အခန်း (၂၅၅၅-၂၅၅၆)
Vol. 256 Ch. 2555-2556
အခန်း (၂၅၅၅) - ပြောင်းလဲသွားသော လောကဓံနှင့် သမုဒ္ဒရာများ
ခဏမျှ အနားယူလိုက်ပြီးနောက်၊ လူတိုင်း၏ အားအင်များ အတန်ငယ် ပြန်လည်ပြည့်ဖြည့်တင်းလာသည့် အချိန်ကျမှသာ၊ သူတို့သည် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင်ရှေ့သို့ စုရုံးတိုးကပ်လာကြတော့သည်။
“ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဘယ်လိုမျိုး စမ်းသပ်မှုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့ ဒီနေရာအထိ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီးပြီဆိုမှတော့ နောက်ဆုတ်မယ့်လမ်း မရှိတော့ဘူး”
ဖူယာယာက ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက်၊ ယခင်အတိုင်းပင် အစောဆုံးအနေဖြင့် သူမ၏ လက်ဝါးကို ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ၊ ဖူယာယာသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု၏ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင်ကြီးထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
“သခင်လေး… ပြီးခဲ့တဲ့ စမ်းသပ်မှုတုန်းက ကျွန်မတို့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေ အများကြီး ရရှိခဲ့ကြတယ်လေ။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်တွေက ပိုပြီးတော့တောင် များပြားနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက သူတော်စင်ကိုလည်း ထပ်ပြီး တွေ့ရဦးမလား မသိဘူး”
နတ်မိမယ်ယွီက အသံလှိုင်းဖြင့် တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းအသာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤသို့ပင် တွေးတောနေမိခြင်း ဖြစ်သည်။
တကယ်လို့ ပြီးခဲ့တဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင်က သူတို့ကို အတိတ်ကာလဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တာဆိုရင်၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း အလားတူ အတွေ့အကြုံမျိုးနဲ့ သေချာပေါက် ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။
အဲဒီအချိန်ကျရင် စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဖီထူနဲ့ ထပ်ပြီး ဆုံတွေ့နိုင်ဦးမှာ ဖြစ်သည်။
……
……
ဖန့်ချန်သည် စောစောက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ဖြစ်စဉ်အတိုင်းပင် ထပ်မံ၍ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခိုင်မြဲစွာ နင်းမိသွားခဲ့ပြီး၊ ပထမဆုံး အချိန်အတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို စတင်၍ သေချာစွာ လေ့လာအကဲခတ်လိုက်သည်။
ပြီးခဲ့သည့် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင်တုန်းကအတိုင်းပင်၊ မိမိ၏ အနီးအနားတွင် စိမ်းသက်လှသော ပုံရိပ်ပေါင်း ရာချီ၍ ပိုမိုပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေပြီ။
ထိုသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အရှိန်အဝါများမှာ ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတပည့်များ၏ အရှိန်အဝါနှင့် အလွန်တရာ ဆင်တူနေခဲ့သည်။
လူတိုင်းသည်လည်း အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် အကဲခတ်လျက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“ရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာတစ်ခုမှ မရှိဘူး”
ဖူယာယာက ဖန့်ချန်၏ ဘေးနားသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး၊ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ဆိုလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းအသာ ညိတ်လိုက်သည်။
အခုတင်ပဲ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ပတ်လှည့်၍ သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုမျှ အမှန်တကယ်ပင် မရှိဘဲ၊ အားလုံးက စိမ်းသက်သော မျက်နှာအသစ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
လုကျိုယွမ်နှင့် ထိုသူများမှာမူ၊ အတိတ်ကာလက ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း တောင်တန်းထဲမှာသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီ ထင်သည်။
မကြာမီမှာပင်၊ နတ်မိမယ်ယွီနှင့် အခြားသူများလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဤနေရာသို့ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။
“ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေ… အခုက ဘာအခြေအနေလဲ”
ဖန်ရွှေက အနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့ပြီး၊ အနီးအနားရှိ ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတပည့်များဟု သံသယရှိရသော ကောင်များကို အထူးပင် ဂရုတစိုက်ဖြင့် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် အကဲခတ်နေမိသည်။
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်နှင့် အခြားသူများမှာမူ၊ ထိုရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတပည့်များ၏ စွမ်းရည်နှင့် နည်းဗျူဟာများကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ဖူးထားကြသဖြင့်၊ နှလုံးသားထဲတွင် သဘာဝအတိုင်းပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုအချို့ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်ကာ၊ သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ ထိုကောင်များအားလုံးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ‘လူသားမျိုးနွယ်’ များ ဖြစ်နေနိုင်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။
