အခန်း (၅၆၉-၅၇၀)

အခန်း(၅၆၉)

ဘိုးဟာ သူမရဲ့ ရှေ့မှာ ရှိနေကြတဲ့ ကြယ်ရှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင်စလုံးကို သူမရဲ့ မီသရယ် မှော်ဓားတစ်ချောင်းတည်းနဲ့တင် တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဧရာမ အစွယ်အစုံရှိတဲ့ ဆင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ဘိုးရှိရာဆီကို တရှိန်ထိုး အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြေးဝင်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမကတော့ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးမယ့်အစား၊ လက်ထဲက မိစ္ဆာဓားမြှောင်ကို တကယ့်ကို သာသာယာယာလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ၎င်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ တုံ့ပြန်လိုက်တယ်။ ဒီလိုမျိုး သေးငယ်လှတဲ့ လှုပ်ရှားမှုကလေးက ဒီလောက်ကြီးမားထုထည်လှတဲ့ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ အရှိန်အဟုန်ရှေ့မှာ ဘာမှအသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေ ထင်စရာပါပဲ။

သို့သော်လည်း ဘိုးရဲ့အထက် ကောင်းကင်ယံမှာတော့ သူမရဲ့ ဖရန်ကန်စတိန်း စားဖိုမှူး ဒီဗာ က တကယ့် စားဖိုမှူးကြီးတစ်ယောက်လိုမျိုး ဓားနဲ့ ဒယ်ပြားကို ဟိုဟိုဒီဒီ သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားပေးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

ဘိုးရဲ့ မိစ္ဆာဓားက ဆင်မိစ္ဆာရဲ့ ထူထဲလှတဲ့ အစွယ်တွေနဲ့ ထိခတ်မိသွားတဲ့ တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ... ပူပြင်းတဲ့ဓားနဲ့ ထောပတ်ခဲကို ဖြတ်လိုက်သလိုမျိုး ၎င်းရဲ့ အရိုးခွံတွေကို အလွယ်တကူပဲ ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့တော့တယ်။ ပြင်းထန်လှတဲ့ ဓားချက်က အစွယ်တွေကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ရုံတင်မကဘဲ၊ ဆင်မိစ္ဆာရဲ့ ဧရာမ ကိုယ်ထည်ကြီးဆီအထိပါ မဆုတ်မနစ် ဆက်လက်ပြီး တိုးဝင်သွားခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ကြယ်ရှစ်ပွင့်အဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရဲ့ ခံနိုင်ရည်နဲ့ ကာကွယ်ရေးတံတိုင်းဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး။

ဘိုးရဲ့ ဓားချက်က ဆင်မိစ္ဆာကြီးကို ကန့်လန့်ဖြတ် ပိုင်းဖြတ်လိုက်တာမို့၊ ၎င်းရဲ့ ခြေထောက်တွေက ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကနေ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ထွက်သွားခဲ့ရရှာတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်တာကတော့ အဲဒီမိစ္ဆာက အသက်ပျောက် သေဆုံးမသွားသလို၊ နာကျင်ပြီး ဒဏ်ရာရတဲ့ ပုံစံမျိုးလည်း လုံးဝ ထွက်ပေါ်မလာတာပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ၎င်းကို သတ်ပစ်ဖို့က သူမရဲ့ တကယ့်ပန်းတိုင် မဟုတ်လို့ပါပဲလေ။ သူမအတွက်ကတော့ ၎င်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းဆီကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် လမ်းစတစ်ခုတည်းကိုပဲ လိုအပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူမက မိမိရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ဓားမြှောင်နဲ့ အသာလေး တို့ထိလိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲကနေ မြင်တွေ့နေရတဲ့ လင်းလက်လှတဲ့ အလင်းဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် အပိုင်းအစလေးတစ်ခုကို ဖျတ်ခနဲ ထုတ်ယူကာ၊ ဆင်မိစ္ဆာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ပြတ်ရှရာအတွင်းထဲဆီကို အားပြင်းပြင်းနဲ့ တွန်းပို့လိုက်တယ်။

အဲဒီ မှော်စွမ်းအင် အမှုန်အမွှားလေးက ဆင်မိစ္ဆာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စိမ့်ဝင်ရောက်ရှိသွားတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက်... အဲဒီ သတ္တဝါကြီးဆီမှာ တကယ့်ကို ကြီးမားလှတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရတော့တယ်။

