။ ကြည့်ရတာ သိုင်းသူတော်စင် ကိုယ်ထည် နဲ့ အတန်ငယ် တူညီနေသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကွာခြားချက် အချို့တော့ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခုပဲ”

ဖန့်ချန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။

‘လူ့လောကနယ်ပယ်’ ၏ စွမ်းပကားသည်လည်း တိတ်တဆိတ်ပင် တစ်ခုလုံးသော ကြယ်တာရာ စင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုဝူရှန်ဂိုဏ်းမှ တပည့်သည် ဤအခြေအနေကို မရိပ်မိသေးဘဲ ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်ရင်း လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ထံသို့ ရိုက်နှက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ခုခံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာပင် တစ်ဖက်လူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် အဆက်မပြတ် သေးငယ်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ မူလရုပ်သွင်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်သွားကာ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ ရင်ဘတ်ထက်သို့ လက်သီးဖြင့် ရိုက်ခတ်မိသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ဂလတ်

တစ်ဖက်လူ၏ လက်မောင်းသည် ချက်ချင်းပင် ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ရပြီး စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်မြည်တမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ကျီးကန်းတစ်ကောင်မျှပင် အသံမထွက်ရဲလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်တိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ၊ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများနှင့် သံသယစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာပြင်ထက်၌ လွန်စွာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည့် အမူအရာ ထင်ဟပ်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် လျင်မြန်စွာပင် သတိပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ပြီး ဝတ်ရုံလက်စွပ်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုသူသည် ချက်ချင်းပင် ပြာမှုန့်ဘဝသို့ ရောက်ရှိပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း စိုးစဉ်းမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

ဖန်ရွှေသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ပိုမို၍ သေချာရေရာသွားခဲ့ပြီး ဖန့်ချန်ရှိရာဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ……”

ရင်တန့်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကလည်း သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားတာလား။ ဖန်ရွှေလိုမျိုးပဲလား”

ရှန်းရှိုယွမ်နှင့် အခြားသော ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဆက်ခံသူများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်မူ တိတ်ဆိတ်ခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်ကြတော့သည်။

အစက ဖန်ရွှေ၊ ယခုအခါတွင်မူ ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ဖြစ်နေပြန်ပြီ။

သူတို့အုပ်စုထဲတွင် ဘယ်နှစ်ယောက်တောင်မှ ကျင့်ကြံခြင်းကို တမင်သက်သက် ဖုံးကွယ်ထားကြပြီး ယနေ့မှသာ ထုတ်ဖော်ပြသကြခြင်း ဖြစ်ပါသနည်း။

“အားလုံးပဲ…… ဆွေ့ထျန်းဟွမ်လိုမျိုး ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့သူ ရှိသေးရင် ကြိုတင်ပြီး အသိပေးထားကြပါဦး၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ရင်ထဲမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေက ပြင်းထန်လွန်းနေလိမ့်မယ်”

ရှန်းရှိုယွမ်က စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

မည်သည့် ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဆက်ခံသူမျှ ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိကြဘဲ သူတို့အားလုံးက သံသယစိတ်များဖြင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြသော သူများပင်လျှင် ယခုအခါတွင်မူ အတန်ငယ် စိမ်းသက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် စိုးစဉ်းမျှ အားစိုက်ထုတ်ရန်မလိုဘဲ ဤတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရရှိသွားခဲ့ပြီးနောက် ရင်ထဲတွင်လည်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မသိစိတ်အလျောက် ဖန်ရွှေကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဖန်ရွှေကလည်း သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် စင်မြင့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝဲပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“နောက်ထပ် ဘယ်သူရှိသေးလဲ”

……

……

“သောက်ရမ်း ဝင့်ကြွားလွန်းတာပဲ၊ သောက်ရမ်း ဝင့်ကြွားလွန်းတာပဲ၊ ငါ တကယ်ကို မခံစားနိုင်တော့ဘူး စီနီယာအစ်ကို”

လူငယ်တစ်ဦးက လုကျိုယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများပင် နီမြန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လုကျိုယွမ်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ဆိုလိုက်သည်။

“မခံစားနိုင်ရင်လည်း စင်မြင့်ထက်ကို တက်သွားပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်စမ်း။ ငါ သံသယဖြစ်တာကတော့…… သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ဆင်းသက်လာတာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်”