“လောလောဆယ်တော့ ဘာအခြေအနေလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး၊ အခြေအနေကို အရင် စောင့်ကြည့်ရအောင်”
ဖန့်ချန်က အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ… သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဆိုပေမဲ့၊ ဒီနေရာမှာ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာကောင်းတွေ ရှိနေသေးတယ်လို့ ထင်တယ်။
ငါတို့တွေ ဒီနေရာကို ရောက်လာနိုင်ကြတာဟာလည်း ကံတရားရဲ့ ဖန်တီးမှုပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့် အားလုံး အတူတူ ပူးပေါင်းကြရင် ဘယ်လိုလဲ။
ဘာပဲရရ၊ အားလုံး မျှတအောင် ခွဲဝေကြတာပေါ့”
ဖြူစင်သန့်ရှင်းသော မျက်နှာပေါက်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် စတင်၍ စကားဆိုလိုက်သည်။
သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဟုတ်လား။
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့ဩမှင်တက်သွားကြရပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းဆန်းပြားစွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဖန့်ချန်သည်လည်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုသာ အသာအယာ ချလိုက်မိကာ၊ အခုသူတို့ ရောက်ရှိနေသည့် အချိန်ကာလမှာ လုကျိုယွမ်တို့၏ အနောက်ပိုင်း ခေတ်ကာလတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဟူသော သတင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲတွင် များစွာ ထည့်မတွေးထားပေ။
သူ၏ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းအပေါ် နားလည်ထားမှုအရ၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းသည် အမွေအနှစ် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ၊ အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့်သာ ပုန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။
“ဘယ်လိုအကြောင်းရင်းကြောင့်များ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ပုန်းအောင်းနေရတာလဲ။ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းထက် ပိုပြီး အားကောင်းတဲ့ ရန်သူမျိုး တကယ်ပဲ ရှိနေနိုင်လို့လား……”
ဤသို့ တွေးတောမိသောအခါ ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပိုမို ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ကြီးမြတ်သော တန်ခိုးစွမ်းအား သုံးပါး၏ အစွမ်းအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်၊ တကယ်လို့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို အချိန်တိုအတွင်း ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် ရန်သူမျိုး ရှိခဲ့သည်ဆိုပါက၊ ထိုရန်သူသည် အနည်းဆုံးတော့ ထိုကြီးမြတ်သော တန်ခိုးစွမ်းအား သုံးပါးကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းမျိုးကို သေချာပေါက် ပိုင်ဆိုင်ထားရပေမည်။
“မင်း စကားပြောတာက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတာပဲ၊ ဘာကို မျှတအောင် ခွဲဝေရမှာလဲ။ ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့ ရတနာတွေကို ငါတို့ လူရာချီအတွက် မျှတအောင် ခွဲဝေပေးလို့ ရနိုင်ပါ့မလား”
“ငါ ဒီထဲကို မဝင်ခင်တုန်းက ကောလာဟလတွေကို ကြားဖူးထားပြီးသားပဲ၊ ဟိုးအဝေးက နီရဲနေတဲ့ တောင်တန်းကြီးကို မြင်ကြတယ်မလား။
တကယ်လို့သာ အဲဒီတောင်ထိပ်ကို ရောက်အောင် သွားနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ဒီနေရာမှာ စိုက်ပျိုးထားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဗောဓိသီး တွေကို ဆွတ်ခူးနိုင်လိမ့်မယ်။
ကြားဖူးတာကတော့ ဒါဟာ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးပါးကို အခြေခံပြီး စိုက်ပျိုးထားတာ ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီအသီးကို စားသုံးမိတဲ့သူက အဲဒီ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေထဲက တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားနိုင်လိမ့်မယ်တဲ့။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုမျိုး နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဗောဓိသီးက၊ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ လူသုံးရာကျော်အတွက် လောက်ငအောင် အလုံးရေ သုံးရာကျော် ရှိနေပါ့မလား”
မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့ကျိုးတုတ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မဲ့ပြုံးပြုံးလျက် အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာအရောင်မှာ သာမန်ထက် ထူးခြားစွာ ဖြူဖျော့နေခဲ့ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ပြင်းထန်လှသော ယင်စွမ်းအင် များ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။
သူမ၏ သတိပေးစကားကြောင့်၊ ဖန့်ချန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ထိုနီရဲနေသည့် တောင်တန်းကြီးဆီသို့ ပြိုင်တူ ကျရောက်သွားကြတော့သည်။