ဆင်မိစ္ဆာရဲ့ မျက်လုံးတွေ တုန်ရင်လာခဲ့ပြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်ရသလို၊ ၎င်းက မျက်လုံးတွေကို ပြန်လည်ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့... ၎င်းရဲ့မျက်ဝန်းတွေက ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကိတ်မုန့်ခရင်မ်အနှစ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။ ဆင်မိစ္ဆာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း တော်တော်များများကလည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပုံသဏ္ဌာန်တွေ အသွင်ပြောင်းလာခဲ့ကြပြီး၊ မုန့်အမျိုးမျိုးနဲ့ အစားအစာအမျိုးမျိုးကို ကြမ်းတမ်းစွာ ချုပ်စပ်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဒါက သူမရဲ့ ဖရန်ကန်စတိန်း စားဖိုမှူး ဒီဗာ ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ တဖြည်းဖြည်း တူညီလာတာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူမက ကြယ်ရှစ်ပွင့်အဆင့် မိစ္ဆာကြီးကို သူမကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးမှု အရုပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး၊ သူမရဲ့ အလိုရှိရာအတိုင်း အပြည့်အဝ စေခိုင်းလို့ရအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက တစ်ကောင်တည်းတင် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျန်ရှိနေတဲ့ ကျန်တဲ့ မိစ္ဆာငါးကောင်စလုံးကလည်း ပေါင်မုန့်တွေ၊ ခရင်မ်တွေ၊ သကြားခဲတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာရုပ်တွေအဖြစ်ကို ပြောင်းလဲနေခဲ့ကြပြီလေ။

ဒါကပဲ သူမအနေနဲ့ မိစ္ဆာစစ်တပ်ကြီးကို ဘယ်လိုမျိုး ရရှိခဲ့သလဲဆိုတဲ့ တကယ့်အကြောင်းအရင်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူမက ဟောဒီ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေး အတွင်းထဲမှာ နေထိုင်ကျက်စားကြတဲ့ သတ္တဝါတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို အမိအရ အသုံးချပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို သူမ စိတ်ကြိုက် စေခိုင်းနိုင်မယ့် အရုပ်တွေအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့တာကိုး။ အခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ အသန်မာဆုံး မိစ္ဆာကြီးတွေကိုပါ သူမရဲ့ဘက်ပါအောင် လုံးဝ လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မယ့်ပုံပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အခုဆိုရင် စုစုပေါင်း ကြယ်ရှစ်ပွင့်အဆင့် မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင်စလုံးဟာ ဘိုးရဲ့ စကား မှန်သမျှကို လုံးဝကို သွေဖည်ခြင်းမရှိဘဲ နာခံသွားကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

"ငါ့မှာ ဒီထက်မက ပိုပြီးတော့ အရုပ်တွေ အများကြီး ရှိနေသင့်တာ... ဒါပေမဲ့ ငါ သူတို့ကို စိတ်ကြိုက် မခိုင်းရသေးခင်မှာတင် မင်းက အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး..."

ဘိုးက မိုက်ကယ်ရှိရာဆီကို လှမ်းပြီး ပြောလိုက်တဲ့အချိန်မှာ၊ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဆင်မိစ္ဆာကြီးကလည်း ၎င်းရဲ့ နှာမောင်းကို အသုံးချပြီး သူမကို ၎င်းရဲ့ ဦးခေါင်းအထက် ရောက်ရှိအောင် အလိုက်သင့်လေး တင်ပေးလိုက်တယ်။

အခုအချိန်ကျမှပဲ ကောင်းကင်ပေါ်က လူတိုင်းဟာ သူမကို ဘာကြောင့် ရိုင်းဇင်းဆစ် အဖွဲ့အစည်းအတွင်းထဲမှာ အသန်မာဆုံး လို့ ကမ္ပည်းတင် သတ်မှတ်ကြသလဲဆိုတာကို မိုက်ကယ် တစ်ယောက် ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါက်သွားရတော့တယ်။ သူမက တကယ့်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အနိုင်ယူဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းလှတဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုးပါပဲ။

မိုက်ကယ်က ၎င်းတို့ထဲမှာ လှုပ်ရှားမှု အနှေးကွေးဆုံး ဖြစ်တဲ့ ဆင်မိစ္ဆာရဲ့ ခေါင်းကို ပစ်ခတ်ခြေမှုန်းဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ သဟဇာတသေနတ်ကို အမြန် အသုံးချလိုက်တယ်။ သို့သော်လည်း အဲဒီမိစ္ဆာကြီးက သူ့ရဲ့ ပစ်ခတ်မှု အလင်းတန်းကို အောက်ကို ငုံ့ပြီး ရှောင်ကွင်းလိုက်ရုံတင်မကဘဲ၊ ကိတ်မုန့်ခရင်မ်တွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ထက်မြက်လှတဲ့ အစွယ်အစုံနဲ့ မိုက်ကယ်ရှိရာဆီကို တရှိန်ထိုး ပြန်လည်ပြေးဝင်လာခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်က ချက်ချင်းပဲ အိတ်ကပ်ထဲကို လက်နှိုက်လိုက်ပြီး သံခလုတ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ၊ သူ့ရဲ့ လက်ဝါးပေါ် တည့်တည့် အသင့်တင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဘိုးက မိုက်ကယ်ရဲ့ အေးခဲစေတဲ့ ခလုတ်လျှို့ဝှက်ချက်အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိနားလည်နေပြီလေ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူ့အနေနဲ့ မြန်နှုန်းအမြင့်ဆုံး တစ်ခုတည်းနဲ့သာ အဲဒီမိစ္ဆာကို ထိမှန်အောင် တိုက်ခိုက်နိုင်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူက ရှေ့မှာ မှော်စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်ပြီး၊ ဟောဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်သူမှ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ဆန်းကြယ်လှတဲ့ မန္တန်တစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်တယ်။