ထိုလူငယ်သည် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး တိုးညှင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို…… အစ်ကို တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားလို့လား။ ငါတို့ သူတို့ရဲ့ ဒီလိုနည်းလမ်းတွေကို ဘယ်လိုမျိုး တုံ့ပြန်ရမလဲ”

“လောလောဆယ်တော့ ဘာအရိပ်အမြွက်မှ မတွေ့သေးဘူး၊ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်တယ်”

လုကျိုယွမ်က ဆိုလိုက်သည်။

ထိုလူငယ်သည် စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ်ဖြင့် ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ထပ်ပြီး စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ ဒေါသထွက်စရာကောင်းပေမဲ့လည်း အခုအချိန်မှာ တက်သွားပြီး သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ရွေးချယ်ပွဲ အခွင့်အရေးကို ဖြုန်းတီးပစ်ဖို့ မလိုဘူး မဟုတ်လား”

တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်သွားကြပြီး စင်မြင့်ထက်မှ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေကြတော့သည်။

ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တမင်သက်သက်ပင် တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းရှိရာဘက်သို့ စကားအချို့ လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

သူတို့ မိမိကို ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော ဂိုဏ်းသားများကိုပါ ထပ်မံ၍ လှမ်းပြောလိုက်ပြန်သည်။

သူတို့အားလုံးက မိမိကို ဂရုမစိုက်ကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် မျက်လုံးများကို ပိတ်လျက် အနားယူနေလိုက်တော့သည်။

အချိန်စေ့သွားသည်နှင့်အမျှ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး စင်မြင့်ထက်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြန်သည်။

မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ဘဲ တစ်ဖက်လူသည် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း စိုးစဉ်းမျှ မရှိဘဲ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရင်တန့်၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်လာခဲ့ပြီး ဤနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းအရင်းကို နက်နက်နဲနဲ လိုက်လံမတွေးတောတော့ဘဲ ပိုမို၍ တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ အားရကျေနပ်စရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ဆက်တိုက် တိုက်ပွဲဆယ်ပွဲစလုံးကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ကာ စင်မြင့်အောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်လည်း ‘လူ့လောကနယ်ပယ်’ ၏ အသိစိတ်အာရုံ အငွေ့အသက်တစ်ခု ထပ်မံ၍ ကပ်ငြိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

“အစ်ကိုကြီးဆွေ့…… မင်းကတော့ မဟုတ်တာ လုပ်လိုက်တာပဲ”

ရင်တန့်က ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို အရိပ်အမြွက်ပြလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် မျက်နှာပြင်ထက်တွင် မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ တိတ်တဆိတ် စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

“အခြေအနေက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်။ ငါက ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း အခုပဲ ချက်ချင်း စင်မြင့်ထက်ကို တက်လှမ်းလိုက်ပါ၊ တိုက်ပွဲကို အနိုင်ရရှိဖို့ ရာခိုင်နှုန်း တော်တော်များနေလိမ့်မယ်”

သူက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ -

“အကောင်းဆုံးကတော့ သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်တာပေါ့။ ငါ အခုနတင် သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားခဲ့ရလို့ နောက်ပိုင်းကျမှပဲ ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ရတော့မယ်”

ရင်တန့်၏ စိတ်အာရုံက လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းပင် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ စင်မြင့်ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

အခန်း (၂၅၄၈) - ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ်

ရှန်းရှိုယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် ရင်တန့်က မိမိကိုယ်တိုင် ဦးဦးဖျားဖျား ကြယ်တာရာစင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရပြီး မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း သံသယစိတ်များ အနည်းငယ် ထင်ဟပ်လာခဲ့တော့သည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တပည့်များသည်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရင်တန့်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များထဲ၌ လေးနက်တည်ကြည်မှုများ အတန်ငယ် ပါဝင်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရဲခြင်း မရှိကြချေ။

သူတို့အနေဖြင့် အခြေအနေကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်လေ့လာချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ပထမဆုံးက ဟိုယဲ့ထျန်းကူ၊ ပြီးတော့ နတ်မိမယ်ယွီ အဲဒီနောက်တော့ ဒီကောင်နှစ်ယောက်ပဲ။ အခုတစ်ကြိမ် တာအိုနိယာမ ခိုးယူသူတွေရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ့်ကို မြင့်မားလွန်းတယ်”