အခုလက်ရှိ သူတို့နှင့် ထိုနီရဲနေသည့် တောင်တန်းကြီးအကြားတွင်၊ ကြီးမားလှသော အိုင်ကြီးတစ်အိုင်က ခြားနားနေခဲ့သည်။
ထိုအိုင်ကြီးအတွင်းရှိ ရေများမှာ နက်မှောင်သော အရောင်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အောက်ခြေမရှိသည့် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
“နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဗောဓိသီး ဟုတ်လား။ အဲဒါကို စားသုံးမိရင် သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးပါးထဲက တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် နားလည်သဘောပေါက်သွားနိုင်တယ် ဟုတ်လား”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ အသက်ရှူသံများမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ အလိုလို ပြင်းထန်မြန်ဆန်လာခဲ့ရသည်။
သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော အစွမ်းများကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ဖူးထားကြသဖြင့်၊ ယခုအခါ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဆိုဦးတော့၊ ထိုကဲ့သို့သော တန်ခိုးစွမ်းအားမျိုးကို သူတို့လည်း သေချာပေါက် ပိုင်ဆိုင်လိုကြပေသည်။
ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အဲဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအား ဗောဓိသီးက၊ သူတို့ကို အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ဖို့အတွက်လည်း ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။
“သခင်လေး… နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဗောဓိသီးဆိုတာ ဘာလဲဟင်”
နတ်မိမယ်ယွီက အသံလှိုင်းဖြင့် တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ငါလည်း မသိဘူး၊ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအရာက တကယ်ပဲ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက နင် စားသုံးဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”
ဖန့်ချန်က အသံလှိုင်းဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
နတ်မိမယ်ယွီသည် အတန်ငယ် ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီးမှ၊ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်မှု အပြုံးအရိပ်အယောင်များ ပိုမိုသိသာထင်ရှားလာခဲ့သည်။
သခင်လေးကတော့ သူမအပေါ်မှာ အမြဲတမ်း အလိုလိုက် အကြင်နာဆုံးပဲ ဖြစ်သည်။
“နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဗောဓိသီးဆိုတာ ကောလာဟလ သက်သက်ပါပဲ။
အစောတုန်းက ဒီထဲကို ဝင်လာခဲ့ဖူးတဲ့ ကောင်တွေ အားလုံးက ပြောဖူးကြတယ်၊ အဲဒီနီရဲနေတဲ့ တောင်တန်းကြီးနားကို လုံးဝ မချဉ်းကပ်ကြနဲ့တဲ့၊ အဲဒီနီရဲတဲ့တောင်က အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလို့ ဝင်သွားတဲ့သူမှန်သမျှ သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်တဲ့။
မင်းက ငါတို့ကို သေတွင်းထဲသက်သက် ရောက်အောင် တောင်ပေါ်တက်ဖို့ လှည့်စားနေတာလား”
“အဲဒီကောင်တွေရဲ့ စကားက ယုံကြည်ဖို့ မလောက်ပါဘူး၊ သူတို့က ဒီလိုမျိုး ပြောတာဟာ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ အခြားလူတွေ တောင်ပေါ်တက်ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဗောဓိသီးကို ယူဆောင်သွားမှာကို ကြောက်နေကြလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်”
“သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဆိုပေမဲ့၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို မင်းတို့ တကယ်ပဲ မလိုချင်ကြဘူးလား”
လူတိုင်းသည် ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်မျိုးစုံဖြင့် တောက်ပသွားကြရပြီး၊ စိတ်ထဲတွင် ကိုယ်စီ အကြံအစည်များ ရှိနေကြသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် အပြင်ပန်း၌ ထုတ်ဖော်မပြလိုကြသေးပေ။
ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို ဘယ်သူက ဖျက်ဆီးခဲ့တာလဲ”
ထိုအခါ လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာကြတော့သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယအရိပ်အယောင်များဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီလောကကြီးထဲမှာ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို ဘယ်သူက ဖျက်ဆီးခဲ့လဲဆိုတာ မသိတဲ့လူ တကယ်ပဲ ရှိနေသေးတာလား”
“မင်းတို့က ဘယ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေလဲ”
အစောဆုံး စကားစတင်ခဲ့သည့် လူငယ်နှင့် မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော အမျိုးသမီးတို့မှာ၊ ယခုအခါ ဖန့်ချန်၊ နတ်မိမယ်ယွီနှင့် အခြားသူများကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လျက် အကဲခတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါတို့က တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေပါ”
ဖန့်ချန်က လျှောက်လဲချက်ပေးသည့်အလား သာမန်ကာလျှံကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်၊ ငါက တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းက ယူတန့်ဟယ်ပဲ၊ သူကတော့ ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဖြစ်တဲ့ တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းက လုကျိုယွမ်ပေါ့”