ခိုင်မာထုထည်လှတဲ့ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုက လေထုထဲမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူက အထဲကို မီးဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်တွေကိုပါ တရစပ် ထည့်သွင်းလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြင်းထန်လှတဲ့ မီးတောက်မီးလျှံတွေ ဝုန်းခနဲ ထရပ်တောက်လောင်လာခဲ့တယ်။

အဲဒီ ကျောက်တုံးကြီးရဲ့ အပူချိန်က စင်တီဂရိတ် တစ်ထောင်လောက်အထိ အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပဲ ရဲရဲနီတဲ့ အရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ၎င်းက ပုံသွင်းလို့ရတဲ့ ချော်ရည်လို အရည်ပျော်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး၊ မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ အရင်ကမ္ဘာတုန်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အတိုင်း သူ့ရဲ့ စိတ်အာရုံစနစ်နဲ့ တိကျစွာ ပုံဖော်လိုက်တော့တယ်။

အဲဒီ အရည်ပျော်ပစ္စည်းက သူ့ရဲ့ ခလုတ်နဲ့ တူညီတဲ့၊ နှစ်ဖက်စလုံး ပွင့်နေတဲ့ ဆလင်ဒါပုံစံ ပြွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် မျက်စိရှေ့တင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာမြေက လာတဲ့သူတစ်ဦးသာဆိုရင်တော့ ဒါကို စစ်ပွဲတွေမှာ သတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုတဲ့ လက်နက်တစ်ခုမှန်း ချက်ချင်းပဲ ရိပ်မိကြမှာပါ။ ဒါက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အမြောက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လို့ပါပဲ။

သူက အဲဒီ အမြောက်ပြောင်းအတွင်းထဲကို ခလုတ်တစ်ခုကို အမိအရ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး၊ လျှပ်စီး၊ အဆိပ်၊ အမှောင်နဲ့ အလင်း ဆိုတဲ့ အခြေခံမှော်စွမ်းအင် ဒြပ်စင်လေးခုစလုံးကိုပါ တပြိုင်တည်း ထည့်သွင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီ ဒြပ်စင်တွေရဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ ပေါင်းစပ်မှုက အမြောက်ပြောင်းအတွင်းထဲမှာ ပြင်းထန်လှတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုအရှိန်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ ပြေးဝင်လာတဲ့ ဆင်မိစ္ဆာကြီးဆီကို အဲဒီခလုတ်ကို လျှပ်စီးကြောင်းအရှိန်နဲ့ လွှင့်ထုတ် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့တယ်။

၎င်းရဲ့ ပစ်ခတ်မှု အရှိန်အဟုန်က ဘိုးအပါအဝင် ကောင်းကင်ပေါ်က လူတိုင်းကို လုံးဝကို အံ့ဩမှင်တက်သွားစေခဲ့တာမို့၊ ပြင်းထန်လှတဲ့ ခလုတ်က မိစ္ဆာကြီးရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို အောင်မြင်စွာနဲ့ သွားရောက် ကပ်ငြိသွားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကြယ်ရှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ အဲဒီ ဧရာမ မှော်သားရဲကြီးက ခလုတ်ရဲ့ တန်ခိုးကြောင့် ခဏလောက် ဝေဟင်မှာတင် ငြိမ်ကျတောင့်ခဲသွားတာကြောင့်၊ မိုက်ကယ်အတွက်တော့ ၎င်းရဲ့ တရှိန်ထိုး အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဝင်ရောက်လာမှု ဘေးကနေ ဘေးကင်းရာဆီ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် အခွင့်အရေးကောင်းကြီး ရရှိသွားခဲ့တယ်။

သူက ချက်ချင်းပဲ နေရာရွှေ့ပြောင်းပြီး အဝေးဆီကို ထွက်ခွာလာခဲ့ကာ၊ သဟဇာတသေနတ်ကို အားပြန်သွင်းရင်း ၎င်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းဆီကို အကွက်ကျကျ ချိန်ရွယ်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့လည်း စက္ကန့်ရဲ့ တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံလောက်သော အချိန်အပိုင်းအစကလေး အကြာမှာတင်... အဲဒီခလုတ်က ဆင်မိစ္ဆာကြီးရဲ့ နဖူးပြင်ပေါ်ကနေ ဆတ်ခနဲ ပြုတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီး အောက်က မြေပြင်ပေါ်ကို ကျရောက်သွားခဲ့ရရှာတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းထက်လှတဲ့ ခလုတ်က ၎င်းကို ခဏတာမျှသာ တားဆီးပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