“ငါ သံသယဖြစ်တာကတော့…… သူတို့က ‘ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ်’ က သူတော်စင်တွေ ဖြစ်နေမလားပဲ”

“သံသယဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး၊ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ယဲ့ထျန်းကူကတော့ သေချာပေါက် ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်အထိ ခရီးပေါက်နေပြီလဲဆိုတာကိုပဲ မသိရတာ”

ဂိုဏ်းသားအချို့သည် ဖန့်ချန်တို့ရှိရာဘက်သို့ လက်ညှိုးတထိုးထိုးဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်နေကြတော့သည်။

ထိုတီးတိုးပြောဆိုသံများမှာ လွန်စွာပင် ထင်ရှားလွန်းလှသည်။

“ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ် ဟုတ်လား”

ရှန်းရှိုယွမ်သည် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ ကြားလိုက်ကြလား။ သူတို့ပြောနေတဲ့ ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ”

“ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း သတ်မှတ်ချက်က ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံငါးပါးနဲ့ ကွာခြားချက် ရှိနေတာလား”

“ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ်ဆိုတာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်ကို ရည်ညွှန်းတာလား”

ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဆက်ခံသူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် သံသယစိတ်များ အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။

“သခင်လေး…… ကြည့်ရတာ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်က ကျွန်မတို့နဲ့ တကယ့်ကို ကွာခြားချက် အများကြီး ရှိနေပုံပဲ”

“ဒါက အရင်တုန်းက ကျွန်မတို့ နယ်ပယ်ကိုးခုမှာ ရှိစဉ်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုံငါးပါးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်နဲ့ အလွန်အမင်း ကွာခြားခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။ ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ လမ်းစဉ်က သူတော်စင်ကျမ်းစာရဲ့ နည်းလမ်းတွေ မဟုတ်တာမျိုးလား”

နတ််််််််မိမယ်ယွီက စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်သည် စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ်ဖြင့် ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်မိသည်။

“ဒါက တကယ်ကို ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါတယ်။ စကြဝဠာကြီးက ဒီလောက်အထိ ကျယ်ပြောလှပြီး ဆန်းပြားတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေတာကိုး။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နိုင်ချေက နိမ့်ပါးမနေတဲ့အပြင် တကယ့်ကို မြင့်မားလွန်းတယ်”

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ရုတ်တရက် လုကျိုယွမ်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး -

“လုကျိုယွမ်…… ဒီဘက်ကို လာခဲ့ဦး၊ မင်းကို စကားအချို့လောက် မေးချင်လို့”

ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်တို့၏ တိတ်တဆိတ် စကားပြောဆိုမှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီး အားလုံးက မော့ကြည့်လာခဲ့ကြတော့သည်။

“ဒီတာအိုနိယာမ ခိုးယူသူက တကယ့်ကို ဝင့်ကြွားလွန်းတာပဲ ဖြစ်မယ်”

“သူက တကယ်ပဲ လုကျိုယွမ်ကို သာမန်လူတစ်ယောက်လို ထင်နေတာလား၊ ဘယ်လိုမျိုး အမူအရာနဲ့ သူ့ကို ဆက်ဆံနေတာလဲ”

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တပည့်များ၏ မျက်နှာမှာ အတန်ငယ် ပျက်သွားခဲ့ရသည်။

တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာမူ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး တကယ်လို့ လုကျိုယွမ်က လက်မြှောက်၍ တားဆီးမထားခဲ့လျှင် သူတို့အားလုံး ချက်ချင်းပင် ဆဲဆိုအော်ဟစ်မိကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

လုကျိုယွမ်က ဖန့်ချန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး -

“မင်းက တာအိုနိယာမ ခိုးယူသူပဲ၊ မင်း ဘာကိုပဲ စုံစမ်းချင်နေပါစေ…… ငါ မင်းကို ဘာမှ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါဆိုရင်လည်း ငါတို့ လင်ယောင်ဂိုဏ်းသားတွေက အခုအချိန်ကစပြီး စင်မြင့်ထက်ကို အလိုအလျောက် တက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီနေရာမှာပဲ မင်းတို့ တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းသားတွေကို စောင့်ပြီး ပိတ်ဆို့ထားလိုက်မယ်”