ဖန်ရွှေက ဘေးနားကနေ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်၍ ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“……”
မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော အမျိုးသမီး၏ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းဆန်းပြားသွားခဲ့ရပြီးမှ ဆိုလိုက်သည်။
“မင်း ပြောချင်တာက… သူက ကျိုယွမ်သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဖြစ်ပြီး၊ မင်းက ယူ ကောင်းကင်အရှင်သခင် လို့ ပြောတာလား”
ကျိုယွမ်သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဟုတ်လား။ ယူ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဟုတ်လား။
ဖန်ရွှေမှာ တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်နှင့် အခြားသူများမှာမူ စိတ်ထဲတွင် အသက်ရှူမှားမတတ် အေးစိမ့်သွားကြရတော့သည်။
အဲဒီအချိန်တုန်းက လုကျိုယွမ်က သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဖြစ်သွားခဲ့တာလား။
ယူတန့်ဟယ်က ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဖြစ်သွားခဲ့တာလား။
ဒါက နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် များများ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီလဲ။
“ကြည့်ရတာ ဒီအချိန်ကာလက အဲဒီအချိန်ကာလနဲ့စာရင် အလွန်တရာ ဝေးကွာလွန်းလှတဲ့ ခေတ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီပဲ။ လုကျိုယွမ်က သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ ယူတန့်ဟယ်က ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်……”
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာလည်း ထူးဆန်းဆန်းပြားနေခဲ့သည်။
ဒီခေတ်ကာလထဲမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်လေးကကော…… သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဖြစ်နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဖြစ်နေမလား မသိဘူး။
“ဘယ်သူ့ကိုမှ လာပြီး ဟန်ဆောင်တာမဟုတ်ဘဲ၊ တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းက ကျိုယွမ်သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကို လာပြီး ဟန်ဆောင်နေတယ် ဟုတ်လား……”
“မင်းတို့ သတ္တိက တကယ်ကို မသေးဘူးပဲ၊ ဒီကနေ အပြင်ကို ထွက်သွားပြီးရင် အသက်ရှင်ဖို့ မလိုချင်ကြတော့ဘူးလား”
“သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို အစွမ်းကုန် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးခဲ့တာက၊ အဲဒီကျိုယွမ်သူတော်စင်ဧကရာဇ် တို့ အုပ်စုပဲ မဟုတ်လား”
လုကျိုယွမ်က…… သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးခဲ့တာ ဟုတ်လား။
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ လုကျိုယွမ်၏ စွမ်းအားက၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ကြီးမြတ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးပါးကို ဖိနှိပ်နိုင်လောက်အောင်အထိ အားကောင်းသွားခဲ့တာလား။
“နေဦး… ငါ နည်းနည်း မျက်စိလည်သွားလို့ပါ၊ မင်းတို့ ပြောတဲ့ ယူ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ဆိုတာ ယူတန့်ဟယ်ကို ပြောတာမလား။ တာ့ဟွမ်ဂိုဏ်းက ယူတန့်ဟယ်လား”
ဖန်ရွှေက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဟဲဟဲ… အခုကျမှ ကြောက်သွားပြီမလား။ မင်း ယူကောင်းကင် အရှင်သခင်ကို ဟန်ဆောင်တုန်းက ဘာဖြစ်လို့ မကြောက်ခဲ့တာလဲ”
လူအမြောက်အမြားက ဖန်ရွှေကို ကြည့်ရင်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို မဲ့ပြုံးပြုံးလျက် အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်ကြသည်။
“ဒါဆိုရင်… ငါတို့ အစောတုန်းက သူတို့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အချိန်ကစပြီး၊ အခုဆိုရင် ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ နှစ်ပေါင်း မြောက်မြားစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီပေါ့……”
ဖန်ရွှေသည် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၊ အခြားသူများနှင့် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ၊ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အချိန်ကာလများ တရိပ်ရိပ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည့်အလား၊ ပြောင်းလဲသွားသော လောကဓံနှင့် သမုဒ္ဒရာများ ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကို ကိုယ်စီ ခံစားလိုက်ကြရသည်။
“နေဦး… ယူတန့်ဟယ်က ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ် စိန်ခေါ်မှုစင်မြင့်ထက်တုန်းက၊ ငါ့ရဲ့ ရိုက်နှက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ ခွေးကျကျ လဲကျသွားခဲ့တာပဲ။
ဟားဟားဟား… ဘာကောင်ကြီးလဲဆိုတဲ့ ယူကောင်းကင်အရှင်သခင်လဲ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ ရှုံးနိမ့်သူသက်သက်ပါပဲ”
ဖန်ရွှေက ရုတ်တရက် ဤအချက်ကို သတိရသွားခဲ့ပြီးနောက် မထိန်းနိုင်ဘဲ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
ထိုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာ အံ့ဩမှင်တက်သွားကြရပြီး၊ သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်အား ကြည့်နေသည့်အလား ကြည့်နေကြတော့သည်။
“စီရင်စုရုံးတော်က ကြာနီနတ်မိမယ် ကကော… အခု ဘယ်လိုမျိုး ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ”