'တောက်... ဒါက စတုတ္ထအဆင့်နဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကြားက ကွာခြားချက်ပဲ...' မိုက်ကယ်က သွားကိုကြိတ်ရင်း စိတ်ထဲကနေ ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမှော်သားရဲတွေက အခုအချိန်မှာ ဘိုးရဲ့ အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာကြောင့်၊ ၎င်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းထဲမှာ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်အရှိန်အဝါတွေက အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေလို့ပါပဲလေ။ ပြီးတော့ မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ပုံမှန်ထက် ထူးခြားပြီး သန်မာလှတဲ့ ဒီဗာ တန်ခိုး ရှိနေဦးတော့၊ အခုအချိန်မှာတော့ သူ အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ နယ်ပယ်မှာ ကန့်သတ်ချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေရဦးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့လည်း သူက ရလဒ်အပေါ်မှာ စိတ်ပျက်နေမိဦးတော့၊ တစ်ဖက်မှာရှိတဲ့ ဘိုးကတော့ မိစ္ဆာကြီးအပေါ် သူမရဲ့ အကြွင်းမဲ့ထိန်းချုပ်မှု ခဏလောက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရတာကြောင့် မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ မှင်တက်သွားခဲ့ရရှာတာ ဖြစ်ပါတယ်။

'ဘယ်လိုဖြစ်လို့လဲ... သူက ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာကို...'

သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အဆင့်အတန်းက သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းအပေါ်မှာ လုံးဝကို အလုပ်မဖြစ်သင့်တာက အသေအချာပါပဲ။ သို့သော်လည်း အခုအချိန်မှာတော့ တကယ့်ကို အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့ရုံတင်မကဘဲ၊ စက္ကန့်ပိုင်းအနည်းငယ်လောက်ပဲ ဆိုပေမဲ့လည်း သူမရဲ့ စွမ်းအားကြီးမားမှုကိုပါ ကျော်လွန်သွားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒါကြောင့်ပဲ သူမအနေနဲ့ မိုက်ကယ်ကို အရင်ကထက် ပိုမိုပြီး သတိထားဖို့အတွက် နောက်ဆုံးမှာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရပါတော့တယ်။

သူမက သူမရဲ့ မီသရယ်မှော်ဓားကြီးကို လေထဲကို အရှိန်နဲ့ မြှောက်လိုက်ပြီး၊ သူမရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားကြတဲ့ ကြယ်ရှစ်ပွင့်အဆင့် မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင်စလုံးကို မိုက်ကယ်ရှိရာဆီကို သူတို့ရဲ့ အသန်မာဆုံး၊ အရက်စက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ တရစပ် ဝိုင်းအုံတိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အပြင်းအထန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ထဲမှာ မကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတာကြောင့် သူမကို တကယ့်ကို အလျင်စလို ဖြစ်သွားစေခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ မကောင်းတာတစ်ခုခု ထပ်မံမဖြစ်ပျက်ခင်မှာတင် မိုက်ကယ်ကို အမြန်ဆုံး အနိုင်ယူခြေမှုန်းပစ်ချင်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

* * * * * * * *

မိစ္ဆာတွေက မိုက်ကယ်ကို စနစ်တကျနဲ့ ညီညီညွတ်ညွတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာမို့ သူ အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အခြားမှော်သားရဲတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး အန္တရာယ်များလာခဲ့တယ်။

ဘိုးရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့အတူ သူတို့က မိုက်ကယ်ကို ဗျူဟာမြောက်မြောက် လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ကြပြီး လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးခဲ့ပါဘူး။

သူက သူ့ရဲ့ အရိပ်စွမ်းရည်နဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းဖို့ ကြိုးစားလိုက်တာနဲ့ သူ ပြန်ပေါ်လာမယ့် နေရာတိုင်းမှာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တောအုပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကျားသစ်မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ ဒရုန်းတောင်မှ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံနေရတာပါ။ ဧရာမ နွားနို့ပိတုန်းမိစ္ဆာကြီးက ကိတ်မုန့်ခရင်မ်တွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ ဧရာမ အဆိပ်ဆူးတွေကို သုံးပြီး ဒရုန်းကို ‘သဟဇာတသေနတ်’ မသုံးနိုင်အောင် တားဆီးနှိမ်နင်းနေခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူက ဒရုန်းကို သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် နဲ့ ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နေရတာမို့ ကိုယ့်ရဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ ဒရုန်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျှတအောင် ထိန်းညှိနေရပါတယ်။

'ဒီလိုမျိုး ဆက်သွားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး' ဆင်မိစ္ဆာရဲ့ အစွယ်တွေကနေ ခွဲထုတ်ဖို့ ချော်ရည်တံတိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးရင်း သူ တွေးလိုက်မိတယ်။

'ငါ ဘိုးကို အနိုင်ယူချင်ရင် သူမကို သူမရဲ့ အရုပ်တွေနဲ့ ခွဲထုတ်ပစ်ဖို့ လိုမယ်'

ဒါကို လုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက သူတို့ကို သတ်ပစ်ဖို့ပါပဲ။ ကံမကောင်းစွာပဲ သူ့ရဲ့ သဟဇာတသေနတ် က ဧရိယာအလိုက် ဖျက်ဆီးဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ ဗုံးကလည်း အအေးခံရမယ့် အချိန်စောင့်ဆိုင်းနေရတုန်းပဲ။