“တစ်ယောက်တက်လာရင် တစ်ယောက်ကို ပြိုင်ပွဲကနေ မောင်းထုတ်ပစ်မယ်။ မင်းတို့ တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းသား ဘယ်နှယောက်လောက် ကျန်ရစ်နိုင်မလဲဆိုတာကို ငါ ကြည့်ချင်သေးတာပေါ့”

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ဖန်ရွှေနှင့် အခြားသူများသည် မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်များ ဖျတ်ကနဲ လက်သွားခဲ့ကြပြီး ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

“မှန်တယ်…… မေးတာကို သေသေချာချာ ဖြေစမ်း။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်မှ ကျန်ရစ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရင်တန့် ကလည်း စင်မြင့်ထက်မှနေ၍ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“ယူတန့်ဟယ်က မင်းတို့အတွက် စံနမူနာပဲ၊ မင်းတို့အနေနဲ့ အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ဆွေ့ထျန်းဟွမ် -

“စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်မဟုတ်လား၊ အခြေအနေကို နားလည်တဲ့သူကမှ လူတော်လူကောင်း ဖြစ်နိုင်တာ။ တကယ်လို့ မင်းတို့က လူတော်လူကောင်း မလုပ်ချင်ဘူးဆိုရင်တော့ အသေရိုက်သတ်ပစ်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့”

ရှန်းရှိုယွမ် -

“စီနီယာအစ်ကိုယဲ့က မင်းတို့ကို စကားအချို့လောက်ပဲ မေးတာပါ၊ ဒီစကားအချို့အတွက်နဲ့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ရွေးချယ်ပွဲ အခွင့်အရေးကို အဆုံးရှုံးမခံပါနဲ့”

တန်ခယ်ရွှမ် -

“…… အင်း…… ငါ နှိမ့်ချပြီး တိုက်တွန်းချင်တာကတော့ မင်းတို့မှာ ရှိတာတွေကို အကုန်လုံး အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

လုကျိုယွမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားခဲ့ရပြီး မူလက အော်ဟစ်ဆဲဆိုချင်နေသော တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည်လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ရင်ထဲမှ ဒေါသများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့သည် ထိုတာအိုနိယာမ ခိုးယူသူများက နောက်ဆုံးအထိ စောင့်ဆိုင်းကာ မိမိတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားမည်ကို တကယ်ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူ၏ အစွမ်းအစ အောက်ခြေကို သေသေချာချာ မသိရသေးဘဲနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် အနိုင်ရရှိရန် ရာခိုင်နှုန်း လွန်စွာ နိမ့်ပါးလွန်းနေလိမ့်မည်။

“ရယ်စရာပဲ…… မင်းတို့က ဒီလိုမျိုး အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ လုကျိုယွမ်ကို ခြိမ်းခြောက်ချင်နေတာလား”

“မင်းတို့ ထင်ရတာကတော့ လုကျိုယွမ်ရဲ့ နာမည်က ငါတို့ဆီမှာ ဘယ်လောက်အထိ ကျော်ကြားလဲဆိုတာကို မသိသေးလို့ ထင်တယ်”

“လုကျိုယွမ်…… ဒီတာအိုနိယာမ ခိုးယူသူတွေကို ကြောက်မနေနဲ့”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တပည့်များသည် လုကျိုယွမ်ကို ကူညီသောအားဖြင့် စကားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး ဖန့်ချန်တို့ရှိရာဘက်သို့ ထပ်မံ၍ ရန်စလိုက်ကြပြန်သည်။

“မင်းတို့ ဆဲဆိုပြီးတာနဲ့ ပုန်းကွယ်နေလို့ ရမယ်လို့ မထင်နဲ့၊ ငါတို့က မင်းတို့ရဲ့ ရုပ်ရည်တွေကို သေသေချာချာ မှတ်မိနေတယ်”

ဖန်ရွှေက ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် လူအချို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး -

“မင်းတို့အုပ်စုရဲ့ ရုပ်ရည်တွေကို ငါ မှတ်ထားလိုက်ပြီ။ ခဏနေရင် စင်မြင့်ထက်မှာ တွေ့ကြသေးတာပေါ့”