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ကြာနီနတ်မိမယ် ဟုတ်လား”
“သူက ဟုန်လျန် ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကို ပြောတာလား”
“အော်… မင်း ပြောတာက စီရင်စုရုံးတော်က သစ္စာဖောက်မကို ပြောတာကိုး၊ သူမက အဲဒီတုန်းက ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ စီရင်စုရုံးတော်ကို သစ္စာဖောက်ဖူးတယ်ဆိုတာ ဖော်ထုတ်ခံခဲ့ရတယ်။
ကျိုယွမ်သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် ထွက်လာပြီး သူမကို နှိမ်နင်းချေမှုန်းခဲ့တာ ဖြစ်လို့၊ လုံးဝကို သေကျေပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ၊ ထပ်ပြီး သေလို့မရနိုင်လောက်အောင်အထိ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလေ”
အခန်း (၂၅၅၆) - သူတော်စင်ဧကရာဇ် တစ်ရာနှင့် သံသရာကို နင်းခြေခြင်း
ကြာနီနတ်မိမယ်က လုကျိုယွမ်ရဲ့ နှိမ်နင်းချေမှုန်းတာကို ခံလိုက်ရတယ် ဟုတ်လား။
ဒါဟာ နောက်ပိုင်းမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်က ကောင်းကင်ဘုံငါးပါး နယ်မြေထဲမှာ လူဝင်စားဖြစ်တည်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်း ခံချက်များ ဖြစ်နေမလား။
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အေးစိမ့်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး -
“ကြာနီနတ်မိမယ်က စီရင်စုရုံးတော်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား… ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“မင်းကတော့ တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ကောင်ပဲ၊ အဲဒီလိုမျိုး အထက်တန်းစား ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေရဲ့ ကိစ္စကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ လျှောက်မေးနေရတာလဲ။ မင်းနဲ့ကော ဘာဆိုင်လို့လဲ”
တစ်စုံတစ်ယောက်က လှောင်ပြောင် သရော်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော အမျိုးသမီးကမူ -
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဟုန်လျန် ကောင်းကင်အရှင်သခင်က သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းဘက်ကနေ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပြီး စကားပြောပေးခဲ့လို့ပဲ၊ အဲဒါကြောင့် ကျိုယွမ်သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရတာ”
ဖန့်ချန် စကားမဆိုရသေးမီမှာပင်၊ ဖန်ရွှေက စုစုစူးစူးဖြင့် စပ်စုမေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။
“အစ်မ အချောအလှလေး… သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းဘက်ကနေ စကားပြောပေးတာက ဘာဖြစ်လို့ စီရင်စုရုံးတော်ကို သစ္စာဖောက်တာ ဖြစ်သွားရတာလဲ။
ပြီးတော့ လုကျိုယွမ်က ဘာဖြစ်လို့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်ရတာလဲ”
“မင်းတို့က ဘယ်လိုကောင်တွေလဲ။ ပြီးတော့ ဒီထဲမှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်နဲ့ ကြည့်ရဆိုးနေတဲ့ ကောင်တွေလည်း ပါသေးတယ်၊ လူသားမျိုးနွယ်တွေ မဟုတ်ကြဘူးမလား။
မျက်နှာပန်းမလှတဲ့ အရောအနှောတွေတောင် ဒီနေရာကို ဝင်လာနိုင်ကြတယ်ပေါ့လေ၊ ဒါတင်မကသေးဘဲ အဆန်းတကြယ် မေးခွန်းတွေကိုပါ ဒီလောက်အထိ လျှောက်မေးနေကြသေးတယ်”
တစ်စုံတစ်ယောက်က ရွဲ့ပြုံးပြုံးလျက် သရော်စာဆိုလိုက်သည်။
ရှန်းရှို့ယွမ်သည် သူ၏ နဂါးနှုတ်ခမ်းမွှေးကို အသာသုတ်လိုက်ရင်း တိတ်ဆိတ်မှုကိုသာ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။
မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော အမျိုးသမီးကမူ အလွန်ပင် ဖော်ရွေစွာဖြင့် ရှင်းပြပေးလာသည်။
“သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ပုံကိုင်ပုံတွေက လူတိုင်းရဲ့ ဘုံရန်သူ ဖြစ်လာဖို့ သေချာပေါက် ကံပါပြီးသားပဲ။ သူတို့ကို မဖျက်ဆီးပစ်ဘူးဆိုရင်၊ ငါတို့ခေါင်းပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတာကို ခွင့်ပြုထားရမှာလား။
အဲဒီလိုမျိုး မိုးထက်အမြင့်မှာ ရှိနေသလို ဟန်ပန်ကြီးနဲ့ နေတာကို ဘယ်သူမြင်မြင် စိတ်တိုမှာပဲလေ”
“ငါတို့အတွက်ကတော့ ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ပေမဲ့၊ အဲဒီသူတော်စင်ဧကရာဇ်တွေကတော့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း လောကမှာ တည်ရှိနေတာကို သေချာပေါက် အလိုမရှိကြဘူး။ သူတို့ ပျက်စီးသွားတာကတော့ သူတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုက ထူးခြားလွန်းနေလို့ပဲ၊ ဒီလိုဖြစ်တာ ထိုက်တန်ပါတယ်”
“သစ်ပင်က တောထက်မြင့်ရင် လေတိုက်ခံရစမြဲပဲ၊ ထိပ်ဆုံးကနေ ခေါင်းပြူထွက်တဲ့ ငှက်ရဲ့ ရလဒ်ကတော့ ဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပဲ”
ဖန်ရွှေနှင့် အခြားသူများမှာ ကြောင်အသွားကြရပြီး၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားရခြင်း၏ နောက်ကွယ်က ရလဒ်က ဤသို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားမိကြချေ။
သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က စကားတစ်ခွန်း ဝင်ရောက်ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။
“ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း… အဲဒီသူတော်စင်ဧကရာဇ်တွေ ကိုယ်တိုင်က သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ဖြစ်ချင်နေကြပြီး၊ သူတို့နေရာကို အစားထိုး ဝင်ရောက်ချင်နေကြလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲမလား”
“……”
ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ပြင်လုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ရုတ်တရက် အပ်ကျသံပင် မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုစကားကို ပြောလိုက်မိသော ကောင်သည်လည်း အခြေအနေ မဟန်သည်ကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာကာ ချက်ချင်းပင် အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်ရသည်။
“မဟုတ်… မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါက ပါးစပ်ထဲရှိရာ လျှောက်ပြောလိုက်တာပါ၊ မင်းတို့အားလုံး ငါ အီးပေါက်လိုက်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ကြပါ”
“တကယ်တော့ ဒါကလည်း သဘာဝကျပါတယ်၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးပါးကို အခုအချိန်အထိ ပြင်ပလူတွေ တစ်ယောက်မှ သဘောပေါက် နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိကြသေးဘူးလေ”
တစ်ဦးက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုသည်။
“ငါ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းအချို့ကို ဖတ်ဖူးတယ်၊ အတိတ်တုန်းက အရေးကြီးတဲ့ အခမ်းအနား တော်တော်များများမှာ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်တွေက အမြဲတမ်း အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍမှာ ရှိခဲ့ကြတာ။
အဲဒီကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးပါးအောက်မှာ သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ အားကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေကတော့ ရေတွက်လို့တောင် မရနိုင်ဘူး။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျိုယွမ်သူတော်စင်ဧကရာဇ်က အလံထောင်ပြီး ဦးဆောင် မတော်လှန်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ပြီးတော့ သူတော်စင်ဧကရာဇ် တစ်ရာကို ဦးဆောင်ပြီး သံသရာကို သွားရောက်နင်းခြေ မချေမှုန်းခဲ့ဘူးဆိုရင်… သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ပျက်စီးသွားဖို့ မလွယ်ကူလှဘူး။
ဒါပေမဲ့လည်း အကြွင်းအကျန် သစ္စာဖောက်အချို့ကတော့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြသေးတယ် ထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကြီးတွေ ကိုယ်တိုင် စောင့်ကြည့်နေတာဆိုတော့ အဲဒီအကြွင်းအကျန်တွေကလည်း ဘာမှ အဖတ်ဆယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။
ဥပမာပြောရရင် အခုငါတို့ ရောက်နေတဲ့ နေရာဆိုရင်၊ အတိတ်တုန်းက တစ်ခေါက် ဝင်လာဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲခဲ့လဲ။ အခုကျတော့ ငါတို့တွေ ဝင်ချင်ရင် ဝင်နိုင်တယ်၊ ထွက်ချင်ရင် ထွက်နိုင်နေပြီ မဟုတ်လား”
“ဩော်… ဆိုလိုတာက သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို ကြောက်ရွံ့နေကြလို့၊ အဲဒါကြောင့် သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြတာပေါ့”
ဖန့်ချန်က တစ်စုံတစ်ရာကို စဉ်းစားမိသွားသည့်အလား ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကြည့်ရတာ ဒီခေတ်ကာလမှာ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဖြစ်တည်မှုက အင်အားစု တော်တော်များများရဲ့ မျက်လုံးထဲက ဆူးတစ်ချောင်း ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ။
ဒါကြောင့်မို့လို့ သူ့ရဲ့ ခေတ်ကာလကို ရောက်တဲ့အခါမှာ၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ခြေရာလက်ရာတွေကို လျှို့ဝှက်ပုန်းအောင်းထားခဲ့ပြီး၊ လူတိုင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကိုပါ တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ပေးနိုင်ခဲ့တာပေါ့၊ လူတွေကို သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းအကြောင်း လုံးဝ သတိမထားမိစေဘဲနဲ့ ဒီလိုမျိုး အဖြစ်အပျက်တွေ ထပ်မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ထားခဲ့တာလား။
“မဟုတ်သေးဘူး… ကောင်းကင်ဘုံငါးပါးထဲက ဖြစ်တည်မှုတွေက သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကို သက်ရောက်မှု ပေးနိုင်လောက်တဲ့အထိ အစွမ်းမရှိနိုင်သေးဘူး။
ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်ခဲ့တာဟာ၊ ခြေရာလက်ရာတွေကို ဖျောက်ပစ်ပြီး ပုန်းအောင်းဖို့ ဖြစ်ရမယ်၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းကိုယ်တိုင်တောင် တွန့်ဆုတ်စိုးရိမ်ရတဲ့ ဖြစ်တည်မှုမျိုး တံခါးခေါက်လာမှာကို ရှောင်ရှားဖို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။
ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အဲဒါက လုကျိုယွမ်တို့ အုပ်စုပဲ ဖြစ်ရမယ်”
ဤသို့ တွေးတောမိသောအခါ၊ ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်မှု အရိပ်အယောင်များ ပိုမို တိုးပွားလာခဲ့ရသည်။
ဒါက ဘာကို သက်သေပြနေလဲဆိုရင်၊ ကောင်းကင်ဘုံငါးပါးသည် တကယ့်ကို ဘေးကင်းလုံခြုံသော နေရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ၊ လုကျိုယွမ်နှင့် ထိုသူတော်စင်ဧကရာဇ် အုပ်စုကြီးသည် သူရှိနေသော ခေတ်ကာလတွင်လည်း အသက်ထင်ရှား ရှိနေဆဲ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ရမည်။