ပြီးတော့ သူ သူတို့ဆီကို ခလုတ်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ပစ်ပစ်၊ အလွန်ဆုံး စက္ကန့်ပိုင်းလောက်ပဲ ရပ်တန့်သွားကြတာလေ။

သူ့ထက် သန်မာတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ရင် သူ့ရဲ့ ‘’ စွမ်းရည်တွေက အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတင် သူ့ခေါင်းထဲကို အကြံဉာဏ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

'ငါ့ရဲ့ ခလုတ်တွေကို ငါ့အပေါ်မှာပဲ သုံးရင်ကော။ နိုဗာ... ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား'

[သင့်ရဲ့ အကြံဉာဏ်က အကျိုးရှိပါတယ်။ ဘိုးကို ခွဲထုတ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးအသုံးပြုနိုင်မယ့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကျွန်ုပ် ဖော်ထုတ်ပေးရမလား]

နိုဗာက သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ချပြလိုက်တာကြောင့် မိုက်ကယ်အနေနဲ့ ပြန်ဖြေဖို့တောင် မလိုတော့ပါဘူး။ သူက အဲဒီအတိုင်း တိတိကျကျ လိုက်နာရုံပါပဲ။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူက လက်ကိုမြှောက်ပြီး သဟဇာတသေနတ်ကို သုံးလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ လက်ချောင်းထိပ်မှာ စူးရှတောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာတာမို့ ဘိုးနဲ့ သူမရဲ့ မိစ္ဆာတွေဟာ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်တော့မယ့်အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားကြတယ်။

သူတို့က လျင်မြန်စွာပဲ ကာကွယ်ရေးပြင်ဆင်လိုက်ကြပြီး သူ့ဆီကနေ အနည်းငယ် လှမ်းတဲ့နေရာကို ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သဟဇာတသေနတ်က အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ပြီး ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ အလင်းက ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီး သူ့လက်ချောင်းကနေ ဘာအလင်းတန်းမှ ထွက်မလာခဲ့ပါဘူး။

လူတိုင်းက သူ လွဲချော်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိသွားတာလို့ ထင်လိုက်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ မသိတာက သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဘိုး သို့မဟုတ် သူမရဲ့ မိစ္ဆာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက ခလုတ်တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၄၈)

အခန်း(၅၇၀)

နောက်ထပ် တစ်မိနစ်လောက်အထိ မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ပစ်ခတ်မှုတွေကို တမင်တကာ လွဲချော်အောင် ဆက်လုပ်နေတုန်းပါပဲ။ သူ ဒါကို အနည်းဆုံး အကြိမ်နှစ်ဆယ်လောက်တော့ လုပ်ခဲ့တာ သေချာတယ်။

အခေါက်တိုင်းမှာ သူ့လက်ချောင်းက စူးရှတဲ့ အလင်းရောင်တွေနဲ့ တောက်ပလာပြီး အမြင့်ဆုံး အရှိန်အဝါကို ရောက်သွားပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်မှိန်သွားတတ်တယ်။ ကြည့်ရတာ သူ အခုလေးတင် သဟဇာတသေနတ် ကို ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက ဘယ်လို အလင်းတန်းမှ ထွက်မလာခဲ့တာပါပဲ။

မိုက်ကယ်ဆီကနေ ဒီလိုမျိုး ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အမှားအယွင်း ဖြစ်နေတာကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြတယ်။ တစ်ခါနှစ်ခါလောက်ပဲ ဖြစ်တာဆိုရင်တော့ သူတို့ နားလည်ပေးနိုင်ပါသေးတယ်။ အတော်ဆုံးဆိုတဲ့ လူတွေတောင် မှားတတ်တာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ အခုဟာက ဇာတ်တိုက် အကြိမ်နှစ်ဆယ်မြောက် ရှိနေပြီလေ။

တစ်ဖက်မှာတော့ ဘိုးက စပြီး သံသယဝင်လာတယ်။ သူ ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကို သူမ တစ်စက်မှ သဘောမကျဘူး။

သူမက သူမရဲ့ မှော်သားရဲတွေကို မိုက်ကယ်ကို ပိုပြီးတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့လက်ချောင်းထိပ်ကို လျှို့ဝှက်ခလုတ်တစ်ခုနဲ့ ပိတ်ဆို့ထားရင်း နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်အဖြစ် သဟဇာတသေနတ် ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြန်တယ်။

ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး သစ်ပင်တွေအောက်ကနေ မိစ္ဆာကြီးက ငြှိမ်းခနဲ ခုန်တက်လာပြီး ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်လုံးကနေ သူ့ကို လက်သည်းနဲ့ ကုတ်ဆွဲဖို့ ကြိုးစားတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒရုန်းက ရုတ်တရက် သူတို့ကြားထဲ ဝင်ခံလိုက်ပြီး မိစ္ဆာကြီးရဲ့ အေးစိမ့်နေတဲ့ လက်သည်းတွေကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လေရဲ့။