ထိုဂိုဏ်းသားအချို့၏ အကြည့်များမှာ အတန်ငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားခဲ့ကြပြီး ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက်တွင်မူ နောက်ဆုံး၌ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာတော့ချေ။

“လုကျိုယွမ်…… မင်းတို့ တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းက လင်ယောင်ဂိုဏ်းနဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်စမ်းပါ။ ဒီတာအိုနိယာမ ခိုးယူသူတွေကို ဒီလောက်အထိ ဝင့်ကြွားခွင့် မပေးနိုင်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ သူတို့က ဆရာကြီးလာလုပ်နေတာလား”

ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် ထိုသူများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြရသဖြင့် အားလုံးက ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

ဤသည်မှာ မိမိတို့ကို အမြတ်ထုတ်ရန်အတွက် လင်ယောင်ဂိုဏ်းနှင့် အတူတူ သေကြေပျက်စီးအောင် ခြေနင်းတုံးအဖြစ် အသုံးချချင်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

လုကျိုယွမ်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်နှင့် ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။

“တကယ်လို့ ငါ မင်းရဲ့ မေးခွန်းကို ဖြေလိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ လင်ယောင်ဂိုဏ်းသားတွေက အခုအချိန်ကစပြီး အကုန်လုံး စင်မြင့်ထက်ကို တက်လှမ်းကြမှာလား”

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး -

“မှန်တယ်”

“ရတယ်…… မင်း မေးစမ်းပါ။ ငါ ဖြေနိုင်တာဆိုရင် ဖြေပေးမယ်၊ မဖြေနိုင်တာဆိုရင်တော့…… မင်းလည်း ထပ်ပြီး မေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး”

လုကျိုယွမ်က ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ရှိနေတဲ့ နယ်မြေက ဘာနာမည်လဲ”

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

ရှန်းရှိုယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် စိတ်အာရုံများ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး အားလုံးက နားစွင့်လိုက်ကြတော့သည်။

“ကြည့်ရတာ မင်းတို့က ငါတို့ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာကိုတောင် မသိကြသေးဘူးပဲ”

“ကြည့်ရတာ မင်းတို့က ထျန်းယွမ်ဒေသရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေရင်တောင်မှ တကယ့်ကို ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ နယ်မြေတစ်ခုမှာ ရှိနေတာ ဖြစ်ရမယ်”

လုကျိုယွမ်က မချိပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း -

“ဒီမေးခွန်းကိုတော့ ငါ ဘယ်လိုမှ ဖြေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ တခြား တာအိုနိယာမ ခိုးယူသူတွေကိုပဲ လိုက်လံစုံစမ်းမေးမြန်းကြည့်လိုက်ပါဦး”

“မင်းတို့ကို အသေရိုက်သတ်ရင်တောင် မဖြေဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။ မင်းတို့ တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းသားတွေကို နောက်ထပ် စမ်းသပ်ချက်တွေဆီ ဆက်လက်တက်လှမ်းခွင့် မပေးဘူးဆိုရင်တောင် မဖြေဘူးလား”

ဖန့်ချန်က ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မှန်တယ်…… ငါတို့ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့က တာအိုနိယာမ ခိုးယူသူတွေ ဖြစ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေကို သရေကျနေကြတာပဲ၊ သေချာပေါက် မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ လိုက်လံစုံစမ်းရမှာပေါ့”

“စုံစမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအစပေါ့။ စုံစမ်းလို့မရရင်တော့ ထျန်းယွမ်ဒေသရဲ့ အပြင်ဘက်မှာပဲ ဆက်လက်နေထိုင်နေလိုက်ကြပါဦး”

လုကျိုယွမ်က စကားဆုံးသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီတာအိုနိယာမ ခိုးယူသူတွေက ထျန်းယွမ်ဒေသကို မဖြတ်ကျော်နိုင်သေးဘူး။ သူတို့က ဘာနည်းလမ်းကို သုံးထားမှန်းမသိဘဲ ငါတို့နဲ့အတူ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ရွေးချယ်ပွဲကို လာရောက်ပူးပေါင်းနေကြတာ သက်သက်ပဲ”

“ဒါကြောင့်မို့လို့ကိုး”