မသေချာတာတစ်ခုကတော့ သူတို့တွေ ကောင်းကင်ဘုံငါးပါး တည်ရှိနေတာကို သိရှိသွားကြပြီလား ဆိုတာပဲ၊ တကယ်လို့သာ သိရှိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံငါးပါးအတွက်တော့ သေချာပေါက် အလုံးစုံ ပျက်စီးခြင်း ဘေးဒုက္ခကြီးနဲ့ ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။
“ပုရွက်ဆိတ်အုံ နယ်မြေကို ကောင်းကင်ဘုံငါးပါး သူတော်စင်တွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သလိုမျိုးပဲ၊ အားကြီးတဲ့သူက အားနည်းတဲ့သူကို ဝါးမြိုတဲ့ လောကကြီးမှာ၊ ကောင်းကင်ဘုံငါးပါးဟာလည်း အစာကွင်းဆက်ထဲက အပိုင်းအစတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေသေးတာပဲ”
ဤသို့ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ရှင်းရှင်းပြောရရင်တော့… အဲဒီသူတော်စင်ဧကရာဇ်တွေက သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို ကြောက်ရွံ့နေကြတာ၊ ပြီးတော့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းထဲက ရတနာတွေကိုလည်း လုယက်ချင်နေကြတာ၊ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ သူတော်စင်ဧကရာဇ် တစ်ရာနဲ့ သံသရာကို နင်းခြေခြင်း ဆိုတာကြီး ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့”
“ဝေလငါးကြီး တစ်ကောင် သေဆုံးသွားရင်၊ သက်ရှိသတ္တဝါပေါင်းစုံ ရှင်သန်ခွင့်ရစမြဲပဲ”
“မင်းတို့အားလုံးလည်း သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားတာကနေ၊ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရရှိခဲ့ကြတာပဲ မဟုတ်လား”
သူ၏ အကြည့်များက ဤနေရာတွင် ရှိနေသော ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတပည့်များအားလုံး၏ မျက်နှာထက်သို့ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အကျိုးကျေးဇူးတွေကတော့ အများကြီး ရှိတာပေါ့”
“သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက အတိတ်တုန်းက ကျင့်စဉ်အခြေခံအုတ်မြစ်သီး တွေကို အများကြီး သိမ်းပိုက်ရယူထားခဲ့တာလေ၊ အဲဒီဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားတော့ ဈေးကွက်ထဲမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်အသီးတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းက အများကြီး ကျဆင်းသွားခဲ့ရတယ်”
“အဲဒီကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးပါးအပြင်၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမြောက်အမြားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးတာ၊ အခုတော့ အဲဒါတွေအားလုံးကို ကျိုယွမ်သူတော်စင်ဧကရာဇ်တို့ အုပ်စုက ရရှိသွားကြပြီ”
“ခန့်မှန်းရတာတော့ အဲဒီသူတော်စင်ဧကရာဇ်တွေရဲ့ သားသမီး မြေးမြစ်တွေက၊ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို အများဆုံး ရရှိသွားကြတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဟားဟား”
လူတိုင်းသည် အချင်းချင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြပြီး၊ သူတို့၏ လေသံထဲတွင် တပါးသူ ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်နေသည့် အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ဖန်ရွှေနှင့် အခြားသူများမှာမူ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟရဲတော့ဘဲ၊ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်တရာ အနေခက် အခက်တွေ့နေကြရသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခုသူတို့ရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရပ်နေတဲ့သူက သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းတပည့်အစစ်အမှန် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။
သူတို့လည်း ဒုတိယမြောက် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင်ကနေ၊ ဒီလောက်အထိ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာကောင်းတဲ့ သတင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားမိကြချေ။
သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက ဒီလိုမျိုးနဲ့ပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ရတာလား။
“မဟုတ်သေးဘူး……”
ရုတ်တရက်၊ ဖန်ရွှေနှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထောင်ထလာကာ ထိတ်လန့်ခြောက်ခြား သွားကြရသည်။
ပျက်စီးသွားတာ အပိုတွေပဲ
အခုလက်ရှိ သူတို့ရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးက သက်ရှိထင်ရှား အသက်ရှင်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။
မတူညီတဲ့ ခေတ်ကာလတွေထဲမှာ၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းတပည့်တွေရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေ ဘယ်လောက်တောင် များများ ရှိနေဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ။
“ဒီလိုမျိုး အပိုစကားတွေကို ပြောမနေကြနဲ့တော့၊ ငါတို့တွေ ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာကြပြီဆိုမှတော့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ အလောင်းပေါ်ကနေ အသားတစ်တုံးတော့ အမိအရ ကိုက်ဖြတ်ယူရမယ်”
“ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဆန်းနယဲ့နယ်ပယ်အဆင့် ကို ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့၊ တကယ်လို့ မရဘူးဆိုရင်တောင် အကျိုးကျေးဇူး အနည်းငယ်တော့ ရအောင် ယူရမယ်၊ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ လူတိုင်း လူစုခွဲပြီးတော့ ဒီပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းရှာဖွေကြမလား”
“အင်း…… ဒီနေရာက အတော်လေးတော့ အန္တရာယ်များသေးတယ်၊ တကယ်လို့ လျှောက်သွားမိရင် ဘေးဒုက္ခကြီးနဲ့ ကြုံတွေ့ရဖို့ လွယ်ကူလိမ့်မယ်။ ငါ ဒီထဲကို မလာခင်တုန်းက အလုံးစုံသိဂိုဏ်း က တပည့်တွေလည်း ဝင်လာကြတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဘယ်မှာလဲ။ ထွက်လာပြီးတော့ အကြံဉာဏ်လေး တစ်ခုလောက် ပေးနိုင်မလား”
တစ်စုံတစ်ဦးက အကြံပြုချက် ပေးလိုက်သည်။
အလုံးစုံသိဂိုဏ်း ဟုတ်လား။
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်အာရုံများ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး၊ ပြီးခဲ့သည့် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင်တုန်းကလည်း အလုံးစုံသိဂိုဏ်းက တပည့်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြသည်၊ သို့သော်လည်း ထိုကောင်သည် ဖန့်ချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် အရည်အချင်း ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရချေပြီ။
“အားလုံးပဲ… ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေက၊ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်တဲ့ ‘ဖီထူ’ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ နေရာ ဖြစ်ပါတယ်။
ငါတို့ အလုံးစုံသိဂိုဏ်းက စုံစမ်းသိရှိထားတဲ့ အခြေအနေအရ ကြည့်ရင်…
ဒီနေရာမှာ စုစုပေါင်း ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင် ကိုးခု ရှိလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေအားလုံးနဲ့ ဆုံတွေ့နိုင်မလားဆိုတာကတော့၊ ကိုယ့်ရဲ့ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်။
အခု ငါတို့ ရောက်နေတာက ဒုတိယမြောက် ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင် နယ်မြေဖြစ်ပြီး၊ ဒီနေရာမှာ အကောင်းဆုံး ရတနာကတော့ အဲဒီနီရဲတဲ့ တောင်ပေါ်က နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဗောဓိသီးပဲ ဖြစ်ပါတယ်”
ရုပ်ရည်ချောမောလှပသော လူငယ်တစ်ဦးက လူအုပ်ထဲကနေ လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လူတိုင်းကို ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် လက်အုပ်ချီ၍ အလေးပြုလိုက်ကာ၊ သူ၏ တည်ငြိမ်လှသော ဟန်ပန်ထဲတွင် အလိုလို သိသာထင်ရှားနေသည့် မာနအရိပ်အယောင် အနည်းငယ် စွက်ဖက်နေခဲ့သည်။
“မင်းက အလုံးစုံသိဂိုဏ်းက တပည့်လား”
တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဒါ…… ဒါက ချန်ဖေးဖေး မဟုတ်ဘူးလား”
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။
နတ်မိမယ်ယွီ၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း ထူးဆန်းဆန်းပြားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။
“အခြေအနေကို ငြိမ်ပြီး စောင့်ကြည့်ရအောင်”
ဖန့်ချန်က အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်၊ ငါက အလုံးစုံသိဂိုဏ်းက တပည့် ‘ချန်ရှုရှု’ ပါ”
ချန်ရှုရှုက ခေါင်းအသာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံက ထိုနီရဲနေသည့် တောင်တန်းကြီးဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
“တကယ်လို့သာ ဖီထူ သေဆုံးမသွားခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ဒီနီရဲတဲ့တောင်ဟာ ဒီကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်ခြင်း ကျောက်တိုင်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုနယ်မြေ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဗောဓိသီးကို မရရှိခဲ့ရင်တောင်မှ တောင်ထိပ်ကို ရောက်အောင် တက်နိုင်မယ်ဆိုရင် အကျိုးကျေးဇူး အလွန်ကြီးမားလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဖီထူက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့၊ ဒီနေရာမှာ အတွင်းကမ္ဘာ့ သေမျိုးဝိညာဉ်တွေ ထွက်ပေါ်မလာသေးဘူးဆိုပေမဲ့၊ ထူးဆန်း ဆန်းပြားပြီး စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပြောင်းလဲမှုအချို့တော့ ဖြစ်ပေါ်နေပြီ။
အခုအချိန်မှာ တောင်ပေါ်တက်မယ်ဆိုရင်၊ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။
ငါ့မှာ အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အားလုံးပဲ တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ဝက်လောက် စောင့်ဆိုင်းကြပါဦး၊ ငါတို့အားလုံး အရည်အချင်း ပျက်ပြယ်သွားပြီးတဲ့ အခါကျမှ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်လာခဲ့ကြရင်… ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီလိုမျိုး ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ပုစ္ဆာအကြပ်အတည်းနဲ့ ကြုံတွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး”
“ဟဲ… ဒါက အလုံးစုံသိဂိုဏ်းက တပည့်လား။ ပေးလိုက်တဲ့ အကြံဉာဏ်က ဘာငှက်စုတ် အကြံဉာဏ်ကြီးလဲ”
တစ်စုံတစ်ယောက်က မထောက်မညှာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းမှုတ်လိုက်တော့သည်။