ထိတွေ့မိတဲ့ နေရာကနေ မီးပွင့်တွေ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်စင်သွားတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ မိစ္ဆာရဲ့ ဧရာမ တန်ခိုးအရှိန်အဝါအောက်မှာ ဒရုန်းက အားမတန်ဘဲ လွင့်စဉ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို အရှိန်နဲ့ ကျသွားရရှာတယ်။

တောအုပ်မြေပြင်ပေါ်ကို ကျသွားတာကြောင့် ဒရုန်းပတ်ပတ်လည်မှာ နှစ်ပေလောက် နက်တဲ့ ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ခဏလောက်တော့ ဘိုးက သူမ ဒရုန်းကို နောက်ဆုံးမှာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ပြီလို့ ထင်လိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒရုန်းရဲ့ ပန်ကာတွေက ဝူးခနဲ ပြန်လည် အသက်ဝင်လာပြီး ကောင်းကင်ယံထဲကို ပျံတက်သွားပြန်တယ်။

စွမ်းရည်တစ်ခုနဲ့ အားဖြည့်ထားတဲ့ ကြယ်ရှစ်ပွင့်မိစ္ဆာရဲ့ တန်ခိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်တာတောင် မိုက်ကယ်ရဲ့ ဒရုန်းက ဘာအစင်းရာမှ မထင်ခဲ့ဘူး။

"ဒီလက်နက်က ရိုးရိုးလေးတော့ မဟုတ်ဘူး" လို့ သူမ ခန့်မှန်းလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အစအနနဲ့ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်တဲ့ ခံနိုင်ရည်တွေကြောင့် ဘိုးက ဒရုန်းဆီကိုပဲ အာရုံအပြည့်အဝ ရောက်သွားစေတယ်။

သူမက မိုက်ကယ်ရဲ့ အတိုင်းအတာကို သိပေမဲ့ ဒရုန်းအကြောင်းကိုတော့ ဘာမှမသိဘူး။ သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ဒါဟာ တိုက်ပွဲရဲ့ အလှည့်အပြောင်းကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာပဲ။ ဒါကိုသာ သူမ အသုံးမကျအောင် လုပ်နိုင်လိုက်ရင် တိုက်ပွဲက မကြာခင် ပြီးဆုံးသွားမှာပဲလေ။

မိုက်ကယ်က မိစ္ဆာတွေနဲ့ လုံးပန်းနေတုန်းမှာတင် သူမက ဆင်ကြီးရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကနေ ခုန်ချပြီး ဒရုန်းနောက်ကို လိုက်တော့တယ်။

လက်ထဲမှာ မီသရယ် ဓားကြီးကို ကိုင်ထားရင်း ဒရုန်းကို အလယ်တည့်တည့်ကနေ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားအောင် သူမက ခုတ်ချလိုက်တယ်။

ဒါက သူမရဲ့ ဟင်းချက်စရာ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုတာ သူမ သိချင်နေတာပါ။

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ဓားက ဒရုန်းရဲ့ ကိုယ်ထည်နဲ့ ထိခါနီး ဆဲဆဲမှာတင် ဒရုန်းရဲ့ အနားသတ်တွေကနေ ဓာတ်ငွေ့လို အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တယ်။

တစ်စက္ကန့်တောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ အဲဒီအရိပ်တွေက ပိုမိုကြီးမားတဲ့ အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။

အဲဒါက လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်... မိုက်ကယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပုံသွင်းလိုက်တာပါပဲ။

သူက အရိပ်တွေထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘိုးနဲ့ တစ်မီတာလောက်ပဲ ကွာတဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနေအထား ဖြစ်သွားတယ်။

သူမက အရှိန်ကို ချက်ချင်း နောက်ပြန်လှည့်ပြီး သူ့ဆီကနေ ဆုတ်ခွာလိုက်ရတယ်။

သူမရဲ့ မိစ္ဆာတွေကလည်း ချက်ချင်း ကိုယ်ကို လှည့်ပြီး သူ့နောက်ကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတင် သူက သူ့အိတ်ကပ်ထဲကို လက်နှိုက်ပြီး ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ခလုတ်တွေကို သူတို့ ပတ်ပတ်လည်က လေထုထဲဆီ ကြဲပက်လိုက်တယ်။

စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး ခလုတ်တွေက လေထဲက သူတို့ရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ နေရာတွေဆီ ပျံသန်းသွားကြပြီး တစ်နေရာတည်းမှာတင် ငြိမ်သက်စွာ ဝဲပျံနေကြတယ်။

ဘိုးက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ စနစ်တကျ နေရာချထားတဲ့ ခလုတ်တွေရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရမှန်း သိလိုက်ရတယ်။

သူတို့တွေက တောင့်တင်းတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုအဖြစ် တန်းစီလိုက်ကြတယ်။