“ဒါဆိုရင် သူတို့က ထျန်းယွမ်ဒေသရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတာပေါ့။ နှမြောစရာပဲ၊ အပြင်ကို ထွက်သွားပြီးရင်တော့ သူတို့ကို အသေရိုက်သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်”

“ဒါလည်း မသေချာပါဘူး၊ ငါတို့ ထျန်းယွမ်ဒေသကနေ ထွက်ခွာဖို့ ခက်ခဲပေမဲ့လည်း မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”

“လုကျိုယွမ်ကတော့ တကယ့်ကို နည်းလမ်းရှိတာပဲ။ တစ်ဖက်လူက သေချာရေရာတဲ့ အဖြေကို မရရှိသွားတဲ့အပြင် မိမိတို့ရဲ့ အခြေအနေကိုပါ ပြန်လည်ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သလို ဖြစ်သွားရတယ်”

ဂိုဏ်းသားအများအပြားမှာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်နေကြတော့သည်။

ဆွေ့ထျန်းဟွမ်နှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ဖန့်ချန်က ယခုအခါတွင် သူတို့၏ အခြေအနေကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

မူလက နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အပြန်အလှန် သိရှိထားသော အချက်အလက်များမှာ မများပြားလှချေ။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုဂိုဏ်းသားများသည် အနည်းဆုံးတော့ ဤ ‘တာအိုနိယာမ ခိုးယူသူများ’ သည် သူတို့၏ နယ်မြေအကြောင်းကို စိုးစဉ်းမျှ မသိရှိကြဘဲ မည်သည့်နာမည် ဖြစ်သည်ကိုပင် မသိရှိကြကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

လုကျိုယွမ်က ပြုံးလျက် ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး -

“မိတ်ဆွေ…… ဆက်ပြီး မေးပါဦး”

ဖန့်ချန်ကမူ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် -

“အခုနတင် သူတို့ပြောနေတဲ့ ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ်ဆိုတာ ကြားလိုက်ရတယ်၊ ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာကို သိချင်လို့ပါ”

“……”

လုကျိုယွမ်၏ မျက်နှာမှာ လွန်စွာ ဆန်းကြယ်ထူးဆန်းသွားခဲ့ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထိုဂိုဏ်းသားများပင်လျှင် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများနှင့်အတူ ဖန့်ချန်တို့ကို စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

“တာအိုနိယာမ ခိုးယူသူတွေက ကျင့်ကြံခြင်းကလွဲရင် ကျန်တဲ့ အမွေအနှစ်တွေက ငါတို့နဲ့ သိပ်ပြီး ကွာခြားချက် မရှိဘူးလို့ ပြောကြတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“သူတို့က ဘာလို့ ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ်ကိုတောင် မသိကြရတာလဲ”

“ဒါဆိုရင် တာအိုနိယာမ ခိုးယူသူတွေထဲက လောကကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ်ပြတ်နေတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုခု ဖြစ်နေမလားပဲ”

“တကယ်လို့ ငါ မင်းကို မပြောပြဘူးဆိုရင်ရော……”

လုကျိုယွမ်က တွေးတောဆင်ခြင်နေသည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ငါ တခြားမေးခွန်းတွေကို မမေးတော့ဘူး၊ အရင်ဆုံး မင်းတို့ တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းသားတွေကို ပြိုင်ပွဲကနေ အကုန်လုံး မောင်းထုတ်ပစ်ဖို့ပဲ စီစဉ်လိုက်မယ်။ ငါ ယုံကြည်တာကတော့…… တခြားသူတွေက ငါတို့ကို ပြောပြဖို့ ဆန္ဒရှိကြလိမ့်မယ်ဆိုတာပဲ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းသားအများအပြား၏ အကြည့်များမှာ အတန်ငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြရပြီး ရင်ထဲတွင် ဤတာအိုနိယာမ ခိုးယူသူများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် စိတ်ကူးအချို့ပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ အမှတ်မထင် ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် စင်မြင့်ထက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာတွင်မူ အနည်းငယ် ပျာယာခတ်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။

“မင်း လောလောဆယ် မပြောနဲ့ဦး၊ သူတို့ ဒီပွဲကို အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ပြီးတာကို စောင့်ကြည့်လိုက်ကြသေးတာပေါ့”

ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

လုကျိုယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ ပျက်သွားခဲ့ရတော့သည်။