ခလုတ်တစ်ခုနဲ့ တစ်ခုကြား တစ်မီတာစီပဲ ကွာဝေးပြီး သူတို့ ပုံဖော်လိုက်တာကတော့... ကုဗတုံးကြီး တစ်ခုပါပဲ။

ဘိုးက ဒီအခြေအနေကို သဘောမကျဘူး။ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် နံရံတွေက သူမဆီကို တိုးကပ်လာသလိုမျိုး ပိတ်မိနေတယ်လို့ သူမ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမ မလွတ်မြောက်ခင်မှာတင် မိုက်ကယ်က သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး လက်ဖျစ်တစ်ချက် တီးလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ခလုတ်တွေက ပွင့်သွားတဲ့ အနေအထားကို ပြောင်းလဲသွားကြတယ်။

လေထဲက ခလုတ်တိုင်းဆီကနေ တောက်ပတဲ့ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ သူတို့က အရှိန်အဝါ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအင် အလင်းတန်းတွေကို အပြင်ဘက်ဆီ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြတော့တယ်။

အချို့ အလင်းတန်းတွေက အလျားလိုက် ပစ်ထွက်သွားပြီး အချို့ကတော့ ဒေါင်လိုက် ပစ်ထွက်သွားကြတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့အားလုံး တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆုံချက်မိသွားပြီး သဟဇာတ အလင်းတန်းတွေကို ကိုယ်ထည်အဖြစ် သုံးထားတဲ့ ကုဗတုံး လှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ကြတယ်။

အလွန် သေးငယ်တဲ့ သတ္တဝါတွေသာ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်မယ့် သဟဇာတ အလင်းတန်းတွေရဲ့ ယှက်တင်ဖြတ်သန်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာအောင် ခလုတ်တွေကို စနစ်တကျ နေရာချထားခဲ့တာပါ။

ဒါကြောင့်မို့လည်း သူက ခလုတ်ဆီကို သဟဇာတသေနတ် တွေနဲ့ ပစ်ခတ်နေခဲ့တာကိုး။

အလင်းတန်းက ခလုတ်ဆီကို ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတင် သူက ပိတ်ပစ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာ။

တစ်ကြိမ်လောက် ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အလင်းတန်းက သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ဆက်လက် ထုတ်လွှတ်နေမှာပဲ။

ပြီးတော့ ဒါက ခလုတ်တစ်ခုနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာကြောင့် သူ 'ဖွင့်' တဲ့ အနေအထားမှာ ထားသရွေ့ အလင်းတန်းက ခိုင်မာတဲ့ မဏ္ဍိုင်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်ရှိနေမှာပါ။

ဒီနည်းလမ်းနဲ့ သူက သန့်စင်တဲ့ သဟဇာတစွမ်းအင်တွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ လှောင်အိမ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တာပဲ ဖြစ်တယ်။

ဘိုးရဲ့ မိစ္ဆာတွေက သူတို့ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အရှင်သခင်မဟာ မိုက်ကယ်နဲ့အတူ လှောင်အိမ်ထဲ ပိတ်မိသွားတာကို မြင်တော့ လည်ချောင်းသံ အက်အက်ကြီးနဲ့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြတယ်။

ဆင်မိစ္ဆာကြီးက သူ့ရဲ့ နှာမောင်းကို တွန့်လိမ်အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အေးစိမ့်နေတဲ့ အစွယ်ကြီးတွေနဲ့ လှောင်အိမ်ကိုအစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဆင်ကြီးရဲ့ အစွယ်က သဟဇာတ လှောင်အိမ်နဲ့ ထိမိရုံ ရှိသေးတယ်၊ ချက်ချင်းပဲ နာကျင်စွာနဲ့ အော်ဟစ်ပြီး နောက်တွန့်သွားတော့တယ်။

သူက နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အစွယ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်တယ်။ ရှည်လျားပြီး ကွေးညွတ်နေတဲ့ ဦးချိုကြီး ရှိခဲ့တဲ့ နေရာမှာ အခုတော့ ပါးစပ်ရှေ့က အငုတ်တိုလေးပဲ ကျန်တော့တယ်။

သဟဇာတ လှောင်အိမ်နဲ့ ခဏလေး ထိတွေ့မိရုံနဲ့တင် အစွယ်တွေက ချက်ချင်းပဲ ဘာမှမကျန်တော့ဘဲ လောင်ကျွမ်းပြာကျသွားခဲ့တာ။

သဟဇာတ အတားအဆီးတွေကို ထိမိတာက သဟဇာတသေနတ် နဲ့ အချိန်အတော်ကြာ အပစ်ခံရသလိုပါပဲ။ အဲဒါက ဘာမဆို အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ။

ဆင်မိစ္ဆာကြီးက လှောင်အိမ်ကို သတိကြီးစွာနဲ့ ကြည့်နေပြီး အခြား မှော်သားရဲတွေကလည်း သူ့နောက်အတိုင်း လိုက်လုပ်ကြတယ်။

သူတို့တွေက လှောင်အိမ်ထဲ ဝင်ဖို့အတွက် အရမ်းကြီးလွန်းနေတာကြောင့် အခု တိုက်ပွဲက မိုက်ကယ်နဲ့ ဘိုး နှစ်ယောက်တည်းရဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်သွားပြီလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေက ဒါကို မြင်ပြီး အံ့ဩမှင်တက်ကုန်ကြတယ်။ တစ်နည်းနည်းနဲ့ မိုက်ကယ်က အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး အသာစီး ပြန်ရသွားပြန်ပြီလေ။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ သူက တစ်ချိန်လုံး ဒါကို လုပ်နေခဲ့တာကိုး။ အဲဒီ အလင်းတန်းတွေက ဘာကိုမှ မထိခဲ့တာ မဆန်းတော့ပါဘူး"

"ဒါက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုးနဲ့ စွမ်းရည်တွေကို တကယ့်ကို ပါးနပ်စွာ အသုံးချလိုက်တာပဲ။ ဘိုးကတော့ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လုံးဝ အထီးကျန်သွားပြီ"

"ဟိုမှာလည်း ကြည့်ဦး။ သူ့ရဲ့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ လက်နက်က အပေါက်တွေကြားထဲ အကွက်တိ ဝင်ဆံ့နေတာပဲ၊ ဆိုလိုတာက သူ ဒါကို သုံးပြီး သူမကို တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်ပေါ့"

ဘိုးကိုယ်တိုင်တောင် မိုက်ကယ်ကို အသိအမှတ်ပြုပေးရတော့မယ်။ သူမက မိုက်ကယ်အကြောင်း ပိုသိလာလေလေ၊ သူ့အပေါ် ပိုပြီးတော့ စိတ်ဝင်စားလာလေလေပါပဲ။

"မင်းက တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ သိလား" ဘိုးက သူမရဲ့ ရွှေအိုရောင် ဆံပင်တွေကို လက်ချောင်းနဲ့ လိမ်ကျစ်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ "မင်းက ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ထောင့်ပိတ်ပိတ်မိအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ"

မိုက်ကယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ဂုဏ်ယူမိပါတယ်ဗျာ။ အဲဒီတော့ ကျွန်တော်က မင်းကို ပထမဆုံး အနိုင်ယူတဲ့သူလည်း ဖြစ်ခွင့်ရမလား"

ဘိုးက သူမရဲ့ လက်တွေနဲ့ ခိုးပြုံးမှုကို ဖုံးကွယ်လိုက်တယ်။ "ဖြစ်နိုင်တယ်။... ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ဒီထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားရုံနဲ့ မင်း ငါ့ကို နိုင်သွားပြီလို့ မဆိုလိုဘူးနော်။ ဒါက ငါတို့ နှစ်ယောက် အနီးကပ် တိုက်ကြရတော့မယ်လို့ ပြောတာပဲ"

သူက သူမရဲ့ သွေးဆောင်စကားတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သဟဇာတသေနတ် ကို သူမဆီ ဦးတည် မြှောက်လိုက်တယ်။

တုံ့ပြန်မှုအနေနဲ့ သူမကလည်း သူမရဲ့ ဓားကြီးကို ထုတ်ပြီး လက်ထဲမှာ လှည့်ပတ်ကစားလိုက်တယ်။

သူမရဲ့ အပေါ်ဘက် ကောင်းကင်ယံမှာတော့ နောက်ထပ် ဟင်းပွဲတစ်ခုကို ချက်ပြုတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့ ဖရန်ကင်စတိန်း စားဖိုမှူး ဒီဗာရဲ့ ပုံရိပ်ကြီး ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သူကလည်း သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဒီဗာကို ပုံဖော်လိုက်ပြီး လေထဲမှာ စက်မှုဆန်ဆန် မျောလွင့်နေတဲ့ လက်ရုံးနှစ်ဖက်ကို ပြသလိုက်တယ်။

သူမက သူ့ရဲ့ ဒီဗာကို ကြည့်ပြီး ပိုလို့တောင် သဘောကျသွားပုံပဲ။

"အဆင့်လေးကို ရောက်နေပြီဖြစ်တာတောင် မင်းရဲ့ ဒီဗာက လက်ရုံးတွေကိုပဲ ပုံဖော်နိုင်သေးတာလား"

"ဒါက ဆိုးလို့လား" သူက သူမကို ပြန်မေးလိုက်တယ်။

"ဆိုးတာလား။ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက မင်းရဲ့ ဒီဗာက ကြီးထွားဖို့ အများကြီး ကျန်သေးတယ်လို့ ပြောတာပဲ။ ဒီဗာတစ်ခုက ရင့်ကျက်မှု နှေးကွေးလေလေ၊ အနာဂတ်မှာ ပိုပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာလေလေပဲ" သူမက အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "အကြံဉာဏ် အနည်းငယ် ပေးရမယ်ဆိုရင်တော့ မင်း ရဲ့ ဒီဗာနဲ့ ပိုပြီးတော့ ဆက်တိုက်ခိုက်သင့်တယ်။ ဒါက မင်းကို ပိုပြီး မြန်မြန် ကြီးထွားစေလိမ့်မယ်"

* * * * * * * *